Lucas 12
rhgc (RHGC) vs VC
1 Hé októt, zeñtté edún ázar-ázar manúc zoma óiye zeén níki ítara ezzon or uore ezzon forer, Isá ye ebbe age Nizor cárit tun ore howá cúru goijjé de ki, “Féroci ókkol or cúṭar ottu úñciyar táikko, yáni ítarar munaféki ttu.
1 Enquanto isso, os homens se tinham reunido aos milhares em torno de Jesus, de modo que se atropelavam uns aos outros. Jesus começou a dizer a seus discípulos: Guardai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Kiyólla-hoilé zahér no óibo de héndilla honó jiníc gúijja nái, aar zana no zaybo de héndilla honó jiníc lukaiya nái.
2 Porque não há nada oculto que não venha a descobrir-se, e nada há escondido que não venha a ser conhecido.
3 Hé ísafe, tuáñra ziín andár ot hoiyó, híin foór ot fúna zaybo; aar ziín bútor or kamára ókkol ot fúcfucaiyo, híin gór or sád or uottú elan gorá zaybo.
3 Pois o que dissestes às escuras será dito à luz; e o que falastes ao ouvido, nos quartos, será publicado de cima dos telhados.
4 “Ó añr dustó ókkol, Añí tuáñra re hoóir, uitará re no ḍooraiyó zetará haiya re kotól goré montor yárbaade ar kessú gorí faribár no táke.
4 Digo-vos a vós, meus amigos: não tenhais medo daqueles que matam o corpo e depois disto nada mais podem fazer.
5 Lekin Añí daháidi tuáñra ttu haré ḍoora foribó: Ubá re ḍooro zibá ttu tuáñr haiya re marifélai baade zuzuk ot félaidibar kémota asé. Ói, Añí tuáñra re hoóir, Íba re beh ḍooro.
5 Mostrar-vos-ei a quem deveis temer: temei àquele que, depois de matar, tem poder de lançar no inferno; sim, eu vo-lo digo: temei a este.
6 Fañs swá fiañijja ki hom ṭiañ loi no bese né? Toóu híin or bútottu Alla ye eggwá re yó no foóra.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? E, entretanto, nem um só deles passa despercebido diante de Deus.
7 Becók tuáñrar matár sul úddwa beggún Íba ttu gona asé. No ḍooraiyó, tuáñrar kimot boóut fiañijja ókkol or túaro bicí.
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois. Mais valor tendes vós do que numerosos pardais.
8 “Añí tuáñra re hoóir, zee niki Añré maincór muúntu cíkar goré, yóggwa re Manúc or Fua ye yó Allar fírista ókkol or muúntu cíkar goríbo.
8 Digo-vos: todo o que me reconhecer diante dos homens, também o Filho do Homem o reconhecerá diante dos anjos de Deus;
9 Montor zee niki Añré maincór muúntu inkar goré, yóggwa re Allar fírista ókkol or muúntu inkar gorá zaybo.
9 mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 Honókiye Manúc or Fuar hélaf honó hotá hoilé, yóggwa re toh maf gorídiya zaybo; montor zee niki Pak-Ruhr kuféri goré, yóggwa re maf gorídiya no zaybo.
10 Todo aquele que tiver falado contra o Filho do Homem obterá perdão, mas aquele que tiver blasfemado contra o Espírito Santo não alcançará perdão.
11 “Zeñtté maincé tuáñra re mujilíc-hána ókkol ot, edde hákim edde adikari ókkol or hañse loiza, héñtte hondilla yáh kii zuwab diba yáto kii hoibá de sinta no goijjó;
11 Quando, porém, vos levarem às sinagogas, perante os magistrados e as autoridades, não vos preocupeis com o que haveis de falar em vossa defesa,
12 kiyólla-hoilé tuáñra ttu ziín howá foribó, híin tuáñra re Pak-Ruh ye hétunot cíkaidibo.”
12 porque o Espírito Santo vos inspirará naquela hora o que deveis dizer.
13 Manúc or dol lwá ttu ezzone Isá re hoór de, “Ustat, añr bái ore añár lói miras bák gorífelaito hoó.”
13 Disse-lhe então alguém do meio do povo: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Montor Íba ye yóggwa re hoór de, “O miyañ, Añré tuáñrar bisarhar yáh bák gorídoya hone banaiyé?”
14 Jesus respondeu-lhe: Meu amigo, quem me constituiu juiz ou árbitro entre vós?
15 Tarfore Íba ye ítara re hoór de, “Hóboroddar, hárr kisím or lalsí ttu basi táikko; kiyólla-hoilé insán or zindigi nizor ṭal-ṭal dón-cómbottir uore no.”
