Lucas 12

rhgc (RHGC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hé októt, zeñtté edún ázar-ázar manúc zoma óiye zeén níki ítara ezzon or uore ezzon forer, Isá ye ebbe age Nizor cárit tun ore howá cúru goijjé de ki, “Féroci ókkol or cúṭar ottu úñciyar táikko, yáni ítarar munaféki ttu.
1 Posto que miríades de pessoas se aglomeraram, a ponto de uns aos outros se atropelarem, passou Jesus a dizer, antes de tudo, aos seus discípulos: Acautelai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Kiyólla-hoilé zahér no óibo de héndilla honó jiníc gúijja nái, aar zana no zaybo de héndilla honó jiníc lukaiya nái.
2 Nada há encoberto que não venha a ser revelado; e oculto que não venha a ser conhecido.
3 Hé ísafe, tuáñra ziín andár ot hoiyó, híin foór ot fúna zaybo; aar ziín bútor or kamára ókkol ot fúcfucaiyo, híin gór or sád or uottú elan gorá zaybo.
3 Porque tudo o que dissestes às escuras será ouvido em plena luz; e o que dissestes aos ouvidos no interior da casa será proclamado dos eirados.
4 “Ó añr dustó ókkol, Añí tuáñra re hoóir, uitará re no ḍooraiyó zetará haiya re kotól goré montor yárbaade ar kessú gorí faribár no táke.
4 Digo-vos, pois, amigos meus: não temais os que matam o corpo e, depois disso, nada mais podem fazer.
5 Lekin Añí daháidi tuáñra ttu haré ḍoora foribó: Ubá re ḍooro zibá ttu tuáñr haiya re marifélai baade zuzuk ot félaidibar kémota asé. Ói, Añí tuáñra re hoóir, Íba re beh ḍooro.
5 Eu, porém, vos mostrarei a quem deveis temer: temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno. Sim, digo-vos, a esse deveis temer.
6 Fañs swá fiañijja ki hom ṭiañ loi no bese né? Toóu híin or bútottu Alla ye eggwá re yó no foóra.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? Entretanto, nenhum deles está em esquecimento diante de Deus.
7 Becók tuáñrar matár sul úddwa beggún Íba ttu gona asé. No ḍooraiyó, tuáñrar kimot boóut fiañijja ókkol or túaro bicí.
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais! Bem mais valeis do que muitos pardais.
8 “Añí tuáñra re hoóir, zee niki Añré maincór muúntu cíkar goré, yóggwa re Manúc or Fua ye yó Allar fírista ókkol or muúntu cíkar goríbo.
8 Digo-vos ainda: todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do Homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9 Montor zee niki Añré maincór muúntu inkar goré, yóggwa re Allar fírista ókkol or muúntu inkar gorá zaybo.
9 mas o que me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 Honókiye Manúc or Fuar hélaf honó hotá hoilé, yóggwa re toh maf gorídiya zaybo; montor zee niki Pak-Ruhr kuféri goré, yóggwa re maf gorídiya no zaybo.
10 Todo aquele que proferir uma palavra contra o Filho do Homem, isso lhe será perdoado; mas, para o que blasfemar contra o Espírito Santo, não haverá perdão.
11 “Zeñtté maincé tuáñra re mujilíc-hána ókkol ot, edde hákim edde adikari ókkol or hañse loiza, héñtte hondilla yáh kii zuwab diba yáto kii hoibá de sinta no goijjó;
11 Quando vos levarem às sinagogas e perante os governadores e as autoridades, não vos preocupeis quanto ao modo por que respondereis, nem quanto às coisas que tiverdes de falar.
12 kiyólla-hoilé tuáñra ttu ziín howá foribó, híin tuáñra re Pak-Ruh ye hétunot cíkaidibo.”
12 Porque o Espírito Santo vos ensinará, naquela mesma hora, as coisas que deveis dizer.
13 Manúc or dol lwá ttu ezzone Isá re hoór de, “Ustat, añr bái ore añár lói miras bák gorífelaito hoó.”
13 Nesse ponto, um homem que estava no meio da multidão lhe falou: Mestre, ordena a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Montor Íba ye yóggwa re hoór de, “O miyañ, Añré tuáñrar bisarhar yáh bák gorídoya hone banaiyé?”
14 Mas Jesus lhe respondeu: Homem, quem me constituiu juiz ou partidor entre vós?
15 Tarfore Íba ye ítara re hoór de, “Hóboroddar, hárr kisím or lalsí ttu basi táikko; kiyólla-hoilé insán or zindigi nizor ṭal-ṭal dón-cómbottir uore no.”
