Lucas 8
rhgc (RHGC) vs VC
1 Yárbaade, Isá cóore-cóore edde fara-fara zai Allar raijjor baabute kúchóbor boiyan gorát edde tobolik gorát doijje. Baró zon nún Íbar fúañti accíl,
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 hodún beṛiyáin óu accíl zetará re hóraf jin ókkol ottu edde ocúk ókkol ottu gom gorá gíyl; tará óilde: Moriyam, zibá re Makdálini ḍake, zibár bútottu háñt twa bút neeillíl;
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Joanna, zibá Hérud or uzir Kuzar or bou; Sosánna edde aró boóut beṛiyáin ókkol. Tará nizor cómbotti lói ítarar hédmot goittó.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Ek din zeñtté fottí cóor ottu ḍoóñr ek dol manúc Isár hañse aái zoma óiye, Íba ye ítara re e meésal lan hoiyé:
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Ezzon bis cíñṛoya bis cíñṭṭo neeillé. Yóggwa ye cíñṛer de októt, hodún bis rastarhañsat foijjíl; híin or uore úñran foijjíl, aar faik ókkole híin háifelaiye.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Hodún bis cíl or uore foijjíl, híine tocá nó faa ísafe barí uṛár fúañti-fúañti fúaigiyoi.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Hodún bis keñṛabon ot foijjíl, fúañti keñṛabon barí uṛí híin ore sibi raikké.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Lekin ar hodún bis gom zobin ot foijjíl; híin barí uiṭṭé, aar ek cót gun fósol dóijje.”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Isár ummot ókkole Íba ttu fusár gorér de, “E meésal lan or maáni kii?”
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Íba ye hoór de, “Allar raijjor gufoni re zainto tuáñra re beh diya giyéh, montor oinno kiyó re meésal dí etollá howá zah, zeéne
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 “Meésal lan or maáni óilde yián: bis óilde Allar kalam.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Rastar hañsat foijjé de híin óilde uitará zetará fúne, montor Ibilíce aái ítarar dil ottu kalam loizagói, zeéne ítara iman nu ané aar nejat no faa.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Cíl zobin ot foijjé de híin óilde uitará, zetará kalam fúnile kúcir sáañte kobul goré; aar mozbut cíñyor nó gasá de hétolla kessú októ lla beh iman raké, montor entán ot fore de októt fissá mare.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Ze bis keñṛabon ot foijjé híin óilde uitará, zetará kalam fúne, montor zindigi haṛaité-haṛaité sintabáfaniye, dón-doulote, edde e zindigir ayaci-kúciye ítara re sibi raké, hétolla ítarar gula fagi no tooñre.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Lekin ze bis gom zobin ot foijjé híin óilde uitará, zetará cúndorgori edde gom dile kalam fúne, híin ore mozbut gori dóri raké, edde sobór or sáañte gula dóra.
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 “Honókiye toh serak dórai tára lói záfai no raké, yáh falong or tole yó no raké, bólke boiṛónir uore éna raké, zeéne bútore aiyé de ítara foór deké.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Kiyólla-hoilé endilla surha kessú nái ziín zahér no óibo, aar endilla lukaiya yó kessú nái ziín zana no zaybo aar kúlahala no óibo.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Hétolla tuáñra hondilla gori fúnor úñciyar, kiyólla-hoilé zar ttu niki asé, yóggwa re aró diiya zaybo; montor zar ttu niki nái, yóggwa ye nizor ttu ziín asé bóuli báfe híin úddwa loiféla zaybo.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Yárbaade Isár maa edde báiyain Íbar héṛe aiccé, montor maincór zam olla bóuli ítara Íbar íñyot foóñsi no farer.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Ezzone Íba re hóbor díye de, “Tuáñr maa edde báiyain baáre tíyai táikke, ítara Tuáñr llói milto sar.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Montor Íba ye ítara re zuwab diyé de, “Añr maa edde báiyain óilde itará, zetará Allar kalam fúne edde híin amól goré.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Ek din Isá edde Íbar cárit tun ekkán noow ot uiṭṭé, tarfore Íba ye ítara re hoór de, “Aiyó, añára ḍiír oh hañsat farái.” Baade ítara bacá lóiye.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Zaite-zaite Isá gúm ot forigiyói. Aar ḍiít eggwá ḍoóñr tuwán aiccé, hétolla noow gán faní lói bórizargoi, aar ítara hótorat foijjíl.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Ítara Íbar hañse aái Íba re tulídi hoór de, “Ustat, ó Ustat, añára morizayrgói!”
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Íba ye ítara re hoór de, “Tuáñrar iman hoṛé?”
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Yárbaade ítara Geraséniol or mulluk ot foóñicce, ziyán Galil Ḍiír muúntu.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Zeñtté Isá kul or uore laimmé, hé cóor or ezzon búte-faiya manúc Íba llói dola óiye. Yóggwa ye hoorsuor no fiñdér de bicí deri lóti, aar yóggwa gór ot no táki hobor ókkol ot tákito.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Zeñtté yóggwa ye Isá re deikké, guzori Íbar muúntu uúiñtoi forigiyói, aar eggwá ḍoóñr abase hoór de, “Ó Isá, Alla Tálar Fua, Tuáñr ttu añr llói kii ham asé? Añí Tuáñre bicí fóriyat gorír, añré toziya no diyó.”
