João 12

rhgc (RHGC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Azadir-id or sów din age, Isá Betániyat aiccé, zeṛé oh Lasár tákito, zibá re Íba ye mora ttu zinda goijjíl.
1 Seis dias antes de começar a Páscoa, Jesus chegou a Betânia, onde morava Lázaro, o homem que ele havia ressuscitado dos mortos.
2 Héṛe ítara Íba lla biyal or hána goijjé. Morota ye hédmot goijjíl, aar zetará Íbar fúañti háito boiccíl ítarar bútore Lasár óu accíl.
2 Prepararam um jantar em homenagem a Jesus; Marta servia, e Lázaro estava à mesa com ele.
3 Hétunot Moriyame háṭi narḍ-gas or bicí moóngga azzér añtor looi aiccé, aar híin Isár foot ḍálidi nizor sul loi Íbar foo fuñsídiye. Hé añtor or kúcboye gór gán bórigilgoi.
3 Então Maria pegou um frasco de perfume caro feito de essência de óleo aromático, ungiu com ele os pés de Jesus e os enxugou com os cabelos. A casa se encheu com a fragrância do perfume.
4 Montor Íbar cárit tun ottu ezzon zee niki Íba re dóridibo de asé, hé Yohúdah Iskáriyete hoór de,
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que em breve trairia Jesus, disse:
5 “E añtor gún kiyá tin cót dinár dí besi ṭiañ gún gorif ókkol ore dii nó fele?”
5 “Este perfume valia trezentas moedas de prata. Deveria ter sido vendido, e o dinheiro, dado aos pobres”.
6 Íte hotá híyan gorif ókkol olla sintabáfana táki hoiyé de no, bólke kiyólla-hoilé íte sur accíl; ṭiañr feṭi ítar héṛe tákito ísafe, yíbat ziín era zayto héntu íte sur gorífelaito.
6 Não que ele se importasse com os pobres; na verdade, era ladrão e, como responsável pelo dinheiro dos discípulos, muitas vezes roubava uma parte para si.
7 Montor Isá ye hoór de, “Híba re goittó doh; híba ye iín Añr dohón or din olla beh raikké.
7 Jesus respondeu: “Deixe-a em paz. Ela fez isto como preparação para meu sepultamento.
8 Gorib ókkol toh tuáñrar fúañti nitti asé,montor Añré tuáñra nitti no faiba.”
8 Vocês sempre terão os pobres em seu meio, mas nem sempre terão a mim”.
9 Isá Betániyat aiccé de zani fari becábicí Yohúdi ókkol héṛe aiccé. Ítara siríf Isá lla aiccé de no, bólke Lasár ore sai bolla yó, zibá re Íba ye mora ttu zinda goijjíl.
9 Quando o povo soube da chegada de Jesus, correu para vê-lo, e também a Lázaro, a quem Jesus havia ressuscitado dos mortos.
10 Lekin ḍoóñr imam ókkole Lasár ore yó marifélaibar sólla goijjé,
10 Então os principais sacerdotes decidiram matar também Lázaro,
11 kiyólla-hoilé yóggwar zoriya boóut Yohúdi ókkole ítarar héntu zaigói Isár uore iman anér.
11 pois, por causa dele, muitos do povo os haviam abandonado e criam em Jesus.
12 Tarfor din, ze becábicí manúc ókkol id ot aiccé, ítara fúinne de, Isá Jerúsalem ot aiyér,
12 No dia seguinte, correu pela cidade a notícia de que Jesus estava a caminho de Jerusalém. Uma grande multidão de visitantes que tinham vindo para a Páscoa
13 tói ítara házu-gas or ḍaggwa ókkol looi Íba llói dola óito neeillé, aar guzori-guzori hoór de,
13 tomou ramos de palmeiras e saiu ao seu encontro, gritando: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor! Bendito é o Rei de Israel!”.
14 Isá ye eggwá gadár sóo fai yíbar uore boiccíl; zendilla pak-kalam ot asé,
14 Jesus conseguiu um jumentinho e montou nele, cumprindo a profecia que dizia:
15 “Ó Síyon or zérfua, no ḍooraiyó;
15 “Não tenha medo, povo de Sião. Vejam, seu Rei se aproxima, montado num jumentinho”.
16 Isár cárit tune híin age buzí nó fare; montor zeñtté Isár mohíma zahér óiye, tói ítara ttu monot uiṭṭé de, híin Íbar baabute beh leká gíyeh, aar manúc ókkole Íba re héen-héen goijjé.
16 Seus discípulos não entenderam, naquele momento, que se tratava do cumprimento de uma profecia. Depois que Jesus foi glorificado, porém, eles se lembraram do que havia acontecido e perceberam que era a respeito dele que essas coisas tinham sido escritas.
17 Isá ye Lasár ore hobor ottu ḍaki mora ttu zinda goijjíl de héñtte ze manúc ókkol Íbar fúañti accíl, ítara híyan or baabute gobá díyat accíl.
