Lucas 10
rhgc (RHGC) vs NTLH
1 Yárbaade, Malike oinno hóittor-dui zon ore yó basíloiye, baade ítara re dui zon dui zon gorí Nizor age oh cóor edde zaga fottí ekkán ot difeṛáiye, zeṛé-zeṛé Íba Nize zaibo.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 Íba ye ítara re hoiyé de, “Fósol de bicí asé, montor dooiya bicí hom; hétolla fósol or Malik ore fóriyat goró, Íbar fósol daito dooiya ókkol difeṛái bolla.
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 Zoo; fúno, Añí tuáñra re bérasóol-or-sóor ḍóilla góri rangkuñir or mazé difeṛáir deh.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Honó ṭiañr zali, hóilla, yáh cenṭár no loizaiyó; aar foñt ot honókiyo re sólam no diyó.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 “Tuáñra ze gór ot góliba, age hoibá de, ‘E gór ot cánti óuk.’
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Zodi héṛe cántir laayek honó manúc táke, tuáñrar cánti yóggwar uore tákibo; montor zodi no táke, tuáñrar héṛe fíri aáizayboi.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 Hé gór ot tákiyo, aar ítara ziín dee híin háiyo edde fiíyo, kiyólla-hoilé muzur toh nizor muzuri faibar laayek. Góre-góre no gúriyo.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 “Tuáñra ze cóor ot góliba, zodi héṛiyar maincé tuáñra re kobul goré, tóoile tuáñra re ziín dee híin háiyo.
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 Héṛiyar biyaraimma ókkol ore gom goijjó, aar ítara re hoibá de, ‘Allar raijjo tuáñrar ḍáke aáigiyoi.’
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Lekin tuáñra ze cóor ot góliba, ítara zodi tuáñra re kobul no goré, tóoile híyan or goldi-goldi zai hoibá de,
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 ‘Tuáñrar cóor or dúil ziín añárar ṭéng or tollat bazí táikke, añára híin úddwa tuáñrar ulḍa zárifelair; montor monot raikkó de ki, Allar raijjo ḍáke aáigiyoi.’
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Añí tuáñra re hoóir, oh dinSódom cóor or túaro hé cóor híyan ottu bicí bordac gorá foribó.
12 E Jesus disse mais isto:
13 “Ó Korazin, tor uore afsús! Ó Betsáida, tor uore afsús! Kiyólla-hoilé ze keramoti ham ókkol tuáñrar bútore gorá gíyl híin zodi Ṭayár edde Sídon ot gorá zayto, ítara sálarcoṭ fiñdí edde sái or uore boói boóut age lóti touwá gorífelaito.
13 Jesus continuou:
14 Montor kiyamot or din Ṭayár edde Sídon or maincór ttu tuáñrar túaro hom bordac gorá foribó.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 Aar tui, ó Kaparnahúm, toré kí asman ot bazé fán uore tulá zaybo? Toré toh nise fatalfur ot éna félaidiya zaybo.”
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 Isá ye Nizor cárit tun ore hoór de, “Zee niki tuáñrar hotá fúne, yóggwa ye Añr hotá fúne deh; zee niki tuáñra re inkar goré, yóggwa ye Añré inkar goré deh; zee niki Añré inkar goré, yóggwa ye Añré difeṛáiye de Íba re inkar goré deh.”
16 Então disse aos discípulos:
17 Baade hóittor-dui zon nún kúcir sáañte waafes aiccé, aar hoór de, “Malik, Tuáñr name toh bút ókkole úddwa añárar hotá mane!”
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Isá ye ítara re hoór de, “Cóitan bijili somke fángori asman ottu forer de Añí deikkí.
18 Jesus respondeu:
19 Soó, Añí tuáñra re háf edde bissúr uottú áñṛibar edde duccon or hárr taakot or uore kémota diiyí; honó kessú ye tuáñra re hóti gorí no faribó.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 Lekin bút-ferot ókkole tuáñrar hotá mane de híyane kúci no óiyo, bólke etollá kúci ó, kiyólla-hoilé tuáñrar nam asman ot leikká asé.”
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Hétunot Isá ye Pak-Ruhr kúciye furaiya ói hoór de, “Ó Baf, asman zobin or Malik, Añí Tuáñre cúkuriya gorír, kiyólla-hoilé Tuñí iín giyani edde buddíman ókkol ottu lukai rakí gura fuain dor ḍóilla maincór hañse zahér goijjó. Ói, ó Baf, kiyólla-hoilé Tuáñr ttu híyan bicí fosón laiggé.
