Lucas 13
rhgc (RHGC) vs ARIB
1 Hé októt héṛe endilla hodún manúc házir accíl, zetará Isá re Galil or manúc uitarár baabute hóbor díyl zetará re baitul-mukaddos ot kurbani dibarcót Filate kotól goijjíl.
1 Ora, naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios deles.
2 Isá ye ítara re zuwabe hoór de, “Galil or manúc ítarar uore hé docá gán óiye de híyan olla tuáñrar kíyal ot kí ítara Galil or oinno manúc beggún or túaro bicí gunágar accíl?
2 Respondeu-lhes Jesus: Pensais vós que esses foram maiores pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Añí tuáñra re hoóir, no, bólke touwá no goríle, tuáñra beggún óu héndilla hálak óizaybagoi.
3 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Yáh ze añṛáro zon manúc Sílom or minár fori morigiyói, tuáñrar kíyal ot kí ítara Jerúsalem ot táke de oinno manúc beggún or túaro bicí gunágar accíl?
4 Ou pensais que aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Añí tuáñra re hoóir, no, bólke touwá no goríle, tuáñra beggún óu héndilla hálak óizaybagoi.”
5 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Tarfore Isá ye e meésal lan hoiyé: “Ezzon maincé nizor bagan ot eggwá ḍuñir-gas lagaáil. Yóggwa ye gas swát gula tuwaitó aiccíl, montor eggwá yó nó faa.
6 E passou a narrar esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; e indo procurar fruto nela, e não o achou.
7 Hétolla yóggwa ye bagan sóoñloya re hoór de, ‘Saá, añí tin bosór foijjonto e ḍuñir-gas swát gula tuwaitó aiyír, montor eggwá yó nó fai. Yibá re haṛiféla, yibá ye hánnak meṛi kiyá estemal goittó?’
7 Disse então ao viticultor: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho; corta-a; para que ocupa ela ainda a terra inutilmente?
8 “Sóoñloya ye yóggwa re zuwabe hoór de, ‘Ó malik, yibá re e bosór óu tákito dóh, añí yibár sairókul ttu kurí fáñic díyum.
8 Respondeu-lhe ele: Senhor, deixa-a este ano ainda, até que eu cave em derredor, e lhe deite estrume;
9 Baade zodi aiyér de bosór gula dóre, tóoile ṭík asé; montor zodi no dóre, haṛifelaiyo.’ ”
9 e se no futuro der fruto, bem; mas, se não, cortá-la-ás.
10 Ek ebaadot-or-din Isá ekkán mujilíc-hánat taalim der.
10 Jesus estava ensinando numa das sinagogas no sábado.
11 Héṛe endilla eggwá mayafua accíl zibá re eggwá hóraf jine biyaraimma banai raikké de añṛáro bosór óiye. Yóggwa guza accíl, aar bilkúl uzu ói no faitto.
11 E estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava encurvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Isá ye yóggwa re dekí, ḍáke matai hoór de, “O hála, tuñí tuáñr biyaram ottu azad óiyo.”
12 Vendo-a Jesus, chamou-a, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Tarfore Íba ye yóggwar uore át díye, tói éhon-éhon yóggwa uzu óigiyoi aar Allar taarif gorát doijje.
13 e impôs-lhe as mãos e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Lekin mujilíc-hánar sóddare, Isá ye ebaadot-or-din biyaraimma gom goijjé de hétolla guccá góri manúc ókkol ore hoór de, “Ham goittó sów din asé; hétolla din híin ot aái gom óiyogai, ebaadot-or-din no.”
14 Então o chefe da sinagoga, indignado porque Jesus curara no sábado, tomando a palavra disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, neles para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 Montor Malike yóggwa re zuwabe hoór de, “Ó munafék ókkol, tuáñra fottíkiye kí ebaadot-or-din nizor doóñra goru re yáh gadá re ura ttu kúli faní hábaito no loizo né?
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, para o levar a beber?
16 Tói e mayafua, zibá Ibrahím or zérfua, zibá re Cóitane añṛáro bosór fán bañdí raikkíl, yoggwá re kí ebaadot-or-din hé bañdá ttu azad gorídiya no zah né?”
16 E não devia ser solta desta prisão, no dia de sábado, esta que é filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 Íba ye híyan hoiyé rár, Íbar muhálef-goróya beggúne córom faiyé; aar Íba ye ze taajuippa ham goittó híine awam ókkol beggún kúci óiye.