15 E disse então ao povo: Guardai-vos escrupulosamente de toda a avareza, porque a vida de um homem, ainda que ele esteja na abundância, não depende de suas riquezas.
16 Íba ye ítara re ekkán meésal hoiyé, ki hoilé, “Ezzon dónir zobin ot bicí fósol dóijje.
16 E propôs-lhe esta parábola: Havia um homem rico cujos campos produziam muito.
17 Yóggwa ye nizorgá nize báfer de, ‘Añí kii goittám, añr ttu de fósol zoma rakíbar zaga nái?’
17 E ele refletia consigo: Que farei? Porque não tenho onde recolher a minha colheita.
18 “Yóggwa ye hoór de, ‘Añí endilla goijjúm: añr gudam ókkol báñgifelai ḍoóñr-ḍoóñr góri banaiyúm, aar añr fósol edde mal-sámana beggún héṛe rakíyum.
18 Disse então ele: Farei o seguinte: derrubarei os meus celeiros e construirei maiores; neles recolherei toda a minha colheita e os meus bens.
19 Baade añí añr ruh re hoiyúm de, ó ruh, tor ttu boóut bosór olla bicí kúraf asé. Yala cúk gór, háafiya gór edde kúci ták.’
19 E direi à minha alma: ó minha alma, tens muitos bens em depósito para muitíssimos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 “Montor Alla ye yóggwa re hoór de, ‘Ó fool, aijja raitta de tor zan loiféla zaybo; tói tui ziín zoma goijjós híin har óibo?’
20 Deus, porém, lhe disse: Insensato! Nesta noite ainda exigirão de ti a tua alma. E as coisas, que ajuntaste, de quem serão?
21 “Héndilla óilde manúc ubá, zee niki nizor lla dón zoma goré, montor Allar nozor ot tuangor no.”
21 Assim acontece ao homem que entesoura para si mesmo e não é rico para Deus.
22 Yárbaade Isá ye Íbar ummot ókkol ore hoór de, “Hétolla Añí tuáñra re hoóir, kii háiyum hoói zindigi lla sinta no goijjó, aar kii fiñdíyum hoói gaa lla sinta no goijjó.
22 Jesus voltou-se então para seus discípulos: Portanto vos digo: não andeis preocupados com a vossa vida, pelo que haveis de comer; nem com o vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Kiyólla-hoilé zindigi toh hánar túaro kimoti, aar gaa toh hoorsuor or túaro kimoti.
23 A vida vale mais do que o sustento e o corpo mais do que as vestes.
24 Hawa ókkol or baabute báfiso; híine toh no cíñṛe, no daa, aar no híin ottu gudam yáh hañjja asé; toóu Alla ye híin ore háaba. Tuáñra toh faik ókkol or túaro bicí kimoti.
24 Considerai os corvos: eles não semeiam, nem ceifam, nem têm despensa, nem celeiro; entretanto, Deus os sustenta. Quanto mais valeis vós do que eles?
25 Tuáñra hone sinta gorí nizor hóiyat ore ek gónḍa barái faribá de asó?
25 Mas qual de vós, por mais que se preocupe, pode acrescentar um só côvado à duração de sua vida?
26 Tuáñra héttirin ham mán úddwa gorí no faille, oinno siz olla kiyá sinta goró?
26 Se vós, pois, não podeis fazer nem as mínimas coisas, por que estais preocupados com as outras?
27 “Fúl ókkol or baabute báfiso, híin keéngori barí uṛé deh; híine toh no meénnot goré, aar no fúñta haṛe; montor Añí tuáñra re hoóir, baáñcca Sólomane úddwa yóggwar tamám dón-doulot loi híin ekgwár ḍóilla nizoré háñzai faijjé de nái.
27 Considerai os lírios, como crescem; não fiam, nem tecem. Contudo, digo-vos: nem Salomão em toda a sua glória jamais se vestiu como um deles.
28 Hétolla, zodi Alla ye moidan or kér ore héndilla góri háñza, ziín aijja asé aar hailla ooin ot félaidiya zah; tóoile ó hom biccác ola ókkol, Íba ye tuáñra re aró hotó háñzaibo fáñllar?
28 Se Deus, portanto, veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã se lança ao fogo, quanto mais a vós, homens de fé pequenina!
