Lucas 20

rhgc (RHGC) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ek din zeñtté Isá ye baitul-mukaddos ot manúc ókkol ore taalim der edde kúchóbor tobolik gorér, ḍoóñr imam ókkole edde alem ókkole murubbi ókkol ore fúañti looi Íbar hañse aiccé,
1 E aconteceu num daqueles dias que, estando ele ensinando o povo no templo, e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 aar Íba re hoór de, “Añára re hoósai, Tuñí ham iín kii adíkare gorór? Tuáñre e adíkar diiyé de íba hon?”
2 E falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes estas coisas? Ou, quem é que te deu esta autoridade?
3 Íba ye ítara re zuwabe hoór de, “Añí yó tuáñra ttu ekkán súwal fusár goríyum. Añré hoósai,
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: Dizei-me pois:
4 Yaháya ye bápṭisma díbar adíkar faáil de asman ottu né náki insán ottu?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ítara afós ot biyasana gorér de, “Zodi añára hoói ‘asman ottu,’ Íba ye hoibó de, ‘Tóoile tuáñra íba re biccác kiyá nó goró?’
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
6 Montor zodi hoói, ‘insán ottu,’ tóoile manúc beggúne añára re cíl or dola maribó, kiyólla-hoilé ítara toh Yaháya eggwá nobi de biccác goré.”
6 E se dissermos: Dos homens; todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Hétolla ítara zuwab der de, “Añára no zani híyan hontú.”
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Tói Isá ye ítara re hoór de, “Tóoile Añí yó tuáñra re no hoiyúm Añí iín kii adíkare gorír.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Tarfore Isá ye manúc ókkol ore e meésal lan howá cúru goijjé, “Ezzon maincé ekkán anggur-bariza lagaiyé, yóggwa ye híyan cacá ókkol ore ṭéka dí lamba ṭaim olla oinno mulluk ot giiyói.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra por muito tempo;
10 Aar anggur or ainda aiccé rár, yóggwa ye eggwá goóur ore cacá gún or hañse difeṛáiye, zeéne ítara yóggwa re barizar gular bák dee; montor cacá gúne taré mara-dóra gorí háli áte duñraidiyé.
10 E no tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Yóggwa ye abar ar eggwá goóur difeṛáiye; ítara taré yó mari edde bicí beizzoti gorí háli áte duñraidiyé.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este, e afrontando-o, mandaram-no vazio.
12 Baade yóggwa ye tisára goóur difeṛáiye; ítara taré yó zohóm gorí baáre félaidiye.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este, o expulsaram.
13 “Tarfore barizar giróse hoór de, ‘Yala añí kii goittám? Añí añr adorja fua re difeṛáiyum; ítara íba re izzot goittó fare.’
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez que, vendo, o respeitem.
14 “Montor cacá gúne hé fua re dekí afós ot biyasana gorér de, ‘Ite toh mirasdár; aiyó itaré marifélai, zeéne miras añárar óizagoi.’
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Tói ítara íba re barizar baáre loizai marifélaiye.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Yóggwa ye aái hé cacá gún ore marifélaibo, aar bariza gán oinno kiyó re diifélaibo.”
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isto, disseram: Não seja assim!
17 Montor Isá ye ítarar híkka saái hoór de, “Tóoile pak-kalam ot asé de e hotár maáni kii,
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra, que os edificadores reprovaram, Essa foi feita cabeça da esquina.
18 Ze kiyé hé cíl or uore foribó íte báñgi hán-hán óizayboi, montor zar uore niki hé cíl yíba foribó, íte ficí zayboi.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Hétunot ḍoóñr imam ókkole edde alem ókkole Íba re dórifelai bolla kucíc goijjíl, kiyólla-hoilé ítara buzígiyoi de ki meésal híyan ítarar hélaf hoiyé deh; montor ítara awam ókkol ore ḍooraitó.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo; porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Ítara Isár uore háas nozor raikké, hétolla gom manúc or bét dórai gurinda ókkol difeṛáiye, zeéne ítara Íba re Nizor hotár fán ot félai fare edde Íba re hákim or hókumot ot edde adíkar ot gosáidi fare.
20 E, observando-o, mandaram espias, que se fingissem justos, para o apanharem nalguma palavra, e o entregarem à jurisdição e poder do presidente.
