João 20
rhgc (RHGC) vs NVI
1 Háftar foóila din fózor októt andár tákite, Moriyam Makdálini hobor gwat giiyé, aar deikké de, hobor or muk ottu cíl lan larifelaiya.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, estando ainda escuro, Maria Madalena chegou ao sepulcro e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Hétunot híba duñri Sáimon Fitor edde oinno cárit zibá re Isá ye muhábbot goittó, ítarar héṛe giiyé, zai ítara re hoór de, “Maincé Malik ore hobor ottu loigiyégoi; ítara Íba re hoṛé eijjégoi añára no zani.”
2 Então correu ao encontro de Simão Pedro e do outro discípulo, aquele a quem Jesus amava, e disse: "Tiraram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o colocaram! "
3 Hétunot Fitor edde hé oinno cárit twa neeli hobor ot zaat doijje.
3 Pedro e o outro discípulo saíram e foram para o sepulcro.
4 Ítara duní zon ekku fúañti duñrat accíl, montor oinno cárit twa Fitor ore bárai zai hobor ot age foóñicce.
4 Os dois corriam, mas o outro discípulo foi mais rápido que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Yóggwa ye niyúri bútormíkka saiyé rár, hohón or hoor gún asé de deikké, montor yóggwa bútore nó zah.
5 Ele se curvou e olhou para dentro, viu as faixas de linho ali, mas não entrou.
6 Tarfore Sáimon Fitor óu yóggwar fisé-fisé aái foóñicce, aar hobor gwar bútore góille; yóggwa ye yó hohón or hoor gún asé de deikké,
6 A seguir Simão Pedro, que vinha atrás dele, chegou, entrou no sepulcro e viu as faixas de linho,
7 aar ze hoor gán Isár matát beráidil híyan hohón or hoor or fúañti nái, bólke alok gori ekkán ot boiṭṭa.
7 bem como o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus. Ele estava dobrado à parte, separado das faixas de linho.
8 Hétunot ze oinno cárit twa hobor ot age foóñiccil, yóggwa yó bútore góille, aar dekí biccác goijjíl.
8 Depois o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, também entrou. Ele viu e creu.
9 Kiyólla-hoilé hétun foijjonto toh ítara Isá ttu mora ttu zinda ówar zorur de pak-kalam or hé hotá nó buzé.
9 ( Eles ainda não haviam compreendido que, conforme a Escritura, era necessário que Jesus ressuscitasse dos mortos. )
10 Tarfore hé cárit tun nizor gór ot waafes giiyégoi.
10 Os discípulos voltaram para casa.
11 Lekin Moriyam hobor or baárkule tíyai hañdat accíl; híba hañdi-hañdi niyúri hobor gwar bútormíkka saiyé,
11 Maria, porém, ficou à entrada do sepulcro, chorando. Enquanto chorava, curvou-se para olhar dentro do sepulcro
12 aar deikké de, Isár lac ziyóñt raká gíyl híyoñt dóla hoor findá duwá fírista boói táikke, eggwá cítan ottu, ar eggwá foitán ottu.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde estivera o corpo de Jesus, um à cabeceira e o outro aos pés.
13 Híine híba re hoór de, “Ó Mayafua, tui hañdoór kiyá?”
13 Eles lhe perguntaram: "Mulher, por que você está chorando? " "Levaram embora o meu Senhor", respondeu ela, "e não sei onde o puseram".
14 Híyan hoói baade híba ye fissá fíri dekér de, Isá tíyaiya; montor Íba Isá de híyan híba ye nó siné.
14 Nisso ela se voltou e viu Jesus ali, em pé, mas não o reconheceu.
15 Isá ye híba re hoór de, “Ó mayafua, tui hañdoór kiyá? Tui haré tuwoór dé?”
15 Disse ele: "Mulher, por que está chorando? Quem você está procurando? " Pensando que fosse o jardineiro, ela disse: "Se o senhor o levou embora, diga-me onde o colocou, e eu o levarei".
16 Isá ye híba re hoór de, “Moriyam!” Moriyame fíri Hibrú zubane Íba re hoór de, “Rabbúni!” ziyán or maáni, Ustat.
16 Jesus lhe disse: "Maria! " Então, voltando-se para ele, Maria exclamou em aramaico: "Rabôni! " ( que significa Mestre ).
17 Isá ye híba re hoór de, “Añré dóri no rakíc, kiyólla-hoilé Añí toh aijjó uore Baf or héṛe nó zaigói; bólke Añr báiyain nún or héṛe zai hoógoi de, ‘Zibá Añr edde tuáñrar Baf, zibá Añr edde tuáñrar Alla, Añí uore Íbar héṛe beh zairgói.’ ”
17 Jesus disse: "Não me segure, pois ainda não voltei para o Pai. Vá, porém, a meus irmãos e diga-lhes: Estou voltando para meu Pai e Pai de vocês, para meu Deus e Deus de vocês".
