João 12

rhgc (RHGC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Azadir-id or sów din age, Isá Betániyat aiccé, zeṛé oh Lasár tákito, zibá re Íba ye mora ttu zinda goijjíl.
1 Seis dias antes da Páscoa, foi Jesus a Betânia, onde vivia Lázaro, que ele ressuscitara.
2 Héṛe ítara Íba lla biyal or hána goijjé. Morota ye hédmot goijjíl, aar zetará Íbar fúañti háito boiccíl ítarar bútore Lasár óu accíl.
2 Deram ali uma ceia em sua honra. Marta servia e Lázaro era um dos convivas.
3 Hétunot Moriyame háṭi narḍ-gas or bicí moóngga azzér añtor looi aiccé, aar híin Isár foot ḍálidi nizor sul loi Íbar foo fuñsídiye. Hé añtor or kúcboye gór gán bórigilgoi.
3 Tomando Maria uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-os com seus cabelos. A casa encheu-se do perfume do bálsamo.
4 Montor Íbar cárit tun ottu ezzon zee niki Íba re dóridibo de asé, hé Yohúdah Iskáriyete hoór de,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair, disse:
5 “E añtor gún kiyá tin cót dinár dí besi ṭiañ gún gorif ókkol ore dii nó fele?”
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Íte hotá híyan gorif ókkol olla sintabáfana táki hoiyé de no, bólke kiyólla-hoilé íte sur accíl; ṭiañr feṭi ítar héṛe tákito ísafe, yíbat ziín era zayto héntu íte sur gorífelaito.
6 Dizia isso não porque ele se interessasse pelos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, furtava o que nela lançavam.
7 Montor Isá ye hoór de, “Híba re goittó doh; híba ye iín Añr dohón or din olla beh raikké.
7 Jesus disse: Deixai-a; ela guardou este perfume para o dia da minha sepultura.
8 Gorib ókkol toh tuáñrar fúañti nitti asé,montor Añré tuáñra nitti no faiba.”
8 Pois sempre tereis convosco os pobres, mas a mim nem sempre me tereis.
9 Isá Betániyat aiccé de zani fari becábicí Yohúdi ókkol héṛe aiccé. Ítara siríf Isá lla aiccé de no, bólke Lasár ore sai bolla yó, zibá re Íba ye mora ttu zinda goijjíl.
9 Uma grande multidão de judeus veio a saber que Jesus lá estava; e chegou, não somente por causa de Jesus, mas ainda para ver Lázaro, que ele ressuscitara.
10 Lekin ḍoóñr imam ókkole Lasár ore yó marifélaibar sólla goijjé,
10 Mas os príncipes dos sacerdotes resolveram tirar a vida também a Lázaro,
11 kiyólla-hoilé yóggwar zoriya boóut Yohúdi ókkole ítarar héntu zaigói Isár uore iman anér.
11 porque muitos judeus, por causa dele, se afastavam e acreditavam em Jesus.
12 Tarfor din, ze becábicí manúc ókkol id ot aiccé, ítara fúinne de, Isá Jerúsalem ot aiyér,
12 No dia seguinte, uma grande multidão que tinha vindo à festa em Jerusalém ouviu dizer que Jesus se ia aproximando.
13 tói ítara házu-gas or ḍaggwa ókkol looi Íba llói dola óito neeillé, aar guzori-guzori hoór de,
13 Saíram-lhe ao encontro com ramos de palmas, exclamando: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor, o rei de Israel!
14 Isá ye eggwá gadár sóo fai yíbar uore boiccíl; zendilla pak-kalam ot asé,
14 Tendo Jesus encontrado um jumentinho, montou nele, segundo o que está escrito:
15 “Ó Síyon or zérfua, no ḍooraiyó;
15 Não temas, filha de Sião, eis que vem o teu rei montado num filho de jumenta {Zc 9,9}.
16 Isár cárit tune híin age buzí nó fare; montor zeñtté Isár mohíma zahér óiye, tói ítara ttu monot uiṭṭé de, híin Íbar baabute beh leká gíyeh, aar manúc ókkole Íba re héen-héen goijjé.
16 Os seus discípulos a princípio não compreendiam essas coisas, mas, quando Jesus foi glorificado, então se lembraram de que isto estava escrito a seu respeito e de que assim lho fizeram.
17 Isá ye Lasár ore hobor ottu ḍaki mora ttu zinda goijjíl de héñtte ze manúc ókkol Íbar fúañti accíl, ítara híyan or baabute gobá díyat accíl.
