João 2

rhgc (RHGC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tin din ot din Galil or Kána farat ekkán boirat óiye. Isár maa héṛe accíl.
1 Três dias depois, houve uma festa de casamento no povoado de Caná da Galileia. A mãe de Jesus estava ali,
2 Hé boirat ot Isá edde Íbar cárit tun ore yó dawot diyé.
2 e Jesus e seus discípulos também foram convidados para a celebração.
3 Zeñtté héṛe anggur or roc fúraigiyoi, Isár maa ye Isá re hoór de, “Itará ttu ar anggur or roc nái.”
3 Durante a festa, o vinho acabou, e a mãe de Jesus lhe disse: “Eles não têm mais vinho”.
4 Isá ye maa re hoór de, “Maá, híyan or baabute tuñí lói Añí lói kii bazá asé? Añr októ de aijjó nú aiyé.”
4 “Mulher, isso não me diz respeito”, respondeu Jesus. “Minha hora ainda não chegou.”
5 Isár maa ye háadem ókkol ore hoór de, “Ibá ye tuáñra re ziín goittó hoó, híin goijjó.”
5 Sua mãe, porém, disse aos empregados: “Façam tudo que ele mandar”.
6 Yohúdir Córiyot mozin uzu banai bolla héṛe fattór or sów wa siyú buágaraiya accíl, híin ekgwát máze kuri ttu tiríc gelóm foijjonto faní añṛitó.
6 Havia ali perto seis potes de pedra usados na purificação cerimonial judaica. Cada um tinha capacidade entre 80 e 120 litros.
7 Isá ye háadem ókkol ore hoór de, “E siyú gún ot faní bóro.” Tói ítara híin ot ṭip-ṭip faní bóijje.
7 Jesus disse aos empregados: “Encham os potes com água”. Quando os potes estavam cheios,
8 Baade Isá ye ítara re hoór de, “Yala entú hodún looi boiraitta hánar zimmadar ore doogói.”
8 disse: “Agora tirem um pouco e levem ao mestre de cerimônias”. Os empregados seguiram suas instruções.
9 Ze faní gún anggur or roc bonigiyói, híin hé zimmadar gwá ye háisai baade dulá re mataiyé. Yóggwa ye hé anggur or roc cún hontú aiccé hoi no fare, montor goóur zetará faní ainné ítara hoi fare.
9 O mestre de cerimônias provou a água transformada em vinho, sem conhecer sua procedência (embora os empregados obviamente soubessem). Então chamou o noivo.
10 Yóggwa ye dulá re hoór de, “Fottí maincé de age gom anggur or roc cún hábaifela, aar meéman ókkol or mon mozin háiya óile baade yár túaro hóraf fin háaba. Montor tuñí aijjó gom anggur or roc cún rakídiyo.”
10 “O anfitrião sempre serve o melhor vinho primeiro”, disse ele. “Depois, quando todos já beberam bastante, serve o vinho de menor qualidade. Mas você guardou o melhor vinho até agora!”
11 Galil or Kána farat illayi-nicán ísafe e foóila cúrur keramot tán gorí Isá ye Nizor mohíma zahér goijjé. Híyan dekí Íbar cárit tune Íbar uore iman ainné.
11 Esse sinal em Caná da Galileia foi o primeiro milagre que Jesus fez. Com isso ele manifestou sua glória, e seus discípulos creram nele.
12 Yárbaade Isá, Isár maa, báiyain, edde cárit tun nise Kaparnahúm cóor ot giiyé; ítara héṛe hooddin táikkil.
12 Depois do casamento, foi a Cafarnaum, onde passou alguns dias com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos.
13 Yohúdi ókkol or Azadir-id zeñtté ḍáke aiccé, Isá uore Jerúsalem ot giiyé.
13 Era quase época da festa da Páscoa judaica, de modo que Jesus subiu a Jerusalém.
14 Aar baitul-mukaddos or uṛán ot mazé Íba ye dekér de, maincé goru, bérasóol, edde hoitor ókkol beser, aar hodúne boói baṭṭa báñger.
14 No pátio do templo, viu comerciantes que vendiam bois, ovelhas e pombas para os sacrifícios; também viu negociantes, em mesas, trocando dinheiro estrangeiro.
15 Hétunot Íba ye rosí lói ekkán coóñk banai ítara re baitul-mukaddos or uṛán ottu bérasóol edde goru ókkol lói looraidiye. Íba ye baṭṭa báñgoya ókkol or ṭebíl natḍiyagaraidi ítarar ṭiañ-foicá cíñṛaciñṭṭá gorídiye.
15 Jesus fez um chicote de cordas e os expulsou a todos do templo. Pôs para fora as ovelhas e os bois, espalhou as moedas dos negociantes no chão e virou as mesas.
16 Zetará hoitor beser, ítara re Íba ye hoór de, “Entú iín loizogói! Añr Baf or gór ore bazar no banaiyó!”
16 Depois, foi até aqueles que vendiam pombas e lhes disse: “Tirem essas coisas daqui! Parem de fazer da casa de meu Pai um mercado!”.
17 Hétunot Íbar cárit tun ottu pak-kalam or e hotá monot uiṭṭé, “Tuáñr gór or muhábbote añré háifelaibo.”
17 Então os discípulos se lembraram desta profecia das Escrituras: “O zelo pela casa de Deus me consumirá”.
18 Yohúdi ókkole Isá ttu fusár gorér de, “Tuáñr ttu iín goríbar adíkar asé de híyan, Tuñí añára re kii keramot dahái sábut gorí faribá?”
18 “O que você está fazendo?”, questionaram os líderes judeus. “Que sinal você nos mostra para comprovar que tem autoridade para isso?”
19 Isá ye ítara re zuwab der de, “E baitul-mukaddos yián báñgifelo, Añí tin din or bútore banaidiyum.”
19 “Pois bem”, respondeu Jesus. “Destruam este templo, e em três dias eu o levantarei.”
20 Yohúdi ítara hoór de, “E baitul-mukaddos yián banaité salic-sów bosór laiggé, aar Tuñí tin din or bútore banai diba dé?”
20 Eles disseram: “Foram necessários 46 anos para construir este templo, e você o reconstruirá em três dias?”.
21 Montor Isá ye baitul-mukaddos or bazá dí Íbar Nizor gaar baabute hoiyé deh.
21 Mas quando Jesus disse “este templo”, estava se referindo a seu próprio corpo.
22 Hétolla zeñtté Isá re mora ttu zinda gorá gíyeh, Íbar cárit tun ottu Íba ye hoiyé de hotá monot uiṭṭé. Tarfore ítara pak-kalam edde Isár hé hotár uore iman ainné.
22 Depois que ele ressuscitou dos mortos, seus discípulos se lembraram do que ele tinha dito e creram nas Escrituras e em suas palavras.
23 Azadir-id or októt, Isá ye Jerúsalem ot tákite ze keramot goijjíl, híin dekí bicí maincé Íbar uore iman ainné.
23 Por causa dos sinais que Jesus realizou em Jerusalém durante a festa da Páscoa, muitos creram nele.
24 Lekin Isá ye ítara re bóraca nó goré, kiyólla-hoilé Íba ye manúc beggún ore bálagori siné,
24 Jesus, porém, não confiava neles, pois conhecia a todos.
25 aar Íba ttu maincór baabute honó gobá no lage, kiyólla-hoilé maincór dil ot kii asé de híyan Íba ye zane.
25 Ninguém precisava lhe dizer como o ser humano é de fato, pois ele conhecia a natureza humana.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.