21 Gurinda gúne Íba re súwal gorér de, “Ustat, añára zani Tuáñr hotá edde taalim sóiyi, aar Tuñí honókiyo re forók goró de nái, bólke sóiyigori Allar rastar taalim doh.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Romi baáñcca re házana doon añára lla zayes asé né náki nái?”
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Montor Íba ye tarár sail ore zani fari tará re hoór de,
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 “Añré ekkán dinár dahó. Yián har sóbi edde har nam?”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Tói Íba ye tará re hoór de, “Tóoile ziín baáñccar híin baáñcca re diiyo, aar ziín Allar híin Alla re diiyo.”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Tará manúc or muúntu Íba re Nizor hotár fán ot félai nó fare, bólke Íbar zuwabe ammúk ói nizám óigiyoi.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Baade hodún Sadukái Isár hañse aiccé, Sadukái ókkole háñcor nái hoi biccác goré, ítara aái Íba re ekkán súwal goijjé,
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 ki hoilé, “Ustat, Muúsa ye añára lla leikké de, zodi honókiyor biyáta bái fuain sára morizagói, tóoile ítar hé bái ottu bou híba re biyá gorífelai nizor bái olla nosól foida gorá foribó.
28 Dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de algum falecer, tendo mulher, e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher, e suscite posteridade a seu irmão.
29 Dóro, háñt zon bái accíl. Foóila wa ye bou looi, fuain sára morigiyói.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher, e morreu sem filhos;
30 Baade híba re dusára wa ye biyá goijjé, aar íte yó fuain sára morigiyói;
30 E tomou-a o segundo por mulher, e ele morreu sem filhos.
31 tarfore híba re tisára wa ye biyá goijjé. Héndilla, ítara háñto bái ye híba re biyá gorí fuain sára morigiyói.
31 E tomou-a o terceiro, e igualmente também os sete; e morreram, e nào deixaram filhos.
32 Ahérit, mayafua wa yó morigiyói.
32 E por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Hé ísafe, háñcor or hale híba har bou óibo? Kiyólla-hoilé híba re toh háñto zone nizor bou banaáil.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Isá ye ítara re zuwab diyé de, “E zobanat maincé biyá-cádi goré edde biyá-cádi deh.
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Montor zetará re aibó de zobanar bági óibar edde háñcor-or-din mora ttu zinda óibar laayek bouli gona zah, ítara no biyá goríbo aar no ítara re biyá díya zaybo;
35 Mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 ítara ar mori yó no faribó, kiyólla-hoilé ítara fíristar ḍóilla óizayboi; aar ítara háñcor or bági ói Allar fuain óizayboi.
36 Porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Mora ókkol zinda ó de híyan toh Muúsa ye úddwa zoler de záḍḍwar zikír gorá gíyeh de héṛe zahér goijjé, héṛe íba ye Mabud ore Ibrahím or Alla, Isahák or Alla, edde Yakub or Alla ḍaikké.
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Kiyólla-hoilé Alla toh mora ókkol or Alla no, bólke zinda ókkol or éna, kiyólla-hoilé Íbar hañse beggún zinda.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele vivem todos.
39 Hétunot hodún aleme Íba re zuwabe hoór de, “Ustat, Tuñí gom hoiyó.”
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Yárbaade ítara ttu Íba re ar honó súwal goittó hímmote nó deh.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Isá ye ítara re hoór de, “ Mosih re Dawud or fua keéngori hoó?
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Kiyólla-hoilé Dawud nize toh Zobur Córif ot endilla hoiyé,
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 zetókkal foijjonto Añí Tuáñr duccon ókkol ore
43 Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Dawude toh Íba re ‘Malik’ ḍaikké, tóoile keéngori Íba Dawud or fua dé?”
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Manúc beggúne Isár boiyan fúnat asé de októt Íba ye Nizor ummot ókkol ore hoór de,
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Alem ókkol ottu úñciyar táikko, zetará lamba-lamba kuruta fiñdí gúrafíra goittó saá, aar bazare-bazare sólam faito, mujilíc-hána ókkol ot uñsol tokkar hadírat boitó edde mela-cóbat barík zagat boitó fosón goré.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas; e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Ek mikká ttu ítara rari ókkol or gór ókkol luṭ gorífele, arek mikká ttu maincóre dahái bolla lamba-lamba dua goré. Manúc híine sáñza bicí ḍoóñr faibo.”
47 Que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.