Lucas 22

rhgc (RHGC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Héñtte Yohúdi ókkol or Cúṭar-sára Ruṭir-id or din ḍáke aiccé, ze id ore Azadir-id bouli hoó.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Aar ḍoóñr imam ókkole edde alem ókkole Isá re kii bote marifélai faribó híyan or talac ot accíl, kiyólla-hoilé ítara maincóre ḍooraitó.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Héñtte Yohúdah zaré Iskáriyet ḍake, ítar bútore Cóitan góille, zee accíl baró zon cárit tun ottu ezzon.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Íte zai ḍoóñr imam ókkol lói, alem ókkol lói, edde faáradar ókkol lói sólla goijjégoi de, íte kii bote Isá re tarár át ot dóridi faribó.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Híyan ot ítara kúci óiye, aar ítare ṭiañ diibo bouli hoiyé.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Íte razi óiye, aar manúc or dol no táke de októt Isá re dóridi bolla moukar talac ot accíl.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Tarfore Cúṭar-sára Ruṭir-id or din aiccé, ze din ot Azadir-id or hána lla bérasóol or sóo kurbani gorá fóros.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Isá ye Fitor edde Yohánna re difeṛái hoór de, “Zoo, añára hái fari fán Azadir-id or hánar toiyari gorógoi.”
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Ítara Íba re hoór de, “Tuáñr ttu hondilla monehoór, añára hoṛé toiyar goittám?”
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Íba ye ítara re hoór de, “Tuáñra cóor ot gólile mottor, zok ot gori faní loizar de ézzon manúc tuáñra llói milibó; íba ze gór ot gólibo hé gór ot íbar fisé-fisé zaiyo,
10 Jesus lhes explicou:
11 aar gór gan or girós ore hoibá de, ‘Ustate tuáñr re hoór de, “Meéman-hána hoṛé, ziyán ot Añí Añr cárit tun or fúañti Azadir-id or hána hái faijjum?” ’
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Hétunot yóggwa ye tuáñra re háñzaiya ekkán uoror ṭalar ḍoóñr kamára daháibo; héṛe toiyar goijjó.”
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Tói ítara zai, Isá ye ítara re zendilla hoiyé héndilla faiyé; baade Azadir-id or hánar toiyari goijjé.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Zeñtté októ aáigiyoi, Isá hána háito boiccé, Íbar fúañti sáhabi gún óu boiccé.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Íba ye ítara re hoór de, “Añí duk faibar age tuáñrar fúañti e Azadir-id or hána háito bicí azzu goijjí;
15 Então Jesus lhes disse:
16 kiyólla-hoilé Añí tuáñra re hoóir, zetódin foijjonto yián Allar raijjot fura no, hétodin iín Añí abar na háiyum.”
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Baade Íba ye fiyala looi Alla re cúkuriya gorí hoór de, “Yibá looi tuáñrar bútore borat goró.
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 Kiyólla-hoilé Añí tuáñra re hoóir, ehón ottu lóti Allar raijjo nú aiyé foijjonto Añí anggur or roc na háiyum.”
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Tarfore Íba ye ruṭi looi Alla re cúkuriya goijjíl, aar báñgi ítara re dii hoór de, “Yián Añr gaa, ziyán tuáñra lla diiya zaybo; Añré monot gorí bolla endilla goijjó.”
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Héndilla ruṭi hái baade fiyala wa looi hoór de, “Añr lou loi óibo de noya razinamar nicán óilde e fiyala, ze lou tuáñra lla ḍálidiyum.
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 “Montor soó, zee Añré dóridibo íte ehón Añr fúañti mes ot hána háar.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Becók, Alla ye fáisela goijjé de mozin Manúc or Fua moribó, montor afsús uitar uore, zee Íba re dóride.”
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Híyan fúni, tarár bútottu hé ham mán hone goríbo hoói ezzon ottu ezzone fusár goijjíl.
