João 17

rhgc (RHGC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Isá ye híin hoói baade asman or uzu saái hoór de, “Ó Baf, októ aáigiyoi. Tuáñr Fuar mohíma zahér goró, zeéne Fua ye yó Tuáñr mohíma zahér goré,
1 Tendo Jesus falado estas coisas, levantou os olhos ao céu e disse: Pai, é chegada a hora; glorifica a teu Filho, para que o Filho te glorifique a ti,
2 Kiyólla-hoilé Tuñí toh Íba re fura insán-zatir uore adíkar diiyó, zeéne Tuñí zetará re Íbar át ot diiyó, ítara beggún ore Íba ye ofúrani zindigi dee.
2 assim como lhe conferiste autoridade sobre toda a carne, a fim de que ele conceda a vida eterna a todos os que lhe deste.
3 Aar ofúrani zindigi óilde yián, ítara zen Tuñí siríf sóiyi Alla re edde Tuñí difeṛáiyo de Isá Mosih re zane.
3 E a vida eterna é esta: que te conheçam a ti, o único Deus verdadeiro, e a Jesus Cristo, a quem enviaste.
4 Tuñí Añré ze ham gorí bolla diiyó, híyan fúrai Añí e duniyait Tuáñr mohíma zahér goijjí.
4 Eu te glorifiquei na terra, consumando a obra que me confiaste para fazer;
5 Aar yala, ó Baf, Tuñí zeṛé asó héṛe Añré mohímawala banaifélo, oh mohímaye ze mohíma duniyai foida goríbar age lóti Tuáñr fúañti Añr ttu accíl.
5 e, agora, glorifica-me, ó Pai, contigo mesmo, com a glória que eu tive junto de ti, antes que houvesse mundo.
6 “Añí Tuáñr nam manúc uitarár hañse zahér goijjí zetará re Tuñí duniyai ttu Añr át ot diiyó. Ítara toh Tuáñr accíl; Tuñí ítara re Añr át ot diiyó aar ítara Tuáñr hotá amól goijjé.
6 Manifestei o teu nome aos homens que me deste do mundo. Eram teus, tu mos confiaste, e eles têm guardado a tua palavra.
7 Yala ítara zainné de, zedún Tuñí Añré diiyó, híin beggún Tuáñr torfóttu;
7 Agora, eles reconhecem que todas as coisas que me tens dado provêm de ti;
8 kiyólla-hoilé ze hotá Tuñí Añré hoitó hoiyó, Añí híin ítara re hoiyí, aar ítara híin kobul goijjé. Ítara fakkafakki gori zainné de, Añí Tuáñr héntu aiccí deh, aar biccác goijjé de, Añré Tuñí beh difeṛáiyo.
8 porque eu lhes tenho transmitido as palavras que me deste, e eles as receberam, e verdadeiramente conheceram que saí de ti, e creram que tu me enviaste.
9 “Añí ítara lla beh dua gorír. Añí duniyai lla dua gorír de no, bólke zetará re Tuñí Añr át ot diiyó ítara lla, kiyólla-hoilé ítara toh Tuáñr.
9 É por eles que eu rogo; não rogo pelo mundo, mas por aqueles que me deste, porque são teus;
10 Ziín Añr híin beggún Tuáñr, aar ziín Tuáñr híin beggún Añr. Añr mohíma híin or duara zahér óiye.
10 ora, todas as minhas coisas são tuas, e as tuas coisas são minhas; e, neles, eu sou glorificado.
11 Añí duniyait ar no tákiyum, montor ítara toh duniyait asé, aar Añí Tuáñr héṛe aáizairgoi. Ó pak Baf, ze nam Tuñí Añré diiyó Tuáñr hé name Tuñí ítara re héfazot rakó, zeéne ítara undilla ek óizagoi zendilla Añára ek.
11 Já não estou no mundo, mas eles continuam no mundo, ao passo que eu vou para junto de ti. Pai santo, guarda-os em teu nome, que me deste, para que eles sejam um, assim como nós.
12 Añí zetókkal foijjonto ítarar fúañti accílam, Añí ítara re Tuáñr oh name héfazot raikkí, ziyán Tuñí Añré diiyó. Añí ítara re faára dí ráikki, aar ítara ttu honókiye borbad nó óiyo, siríf uite beh óiye zee niki borbad óibar accíl, zeéne pak-kalam fura ó.
12 Quando eu estava com eles, guardava-os no teu nome, que me deste, e protegi-os, e nenhum deles se perdeu, exceto o filho da perdição, para que se cumprisse a Escritura.
