Lucas 10

rhgc (RHGC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yárbaade, Malike oinno hóittor-dui zon ore yó basíloiye, baade ítara re dui zon dui zon gorí Nizor age oh cóor edde zaga fottí ekkán ot difeṛáiye, zeṛé-zeṛé Íba Nize zaibo.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Íba ye ítara re hoiyé de, “Fósol de bicí asé, montor dooiya bicí hom; hétolla fósol or Malik ore fóriyat goró, Íbar fósol daito dooiya ókkol difeṛái bolla.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Zoo; fúno, Añí tuáñra re bérasóol-or-sóor ḍóilla góri rangkuñir or mazé difeṛáir deh.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Honó ṭiañr zali, hóilla, yáh cenṭár no loizaiyó; aar foñt ot honókiyo re sólam no diyó.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 “Tuáñra ze gór ot góliba, age hoibá de, ‘E gór ot cánti óuk.’
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Zodi héṛe cántir laayek honó manúc táke, tuáñrar cánti yóggwar uore tákibo; montor zodi no táke, tuáñrar héṛe fíri aáizayboi.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Hé gór ot tákiyo, aar ítara ziín dee híin háiyo edde fiíyo, kiyólla-hoilé muzur toh nizor muzuri faibar laayek. Góre-góre no gúriyo.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 “Tuáñra ze cóor ot góliba, zodi héṛiyar maincé tuáñra re kobul goré, tóoile tuáñra re ziín dee híin háiyo.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Héṛiyar biyaraimma ókkol ore gom goijjó, aar ítara re hoibá de, ‘Allar raijjo tuáñrar ḍáke aáigiyoi.’
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Lekin tuáñra ze cóor ot góliba, ítara zodi tuáñra re kobul no goré, tóoile híyan or goldi-goldi zai hoibá de,
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 ‘Tuáñrar cóor or dúil ziín añárar ṭéng or tollat bazí táikke, añára híin úddwa tuáñrar ulḍa zárifelair; montor monot raikkó de ki, Allar raijjo ḍáke aáigiyoi.’
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Añí tuáñra re hoóir, oh dinSódom cóor or túaro hé cóor híyan ottu bicí bordac gorá foribó.
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 “Ó Korazin, tor uore afsús! Ó Betsáida, tor uore afsús! Kiyólla-hoilé ze keramoti ham ókkol tuáñrar bútore gorá gíyl híin zodi Ṭayár edde Sídon ot gorá zayto, ítara sálarcoṭ fiñdí edde sái or uore boói boóut age lóti touwá gorífelaito.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Montor kiyamot or din Ṭayár edde Sídon or maincór ttu tuáñrar túaro hom bordac gorá foribó.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Aar tui, ó Kaparnahúm, toré kí asman ot bazé fán uore tulá zaybo? Toré toh nise fatalfur ot éna félaidiya zaybo.”
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Isá ye Nizor cárit tun ore hoór de, “Zee niki tuáñrar hotá fúne, yóggwa ye Añr hotá fúne deh; zee niki tuáñra re inkar goré, yóggwa ye Añré inkar goré deh; zee niki Añré inkar goré, yóggwa ye Añré difeṛáiye de Íba re inkar goré deh.”
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Baade hóittor-dui zon nún kúcir sáañte waafes aiccé, aar hoór de, “Malik, Tuáñr name toh bút ókkole úddwa añárar hotá mane!”
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Isá ye ítara re hoór de, “Cóitan bijili somke fángori asman ottu forer de Añí deikkí.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Soó, Añí tuáñra re háf edde bissúr uottú áñṛibar edde duccon or hárr taakot or uore kémota diiyí; honó kessú ye tuáñra re hóti gorí no faribó.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Lekin bút-ferot ókkole tuáñrar hotá mane de híyane kúci no óiyo, bólke etollá kúci ó, kiyólla-hoilé tuáñrar nam asman ot leikká asé.”
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Hétunot Isá ye Pak-Ruhr kúciye furaiya ói hoór de, “Ó Baf, asman zobin or Malik, Añí Tuáñre cúkuriya gorír, kiyólla-hoilé Tuñí iín giyani edde buddíman ókkol ottu lukai rakí gura fuain dor ḍóilla maincór hañse zahér goijjó. Ói, ó Baf, kiyólla-hoilé Tuáñr ttu híyan bicí fosón laiggé.