17 Muitos tinham visto quando Jesus mandou Lázaro sair do túmulo e o ressuscitou dos mortos, e contavam esse fato a outros.
18 Hétolla bóuli yó hé manúc ítara Isá llói dola óito giíl deh, kiyólla-hoilé ítara fúinnil de, hé keramot tán Íba ye beh goijjé.
18 Destes, muitos saíram ao encontro de Jesus, porque tinham ouvido falar desse sinal.
19 Féroci ókkole híyan olla afós ot hoór de, “Tuáñra toh dekór, añárar honó fáida no ór. Soó, fura duniyai Íbar fisáli óigiyoi.”
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: “Não podemos fazer nada. Vejam, todo mundo o segue!”.
20 Hé id ot zetará ebaadot goittó aiccé, ítarar bútore hodún Girík manúc óu accíl.
20 Alguns gregos que tinham vindo a Jerusalém para adorar durante a festa da Páscoa
21 Ítara Filíp or hañse aái hoór de, “Jonáb, añára ttu Isá re saitó monehoór.” Filíp óilde Galil or Betsáida farar manúc.
21 procuraram Filipe, que era de Betsaida, da Galileia, e lhe disseram: “Por favor, gostaríamos de ver Jesus”.
22 Filípe zai híyan Enderiyas ore hoiyé, baade Enderiyase edde Filípe zai Isá re hoiyégoi.
22 Filipe falou a esse respeito com André, e os dois foram juntos falar com Jesus.
23 Montor Isá ye ítara re hoór de, “Manúc or Fuar mohíma zahér gorá zaybar októ aiccé.
23 Jesus respondeu: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado.
24 Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, giyuñr bis zetún meṛit fori nó more, hétun gaaga táke; montor zodi more, yíbat boóut fósol ókkol dóre.
24 Eu lhes digo a verdade: se o grão de trigo não for plantado na terra e não morrer, ficará só. Sua morte, porém, produzirá muitos novos grãos.
25 Zee niki nizor zan ore muhábbot goré, yóggwa ye híyan háraifelaibo; aar zee niki e duniyait nizor zan ore deéi no fare, yóggwa ye híyan ofúrani zindigi lla basai rakíbo.
25 Quem ama sua vida neste mundo a perderá. Quem odeia sua vida neste mundo a conservará por toda a eternidade.
26 Honókiye Añr hédmot goittó sailé, ítar ttu Añr fisáli dora foribó; kiyólla-hoilé Añí zeṛé, Añr háadem óu héṛe beh óibo. Zee niki Añr hédmot goré, ítare Añr Bafe izzot goríbo.
26 Se alguém quer ser meu discípulo, siga-me, pois meus servos devem estar onde eu estou. E o Pai honrará quem me servir.
27 “Yala añr ruh ferecan óigiyoi. Añí kí endilla hoitám né, ‘Ó Baf, Añré e októ ttu basai rakó’? No, Añí e októ foijjonto hétolla éna aiccí.
27 “Agora minha alma está angustiada. Acaso devo orar ‘Pai, salva-me desta hora’? Mas foi exatamente por esse motivo que eu vim!
28 Ó Baf, Tuáñr nam or mohíma zahér goró.”
28 Pai, glorifica teu nome!”. Então uma voz falou do céu: “Eu já glorifiquei meu nome, e o farei novamente em breve”.
29 Ze manúc ókkol héṛe tíyai accíl, ítara hé abas swá fúni ḍeba maitté de bóuli hoiyé. Ar hodúne hoór de, “Íba llói honó fírista ye hotá hoiyé deh.”
29 Quando a multidão ouviu a voz, alguns pensaram que era um trovão, enquanto outros afirmavam que um anjo havia falado com ele.
30 Isá ye zuwab der de, “Hé abas swá Añr wasté aiccé de no, bólke tuáñrar wasté.
30 Então Jesus lhes disse: “A voz foi por causa de vocês, e não por minha causa.
31 Yala e duniyair maincór bisar goríbar októ aáigiyoi, aar yala e duniyair sóddar ore neelaidiya zaybo.
31 Chegou a hora de julgar o mundo; agora, o governante deste mundo será expulso.
32 Añré zeñtté zobin ottu uore tulífela zaybo, héñtte tamám manúc ókkol ore Añr hañse ṭani tulífelaiyum.”
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todos a mim”.
33 Hotá híin lói Íba ye icára díye de ki, Íba hon moote moribó.
33 Ele disse isso para indicar como morreria.
34 Manúc cúne Íba re hoór de, “Añára Córiyot ottu fúinni de, Mosih abadulabad tákibo, tói Tuñí keéngori hoór de, ‘Manúc or Fua re hámaha uore tulífela zaybo?’ Hé Manúc or Fua Íba hon?”
