Marcos 2

rhgc (RHGC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Hooddin baade zeñtté Isá Kaparnahúm ot waafes aiccé, fúna gíyeh de, Íba gór ot asé.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 Baade héṛe edún manúc zoma óigiyoi, gór gán guñṛa bóri duwar or ḍáke úddwa ar zaga nu accíl. Aar Isá ítarar hañse kalam tobolik gorát accíl.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Hé októt héṛe hodún manúc aiccé, fúañti ítara ek añtur manúc ore sair zon or áta boói Íbar hañse ainné.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Aar zeñtté ítara manúc or zam olla bóuli Íbar íñyot zai no farer, hétunot ítara Íbar uzu-uzu uottú sád or ṭali larifélaiye, aar hana gorífelai baade, añtur manúc cwa neiṭṭa asé de bisána wa lamaidiyé.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Isá ye ítarar iman dekí añtur manúc cwa re hoór de, “O fut, tor guná maf gorídiya gíyeh.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 Héṛe hoozzon alem boiṛá accíl, ítara dile-dile báfer de,
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 “E Manúc cwa ye endilla hotá kiyá hoór? Ibá ye toh kuféri gorér! Siríf Alla bade guná maf gorífaroya hon asé?”
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 Éhon or bútore Isá ye Nizor ruht zani faijjé de, ítara dile-dile héndilla báfer. Hétolla Íba ye ítara re hoór de, “Tuáñra dile-dile híin kiyá báfor?
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 E añtur manúc cwa re hoité hon nán aásan, ki ‘Tor guná maf gorídiya gíyeh,’ aar náki, ‘Uṭ, tor bisána tulí looi áñṭ?’
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 Lekin Añr ttu tuáñra re yián zanaidito monehoór, e duniyait guná maf goríbar kémota Manúc or Fua ttu asé.” Tói Íba ye añtur manúc cwa re hoór de,
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 “Añí toré hoóir, uṭ, tor bisána tulí looi gór ot zaagói.”
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Hétunot yóggwa uiṭṭé, aar toratori bisána wa tulí looi ítara beggún or muúntu baárkule giiyégoi. Híyane ítara beggún taajup ói Allar taarif gorát doijje, eén hoói, “Añára endilla harbar honódin nó dekí!”
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Isá abar baáre neeli ḍiír hañsat giiyé; aar manúc beggún Íbar hañse aiccé rár, Íba ye ítara re taalim diyat doijje.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Íba zaite-zaite dekér de, Alfáiyas or fua Leévi házana tulé de gór ot boói táikke. Íba ye yóggwa re hoór de, “Añr fisáli doro.” Hétunot yóggwa uṛí Íbar fisáli doijje.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 Yárbaade eén óiye, Isá zeñtté Leévir gór ot hána háar, boóut zon házana-tulóya edde gunágar ókkol óu Isá edde Íbar ummot ókkol or fúañti háito boiccé, kiyólla-hoilé Íbar fisá dori accíl de boóut zon accíl.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 Férocir alem ókkole Íba re házana-tulóya edde gunágar or fúañti hána háar de dekí, Íbar ummot ókkol ore hoór de, “Ibá ye házana-tulóya edde gunágar ókkol or fúañti kiyá hána háa?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Híyan fúni Isá ye ítara re hoór de, “Araimma ókkol ottu toh ḍakṭor no lage, montor biyaraimma ókkol ottu beh lage. Añí dawot dito aiccí de forhésgar ókkol ore no, bólke gunágar ókkol ore.”
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 Ekbar, Yaháyar cárit ókkole edde Féroci ókkole ruza raikké, ítara aái Isá re hoór de, “Yaháyar ummot ókkole edde Férocir cárit ókkole toh ruza raké, montor Tuáñr ummot ókkole kiyá ruza no raké?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 Isá ye ítara re hoór de, “Dulá fúañti tákite kí boiraitta ókkole ruza rakí fare? Zetó din dulá ítarar fúañti táke, hétodin toh ítara ruza rakí no fare.
19 Jesus respondeu:
20 Montor eén din aibó, zeñtté dulá re ítarar hañsóttu loiféla zaybo, one héñtte ítara ruza rakíbo.
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 “Honókiye toh furan fucák ot noya hoor tali dede nái, zodi dilé toh héntu noya gán zórizayboi, aar fáṛa híyan aró ḍoóñr óizayboi.
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 Héndilla, honókiye noya anggur or roc ore furan samarar hóillat raké de nái; zodi rakíle toh noya roc cúne hóilla gún fáṛifelaibo, tói roc óu borbad zayboi aar hóilla gún óu borbad zayboi. Hétolla, noya anggur or roc ore noya samarar hóillat raká fore.”
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Ekbar eén óiye, ebaadot-or-din Isá giyuñr kuñṛá báy zaar, zaite-zaite Íbar ummot ókkole giyuñr túr ókkol tulát doijje.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Féroci ókkole Íba re hoór de, “Soó, ebaadot-or-din ziyán goríbar maná, itará híyan kiyá gorér?”
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 Montor Íba ye ítara re hoór de, “Tuáñra kí yián honódin nó foró, zeñtté Dawud edde íbar sáañti ókkol ottu zorurot óiye edde búk laiggíl, héñtte íba ye kii goijjíl de?
25 Ele lhes respondeu:
26 Íba ye toh boro imam Abiyótar októt Allar gór ot góillegoi, aar Allar hañse peec goijjá ruṭi háail, ziín siríf imam ókkole bade ar honókiye háibar ezazot nái. Íba ye híin nizor sáañti ókkol ore yó diíl.”
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Tarfore Isá ye ítara re hoór de, “Ebaadot-or-din banaiyé de óilde manúc olla, manúc ore ebaadot-or-din olla banaiyé de no.
27 E Jesus acrescentou:
28 Hé ísafe Manúc or Fua ebaadot-or-din or óu Malik.”
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.