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Kiyólla-hoilé Isá ye hé hóraf jin nwá re yóggwar bútottu neeliai bolla hókum dífelaiye. Hé jine yóggwa re bicí faito; aar yóggwa re síyol edde berí lói bañdí faára dí raká zayto, montor híin sírifelaito, aar búte yóggwa re moidan zagat loizaitói.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Isá ye yóggwa ttu fusár gorér de, “Tor nam kii?”
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Híine Isá re fóriyat gorát doijje de, híin ore oṭái gañt ot zaito hókum no di bolla.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Héṛe faár or uore ḍoóñr ek zák cúwor sorer de accíl. Bút tune Íba re fóriyat gorér de, híin ore hé cúwor gún or bútore góiltoi ezazot di bolla. Tói Íba ye híin ore ezazot diyé.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Hétunot hé bút tun manúc cwa ttu neeli aái cúwor gún or bútore góillegoi, tói cúwor or zák kwa faár or haindá báy zure ḍiít duñrdiyé aar ḍufí morigiyói.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Cúwor soroya gúne zeñtté kii óiye de deikké, ítara duñrdiyé aar cóor ot edde gang zagat híyan hóbor díye.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Baade kii óiye de sai bolla manúc ókkol neeillé. Manúc ítara Isár héṛe aái loot faiyé de, ze manúc cwa ttu bút neeillé yóggwa hoor findí edde sóiyi úñice Isár ṭéng or ḍáke boiṛá asé; hétunot ítara ḍooraigiyói.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Zetará hé maamela gán deikké ítara búte-faáil de manúc cwa keéngori gom óigiyoi de híyan hé manúc ítara re zanaiyé.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Hétolla Geraséniol or sairó ḍák or manúc beggúne Isá re ítarar héntu zaitogói hoiyé, kiyólla-hoilé ítara ttu bicí ḍoor laiggé; hétunot Íba noow ot uṛí waafes aáigiyoi.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Ze manúc cwa ttu bút ókkol neeillíl, yóggwa ye Íbar fúañti zai bolla Íba re fóriyat goijjíl, lekin Isá ye yóggwa re eén hoói duñraidiyé,
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Tuñí tuáñr gór ot waafes zoogói, aar Alla ye tuáñr lla ze ḍoóñr ham goijjé híin boiyan gorógoi.” Baade yóggwa giiyégoi, aar Isá ye yóggwa lla ze ḍoóñr ham goijjé híin cóor or agagura howát doijje.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Zeñtté Isá waafes aiccé, manúc ókkole Íba re estekbal goijjé, kiyólla-hoilé ítara beggúne Íba lla sooñi táikkil.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Hétunot Záiras nam or ézzon manúc héṛe aiccé, zibá mujilíc-hánar ézzon sóddar; yóggwa ye Isár foot fori Íba re fóriyat gorér de, yóggwar gór ot ai bolla;
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 kiyólla-hoilé yóggwa ttu siríf eggwá baró bosórja zérfua accíl deh, aar híba morizargói.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Héṛe eggwá mayafua accíl, zibá ttu kúnzari zár de baró bosór óiye, zibá ye nizor ttu accíl de beggún ḍakṭor ókkol or hañse hóssa gorífelai baade yo honókiyor át ot gom ói nó fare;
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 híba Isár fisór ttu aái Íbar hoor or hañra súiye, tói éhon or bútore híbar kúnzari bon óigiyoi.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Hétunot Isá ye hoór de, “Añré hone súiye?”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Montor Isá ye hoór de, “Honnwággwa ye Añré súiye, kiyólla-hoilé Añr ttu kudurut neeli giiyé de Añí hoi faijjí.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Hé mayafua wa ye zettót híba hári nó fare de deikké, híba hafi-hafi aái Íbar muúntu uúiñtoi foijjé, aar híba ye kiyólla Íba re súiye, edde híba keéngori éhon or bútore gom óigiyoi, híin manúc beggún or muúntu boiyan goijjé.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Isá ye híba re hoór de, “O zíi, tor imane toré gom goijjé; cántir sáañte zaagói.”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Íba hotá howát accíl de októt, mujilíc-hánar sóddar gwar gór ottu ezzone aái hoór de, “Tuáñr zíi zuraigiyói; Ustat ore ar ferecan no goijjó.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Montor Isá ye híyan fúni yóggwa re hoór de, “No ḍooraiyó, siríf biccác goró, híba gom óizayboi.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Íba gór ot foóñsi, Fitor, Yohánna, Yakub, edde mayafuar bafmaa re bade ar honókiyo re Íbar fúañti bútore góilto nó deh.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Manúc beggúne híba lla hañdahaṛi gorát edde buk kilat accíl, montor Isá ye hoór de, “No hañdiyó, ibáh moijjé de no, bólke gúm zar deh.”
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Hétunot ítara Íba re lói áñcat doijje, kiyólla-hoilé ítara hoi fare de ki híba morigiyói.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Montor Íba ye híbar át dóri ḍak mari hoór de, “O zíi, uṭ.”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Hétunot híbar foran waafes aiccé, aar híba éhon uṛí tíyaiye. Baade háito híba re kessú dii bolla Isá ye ítara re hókum díye.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Híbar bafmaa taajup óigilgoi; montor ziyán óiye híyan honókiyo re no hoi bolla Isá ye ítara re nicót goijjé.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.