João 17
rhgc (RHGC) vs VC
1 Isá ye híin hoói baade asman or uzu saái hoór de, “Ó Baf, októ aáigiyoi. Tuáñr Fuar mohíma zahér goró, zeéne Fua ye yó Tuáñr mohíma zahér goré,
1 Jesus afirmou essas coisas e depois, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, é chegada a hora. Glorifica teu Filho, para que teu Filho glorifique a ti;
2 Kiyólla-hoilé Tuñí toh Íba re fura insán-zatir uore adíkar diiyó, zeéne Tuñí zetará re Íbar át ot diiyó, ítara beggún ore Íba ye ofúrani zindigi dee.
2 e para que, pelo poder que lhe conferiste sobre toda criatura, ele dê a vida eterna a todos aqueles que lhe entregaste.
3 Aar ofúrani zindigi óilde yián, ítara zen Tuñí siríf sóiyi Alla re edde Tuñí difeṛáiyo de Isá Mosih re zane.
3 Ora, a vida eterna consiste em que conheçam a ti, um só Deus verdadeiro, e a Jesus Cristo que enviaste.
4 Tuñí Añré ze ham gorí bolla diiyó, híyan fúrai Añí e duniyait Tuáñr mohíma zahér goijjí.
4 Eu te glorifiquei na terra. Terminei a obra que me deste para fazer.
5 Aar yala, ó Baf, Tuñí zeṛé asó héṛe Añré mohímawala banaifélo, oh mohímaye ze mohíma duniyai foida goríbar age lóti Tuáñr fúañti Añr ttu accíl.
5 Agora, pois, Pai, glorifica-me junto de ti, concedendo-me a glória que tive junto de ti, antes que o mundo fosse criado.
6 “Añí Tuáñr nam manúc uitarár hañse zahér goijjí zetará re Tuñí duniyai ttu Añr át ot diiyó. Ítara toh Tuáñr accíl; Tuñí ítara re Añr át ot diiyó aar ítara Tuáñr hotá amól goijjé.
6 Manifestei o teu nome aos homens que do mundo me deste. Eram teus e deste-mos e guardaram a tua palavra.
7 Yala ítara zainné de, zedún Tuñí Añré diiyó, híin beggún Tuáñr torfóttu;
7 Agora eles reconheceram que todas as coisas que me deste procedem de ti.
8 kiyólla-hoilé ze hotá Tuñí Añré hoitó hoiyó, Añí híin ítara re hoiyí, aar ítara híin kobul goijjé. Ítara fakkafakki gori zainné de, Añí Tuáñr héntu aiccí deh, aar biccác goijjé de, Añré Tuñí beh difeṛáiyo.
8 Porque eu lhes transmiti as palavras que tu me confiaste e eles as receberam e reconheceram verdadeiramente que saí de ti, e creram que tu me enviaste.
9 “Añí ítara lla beh dua gorír. Añí duniyai lla dua gorír de no, bólke zetará re Tuñí Añr át ot diiyó ítara lla, kiyólla-hoilé ítara toh Tuáñr.
9 Por eles é que eu rogo. Não rogo pelo mundo, mas por aqueles que me deste, porque são teus.
10 Ziín Añr híin beggún Tuáñr, aar ziín Tuáñr híin beggún Añr. Añr mohíma híin or duara zahér óiye.
10 Tudo o que é meu é teu, e tudo o que é teu é meu. Neles sou glorificado.
11 Añí duniyait ar no tákiyum, montor ítara toh duniyait asé, aar Añí Tuáñr héṛe aáizairgoi. Ó pak Baf, ze nam Tuñí Añré diiyó Tuáñr hé name Tuñí ítara re héfazot rakó, zeéne ítara undilla ek óizagoi zendilla Añára ek.
11 Já não estou no mundo, mas eles estão ainda no mundo; eu, porém, vou para junto de ti. Pai santo, guarda-os em teu nome, que me encarregaste de fazer conhecer, a fim de que sejam um como nós.
12 Añí zetókkal foijjonto ítarar fúañti accílam, Añí ítara re Tuáñr oh name héfazot raikkí, ziyán Tuñí Añré diiyó. Añí ítara re faára dí ráikki, aar ítara ttu honókiye borbad nó óiyo, siríf uite beh óiye zee niki borbad óibar accíl, zeéne pak-kalam fura ó.
12 Enquanto eu estava com eles, eu os guardava em teu nome, que me incumbiste de fazer conhecido. Conservei os que me deste, e nenhum deles se perdeu, exceto o filho da perdição, para que se cumprisse a Escritura.