17 E dizendo ele essas coisas, todos os seus adversário ficavam envergonhados; e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Tói Isá ye hoór de, “Allar raijjo kiyór ḍóilla? Híyan ore Añí kii loi borabor goittám?
18 Ele, pois, dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Híyan óilde eggwá hóroir danar ḍóilla, zibá re ézzon manúce looi nizor kétit lagayégoi; yíba barí uṛí eggwá gas boinné, aar faik ókkole yíbar ḍéeila ókkol ot bahá baindé.”
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou e lançou na sua horta; cresceu, e fez-se árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Íba ye abar hoór de, “Añí Allar raijjo re kii loi borabor goittám?
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 Híyan óilde cúṭar or ḍóilla, ziín ore eggwá mayafua ye looi tokoriban ekkuri tin cér aṭat miyáiye, baade guñṛa hañi or dola fúli uiṭṭé.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar toda ela levedada.
22 Isá cóore-cóore edde fara-fara taalim di-di, Jerúsalem or uzu zaat doijje.
22 Assim percorria Jesus as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 Ezzone Íba re hoór de, “Malik, nejat foya hom níki?”
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que se salvam? Ao que ele lhes respondeu:
24 “Siyon doroza báy góli bolla zan-forane kucíc goró, kiyólla-hoilé Añí tuáñra re hoóir, boóut zon góilto kucíc goríbo montor no faribó.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 Zeñtté gór or giróse uṛí duwar bañdífelaibo, tuáñra baáre tíyai duwar bajjai-bajjai endilla howát doriba, ‘Ó Malik, añára lla duwar gán kúlo.’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e cerrado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, abre-nos; e ele vos responder: Não sei donde vós sois;
26 “Hétunot tuáñra howát doriba de, ‘Añára toh Tuáñr fúañti háafiya goijjílam, aar Tuñí añárar rasta-rasta taalim dita.’
26 então começareis a dizer: Comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas;
27 “Montor Íba ye hoibó de, ‘Añí tuáñra re hoóir, Añí no zani tuáñra hoṛíyar. Kuham-goróya ókkol, tuáñra beggún Añr héntu dur ó.’
27 e ele vos responderá: Não sei donde sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 “Héṛe tuáñra hañdahaṛi goríba edde date dat kirkiraibá zeñtté tuáñra dekíba de, Ibrahím, Isahák, Yakub edde tamám nobi ókkol Allar raijjor bútore, montor tuáñra re baáre félaidiya gíyeh.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes quando virdes Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Aar manúc ókkol fuk, fosím, uttor, edde doóin ottu aái Allar raijjot háito boibó.
29 Muitos virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e reclinar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 Becók, zetará ehón fisé asé, ítara age óizayboi; aar zetará ehón age asé, ítara fisé óizayboi.”
30 Pois há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Hé októt hoozzon Féroci ye aái Isá re hoór de, “Tuñí e zaga ttu honó mikká zoogói, kiyólla-hoilé Hérud ottu Tuáñre marifeilto monehoór.”
31 Naquela mesma hora chegaram alguns fariseus que lhe disseram: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Íba ye ítara re hoór de, “Zoo, hé cíyal ore hoibá de, ‘Añí aijja edde hailla bút dáfaiyum edde biyaraimma ókkol ore gom goríyum, aar tin din ot din Añr moksót fura óibo.’
32 Respondeu-lhes Jesus: Ide e dizei a essa raposa: Eis que vou expulsando demônios e fazendo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei consumado.
33 Zeén óibo óuk, Añr ttu aijja, hailla edde foórur uzu sofór gorá foribó; kiyólla-hoilé honó nobir moot toh Jerúsalem or baáre ói no fare.
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte; porque não convém que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 “Jerúsalem, ó Jerúsalem, tui zee niki nobi ókkol ore kotól gorós edde zetará re tor héṛe difeṛá gíyeh ítara re cíl or dola maros. Kuúñri-kurá ye zendilla nizor sóo ókkol ore yíbar fak or bútore zoma gorí raké, héndilla tor fuain dore zoma gorí rakí bolla Añí hotó bar saiyí de asé, montor tuáñra híyan nó soó.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que a ti são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e não quiseste!
35 Fúno, tuáñrar gór tuáñrar suk or muúntu sáragor óizayboi. Añí tuáñra re hoóir, tuáñra Añré etókkal no dekíba zetókkal tuáñra nó hoó de, ‘Mubarek Ubá zibá Mabud or name aiyér.’ ”
35 Eis aí, abandonada vos é a vossa casa. E eu vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.