Lucas 13
rhgc (RHGC) vs ARA
1 Hé októt héṛe endilla hodún manúc házir accíl, zetará Isá re Galil or manúc uitarár baabute hóbor díyl zetará re baitul-mukaddos ot kurbani dibarcót Filate kotól goijjíl.
1 Naquela mesma ocasião, chegando alguns, falavam a Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Isá ye ítara re zuwabe hoór de, “Galil or manúc ítarar uore hé docá gán óiye de híyan olla tuáñrar kíyal ot kí ítara Galil or oinno manúc beggún or túaro bicí gunágar accíl?
2 Ele, porém, lhes disse: Pensais que esses galileus eram mais pecadores do que todos os outros galileus, por terem padecido estas coisas?
3 Añí tuáñra re hoóir, no, bólke touwá no goríle, tuáñra beggún óu héndilla hálak óizaybagoi.
3 Não eram, eu vo-lo afirmo; se, porém, não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
4 Yáh ze añṛáro zon manúc Sílom or minár fori morigiyói, tuáñrar kíyal ot kí ítara Jerúsalem ot táke de oinno manúc beggún or túaro bicí gunágar accíl?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou eram mais culpados que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Añí tuáñra re hoóir, no, bólke touwá no goríle, tuáñra beggún óu héndilla hálak óizaybagoi.”
5 Não eram, eu vo-lo afirmo; mas, se não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
6 Tarfore Isá ye e meésal lan hoiyé: “Ezzon maincé nizor bagan ot eggwá ḍuñir-gas lagaáil. Yóggwa ye gas swát gula tuwaitó aiccíl, montor eggwá yó nó faa.
6 Então, Jesus proferiu a seguinte parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha e, vindo procurar fruto nela, não achou.
7 Hétolla yóggwa ye bagan sóoñloya re hoór de, ‘Saá, añí tin bosór foijjonto e ḍuñir-gas swát gula tuwaitó aiyír, montor eggwá yó nó fai. Yibá re haṛiféla, yibá ye hánnak meṛi kiyá estemal goittó?’
7 Pelo que disse ao viticultor: Há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não acho; podes cortá-la; para que está ela ainda ocupando inutilmente a terra?
8 “Sóoñloya ye yóggwa re zuwabe hoór de, ‘Ó malik, yibá re e bosór óu tákito dóh, añí yibár sairókul ttu kurí fáñic díyum.
8 Ele, porém, respondeu: Senhor, deixa-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e lhe ponha estrume.
9 Baade zodi aiyér de bosór gula dóre, tóoile ṭík asé; montor zodi no dóre, haṛifelaiyo.’ ”
9 Se vier a dar fruto, bem está; se não, mandarás cortá-la.
10 Ek ebaadot-or-din Isá ekkán mujilíc-hánat taalim der.
10 Ora, ensinava Jesus no sábado numa das sinagogas.
11 Héṛe endilla eggwá mayafua accíl zibá re eggwá hóraf jine biyaraimma banai raikké de añṛáro bosór óiye. Yóggwa guza accíl, aar bilkúl uzu ói no faitto.
11 E veio ali uma mulher possessa de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; andava ela encurvada, sem de modo algum poder endireitar-se.
12 Isá ye yóggwa re dekí, ḍáke matai hoór de, “O hála, tuñí tuáñr biyaram ottu azad óiyo.”
12 Vendo-a Jesus, chamou-a e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Tarfore Íba ye yóggwar uore át díye, tói éhon-éhon yóggwa uzu óigiyoi aar Allar taarif gorát doijje.
13 e, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Lekin mujilíc-hánar sóddare, Isá ye ebaadot-or-din biyaraimma gom goijjé de hétolla guccá góri manúc ókkol ore hoór de, “Ham goittó sów din asé; hétolla din híin ot aái gom óiyogai, ebaadot-or-din no.”
14 O chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, nesses dias para serdes curados e não no sábado.
15 Montor Malike yóggwa re zuwabe hoór de, “Ó munafék ókkol, tuáñra fottíkiye kí ebaadot-or-din nizor doóñra goru re yáh gadá re ura ttu kúli faní hábaito no loizo né?
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, cada um de vós não desprende da manjedoura, no sábado, o seu boi ou o seu jumento, para levá-lo a beber?
16 Tói e mayafua, zibá Ibrahím or zérfua, zibá re Cóitane añṛáro bosór fán bañdí raikkíl, yoggwá re kí ebaadot-or-din hé bañdá ttu azad gorídiya no zah né?”
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Íba ye híyan hoiyé rár, Íbar muhálef-goróya beggúne córom faiyé; aar Íba ye ze taajuippa ham goittó híine awam ókkol beggún kúci óiye.
17 Tendo ele dito estas palavras, todos os seus adversários se envergonharam. Entretanto, o povo se alegrava por todos os gloriosos feitos que Jesus realizava.