15 Então, lhes recomendou: Tende cuidado e guardai-vos de toda e qualquer avareza; porque a vida de um homem não consiste na abundância dos bens que ele possui.
16 Íba ye ítara re ekkán meésal hoiyé, ki hoilé, “Ezzon dónir zobin ot bicí fósol dóijje.
16 E lhes proferiu ainda uma parábola, dizendo: O campo de um homem rico produziu com abundância.
17 Yóggwa ye nizorgá nize báfer de, ‘Añí kii goittám, añr ttu de fósol zoma rakíbar zaga nái?’
17 E arrazoava consigo mesmo, dizendo: Que farei, pois não tenho onde recolher os meus frutos?
18 “Yóggwa ye hoór de, ‘Añí endilla goijjúm: añr gudam ókkol báñgifelai ḍoóñr-ḍoóñr góri banaiyúm, aar añr fósol edde mal-sámana beggún héṛe rakíyum.
18 E disse: Farei isto: destruirei os meus celeiros, reconstruí-los-ei maiores e aí recolherei todo o meu produto e todos os meus bens.
19 Baade añí añr ruh re hoiyúm de, ó ruh, tor ttu boóut bosór olla bicí kúraf asé. Yala cúk gór, háafiya gór edde kúci ták.’
19 Então, direi à minha alma: tens em depósito muitos bens para muitos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 “Montor Alla ye yóggwa re hoór de, ‘Ó fool, aijja raitta de tor zan loiféla zaybo; tói tui ziín zoma goijjós híin har óibo?’
20 Mas Deus lhe disse: Louco, esta noite te pedirão a tua alma; e o que tens preparado, para quem será?
21 “Héndilla óilde manúc ubá, zee niki nizor lla dón zoma goré, montor Allar nozor ot tuangor no.”
21 Assim é o que entesoura para si mesmo e não é rico para com Deus.
22 Yárbaade Isá ye Íbar ummot ókkol ore hoór de, “Hétolla Añí tuáñra re hoóir, kii háiyum hoói zindigi lla sinta no goijjó, aar kii fiñdíyum hoói gaa lla sinta no goijjó.
22 A seguir, dirigiu-se Jesus a seus discípulos, dizendo: Por isso, eu vos advirto: não andeis ansiosos pela vossa vida, quanto ao que haveis de comer, nem pelo vosso corpo, quanto ao que haveis de vestir.
23 Kiyólla-hoilé zindigi toh hánar túaro kimoti, aar gaa toh hoorsuor or túaro kimoti.
23 Porque a vida é mais do que o alimento, e o corpo, mais do que as vestes.
24 Hawa ókkol or baabute báfiso; híine toh no cíñṛe, no daa, aar no híin ottu gudam yáh hañjja asé; toóu Alla ye híin ore háaba. Tuáñra toh faik ókkol or túaro bicí kimoti.
24 Observai os corvos, os quais não semeiam, nem ceifam, não têm despensa nem celeiros; todavia, Deus os sustenta. Quanto mais valeis do que as aves!
25 Tuáñra hone sinta gorí nizor hóiyat ore ek gónḍa barái faribá de asó?
25 Qual de vós, por ansioso que esteja, pode acrescentar um côvado ao curso da sua vida?
26 Tuáñra héttirin ham mán úddwa gorí no faille, oinno siz olla kiyá sinta goró?
26 Se, portanto, nada podeis fazer quanto às coisas mínimas, por que andais ansiosos pelas outras?
27 “Fúl ókkol or baabute báfiso, híin keéngori barí uṛé deh; híine toh no meénnot goré, aar no fúñta haṛe; montor Añí tuáñra re hoóir, baáñcca Sólomane úddwa yóggwar tamám dón-doulot loi híin ekgwár ḍóilla nizoré háñzai faijjé de nái.
27 Observai os lírios; eles não fiam, nem tecem. Eu, contudo, vos afirmo que nem Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como qualquer deles.
28 Hétolla, zodi Alla ye moidan or kér ore héndilla góri háñza, ziín aijja asé aar hailla ooin ot félaidiya zah; tóoile ó hom biccác ola ókkol, Íba ye tuáñra re aró hotó háñzaibo fáñllar?
28 Ora, se Deus veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais tratando-se de vós, homens de pequena fé!
29 Kii háiba yáh kii fiíba híin or talac ot fori no táikko; híin or baabute sinta no goijjó.
29 Não andeis, pois, a indagar o que haveis de comer ou beber e não vos entregueis a inquietações.
30 Kiyólla-hoilé duniyair bedini ókkole éna híin beggún or fisé lagi táke, montor tuáñra ttu híin lager de híyan tuáñrar Bafe zane.