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Ítarar bútottu haré beggún or túaro ḍoóñr mana zaybo hoói yó ekkán barábari uiṭṭíl.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Isá ye ítara re hoór de, “Beyohúdi ókkol or baáñcca ókkole tarár uore hókumot goré, aar tarár uore zará adíkar sola, ítara ‘manúc or dustó’ bóuli dabi goré.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Montor tuáñra héndilla no óiyo, bólke zee niki tuáñrar bútore ebbe ḍoóñr asé, tee ebbe cóñṛo war ḍóilla óuk; aar zee niki sóddar asé, tee gulam or ḍóilla óuk.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Kiyólla-hoilé honnwá ḍoóñr, ki mes ot hána háito boiyé de íba, aar náki hédmot goré de íba? Mes ot háito boiyé de íba no né? Lekin Añí tuáñrar bútore hédmot-goróyar ḍóilla.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 “Tuáñra óilade uitará zetará Añr dukkór októt fúañti-fúañti accíla.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Añr Bafe zendilla Añré ekkán raijjo diiyé, héndilla Añí yó tuáñra re ekkán raijjo diir,
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 zeéne tuáñra Añr raijjot mazé Añr mes ot háafiya goró, edde toktót boói Isráil or baró guiccír bisar goró.”
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 “Sáimon, Sáimon, fún, Cóitane tuáñra re giyuñr ḍóilla salifélai bolla ezazot maiggé.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Montor tor iman komzur no fán Añí tor lla dua goijjí, aar zeñtté tui Añr héṛe waafes aibí, tor báiyain dore mozbut goríc.”
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Fitore hoór de, “Malik, añí Tuáñr fúañti ziyól ot zaito edde moitto toiyar así.”
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Isá ye hoór de, “Fitor, Añí toré hoóir, aijja ratakurá bak dibar age tui Añré no sinós hoói tin bar inkar goríbi.”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Tarfore Isá ye ítara re hoór de, “Zeñtté Añí tuáñra re ṭiañr zali, cenṭár edde hóilla sára difeṛáilam, héñtte tuáñra ttu kessúr homi aiccíl né?”
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Íba ye hoór de, “Ehón zar ttu ṭiañr zali asé tee fúañti loo, héndilla hóilla yó loo, aar zar ttu súri nái, tee nizor saddor besi ekkán kinilo.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Pak-kalam ot toh endilla asé, ‘Íba re gunágar orfúañti gona giyéh,’Añí tuáñra re hoóir, hé hotá Añr bútore fura ówa zorur, kiyólla-hoilé Añr baabute ziín leikké híin fura ór.”
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Ítara Íba re hoór de, “Malik, soó, eṛé duiyán súri asé.”
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Isá neeli Nizor niyom mozin Zaitun Faár ot giiyé; cárit tun óu Íbar fisé-fisé giiyé.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Hé zagat foóñsi Íba ye ítara re hoór de, “Dua goró, zeéne entán ot no foro.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Íba ítarar híyan ttu eggwá cíl or dola melá máille zeddúr zaa, héddur ánik duré zai añṛúr tókdi dua gorér de,
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 “Ó Baf, zodi Tuñí soó, e duk-mosibot or fiyala yibá Añr ttu dur gorífelo, montor toóu Añr moncá mozin no, bólke Tuáñr moncá mozin óuk.”
42 dizendo:
43 Hétunot asman ottu eggwá fírista dahá dí Íba re bol diiyé.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Íba ocánti ói dilmon di aró bicí dua gorát accíl, aar Íbar gám lou wór fúṛar ḍóilla ói meṛit foijjíl.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Íba zeñtté dua ttu uṛí cárit tun or héṛe aiccé, héñtte ítara ferecane óran ói gúm gíye de loot faiyé.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Íba ye tará re hoór de, “Tuáñra gúm zoór kiyá? Uṛó aar dua goró, zeéne entán ot no foro.”