18 Tói Isá ye hoór de, “Allar raijjo kiyór ḍóilla? Híyan ore Añí kii loi borabor goittám?
18 E dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Híyan óilde eggwá hóroir danar ḍóilla, zibá re ézzon manúce looi nizor kétit lagayégoi; yíba barí uṛí eggwá gas boinné, aar faik ókkole yíbar ḍéeila ókkol ot bahá baindé.”
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu aninharam-se nos seus ramos.
20 Íba ye abar hoór de, “Añí Allar raijjo re kii loi borabor goittám?
20 Disse mais: A que compararei o reino de Deus?
21 Híyan óilde cúṭar or ḍóilla, ziín ore eggwá mayafua ye looi tokoriban ekkuri tin cér aṭat miyáiye, baade guñṛa hañi or dola fúli uiṭṭé.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Isá cóore-cóore edde fara-fara taalim di-di, Jerúsalem or uzu zaat doijje.
22 Passava Jesus por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Ezzone Íba re hoór de, “Malik, nejat foya hom níki?”
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que são salvos?
24 “Siyon doroza báy góli bolla zan-forane kucíc goró, kiyólla-hoilé Añí tuáñra re hoóir, boóut zon góilto kucíc goríbo montor no faribó.
24 Respondeu-lhes: Esforçai-vos por entrar pela porta estreita, pois eu vos digo que muitos procurarão entrar e não poderão.
25 Zeñtté gór or giróse uṛí duwar bañdífelaibo, tuáñra baáre tíyai duwar bajjai-bajjai endilla howát doriba, ‘Ó Malik, añára lla duwar gán kúlo.’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vós, do lado de fora, começardes a bater, dizendo: Senhor, abre-nos a porta, ele vos responderá: Não sei donde sois.
26 “Hétunot tuáñra howát doriba de, ‘Añára toh Tuáñr fúañti háafiya goijjílam, aar Tuñí añárar rasta-rasta taalim dita.’
26 Então, direis: Comíamos e bebíamos na tua presença, e ensinavas em nossas ruas.
27 “Montor Íba ye hoibó de, ‘Añí tuáñra re hoóir, Añí no zani tuáñra hoṛíyar. Kuham-goróya ókkol, tuáñra beggún Añr héntu dur ó.’
27 Mas ele vos dirá: Não sei donde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais iniquidades.
28 “Héṛe tuáñra hañdahaṛi goríba edde date dat kirkiraibá zeñtté tuáñra dekíba de, Ibrahím, Isahák, Yakub edde tamám nobi ókkol Allar raijjor bútore, montor tuáñra re baáre félaidiya gíyeh.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes, no reino de Deus, Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas, mas vós, lançados fora.
29 Aar manúc ókkol fuk, fosím, uttor, edde doóin ottu aái Allar raijjot háito boibó.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugares à mesa no reino de Deus.
30 Becók, zetará ehón fisé asé, ítara age óizayboi; aar zetará ehón age asé, ítara fisé óizayboi.”
30 Contudo, há últimos que virão a ser primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Hé októt hoozzon Féroci ye aái Isá re hoór de, “Tuñí e zaga ttu honó mikká zoogói, kiyólla-hoilé Hérud ottu Tuáñre marifeilto monehoór.”
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer-lhe: Retira-te e vai-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Íba ye ítara re hoór de, “Zoo, hé cíyal ore hoibá de, ‘Añí aijja edde hailla bút dáfaiyum edde biyaraimma ókkol ore gom goríyum, aar tin din ot din Añr moksót fura óibo.’
32 Ele, porém, lhes respondeu: Ide dizer a essa raposa que, hoje e amanhã, expulso demônios e curo enfermos e, no terceiro dia, terminarei.
33 Zeén óibo óuk, Añr ttu aijja, hailla edde foórur uzu sofór gorá foribó; kiyólla-hoilé honó nobir moot toh Jerúsalem or baáre ói no fare.
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “Jerúsalem, ó Jerúsalem, tui zee niki nobi ókkol ore kotól gorós edde zetará re tor héṛe difeṛá gíyeh ítara re cíl or dola maros. Kuúñri-kurá ye zendilla nizor sóo ókkol ore yíbar fak or bútore zoma gorí raké, héndilla tor fuain dore zoma gorí rakí bolla Añí hotó bar saiyí de asé, montor tuáñra híyan nó soó.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te foram enviados! Quantas vezes quis eu reunir teus filhos como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, e vós não o quisestes!
35 Fúno, tuáñrar gór tuáñrar suk or muúntu sáragor óizayboi. Añí tuáñra re hoóir, tuáñra Añré etókkal no dekíba zetókkal tuáñra nó hoó de, ‘Mubarek Ubá zibá Mabud or name aiyér.’ ”
35 Eis que a vossa casa vos ficará deserta. E em verdade vos digo que não mais me vereis até que venhais a dizer:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.