17 A multidão, pois, que se achava com ele, quando chamara Lázaro do sepulcro e o ressuscitara, aclamava-o.
18 Hétolla bóuli yó hé manúc ítara Isá llói dola óito giíl deh, kiyólla-hoilé ítara fúinnil de, hé keramot tán Íba ye beh goijjé.
18 Por isso o povo lhe saía ao encontro, porque tinha ouvido que Jesus fizera aquele milagre.
19 Féroci ókkole híyan olla afós ot hoór de, “Tuáñra toh dekór, añárar honó fáida no ór. Soó, fura duniyai Íbar fisáli óigiyoi.”
19 Mas os fariseus disseram entre si: Vede! Nada adiantamos! Reparai que todo mundo corre após ele!
20 Hé id ot zetará ebaadot goittó aiccé, ítarar bútore hodún Girík manúc óu accíl.
20 Havia alguns gregos entre os que subiram para adorar durante a festa.
21 Ítara Filíp or hañse aái hoór de, “Jonáb, añára ttu Isá re saitó monehoór.” Filíp óilde Galil or Betsáida farar manúc.
21 Estes se aproximaram de Filipe {aquele de Betsaida da Galiléia} e rogaram-lhe: Senhor, quiséramos ver Jesus.
22 Filípe zai híyan Enderiyas ore hoiyé, baade Enderiyase edde Filípe zai Isá re hoiyégoi.
22 Filipe foi e falou com André. Então André e Filipe o disseram ao Senhor.
23 Montor Isá ye ítara re hoór de, “Manúc or Fuar mohíma zahér gorá zaybar októ aiccé.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora para o Filho do Homem ser glorificado.
24 Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, giyuñr bis zetún meṛit fori nó more, hétun gaaga táke; montor zodi more, yíbat boóut fósol ókkol dóre.
24 Em verdade, em verdade vos digo: se o grão de trigo, caído na terra, não morrer, fica só; se morrer, produz muito fruto.
25 Zee niki nizor zan ore muhábbot goré, yóggwa ye híyan háraifelaibo; aar zee niki e duniyait nizor zan ore deéi no fare, yóggwa ye híyan ofúrani zindigi lla basai rakíbo.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; mas quem odeia a sua vida neste mundo, conservá-la-á para a vida eterna.
26 Honókiye Añr hédmot goittó sailé, ítar ttu Añr fisáli dora foribó; kiyólla-hoilé Añí zeṛé, Añr háadem óu héṛe beh óibo. Zee niki Añr hédmot goré, ítare Añr Bafe izzot goríbo.
26 Se alguém me quer servir, siga-me; e, onde eu estiver, estará ali também o meu servo. Se alguém me serve, meu Pai o honrará.
27 “Yala añr ruh ferecan óigiyoi. Añí kí endilla hoitám né, ‘Ó Baf, Añré e októ ttu basai rakó’? No, Añí e októ foijjonto hétolla éna aiccí.
27 Presentemente, a minha alma está perturbada. Mas que direi?... Pai, salva-me desta hora... Mas é exatamente para isso que vim a esta hora.
28 Ó Baf, Tuáñr nam or mohíma zahér goró.”
28 Pai, glorifica o teu nome! Nisto veio do céu uma voz: Já o glorifiquei e tornarei a glorificá-lo.
29 Ze manúc ókkol héṛe tíyai accíl, ítara hé abas swá fúni ḍeba maitté de bóuli hoiyé. Ar hodúne hoór de, “Íba llói honó fírista ye hotá hoiyé deh.”
29 Ora, a multidão que ali estava, ao ouvir isso, dizia ter havido um trovão. Outros replicavam: Um anjo falou-lhe.
30 Isá ye zuwab der de, “Hé abas swá Añr wasté aiccé de no, bólke tuáñrar wasté.
30 Jesus disse: Essa voz não veio por mim, mas sim por vossa causa.
31 Yala e duniyair maincór bisar goríbar októ aáigiyoi, aar yala e duniyair sóddar ore neelaidiya zaybo.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será lançado fora o príncipe deste mundo.
32 Añré zeñtté zobin ottu uore tulífela zaybo, héñtte tamám manúc ókkol ore Añr hañse ṭani tulífelaiyum.”
32 E quando eu for levantado da terra, atrairei todos os homens a mim.
33 Hotá híin lói Íba ye icára díye de ki, Íba hon moote moribó.
33 Dizia, porém, isto, significando de que morte havia de morrer.
34 Manúc cúne Íba re hoór de, “Añára Córiyot ottu fúinni de, Mosih abadulabad tákibo, tói Tuñí keéngori hoór de, ‘Manúc or Fua re hámaha uore tulífela zaybo?’ Hé Manúc or Fua Íba hon?”