13 “Lekin yala toh Añí Tuáñr héṛe aáizairgoi, aar Añí duniyait tákite iín etollá hoóir, zeéne ítara ttu Añr kúci furafuri gori táke.
13 Mas, agora, vou para junto de ti. Dirijo-te esta oração enquanto estou no mundo para que eles tenham a plenitude da minha alegria.
14 Añí ítarar hañse Tuáñr kalam foóñsaiyi, aar duniyai ye ítara re nafórot goijjé, kiyólla-hoilé zendilla Añí duniyair no, héndilla ítara yó toh duniyair no.
14 Dei-lhes a tua palavra, mas o mundo os odeia, porque eles não são do mundo, como também eu não sou do mundo.
15 Añr dua endilla no de ki, Tuñí ítara re duniyai ttu loizogói, bólke Añr dua óilde, Tuñí ítara re Ibilíc ottu héfazot rakó.
15 Não peço que os tires do mundo, mas sim que os preserves do mal.
16 Zendilla Añí duniyair no, héndilla ítara yó toh duniyair no.
16 Eles não são do mundo, como também eu não sou do mundo.
17 Ítara re sóiyi lói pak-sáf goró. Tuáñr kalam óilde hé sóiyi.
17 Santifica-os pela verdade. A tua palavra é a verdade.
18 Zendilla Tuñí Añré duniyait difeṛáiyo, héndilla Añí yó ítara re duniyait difeṛáiyi.
18 Como tu me enviaste ao mundo, também eu os enviei ao mundo.
19 Añí ítara lla Nizoré háas gorí rakír, zeéne ítara re yó sóiyi lói háasgori raká zah.
19 Santifico-me por eles para que também eles sejam santificados pela verdade.
20 “Añí siríf ítara lla dua gorír de no, bólke uitará lla yó gorír zetará ítarar hotá fúni Añr uore iman aníbo;
20 Não rogo somente por eles, mas também por aqueles que por sua palavra hão de crer em mim.
21 zeéne ítara beggún ek óizagoi, zendilla, ó Baf, Tuñí Añr bútore asó, aar Añí Tuáñr bútore así, héndilla ítara yó zen Añárar bútore ó, zeéne duniyai ye biccác goré de, Añré Tuñí beh difeṛáiyo.
21 Para que todos sejam um, assim como tu, Pai, estás em mim e eu em ti, para que também eles estejam em nós e o mundo creia que tu me enviaste.
22 Tuñí Añré ze mohíma diiyó híyan Añí ítara re yó diiyí, zeéne ítara undilla ek óizagoi zendilla Añára ek.
22 Dei-lhes a glória que me deste, para que sejam um, como nós somos um:
23 Añí ítarar bútore así aar Tuñí Añr bútore asó, zeéne ítara furafuri ek óizagoi, zeéne duniyai ye zane de, Añré Tuñí beh difeṛáiyo, aar Tuñí ítara re undilla muhábbot goijjó zendilla Añré muhábbot goijjó.
23 eu neles e tu em mim, para que sejam perfeitos na unidade e o mundo reconheça que me enviaste e os amaste, como amaste a mim.
24 “Ó Baf, Añí sái, zetará re Tuñí Añr át ot diiyó, ítara yó zen Añí zeṛé táki héṛe Añr fúañti táke, zeéne Tuñí Añré diiyó de Añr hé mohíma ítara deké, kiyólla-hoilé Tuñí toh Añré duniyair foidayecir age lóti muhábbot goijjó.
24 Pai, quero que, onde eu estou, estejam comigo aqueles que me deste, para que vejam a minha glória que me concedeste, porque me amaste antes da criação do mundo.
25 “Ó insáfwala Baf, duniyai ye toh Tuáñre no siné, montor Añí Tuáñre siní; aar itará zainné de, Añré Tuñí beh difeṛáiyo.
25 Pai justo, o mundo não te conheceu, mas eu te conheci, e estes sabem que tu me enviaste.
26 Añí itarár hañse Tuáñr nam zahér goijjí, aar híyan aró zahér gorát tákiyum, zeéne ze muhábbote Tuñí Añré muhábbot goijjó hé muhábbot itarár bútore táke aar Añí itarár bútore táki.”
26 Manifestei-lhes o teu nome, e ainda hei de lho manifestar, para que o amor com que me amaste esteja neles, e eu neles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.