Lucas 13

rhgc (RHGC) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Hé októt héṛe endilla hodún manúc házir accíl, zetará Isá re Galil or manúc uitarár baabute hóbor díyl zetará re baitul-mukaddos ot kurbani dibarcót Filate kotól goijjíl.
1 E, Naquele mesmo tempo, estavam presentes ali alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Isá ye ítara re zuwabe hoór de, “Galil or manúc ítarar uore hé docá gán óiye de híyan olla tuáñrar kíyal ot kí ítara Galil or oinno manúc beggún or túaro bicí gunágar accíl?
2 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Cuidais vós que esses galileus foram mais pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Añí tuáñra re hoóir, no, bólke touwá no goríle, tuáñra beggún óu héndilla hálak óizaybagoi.
3 Não, vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Yáh ze añṛáro zon manúc Sílom or minár fori morigiyói, tuáñrar kíyal ot kí ítara Jerúsalem ot táke de oinno manúc beggún or túaro bicí gunágar accíl?
4 E aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, cuidais que foram mais culpados do que todos quantos homens habitam em Jerusalém?
5 Añí tuáñra re hoóir, no, bólke touwá no goríle, tuáñra beggún óu héndilla hálak óizaybagoi.”
5 Não, vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Tarfore Isá ye e meésal lan hoiyé: “Ezzon maincé nizor bagan ot eggwá ḍuñir-gas lagaáil. Yóggwa ye gas swát gula tuwaitó aiccíl, montor eggwá yó nó faa.
6 E dizia esta parábola: Um certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha, e foi procurar nela fruto, não o achando;
7 Hétolla yóggwa ye bagan sóoñloya re hoór de, ‘Saá, añí tin bosór foijjonto e ḍuñir-gas swát gula tuwaitó aiyír, montor eggwá yó nó fai. Yibá re haṛiféla, yibá ye hánnak meṛi kiyá estemal goittó?’
7 E disse ao vinhateiro: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho. Corta-a; por que ocupa ainda a terra inutilmente?
8 “Sóoñloya ye yóggwa re zuwabe hoór de, ‘Ó malik, yibá re e bosór óu tákito dóh, añí yibár sairókul ttu kurí fáñic díyum.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a este ano, até que eu a escave e a esterque;
9 Baade zodi aiyér de bosór gula dóre, tóoile ṭík asé; montor zodi no dóre, haṛifelaiyo.’ ”
9 E, se der fruto, ficará e, se não, depois a mandarás cortar.
10 Ek ebaadot-or-din Isá ekkán mujilíc-hánat taalim der.
10 E ensinava no sábado, numa das sinagogas.
11 Héṛe endilla eggwá mayafua accíl zibá re eggwá hóraf jine biyaraimma banai raikké de añṛáro bosór óiye. Yóggwa guza accíl, aar bilkúl uzu ói no faitto.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; e andava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Isá ye yóggwa re dekí, ḍáke matai hoór de, “O hála, tuñí tuáñr biyaram ottu azad óiyo.”
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade.
13 Tarfore Íba ye yóggwar uore át díye, tói éhon-éhon yóggwa uzu óigiyoi aar Allar taarif gorát doijje.
13 E pôs as mãos sobre ela, e logo se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Lekin mujilíc-hánar sóddare, Isá ye ebaadot-or-din biyaraimma gom goijjé de hétolla guccá góri manúc ókkol ore hoór de, “Ham goittó sów din asé; hétolla din híin ot aái gom óiyogai, ebaadot-or-din no.”
14 E, tomando a palavra o príncipe da sinagoga, indignado porque Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que é mister trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 Montor Malike yóggwa re zuwabe hoór de, “Ó munafék ókkol, tuáñra fottíkiye kí ebaadot-or-din nizor doóñra goru re yáh gadá re ura ttu kúli faní hábaito no loizo né?
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor, e disse: Hipócrita, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, e não o leva a beber?
16 Tói e mayafua, zibá Ibrahím or zérfua, zibá re Cóitane añṛáro bosór fán bañdí raikkíl, yoggwá re kí ebaadot-or-din hé bañdá ttu azad gorídiya no zah né?”
16 E não convinha soltar desta prisão, no dia de sábado, esta filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 Íba ye híyan hoiyé rár, Íbar muhálef-goróya beggúne córom faiyé; aar Íba ye ze taajuippa ham goittó híine awam ókkol beggún kúci óiye.
17 E, dizendo ele isto, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Tói Isá ye hoór de, “Allar raijjo kiyór ḍóilla? Híyan ore Añí kii loi borabor goittám?