30 Porque os gentios de todo o mundo é que procuram estas coisas; mas vosso Pai sabe que necessitais delas.
31 Yárbodol Allar raijjor talac ot táko, tói tuáñra re híin beggún óu diiya zaybo.
31 Buscai, antes de tudo, o seu reino, e estas coisas vos serão acrescentadas.
32 “Ó bérasóol or gura zák, no ḍooraiyó, kiyólla-hoilé tuáñrar Baf ottu tuáñra re raijjo diiya fosón laiggé.
32 Não temais, ó pequenino rebanho; porque vosso Pai se agradou em dar-vos o seu reino.
33 Tuáñrar jiníc ókkol besi sótka gorífelo, aar nizor lla endilla ṭiañr zali toiyar goró zibá furan ói no zagói, yáni asman ot endilla dón-cómbotti zoma goró, ziín honódin no fúra, zeṛé sur ḍáke nu aiyé aar fuke nac no goré.
33 Vendei os vossos bens e dai esmola; fazei para vós outros bolsas que não desgastem, tesouro inextinguível nos céus, onde não chega o ladrão, nem a traça consome,
34 Kiyólla-hoilé tuáñrar dón-cómbotti zeṛé, tuáñrar dil tákibo de yó héṛe.
34 porque, onde está o vosso tesouro, aí estará também o vosso coração.
35 “Tuáñra guṭ doh edde serak dórai rakó.
35 Cingido esteja o vosso corpo, e acesas, as vossas candeias.
36 Tuáñra yó undilla manúc or ḍóilla ó zetará nizor girós boirat ottu hoñtté waafes aibó de híyan or entezar ot táke, zeéne yóggwa aái duwar baijjaile mottor yóggwa re duwar kúlidi fare.
36 Sede vós semelhantes a homens que esperam pelo seu senhor, ao voltar ele das festas de casamento; para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Mubarek goóur uitará zetará re girós ailé sooñi táikka lootfa. Añí tuáñra re sóiyi hoóir, yóggwa ye keeñil bañdí hé goóur ókkol ore hána háito buágaraibo, aar ḍáke aái ítara re hána hábaibo.
37 Bem-aventurados aqueles servos a quem o senhor, quando vier, os encontre vigilantes; em verdade vos afirmo que ele há de cingir-se, dar-lhes lugar à mesa e, aproximando-se, os servirá.
38 Zodi yóggwa ye adá raitta yáh yárbaade ailé yo ítara re toiyar táikka lootfa, tóoile hé goóur ókkol toh mubarek.
38 Quer ele venha na segunda vigília, quer na terceira, bem-aventurados serão eles, se assim os achar.
39 “Lekin yián zani rakó de ki, zodi gór or giróse sur hoñtté aibó de zainto, yóggwa ye nizor gór ore báñgito no dito.
39 Sabei, porém, isto: se o pai de família soubesse a que hora havia de vir o ladrão, [vigiaria e] não deixaria arrombar a sua casa.
40 Tuáñra yó toiyar táko, kiyólla-hoilé Manúc or Fua tuáñra no ṭáaro de októt beh aibó.”
40 Ficai também vós apercebidos, porque, à hora em que não cuidais, o Filho do Homem virá.
41 Hétunot Fitore hoór de, “Malik, Tuñí e meésal lan añára re hoór de né náki beggún ore?”
41 Então, Pedro perguntou: Senhor, proferes esta parábola para nós ou também para todos?
42 Malike hoór de, “Tóoile eén biccácdaredde buddíman mazí hon asé, zaré ítar giróse nizor oinno goóur ókkol or uore zimmadar banaibó, ítara re ṭaim or uore hána baṛidi bolla?
42 Disse o Senhor: Quem é, pois, o mordomo fiel e prudente, a quem o senhor confiará os seus conservos para dar-lhes o sustento a seu tempo?
43 Mubarek goóur ubá zaré nizor giróse waafes ailé ham híin gorér de lootfa.
43 Bem-aventurado aquele servo a quem seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 Añí tuáñra re sóiyi hoóir, yóggwa ye nizor tamám cómbottir uore ítare zimmadar banaibó.
44 Verdadeiramente, vos digo que lhe confiará todos os seus bens.
45 Lekin zodi hé goóure nizor dile-dile endilla hoó, ‘Añr girós aité boóut deri asé,’ aar íte oinno goóur edde bañdi ókkol ore marat dore edde háafiya gorí ṭuúl óizagoi;
45 Mas, se aquele servo disser consigo mesmo: Meu senhor tarda em vir, e passar a espancar os criados e as criadas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 tóoile hé goóur or girós eén din ot aibó, ze din íte yóggwa aibó de no ṭáare, edde eén októt aibó, ze októt íte hoi no fare. Tói yóggwa ye ítare haṛi hán-hán gorífelaibo edde nafórman ókkol or héṛe cámil goríbo.