18 Tói Moriyam Makdálini aái cárit tun ore zanaiyé de, híba ye Malik ore deikké, aar híba re hotá híin Íba ye hoiyé deh.
18 Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: "Eu vi o Senhor! " E contou o que ele lhe dissera.
19 Hé din or, yáni háftar foóila din or háñzinna, zeñtté Yohúdi ókkol or ḍoore cárit tun zeṛé zoma ói táikke héṛiyar duwar ókkol bañdá accíl, Isá aái ítarar mazé tíyaiye, aar ítara re hoór de, “Assalamu alaikum.”
19 Ao cair da tarde daquele primeiro dia da semana, estando os discípulos reunidos a portas trancadas, por medo dos judeus, Jesus entrou, pôs-se no meio deles e disse: "Paz seja com vocês! "
20 Híyan hoói baade, Íba ye ítara re Íbar duní át edde Íbar gaar ḍák daháiye. Cárit tune Malik ore dekí bicí kúci óiye.
20 Tendo dito isso, mostrou-lhes as mãos e o lado. Os discípulos alegraram-se quando viram o Senhor.
21 Isá ye ítara re abar hoór de, “Assalamu alaikum. Bafe zendilla Añré difeṛáiye, héndilla Añí yó tuáñra re difeṛáir.”
21 Novamente Jesus disse: "Paz seja com vocês! Assim como o Pai me enviou, eu os envio".
22 Híyan hoói, Íba ye ítarar uore fúu dí hoór de, “Pak-Ruh loo.
22 E com isso, soprou sobre eles e disse: "Recebam o Espírito Santo.
23 Tuáñra zetarár guná maf goríba, ítarar guná maf óibo; aar zetarár guná maf no goríba, ítarar guná maf no óibo.”
23 Se perdoarem os pecados de alguém, estarão perdoados; se não os perdoarem, não estarão perdoados".
24 Montor Tómas, zibá baró zon cárit tun ottu ezzon, zibá re Zooñikka ḍake, yóggwa Isá aiccíl de héñtte ítarar fúañti nu accíl.
24 Tomé, chamado Dídimo, um dos Doze, não estava com os discípulos quando Jesus apareceu.
25 Hétolla oinno cárit tune yóggwa re hoór de, “Añára Malik ore deikkí.”
25 Os outros discípulos lhe disseram: "Vimos o Senhor! " Mas ele lhes disse: "Se eu não vir as marcas dos pregos nas suas mãos, não colocar o meu dedo onde estavam os pregos e não puser a minha mão no seu lado, não crerei".
26 Yár añcṭo din baade, Íbar cárit tun abar gór or bútore zoma óiye, aar Tómas óu ítarar fúañti accíl. Duwar ókkol bañdá de óile yo, Isá aái ítarar mazé tíyaiye, aar hoór de, “Assalamu alaikum.”
26 Uma semana mais tarde, os seus discípulos estavam outra vez ali, e Tomé com eles. Apesar de estarem trancadas as portas, Jesus entrou, pôs-se no meio deles e disse: "Paz seja com vocês! "
27 Baade Íba ye Tómas ore hoór de, “Tor ooñl eṛé an, aar Añr át saá; tor át Añr ḍák ot gólaide. Nabiccác no goríc, bólke biccác gór.”
27 E Jesus disse a Tomé: "Coloque o seu dedo aqui; veja as minhas mãos. Estenda a mão e coloque-a no meu lado. Pare de duvidar e creia".
28 Tómase zuwabe Íba re hoór de, “Ó añr Malik, añr Alla!”
28 Disse-lhe Tomé: "Senhor meu e Deus meu! "
29 Isá ye yóggwa re hoór de, “Tómas, tui toh Añré deikkós de hétolla éna iman ainnós. Mubarek uitará zetará Añré no dekíle yo toóu iman ané.”
29 Então Jesus lhe disse: "Porque me viu, você creu? Felizes os que não viram e creram".
30 Becók, Isá ye Nizor cárit tun or muúntu aró boóut keramot ókkol goijjíl, ziín ore e síyarat leká nó zah;
30 Jesus realizou na presença dos seus discípulos muitos outros sinais miraculosos, que não estão registrados neste livro.
31 montor iín ore etollá leká gíyeh zeéne tuáñra iman anó de, Isá óilde Mosih, Allar Fua; aar héndilla iman aní tuáñra zen Íbar name zindigi hásil goró.
31 Mas estes foram escritos para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus e, crendo, tenham vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.