34 A multidão respondeu-lhe: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre. Como dizes tu: Importa que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Isá ye ítara re hoór de, “Nur tuáñrar dormiyan ot ar kessú októ foijjonto beh asé. Tuáñrar fúañti Nur tákite áñṛat táko, arnóile andáre tuáñra re báraizayboi. Zee niki andár ot áñṛe, íte toh hoikká zaar hoi no fare.
35 Respondeu-lhes Jesus: Ainda por pouco tempo a luz estará em vosso meio. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos surpreendam; e quem caminha nas trevas não sabe para onde vai.
36 Tuáñrar fúañti Nur tákite Nur or uore iman anó, zeéne tuáñra Nur or fuain bonizogói.”
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, e assim vos tornareis filhos da luz. Jesus disse essas coisas, retirou-se e ocultou-se longe deles.
37 Íba ye edún bicí keramot ítarar muúntu goríle yo, toóu ítara Íbar uore iman nú ané.
37 Embora tivesse feito tantos milagres na presença deles, não acreditavam nele.
38 Héndilla etollá óiye, zeéne Yesáyah nobi ye hoóil de hotá yián fura ó,
38 Assim se cumpria o oráculo do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor {Is 53,1}?
39 Ítara etollá beh iman aní nó fare, zendilla hé Yesáyah ye aró hoiyé, ki hoilé,
39 Aliás, não podiam crer, porque outra vez disse Isaías:
40 “Alla ye ítarar suk añdá gorídiye,
40 Ele cegou-lhes os olhos, endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos nem entendam com o coração e se convertam e eu os sare {Is 6,10}.
41 Yesáyah ye hotá híin Isár mohíma dekí Íbar baabute hoibárcot hoiyé deh.
41 Assim se exprimiu Isaías, quando teve a visão de sua glória e dele falou.
42 Toóu neta ókkol ottu cóo boóut zone Íbar uore iman ainné, montor Féroci ókkole ítara re mujilíc-hána ttu neelaidibo de híyan or ḍoore ítara híyan cíkar no goittó;
42 Não obstante, também muitos dos chefes creram nele, mas por causa dos fariseus não o manifestavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 kiyólla-hoilé ítara Alla ttu izzot faar túaro manúc ottu izzot faa bicí fosón goittó.
43 Assim preferiram a glória dos homens àquela que vem de Deus.
44 Baade Isá ye guzori-guzori hoór de, “Zee niki Añr uore iman ané, yóggwa siríf Añr uore iman ané de no, bólke Ubár uore yó ané zibá ye Añré difeṛáiye.
44 Entretanto, Jesus exclamou em voz alta: Aquele que crê em mim, crê não em mim, mas naquele que me enviou;
45 Zee niki Añré deké, yóggwa ye Añré difeṛáiye de Íba re beh deké.
45 e aquele que me vê, vê aquele que me enviou.
46 Añí e duniyait Nur ísafe aiccí, zeéne zee kiyé Añr uore iman ané, yóggwa andár ot no táke.
46 Eu vim como luz ao mundo; assim, todo aquele que crer em mim não ficará nas trevas.
47 “Zodi honókiye Añr hotá fúne montor híin amól no goré, yóggwar bisar Añí no gorí, kiyólla-hoilé Añí toh duniyair maincór bisar goittó aiccí de no, bólke duniyair maincóre basaitó aiccí deh.
47 Se alguém ouve as minhas palavras e não as guarda, eu não o condenarei, porque não vim para condenar o mundo, mas para salvá-lo.
48 Zee niki Añré inkar goré aar Añr hotá kobul no goré, yóggwar bisarhar asé. Ze hotá Añí hoiyí, kiyamot or din híine beh yóggwar bisar goríbo.
48 Quem me despreza e não recebe as minhas palavras, tem quem o julgue; a palavra que anunciei julgá-lo-á no último dia.
49 Kiyólla-hoilé Añí toh Nizor torfóttu kessú hoiyí de nái, montor Añré difeṛáiye de hé Baf Nize Añré hókum goijjé de, Añr ttu kii-kii howá foribó aar kii-kii boiyan gorá foribó.
49 Em verdade, não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele mesmo me prescreveu o que devo dizer e o que devo ensinar.
50 Añí zani Íbar hókume ofúrani zindigit loiza; hétolla Añí ziín hoói híin beggún Bafe Añré zendilla hoiyé héndilla beh hoói.”
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Portanto, o que digo, digo-o segundo me falou o Pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.