46 virá o senhor daquele servo, em dia em que não o espera e em hora que não sabe, e castigá-lo-á, lançando-lhe a sorte com os infiéis.
47 “Ze goóure girós or moncá re zane montor toiyar nó yáto yóggwar moncá mozin nó goré, íte bicí fiṛa háibo;
47 Aquele servo, porém, que conheceu a vontade de seu senhor e não se aprontou, nem fez segundo a sua vontade será punido com muitos açoites.
48 montor zee niki no zani, fiṛa há de héndilla ham goré, íte bicí hom fiṛa háibo. Kiyólla-hoilé zaré bicí diiya giyéh, ítar ttu bicí dabi gorá zaybo; aar zaré bicí gosáidiya gíyeh, ítar ttu aró bicí maga zaybo.
48 Aquele, porém, que não soube a vontade do seu senhor e fez coisas dignas de reprovação levará poucos açoites. Mas àquele a quem muito foi dado, muito lhe será exigido; e àquele a quem muito se confia, muito mais lhe pedirão.
49 “Añí duniyait ooin zolaidito aiccí deh, zodi age lóti zolaiya óito, Añí keén kúci óitam!
49 Eu vim para lançar fogo sobre a terra e bem quisera que já estivesse a arder.
50 Lekin Añr ttu eggwá bápṭisma loibar asé, yíba nó loi foijjonto Añí keén ferecanit así!
50 Tenho, porém, um batismo com o qual hei de ser batizado; e quanto me angustio até que o mesmo se realize!
51 Añí duniyait cánti diito aiccí bóuli ṭáaro níki? Añí tuáñra re hoóir, no, bólke faáṭa-faáṭi foida goittó aiccí deh;
51 Supondes que vim para dar paz à terra? Não, eu vo-lo afirmo; antes, divisão.
52 kiyólla-hoilé ehón ottu lóti ek gór or fañs zon manúc alok-alok óizayboi: tin zon dui zon or ulḍa, aar dui zon tin zon or ulḍa.
52 Porque, daqui em diante, estarão cinco divididos numa casa: três contra dois, e dois contra três.
53 Ítara endilla alok óizayboi: fuar ulḍa baf, baf or ulḍa fua, zérfuar ulḍa maa, maar ulḍa zérfua, bou wór ulḍa hóuri, aar hóurir ulḍa bou.”
53 Estarão divididos: pai contra filho, filho contra pai; mãe contra filha, filha contra mãe; sogra contra nora, e nora contra sogra.
54 Íba ye manúc ókkol ore yó hoór de, “Fosím ottu miyúla uṛér de dekíle tuáñra toratori hoó de, ‘Zór aibó,’ aar borabor héndilla ó.
54 Disse também às multidões: Quando vedes aparecer uma nuvem no poente, logo dizeis que vem chuva, e assim acontece;
55 Aar doóinali boiyar bailé hoó de, ‘Gorom foribó,’ aar héndilla ó.
55 e, quando vedes soprar o vento sul, dizeis que haverá calor, e assim acontece.
56 Ó munafék ókkol! Tuáñra toh zobin or edde asman or súrot saái moósum forók gorí zano, montor ehón or zobana re kiyá forók gorí no zano?
56 Hipócritas, sabeis interpretar o aspecto da terra e do céu e, entretanto, não sabeis discernir esta época?
57 “Tuáñra nize kiyá ziyán sóiyi híyan or fáisela no goró?
57 E por que não julgais também por vós mesmos o que é justo?
58 Zeñtté tuñí tuáñr duccon or fúañti bisarhar or hañse zoo, héñtte foñt ot tákite ítar lói maamela hól gorífelaibar kucíc goijjó, arnóile íte tuáñre bisarhar or át ot gosáidibo, aar bisarhare tuáñre fulic or át ot gosáidibo, baade fulice tuáñre ziyól maribó.
58 Quando fores com o teu adversário ao magistrado, esforça-te para te livrares desse adversário no caminho; para que não suceda que ele te arraste ao juiz, o juiz te entregue ao meirinho e o meirinho te recolha à prisão.
59 Añí tuáñre hoóir, tuñí ahéri foicá nó doo foijjonto héntu hálas ói no faribá.”
59 Digo-te que não sairás dali enquanto não pagares o último centavo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.