13 “Lekin yala toh Añí Tuáñr héṛe aáizairgoi, aar Añí duniyait tákite iín etollá hoóir, zeéne ítara ttu Añr kúci furafuri gori táke.
13 Mas, agora, vou para junto de ti e isto falo no mundo para que eles tenham o meu gozo completo em si mesmos.
14 Añí ítarar hañse Tuáñr kalam foóñsaiyi, aar duniyai ye ítara re nafórot goijjé, kiyólla-hoilé zendilla Añí duniyair no, héndilla ítara yó toh duniyair no.
14 Eu lhes tenho dado a tua palavra, e o mundo os odiou, porque eles não são do mundo, como também eu não sou.
15 Añr dua endilla no de ki, Tuñí ítara re duniyai ttu loizogói, bólke Añr dua óilde, Tuñí ítara re Ibilíc ottu héfazot rakó.
15 Não peço que os tires do mundo, e sim que os guardes do mal.
16 Zendilla Añí duniyair no, héndilla ítara yó toh duniyair no.
16 Eles não são do mundo, como também eu não sou.
17 Ítara re sóiyi lói pak-sáf goró. Tuáñr kalam óilde hé sóiyi.
17 Santifica-os na verdade; a tua palavra é a verdade.
18 Zendilla Tuñí Añré duniyait difeṛáiyo, héndilla Añí yó ítara re duniyait difeṛáiyi.
18 Assim como tu me enviaste ao mundo, também eu os enviei ao mundo.
19 Añí ítara lla Nizoré háas gorí rakír, zeéne ítara re yó sóiyi lói háasgori raká zah.
19 E a favor deles eu me santifico a mim mesmo, para que eles também sejam santificados na verdade.
20 “Añí siríf ítara lla dua gorír de no, bólke uitará lla yó gorír zetará ítarar hotá fúni Añr uore iman aníbo;
20 Não rogo somente por estes, mas também por aqueles que vierem a crer em mim, por intermédio da sua palavra;
21 zeéne ítara beggún ek óizagoi, zendilla, ó Baf, Tuñí Añr bútore asó, aar Añí Tuáñr bútore así, héndilla ítara yó zen Añárar bútore ó, zeéne duniyai ye biccác goré de, Añré Tuñí beh difeṛáiyo.
21 a fim de que todos sejam um; e como és tu, ó Pai, em mim e eu em ti, também sejam eles em nós; para que o mundo creia que tu me enviaste.
22 Tuñí Añré ze mohíma diiyó híyan Añí ítara re yó diiyí, zeéne ítara undilla ek óizagoi zendilla Añára ek.
22 Eu lhes tenho transmitido a glória que me tens dado, para que sejam um, como nós o somos;
23 Añí ítarar bútore así aar Tuñí Añr bútore asó, zeéne ítara furafuri ek óizagoi, zeéne duniyai ye zane de, Añré Tuñí beh difeṛáiyo, aar Tuñí ítara re undilla muhábbot goijjó zendilla Añré muhábbot goijjó.
23 eu neles, e tu em mim, a fim de que sejam aperfeiçoados na unidade, para que o mundo conheça que tu me enviaste e os amaste, como também amaste a mim.
24 “Ó Baf, Añí sái, zetará re Tuñí Añr át ot diiyó, ítara yó zen Añí zeṛé táki héṛe Añr fúañti táke, zeéne Tuñí Añré diiyó de Añr hé mohíma ítara deké, kiyólla-hoilé Tuñí toh Añré duniyair foidayecir age lóti muhábbot goijjó.
24 Pai, a minha vontade é que onde eu estou, estejam também comigo os que me deste, para que vejam a minha glória que me conferiste, porque me amaste antes da fundação do mundo.
25 “Ó insáfwala Baf, duniyai ye toh Tuáñre no siné, montor Añí Tuáñre siní; aar itará zainné de, Añré Tuñí beh difeṛáiyo.
25 Pai justo, o mundo não te conheceu; eu, porém, te conheci, e também estes compreenderam que tu me enviaste.
26 Añí itarár hañse Tuáñr nam zahér goijjí, aar híyan aró zahér gorát tákiyum, zeéne ze muhábbote Tuñí Añré muhábbot goijjó hé muhábbot itarár bútore táke aar Añí itarár bútore táki.”
26 Eu lhes fiz conhecer o teu nome e ainda o farei conhecer, a fim de que o amor com que me amaste esteja neles, e eu neles esteja.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.