João 2
rhgc (RHGC) vs NAA
1 Tin din ot din Galil or Kána farat ekkán boirat óiye. Isár maa héṛe accíl.
1 Três dias depois, houve um casamento em Caná da Galileia, e a mãe de Jesus estava ali.
2 Hé boirat ot Isá edde Íbar cárit tun ore yó dawot diyé.
2 Jesus também foi convidado, com os seus discípulos, para o casamento.
3 Zeñtté héṛe anggur or roc fúraigiyoi, Isár maa ye Isá re hoór de, “Itará ttu ar anggur or roc nái.”
3 Tendo acabado o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: — Eles não têm mais vinho.
4 Isá ye maa re hoór de, “Maá, híyan or baabute tuñí lói Añí lói kii bazá asé? Añr októ de aijjó nú aiyé.”
4 Mas Jesus respondeu:
5 Isár maa ye háadem ókkol ore hoór de, “Ibá ye tuáñra re ziín goittó hoó, híin goijjó.”
5 Então ela falou aos serventes: — Façam tudo o que ele disser.
6 Yohúdir Córiyot mozin uzu banai bolla héṛe fattór or sów wa siyú buágaraiya accíl, híin ekgwát máze kuri ttu tiríc gelóm foijjonto faní añṛitó.
6 Estavam ali seis potes de pedra, que os judeus usavam para as purificações, e em cada um cabiam cerca de cem litros.
7 Isá ye háadem ókkol ore hoór de, “E siyú gún ot faní bóro.” Tói ítara híin ot ṭip-ṭip faní bóijje.
7 Jesus lhes disse: E eles os encheram totalmente.
8 Baade Isá ye ítara re hoór de, “Yala entú hodún looi boiraitta hánar zimmadar ore doogói.”
8 Então lhes disse: Eles o fizeram.
9 Ze faní gún anggur or roc bonigiyói, híin hé zimmadar gwá ye háisai baade dulá re mataiyé. Yóggwa ye hé anggur or roc cún hontú aiccé hoi no fare, montor goóur zetará faní ainné ítara hoi fare.
9 Quando o responsável pela festa provou a água transformada em vinho — ele não sabia de onde tinha vindo, por mais que os serventes que haviam tirado a água soubessem —, chamou o noivo
10 Yóggwa ye dulá re hoór de, “Fottí maincé de age gom anggur or roc cún hábaifela, aar meéman ókkol or mon mozin háiya óile baade yár túaro hóraf fin háaba. Montor tuñí aijjó gom anggur or roc cún rakídiyo.”
10 e lhe disse: — Todos costumam servir primeiro o vinho bom e, quando já beberam muito, servem o vinho inferior; você, porém, guardou o melhor vinho até agora!
11 Galil or Kána farat illayi-nicán ísafe e foóila cúrur keramot tán gorí Isá ye Nizor mohíma zahér goijjé. Híyan dekí Íbar cárit tune Íbar uore iman ainné.
11 Assim, em Caná da Galileia, Jesus deu início a seus sinais. Ele manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Yárbaade Isá, Isár maa, báiyain, edde cárit tun nise Kaparnahúm cóor ot giiyé; ítara héṛe hooddin táikkil.
12 Depois disso, ele foi a Cafarnaum, com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos; e ficaram ali não muitos dias.
13 Yohúdi ókkol or Azadir-id zeñtté ḍáke aiccé, Isá uore Jerúsalem ot giiyé.
13 Estando próxima a Páscoa dos judeus, Jesus foi para Jerusalém.
14 Aar baitul-mukaddos or uṛán ot mazé Íba ye dekér de, maincé goru, bérasóol, edde hoitor ókkol beser, aar hodúne boói baṭṭa báñger.
14 E encontrou no templo os que vendiam bois, ovelhas e pombas e também os cambistas assentados.
15 Hétunot Íba ye rosí lói ekkán coóñk banai ítara re baitul-mukaddos or uṛán ottu bérasóol edde goru ókkol lói looraidiye. Íba ye baṭṭa báñgoya ókkol or ṭebíl natḍiyagaraidi ítarar ṭiañ-foicá cíñṛaciñṭṭá gorídiye.
15 Tendo feito um chicote de cordas, expulsou todos do templo, com as ovelhas e os bois. Derramou o dinheiro dos cambistas pelo chão, virou as mesas
16 Zetará hoitor beser, ítara re Íba ye hoór de, “Entú iín loizogói! Añr Baf or gór ore bazar no banaiyó!”
16 e disse aos que vendiam as pombas:
17 Hétunot Íbar cárit tun ottu pak-kalam or e hotá monot uiṭṭé, “Tuáñr gór or muhábbote añré háifelaibo.”
17 Os seus discípulos se lembraram que está escrito: “O zelo da tua casa me consumirá.”
18 Yohúdi ókkole Isá ttu fusár gorér de, “Tuáñr ttu iín goríbar adíkar asé de híyan, Tuñí añára re kii keramot dahái sábut gorí faribá?”
18 Então os judeus lhe perguntaram: — Que sinal você nos mostra para fazer essas coisas?
19 Isá ye ítara re zuwab der de, “E baitul-mukaddos yián báñgifelo, Añí tin din or bútore banaidiyum.”
19 Jesus lhes respondeu:
20 Yohúdi ítara hoór de, “E baitul-mukaddos yián banaité salic-sów bosór laiggé, aar Tuñí tin din or bútore banai diba dé?”
20 Os judeus responderam: — Este santuário foi edificado em quarenta e seis anos, e você quer levantá-lo em três dias?
21 Montor Isá ye baitul-mukaddos or bazá dí Íbar Nizor gaar baabute hoiyé deh.
21 Ele, porém, se referia ao santuário do seu corpo.
22 Hétolla zeñtté Isá re mora ttu zinda gorá gíyeh, Íbar cárit tun ottu Íba ye hoiyé de hotá monot uiṭṭé. Tarfore ítara pak-kalam edde Isár hé hotár uore iman ainné.
22 Quando, pois, Jesus ressuscitou dentre os mortos, os discípulos dele se lembraram que ele tinha dito isso e creram na Escritura e na palavra de Jesus.
23 Azadir-id or októt, Isá ye Jerúsalem ot tákite ze keramot goijjíl, híin dekí bicí maincé Íbar uore iman ainné.
23 Estando Jesus em Jerusalém, durante a Festa da Páscoa, muitos creram no seu nome quando viram os sinais que ele fazia.
24 Lekin Isá ye ítara re bóraca nó goré, kiyólla-hoilé Íba ye manúc beggún ore bálagori siné,
24 Mas o próprio Jesus não confiava neles, porque conhecia a todos.
25 aar Íba ttu maincór baabute honó gobá no lage, kiyólla-hoilé maincór dil ot kii asé de híyan Íba ye zane.
25 E não precisava que alguém lhe desse testemunho a respeito das pessoas, porque ele mesmo sabia o que era a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.