29 Kii háiba yáh kii fiíba híin or talac ot fori no táikko; híin or baabute sinta no goijjó.
29 Não vos inquieteis com o que haveis de comer ou beber; e não andeis com vãs preocupações.
30 Kiyólla-hoilé duniyair bedini ókkole éna híin beggún or fisé lagi táke, montor tuáñra ttu híin lager de híyan tuáñrar Bafe zane.
30 Porque os homens do mundo é que se preocupam com todas estas coisas. Mas vosso Pai bem sabe que precisais de tudo isso.
31 Yárbodol Allar raijjor talac ot táko, tói tuáñra re híin beggún óu diiya zaybo.
31 Buscai antes o Reino de Deus e a sua justiça e todas estas coisas vos serão dadas por acréscimo.
32 “Ó bérasóol or gura zák, no ḍooraiyó, kiyólla-hoilé tuáñrar Baf ottu tuáñra re raijjo diiya fosón laiggé.
32 Não temais, pequeno rebanho, porque foi do agrado de vosso Pai dar-vos o Reino.
33 Tuáñrar jiníc ókkol besi sótka gorífelo, aar nizor lla endilla ṭiañr zali toiyar goró zibá furan ói no zagói, yáni asman ot endilla dón-cómbotti zoma goró, ziín honódin no fúra, zeṛé sur ḍáke nu aiyé aar fuke nac no goré.
33 Vendei o que possuís e dai esmolas; fazei para vós bolsas que não se gastam, um tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega o ladrão e a traça não o destrói.
34 Kiyólla-hoilé tuáñrar dón-cómbotti zeṛé, tuáñrar dil tákibo de yó héṛe.
34 Pois onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 “Tuáñra guṭ doh edde serak dórai rakó.
35 Estejam cingidos os vossos rins e acesas as vossas lâmpadas.
36 Tuáñra yó undilla manúc or ḍóilla ó zetará nizor girós boirat ottu hoñtté waafes aibó de híyan or entezar ot táke, zeéne yóggwa aái duwar baijjaile mottor yóggwa re duwar kúlidi fare.
36 Sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, ao voltar de uma festa, para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Mubarek goóur uitará zetará re girós ailé sooñi táikka lootfa. Añí tuáñra re sóiyi hoóir, yóggwa ye keeñil bañdí hé goóur ókkol ore hána háito buágaraibo, aar ḍáke aái ítara re hána hábaibo.
37 Bem-aventurados os servos a quem o senhor achar vigiando, quando vier! Em verdade vos digo: cingir-se-á, fá-los-á sentar à mesa e servi-los-á.
38 Zodi yóggwa ye adá raitta yáh yárbaade ailé yo ítara re toiyar táikka lootfa, tóoile hé goóur ókkol toh mubarek.
38 Se vier na segunda ou se vier na terceira vigília e os achar vigilantes, felizes daqueles servos!
39 “Lekin yián zani rakó de ki, zodi gór or giróse sur hoñtté aibó de zainto, yóggwa ye nizor gór ore báñgito no dito.
39 Sabei, porém, isto: se o senhor soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria sem dúvida e não deixaria forçar a sua casa.
40 Tuáñra yó toiyar táko, kiyólla-hoilé Manúc or Fua tuáñra no ṭáaro de októt beh aibó.”
40 Estai, pois, preparados, porque, à hora em que não pensais, virá o Filho do Homem.
41 Hétunot Fitore hoór de, “Malik, Tuñí e meésal lan añára re hoór de né náki beggún ore?”
41 Disse-lhe Pedro: Senhor, propões esta parábola só a nós ou também a todos?
42 Malike hoór de, “Tóoile eén biccácdaredde buddíman mazí hon asé, zaré ítar giróse nizor oinno goóur ókkol or uore zimmadar banaibó, ítara re ṭaim or uore hána baṛidi bolla?
42 O Senhor replicou: Qual é o administrador sábio e fiel que o senhor estabelecerá sobre os seus operários para lhes dar a seu tempo a sua medida de trigo?
43 Mubarek goóur ubá zaré nizor giróse waafes ailé ham híin gorér de lootfa.
43 Feliz daquele servo que o senhor achar procedendo assim, quando vier!
44 Añí tuáñra re sóiyi hoóir, yóggwa ye nizor tamám cómbottir uore ítare zimmadar banaibó.
44 Em verdade vos digo: confiar-lhe-á todos os seus bens.
45 Lekin zodi hé goóure nizor dile-dile endilla hoó, ‘Añr girós aité boóut deri asé,’ aar íte oinno goóur edde bañdi ókkol ore marat dore edde háafiya gorí ṭuúl óizagoi;
45 Mas, se o tal administrador imaginar consigo: Meu senhor tardará a vir, e começar a espancar os servos e as servas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 tóoile hé goóur or girós eén din ot aibó, ze din íte yóggwa aibó de no ṭáare, edde eén októt aibó, ze októt íte hoi no fare. Tói yóggwa ye ítare haṛi hán-hán gorífelaibo edde nafórman ókkol or héṛe cámil goríbo.