46 E disse:
47 Íba ye híin hoór de októt, ek dol manúc aiccé, aar baró zon cárit tun ottu Yohúdah hoó de íte tarár age-age accíl. Íte Isá re appá dí bolla Íbar ḍáke giiyé.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Montor Isá ye ítare hoór de, “Yohúdah, tui Manúc or Fua re appá dí dóri dór dé?”
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Zeñtté Íbar sáañti ókkole kii óibo de ót faiyé, ítara hoór de, “Malik, añára toluwar solaiyúm né?”
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Ítara ttu ezzone toluwar solai boro imam or gulam or den ḍák or han haṛifélaiye.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Montor Isá ye hoór de, “Bon gor, endilla aar no goríc.” Baade Íba ye tar han dóri gom gorídiye.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Tarfore Isá ye ḍoóñr imam ókkol, baitul-mukaddos or sóddar ókkol, edde murubbi ókkol, zetará Íba re dóitto aiccé, tará re hoór de, “Tuáñra ḍahañiṭ dóitto aiccó fángori toluwar edde laṛí-cúṛa loi aiccó dé?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Añí tuáñrar fúañti fottí din baitul-mukaddos ot tákite toh tuáñra Añr uore át nó lago; lekin ehón tuáñrar októ, ze októt añdáre hókumot gorér.”
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Tarfore tará Íba re gereftar gorífelai boro imam or gór ot loigiyói. Fitor duré-duré tái fisé-fisé zaat accíl.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Tará zeñtté uṛán or mazé ooin zali fúañti gul gorí boiccé, Fitor óu tarár fúañti boiccé.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Ekgwá bañdi mayafua ye Fitor ore ooin or ṭal ot boiṛá dekí, gúañrai saái hoór de, “E manúc cwa yó Isár fúañti accíl.”
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Montor íba ye endilla hoói inkar gorídiye, “Héy mayafua, añí Íba re no siní.”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Hotún baade íba re ar ezzone dekí hoór de, “Tuñí yó ítarar bútottu ekzon.”
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Arek gónḍa ánik baade ar ezzon manúce yó ekin or sáañte hoór de, “Sóiyi, e manúc cwa yó Íbar fúañti accíl, kiyólla-hoilé ibá yó Galil or manúc.”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Montor Fitore hoór de, “Ó bái, tuñí iín kiyór baabute hoór añí no zani.” Íba ye híyan hoór de októt, éhon-éhon ratakurá bak diyé.
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Hétunot Malike fíri Fitor or uzu saiyé. Aar Fitor ottu Malik or hotá waán monot uiṭṭé, ki hoilé, “Aijja ratakurá bak dibar age tui Añré tin bar inkar goríbi.”
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Baade íba baáre neeligói kúb hañdat doijje.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Zetará Isá re faáradi accíl, tará Íba re ínca gorát edde marat doijje.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Tará Íbar suk bañdí fusár gorér de, “Toré hone maijjé antas gor sái?”
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Héndilla tará Íbar hélaf bicí hotá ókkol hoói Íba re beizzoti goijjíl.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Biínna foór fáiṭṭe rár, ḍoóñr imam ókkol or edde alem ókkol or, yáni Yohúdir murubbi ókkol or mujilíc óiye; ítara Isá re fótuayi-mujilíc ot aní hoór de,
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 “Tuñí zodi Mosih de óile, añára re hoó.”
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 aar zodi Añí tuáñra ttu ekkán súwal fusár gorí, tuáñra zuwab no dibá.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Lekin yala lóti Manúc or Fua Alla Tálar den ḍák ottu boói tákibo.”
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Hétunot ítara beggúne fusár gorér de, “Tóoile Tuñí Allar Fua níki?”
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Híyane ítara hoór de, “Añára ttu ar kii gobá lager dé? Kiyólla-hoilé añára toh híyan Ibár nizor muk ottu fúinni.”
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.