34 A multidão disse: “Entendemos pelas Escrituras que o Cristo viveria para sempre. Como pode dizer que o Filho do Homem morrerá? Afinal, quem é esse Filho do Homem?”.
35 Isá ye ítara re hoór de, “Nur tuáñrar dormiyan ot ar kessú októ foijjonto beh asé. Tuáñrar fúañti Nur tákite áñṛat táko, arnóile andáre tuáñra re báraizayboi. Zee niki andár ot áñṛe, íte toh hoikká zaar hoi no fare.
35 Jesus respondeu: “Minha luz brilhará para vocês só mais um pouco. Andem na luz enquanto podem, para que a escuridão não os pegue de surpresa. Quem anda na escuridão não consegue ver aonde vai.
36 Tuáñrar fúañti Nur tákite Nur or uore iman anó, zeéne tuáñra Nur or fuain bonizogói.”
36 Creiam na luz enquanto ainda há tempo; desse modo vocês se tornarão filhos da luz”. Depois de dizer essas coisas, Jesus foi embora e se ocultou deles.
37 Íba ye edún bicí keramot ítarar muúntu goríle yo, toóu ítara Íbar uore iman nú ané.
37 Apesar de todos os sinais que Jesus havia realizado, não creram nele.
38 Héndilla etollá óiye, zeéne Yesáyah nobi ye hoóil de hotá yián fura ó,
38 Aconteceu conforme o profeta Isaías tinha dito: “Senhor, quem creu em nossa mensagem? A quem o Senhor revelou seu braço forte?”.
39 Ítara etollá beh iman aní nó fare, zendilla hé Yesáyah ye aró hoiyé, ki hoilé,
39 Mas o povo não podia crer, pois como Isaías também disse:
40 “Alla ye ítarar suk añdá gorídiye,
40 “O Senhor cegou seus olhos e endureceu seu coração para que seus olhos não vejam, e seu coração não entenda, e não se voltem para mim, nem permitam que eu os cure”.
41 Yesáyah ye hotá híin Isár mohíma dekí Íbar baabute hoibárcot hoiyé deh.
41 As palavras de Isaías referiam-se a Jesus, pois viu sua glória e falou sobre ele.
42 Toóu neta ókkol ottu cóo boóut zone Íbar uore iman ainné, montor Féroci ókkole ítara re mujilíc-hána ttu neelaidibo de híyan or ḍoore ítara híyan cíkar no goittó;
42 Ainda assim, muitos creram em Jesus, incluindo alguns dos líderes judeus. Eles, porém, não declararam sua fé abertamente, por medo de que os fariseus os expulsassem da sinagoga.
43 kiyólla-hoilé ítara Alla ttu izzot faar túaro manúc ottu izzot faa bicí fosón goittó.
43 Amaram a aprovação das pessoas mais que a aprovação de Deus.
44 Baade Isá ye guzori-guzori hoór de, “Zee niki Añr uore iman ané, yóggwa siríf Añr uore iman ané de no, bólke Ubár uore yó ané zibá ye Añré difeṛáiye.
44 Jesus disse em alta voz às multidões: “Se vocês creem em mim, não creem apenas em mim, mas também naquele que me enviou.
45 Zee niki Añré deké, yóggwa ye Añré difeṛáiye de Íba re beh deké.
45 Pois, quando veem a mim, veem aquele que me enviou.
46 Añí e duniyait Nur ísafe aiccí, zeéne zee kiyé Añr uore iman ané, yóggwa andár ot no táke.
46 Eu vim como luz para brilhar neste mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça na escuridão.
47 “Zodi honókiye Añr hotá fúne montor híin amól no goré, yóggwar bisar Añí no gorí, kiyólla-hoilé Añí toh duniyair maincór bisar goittó aiccí de no, bólke duniyair maincóre basaitó aiccí deh.
47 Não julgarei aqueles que me ouvem mas não me obedecem, pois vim para salvar o mundo, e não para julgá-lo.
48 Zee niki Añré inkar goré aar Añr hotá kobul no goré, yóggwar bisarhar asé. Ze hotá Añí hoiyí, kiyamot or din híine beh yóggwar bisar goríbo.
48 Mas todos que me rejeitam e desprezam minha mensagem serão julgados no dia do julgamento pela verdade que tenho falado.
49 Kiyólla-hoilé Añí toh Nizor torfóttu kessú hoiyí de nái, montor Añré difeṛáiye de hé Baf Nize Añré hókum goijjé de, Añr ttu kii-kii howá foribó aar kii-kii boiyan gorá foribó.
49 Não falo com minha própria autoridade. O Pai, que me enviou, me ordenou o que dizer.
50 Añí zani Íbar hókume ofúrani zindigit loiza; hétolla Añí ziín hoói híin beggún Bafe Añré zendilla hoiyé héndilla beh hoói.”
50 E eu sei que o mandamento dele conduz à vida eterna; por isso digo tudo que o Pai me mandou dizer”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.