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 “Añr Bafe Añré hárr kessú diifélaiye. Fua hon de híyan Bafe bade ar honókiye no zane, aar Baf hon de híyan Fua edde Fua ye zaré zahér goittó saá, yóggwa ye bade ar honókiye no zane.”
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Baade Íba ye cárit tun or uzu fíri, zuitégori hoór de, “Mubarek suk uiín ziíne tuáñra dekó de híin deké.
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 Kiyólla-hoilé Añí tuáñra re hoóir, boóut nobi edde baáñcca ókkole tuáñra ziín dekór híin dekí bolla azzu goijjíl, montor nó deké; tuáñra ziín fúnor híin fúni bolla yó azzu goijjíl, montor nó fúne.”
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Ekbar, Córiyot or ézzon aleme tíyai Isá re entán gorí bolla hoór de, “Ustat, ofúrani zindigi miras faite añr ttu kii gorá foribó?”
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Íba ye yóggwa re hoór de, “Córiyot ot kii leikká asé? Tuñí héṛe kii foijjó?”
26 Jesus respondeu:
27 Yóggwa ye zuwabe hoór de, “Mabud tuáñrar Alla re nizor fura dile, fura zane, fura bole, edde fura demake muhábbot goríba, aar nizor atehañsór maincóre nizor ḍóilla muhábbot goríba.”
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 Isá ye yóggwa re hoór de, “Tuñí sóiyi zuwab diyó; héndilla gorógoi, tói tuñí basibá.”
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Montor nizoré sóiyi sábut goríbar kíyale, yóggwa ye Isá ttu fusár gorér de, “Añr atehañsór manúc hon?”
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Isá ye zuwabe hoór de, “Ekbar, ezzon manúc Jerúsalem ottu nise Jerikót zaar, aar héṛe ḍahañit or át ot foijjé. Ítara yóggwar hoorsuor kúlifelai mara-dóra gorí, adá mora félai giiyégoi.
30 Jesus respondeu assim:
31 Baade eén óiye, ezzon imam hé foñt báy zaar, íba ye manúc cwa re dekí fachaṛi giiyói.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Héndilla, ezzon Leévi yó hé zagat aái manúc cwa re dekí, fachaṛi giiyói.
32 Também um
33 Lekin ezzon Samári sofór goitté-goitté manúc cwar íñyot foóñicce; aar íba ttu manúc cwa re dekí feṭfuijjé.
33 Mas um
34 Tói íba manúc cwar hañse aái, yóggwar zohóm ókkol ot tel edde anggur or roc ḍálidi faṭṭi bañdídiye; baade yóggwa re nizor gadár uore tulí looi, ekkán musáfer-hánat loizai kérmos goijjé.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 Tarfor din íba ye dui dinárṭiañ neelai musáfer-hánar girós ore dii hoór de, ‘Yoggwá re kérmos goró; zodi iín or túaro bicí hóssa ó, añí ailé tuáñre fúñzifelaiyum.’
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 “Hé ísafe, hé tiní zon ottu, ḍahañit or át ot foijjé de manúc cwar atehañsór manúc honnwá bóuli ṭáaro?”
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Alem mwa ye zuwab der de, “Yóggwar uore rahám goijjé de íba.”
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Isá edde Íbar cárit tun zaite-zaite ekkán farat góille; aar héṛe Morota nam or eggwá mayafua ye Íba re nizor gór ot estekbal goijjé.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 Híba ttu Moriyam nam or eggwá bóin accíl, zibá ye Malik or ṭéng or gurat boói Íbar hotá fúnat accíl.
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Lekin Morota meéman ókkol olla waán-yián nal goitté-goitté ferecan óigiyoi; híba ye Isár hañse aái hoór de, “Malik, Tuñí no dekór né, añr bóine hédmot or ham beggún añí ezzon ore lagaidi táikke dé? Híba re añré modot goittó hoóna.”
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 Malike híba re zuwabe hoór de, “Morota, Morota, tui boóut kessú lói sintabáfanat edde ferecanit asós,
41 Aí o Senhor respondeu:
42 lekin ekkán siz beh zoruri; Moriyame hé gom híssa gán basíloiye deh, aar híyan híba ttu loiféla no zaybo.”
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.