46 o senhor daquele servo virá no dia em que não o esperar e na hora em que ele não pensar, e o despedirá e o mandará ao destino dos infiéis.
47 “Ze goóure girós or moncá re zane montor toiyar nó yáto yóggwar moncá mozin nó goré, íte bicí fiṛa háibo;
47 O servo que, apesar de conhecer a vontade de seu senhor, nada preparou e lhe desobedeceu será açoitado com numerosos golpes.
48 montor zee niki no zani, fiṛa há de héndilla ham goré, íte bicí hom fiṛa háibo. Kiyólla-hoilé zaré bicí diiya giyéh, ítar ttu bicí dabi gorá zaybo; aar zaré bicí gosáidiya gíyeh, ítar ttu aró bicí maga zaybo.
48 Mas aquele que, ignorando a vontade de seu senhor, fizer coisas repreensíveis será açoitado com poucos golpes. Porque, a quem muito se deu, muito se exigirá. Quanto mais se confiar a alguém, dele mais se há de exigir.
49 “Añí duniyait ooin zolaidito aiccí deh, zodi age lóti zolaiya óito, Añí keén kúci óitam!
49 Eu vim lançar fogo à terra, e que tenho eu a desejar se ele já está aceso?
50 Lekin Añr ttu eggwá bápṭisma loibar asé, yíba nó loi foijjonto Añí keén ferecanit así!
50 Mas devo ser batizado num batismo; e quanto anseio até que ele se cumpra!
51 Añí duniyait cánti diito aiccí bóuli ṭáaro níki? Añí tuáñra re hoóir, no, bólke faáṭa-faáṭi foida goittó aiccí deh;
51 Julgais que vim trazer paz à terra? Não, digo-vos, mas separação.
52 kiyólla-hoilé ehón ottu lóti ek gór or fañs zon manúc alok-alok óizayboi: tin zon dui zon or ulḍa, aar dui zon tin zon or ulḍa.
52 Pois de ora em diante haverá numa mesma casa cinco pessoas divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Ítara endilla alok óizayboi: fuar ulḍa baf, baf or ulḍa fua, zérfuar ulḍa maa, maar ulḍa zérfua, bou wór ulḍa hóuri, aar hóurir ulḍa bou.”
53 estarão divididos: o pai contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a nora, e a nora contra a sogra.
54 Íba ye manúc ókkol ore yó hoór de, “Fosím ottu miyúla uṛér de dekíle tuáñra toratori hoó de, ‘Zór aibó,’ aar borabor héndilla ó.
54 Dizia ainda ao povo: Quando vedes levantar-se uma nuvem no poente, logo dizeis: Aí vem chuva. E assim sucede.
55 Aar doóinali boiyar bailé hoó de, ‘Gorom foribó,’ aar héndilla ó.
55 Quando vedes soprar o vento do sul, dizeis: Haverá calor. E assim acontece.
56 Ó munafék ókkol! Tuáñra toh zobin or edde asman or súrot saái moósum forók gorí zano, montor ehón or zobana re kiyá forók gorí no zano?
56 Hipócritas! Sabeis distinguir os aspectos do céu e da terra; como, pois, não sabeis reconhecer o tempo presente?
57 “Tuáñra nize kiyá ziyán sóiyi híyan or fáisela no goró?
57 Por que também não julgais por vós mesmos o que é justo?
58 Zeñtté tuñí tuáñr duccon or fúañti bisarhar or hañse zoo, héñtte foñt ot tákite ítar lói maamela hól gorífelaibar kucíc goijjó, arnóile íte tuáñre bisarhar or át ot gosáidibo, aar bisarhare tuáñre fulic or át ot gosáidibo, baade fulice tuáñre ziyól maribó.
58 Ora, quando fores com o teu adversário ao magistrado, faze o possível para entrar em acordo com ele pelo caminho, a fim de que ele te não arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao executor, e o executor te ponha na prisão.
59 Añí tuáñre hoóir, tuñí ahéri foicá nó doo foijjonto héntu hálas ói no faribá.”
59 Digo-te: não sairás dali, até pagares o último centavo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.