Lucas 15
rhgc (RHGC) vs NVT
1 Tamám házana-tulóya edde gunágar ókkol Isár hotá fúni bolla Íbar hañse aitó.
1 Cobradores de impostos e outros pecadores vinham ouvir Jesus ensinar.
2 Montor Féroci ókkole edde alem ókkole endilla hoói cékayot gorát doijje, “E Manúc cwa ye gunágar ókkol lói miyáñ, aar ítarar fúañti hána háa.”
2 Os fariseus e mestres da lei o criticavam, dizendo: “Ele se reúne com pecadores e até come com eles!”.
3 Hétunot Íba ye ítara re e meésal lan hoiyé:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Dóro tuáñra honó ezzon ottu ek cót bérasóol asé, zodi héntu eggwá áñzizagoi, tóoile íte kí nobboi-now wa re kílat eri, áñzigiyoi de yíba re tuwai nó faa foijjonto no tuwaibó né?
4 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove no pasto e buscará a perdida até encontrá-la?
5 Íte tuwai faile toh kúciye yíba re hañd ot loibo,
5 E, quando a encontrar, ele a carregará alegremente nos ombros e a levará para casa.
6 aar gór ot aái ítar fúañijja edde atehañsór manúc ókkol ore matai hoibó de, ‘Añr fúañti kúci gorógai, kiyólla-hoilé añí añr áñzigiyoi de bérasóol lwá tuwai faiyí.’
6 Quando chegar, reunirá os amigos e vizinhos e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida!’.
7 Añí tuáñra re hoóir, ṭík héndilla, touwá gorá no fore de nobboi-now zon forhésgar or túaro ezzon gunágar touwá goillé asman ot aró bicí kúci óibo.”
7 Da mesma forma, há mais alegria no céu por causa do pecador perdido que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam se arrepender.”
8 “Yáh, dóro eggwá mayafua ttu doc cán rufar foicá asé, zodi héntu ekkán foicá áñzizagoi, tóoile híba ye kí serak dórai gór kuuñsai híyan ore tuwai nó faa foijjonto cúndorgori no tuwaibó né?
8 “Ou suponhamos que uma mulher tenha dez moedas de prata e perca uma. Acaso não acenderá uma lâmpada, varrerá a casa inteira e procurará com cuidado até encontrá-la?
9 Híba ye tuwai faile toh nizor fúañijjani edde atehañsór manúc ókkol ore matai endilla hoibó, ‘Añr fúañti kúci gorógai, kiyólla-hoilé añí añr áñzigiyoi de foicá gán tuwai faiyí.’
9 E, quando a encontrar, reunirá as amigas e vizinhas e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha moeda perdida!’.
10 Añí tuáñra re hoóir, ṭík héndilla, ezzon gunágar touwá goillé Allar fírista ókkol or muúntu kúci ó.”
10 Da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus quando um único pecador se arrepende”.
11 Isá ye aró hoór de, “Eggwá maincór ttu duwá fua accíl.
11 Jesus continuou: “Um homem tinha dois filhos.
12 Ítara ttu cóñṛo wa ye baf ore hoór de, ‘Abá, añr borat ot fore de cómbotti añré diifélo.’ Tói bafe nizor cómbotti ítara re borat gorídiye.
12 O filho mais jovem disse ao pai: ‘Quero a minha parte da herança’, e o pai dividiu seus bens entre os filhos.
13 “Hooddin baade, fua cóñṛo wa ye nizor hárr kessú dola gorí looi ekkán durór mulluk ot giiyégoi, aar héṛe íte monzakká soli nizor cómbotti sárhar gorífelaiye.
13 “Alguns dias depois, o filho mais jovem arrumou suas coisas e se mudou para uma terra distante, onde desperdiçou tudo que tinha por viver de forma desregrada.
14 Zeñtté ítar ttu hárr kessú hóros gorífelaya óiye, hé mulluk ot eggwá ḍoóñr raṭ óiye, aar íte muútac ot forat doijje.
14 Quando seu dinheiro acabou, uma grande fome se espalhou pela terra, e ele começou a passar necessidade.
15 Tói íte zai hé mulluk or ezzon bácinda ttu ham saiyégoi, aar yóggwa ye ítare cúwor sorai bolla nizor kílat difeṛáiye.
15 Convenceu um fazendeiro da região a empregá-lo, e esse homem o mandou a seus campos para cuidar dos porcos.
16 Cúwor gúne ze gas or sóñi ókkol háito, ítar ttu híin hái feṭ bóraito monehoitó, montor honókiye ítare no diito.
16 Embora quisesse saciar a fome com as vagens dadas aos porcos, ninguém lhe dava coisa alguma.
17 “Fore íte buzón ot aái hoór de, ‘Añr baf or edún muzur ókkole háito becábicí hána faar, aar añí toh eṛé búkke morir!