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 “Añr Bafe Añré hárr kessú diifélaiye. Fua hon de híyan Bafe bade ar honókiye no zane, aar Baf hon de híyan Fua edde Fua ye zaré zahér goittó saá, yóggwa ye bade ar honókiye no zane.”
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Baade Íba ye cárit tun or uzu fíri, zuitégori hoór de, “Mubarek suk uiín ziíne tuáñra dekó de híin deké.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Kiyólla-hoilé Añí tuáñra re hoóir, boóut nobi edde baáñcca ókkole tuáñra ziín dekór híin dekí bolla azzu goijjíl, montor nó deké; tuáñra ziín fúnor híin fúni bolla yó azzu goijjíl, montor nó fúne.”
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Ekbar, Córiyot or ézzon aleme tíyai Isá re entán gorí bolla hoór de, “Ustat, ofúrani zindigi miras faite añr ttu kii gorá foribó?”
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Íba ye yóggwa re hoór de, “Córiyot ot kii leikká asé? Tuñí héṛe kii foijjó?”
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Yóggwa ye zuwabe hoór de, “Mabud tuáñrar Alla re nizor fura dile, fura zane, fura bole, edde fura demake muhábbot goríba, aar nizor atehañsór maincóre nizor ḍóilla muhábbot goríba.”
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Isá ye yóggwa re hoór de, “Tuñí sóiyi zuwab diyó; héndilla gorógoi, tói tuñí basibá.”
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Montor nizoré sóiyi sábut goríbar kíyale, yóggwa ye Isá ttu fusár gorér de, “Añr atehañsór manúc hon?”
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Isá ye zuwabe hoór de, “Ekbar, ezzon manúc Jerúsalem ottu nise Jerikót zaar, aar héṛe ḍahañit or át ot foijjé. Ítara yóggwar hoorsuor kúlifelai mara-dóra gorí, adá mora félai giiyégoi.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Baade eén óiye, ezzon imam hé foñt báy zaar, íba ye manúc cwa re dekí fachaṛi giiyói.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Héndilla, ezzon Leévi yó hé zagat aái manúc cwa re dekí, fachaṛi giiyói.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Lekin ezzon Samári sofór goitté-goitté manúc cwar íñyot foóñicce; aar íba ttu manúc cwa re dekí feṭfuijjé.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Tói íba manúc cwar hañse aái, yóggwar zohóm ókkol ot tel edde anggur or roc ḍálidi faṭṭi bañdídiye; baade yóggwa re nizor gadár uore tulí looi, ekkán musáfer-hánat loizai kérmos goijjé.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Tarfor din íba ye dui dinárṭiañ neelai musáfer-hánar girós ore dii hoór de, ‘Yoggwá re kérmos goró; zodi iín or túaro bicí hóssa ó, añí ailé tuáñre fúñzifelaiyum.’
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 “Hé ísafe, hé tiní zon ottu, ḍahañit or át ot foijjé de manúc cwar atehañsór manúc honnwá bóuli ṭáaro?”
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Alem mwa ye zuwab der de, “Yóggwar uore rahám goijjé de íba.”
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Isá edde Íbar cárit tun zaite-zaite ekkán farat góille; aar héṛe Morota nam or eggwá mayafua ye Íba re nizor gór ot estekbal goijjé.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Híba ttu Moriyam nam or eggwá bóin accíl, zibá ye Malik or ṭéng or gurat boói Íbar hotá fúnat accíl.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Lekin Morota meéman ókkol olla waán-yián nal goitté-goitté ferecan óigiyoi; híba ye Isár hañse aái hoór de, “Malik, Tuñí no dekór né, añr bóine hédmot or ham beggún añí ezzon ore lagaidi táikke dé? Híba re añré modot goittó hoóna.”
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Malike híba re zuwabe hoór de, “Morota, Morota, tui boóut kessú lói sintabáfanat edde ferecanit asós,
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 lekin ekkán siz beh zoruri; Moriyame hé gom híssa gán basíloiye deh, aar híyan híba ttu loiféla no zaybo.”
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.