18 E dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Híyan óilde eggwá hóroir danar ḍóilla, zibá re ézzon manúce looi nizor kétit lagayégoi; yíba barí uṛí eggwá gas boinné, aar faik ókkole yíbar ḍéeila ókkol ot bahá baindé.”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu, e fez-se grande árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Íba ye abar hoór de, “Añí Allar raijjo re kii loi borabor goittám?
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 Híyan óilde cúṭar or ḍóilla, ziín ore eggwá mayafua ye looi tokoriban ekkuri tin cér aṭat miyáiye, baade guñṛa hañi or dola fúli uiṭṭé.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher, tomando-o, escondeu em três medidas de farinha, até que tudo levedou.
22 Isá cóore-cóore edde fara-fara taalim di-di, Jerúsalem or uzu zaat doijje.
22 E percorria as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 Ezzone Íba re hoór de, “Malik, nejat foya hom níki?”
23 E disse-lhe um: Senhor, são poucos os que se salvam? E ele lhe respondeu:
24 “Siyon doroza báy góli bolla zan-forane kucíc goró, kiyólla-hoilé Añí tuáñra re hoóir, boóut zon góilto kucíc goríbo montor no faribó.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 Zeñtté gór or giróse uṛí duwar bañdífelaibo, tuáñra baáre tíyai duwar bajjai-bajjai endilla howát doriba, ‘Ó Malik, añára lla duwar gán kúlo.’
25 Quando o pai de família se levantar e cerrar a porta, e começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; e, respondendo ele, vos disser: Não sei de onde vós sois;
26 “Hétunot tuáñra howát doriba de, ‘Añára toh Tuáñr fúañti háafiya goijjílam, aar Tuñí añárar rasta-rasta taalim dita.’
26 Então começareis a dizer: Temos comido e bebido na tua presença, e tu tens ensinado nas nossas ruas.
27 “Montor Íba ye hoibó de, ‘Añí tuáñra re hoóir, Añí no zani tuáñra hoṛíyar. Kuham-goróya ókkol, tuáñra beggún Añr héntu dur ó.’
27 E ele vos responderá: Digo-vos que não vos conheço nem sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 “Héṛe tuáñra hañdahaṛi goríba edde date dat kirkiraibá zeñtté tuáñra dekíba de, Ibrahím, Isahák, Yakub edde tamám nobi ókkol Allar raijjor bútore, montor tuáñra re baáre félaidiya gíyeh.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Aar manúc ókkol fuk, fosím, uttor, edde doóin ottu aái Allar raijjot háito boibó.
29 E virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul, e assentar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 Becók, zetará ehón fisé asé, ítara age óizayboi; aar zetará ehón age asé, ítara fisé óizayboi.”
30 E eis que derradeiros há que serão os primeiros; e primeiros há que serão os derradeiros.
31 Hé októt hoozzon Féroci ye aái Isá re hoór de, “Tuñí e zaga ttu honó mikká zoogói, kiyólla-hoilé Hérud ottu Tuáñre marifeilto monehoór.”
31 Naquele mesmo dia chegaram uns fariseus, dizendo-lhe: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Íba ye ítara re hoór de, “Zoo, hé cíyal ore hoibá de, ‘Añí aijja edde hailla bút dáfaiyum edde biyaraimma ókkol ore gom goríyum, aar tin din ot din Añr moksót fura óibo.’
32 E respondeu-lhes: Ide, e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e efetuo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia sou consumado.
33 Zeén óibo óuk, Añr ttu aijja, hailla edde foórur uzu sofór gorá foribó; kiyólla-hoilé honó nobir moot toh Jerúsalem or baáre ói no fare.
33 Importa, porém, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte, para que não suceda que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 “Jerúsalem, ó Jerúsalem, tui zee niki nobi ókkol ore kotól gorós edde zetará re tor héṛe difeṛá gíyeh ítara re cíl or dola maros. Kuúñri-kurá ye zendilla nizor sóo ókkol ore yíbar fak or bútore zoma gorí raké, héndilla tor fuain dore zoma gorí rakí bolla Añí hotó bar saiyí de asé, montor tuáñra híyan nó soó.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que te são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha os seus pintos debaixo das asas, e não quiseste?
35 Fúno, tuáñrar gór tuáñrar suk or muúntu sáragor óizayboi. Añí tuáñra re hoóir, tuáñra Añré etókkal no dekíba zetókkal tuáñra nó hoó de, ‘Mubarek Ubá zibá Mabud or name aiyér.’ ”
35 Eis que a vossa casa se vos deixará deserta. E em verdade vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.