17 “Quando finalmente caiu em si, disse: ‘Até os empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui, morrendo de fome.
18 Añí uṛí añr baf or héṛe zaiyumbói, zai íba re hoiyúm de: Abá, añí Allar edde tuáñr ulḍa hosúri goijjí.
18 Vou retornar à casa de meu pai e dizer: Pai, pequei contra o céu e contra o senhor,
19 Añré ar tuáñr fua hoibár laayek no; añré tuáñr eggwá muzur or ḍóilla góri rakó.’
19 e não sou mais digno de ser chamado seu filho. Por favor, trate-me como seu empregado’.
20 Tói íte uṛí baf or héṛe giiyé.
20 “Então voltou para a casa de seu pai. Quando ele ainda estava longe, seu pai o viu. Cheio de compaixão, correu para o filho, o abraçou e o beijou.
21 “Fua ye baf ore hoór de, ‘Abá, añí Allar edde tuáñr ulḍa hosúri goijjí, añré ar tuáñr fua hoibár laayek no.’
21 O filho disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra o senhor, e não sou mais digno de ser chamado seu filho’.
22 “Montor bafe nizor goóur ókkol ore hoór de, ‘Toratori ebbe barík zubba aní itaré fiñdáido; itar át ot oóñṛi diyaido aar ṭéng ot cenṭár fiñdáido.
22 “O pai, no entanto, disse aos servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa da casa e vistam nele. Coloquem-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés.
23 Goru boli wa aní zooró. Añára hái kúci-áci gorí.
23 Matem o novilho gordo. Faremos um banquete e celebraremos,
24 Kiyólla-hoilé añr e fua wa mora accíl, montor abar zinda óiye; ite áñzigilgoi, montor yala faa giyéh.’ Tarfore ítara beggúne kúci gorát doijje.
24 pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’. E começaram a festejar.
25 “Héñtte yóggwar fua ḍoóñr gwá kétit accíl; íte gór or ḍáke foóñicce rár, talbazanar edde nas or abas fúinne.
25 “Enquanto isso, o filho mais velho trabalhava no campo. Na volta para casa, ouviu música e dança,
26 Hétunot íte eggwá goóur ore matai, eṛé kii ór de fusár goijjé.
26 e perguntou a um dos servos o que estava acontecendo.
27 Tee ítare hoór de, ‘Tuáñr bái waafes aiccé, aar tuáñr bafe goru boli wa zooráiye, kiyólla-hoilé yóggwa ye ítare sóiyi-sólamote fírai faiyé.’
27 O servo respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, pois ele voltou são e salvo!’.
28 “Híyan fúni íte guccá óigiyoi aar bútore góilto no sar. Montor baf baáre aái, ítare manat doijje.
28 “O irmão mais velho se irou e não quis entrar. O pai saiu e insistiu com o filho,
29 Lekin íte baf ore zuwabe hoór de, ‘Soó, etó bosór fán añí tuáñr gulami gorí-gorí aiyír, aar añí tuáñr hókum honódin no mani nó táki; toóu tuñí añré añr dustó ókkol or fúañti kúci-áci gorí bolla eggwá sóol or sóo úddwa honódin diiyó de nái.
29 mas ele respondeu: ‘Todos esses anos, tenho trabalhado como um escravo para o senhor e nunca me recusei a obedecer às suas ordens. E o senhor nunca me deu nem mesmo um cabrito para eu festejar com meus amigos.
30 Montor tuáñr fua ite zeñtté aiccé, zee niki tuáñr cómbotti magi ókkol lói fúraifelaiye, tuñí ítar lla goru boli wa zooráiyo.’
30 Mas, quando esse seu filho volta, depois de desperdiçar o seu dinheiro com prostitutas, o senhor comemora matando o novilho!’.
31 “Hétunot bafe ítare hoór de, ‘O fut, tui toh añr fúañti hámica asós, aar añr ttu ziín asé híin beggún de tor.
31 “O pai lhe respondeu: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo que eu tenho é seu.
32 Montor añára ttu yala kúci-áci edde mela gorár zorur, kiyólla-hoilé tor bái ibá mora accíl, aar abar zinda óiye; áñzigilgoi, yala faa giyéh.’ ”
32 Mas tínhamos de comemorar este dia feliz, pois seu irmão estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.