João 12
rhgc (RHGC) vs NTLH
1 Azadir-id or sów din age, Isá Betániyat aiccé, zeṛé oh Lasár tákito, zibá re Íba ye mora ttu zinda goijjíl.
1 Seis dias antes da Páscoa , Jesus foi ao povoado de Betânia, onde morava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado.
2 Héṛe ítara Íba lla biyal or hána goijjé. Morota ye hédmot goijjíl, aar zetará Íbar fúañti háito boiccíl ítarar bútore Lasár óu accíl.
2 Prepararam ali um jantar para Jesus. Marta ajudava a servir, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Hétunot Moriyame háṭi narḍ-gas or bicí moóngga azzér añtor looi aiccé, aar híin Isár foot ḍálidi nizor sul loi Íbar foo fuñsídiye. Hé añtor or kúcboye gór gán bórigilgoi.
3 Então Maria pegou um frasco cheio de um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela derramou o perfume nos pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e toda a casa ficou perfumada.
4 Montor Íbar cárit tun ottu ezzon zee niki Íba re dóridibo de asé, hé Yohúdah Iskáriyete hoór de,
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que ia trair Jesus, disse:
5 “E añtor gún kiyá tin cót dinár dí besi ṭiañ gún gorif ókkol ore dii nó fele?”
5 — Este perfume vale mais de trezentas moedas de prata . Por que não foi vendido, e o dinheiro, dado aos pobres?
6 Íte hotá híyan gorif ókkol olla sintabáfana táki hoiyé de no, bólke kiyólla-hoilé íte sur accíl; ṭiañr feṭi ítar héṛe tákito ísafe, yíbat ziín era zayto héntu íte sur gorífelaito.
6 Judas disse isso, não porque tivesse pena dos pobres, mas porque era ladrão. Ele tomava conta da bolsa de dinheiro e costumava tirar do que punham nela.
7 Montor Isá ye hoór de, “Híba re goittó doh; híba ye iín Añr dohón or din olla beh raikké.
7 Então Jesus respondeu:
8 Gorib ókkol toh tuáñrar fúañti nitti asé,montor Añré tuáñra nitti no faiba.”
8 Os pobres estarão sempre com vocês, mas eu não estarei sempre com vocês.
9 Isá Betániyat aiccé de zani fari becábicí Yohúdi ókkol héṛe aiccé. Ítara siríf Isá lla aiccé de no, bólke Lasár ore sai bolla yó, zibá re Íba ye mora ttu zinda goijjíl.
9 Muitas pessoas ficaram sabendo que Jesus estava em Betânia. Então foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, o homem que Jesus tinha ressuscitado.
10 Lekin ḍoóñr imam ókkole Lasár ore yó marifélaibar sólla goijjé,
10 Então os chefes dos sacerdotes resolveram matar Lázaro também;
11 kiyólla-hoilé yóggwar zoriya boóut Yohúdi ókkole ítarar héntu zaigói Isár uore iman anér.
11 pois, por causa dele, muitos judeus estavam abandonando os seus líderes e crendo em Jesus.
12 Tarfor din, ze becábicí manúc ókkol id ot aiccé, ítara fúinne de, Isá Jerúsalem ot aiyér,
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha ido à Festa da Páscoa ouviu dizer que Jesus estava chegando a Jerusalém.
13 tói ítara házu-gas or ḍaggwa ókkol looi Íba llói dola óito neeillé, aar guzori-guzori hoór de,
13 Então eles pegaram ramos de palmeiras e saíram para se encontrar com ele, gritando: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Que Deus abençoe o Rei de Israel!
14 Isá ye eggwá gadár sóo fai yíbar uore boiccíl; zendilla pak-kalam ot asé,
14 Jesus procurou um jumentinho e o montou, como dizem as Escrituras Sagradas :
15 “Ó Síyon or zérfua, no ḍooraiyó;
15 “Povo de Jerusalém, não tenha medo! Veja! Aí vem o seu Rei, montado num jumentinho!”
16 Isár cárit tune híin age buzí nó fare; montor zeñtté Isár mohíma zahér óiye, tói ítara ttu monot uiṭṭé de, híin Íbar baabute beh leká gíyeh, aar manúc ókkole Íba re héen-héen goijjé.
16 Naquela ocasião os discípulos não entenderam isso. Mas, depois de Jesus ter voltado para a presença gloriosa de Deus, eles lembraram que isso estava escrito a respeito dele e também que era isso o que tinha acontecido.
17 Isá ye Lasár ore hobor ottu ḍaki mora ttu zinda goijjíl de héñtte ze manúc ókkol Íbar fúañti accíl, ítara híyan or baabute gobá díyat accíl.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele havia chamado Lázaro para fora do túmulo e o tinha ressuscitado espalhou a notícia do que tinha acontecido.
18 Hétolla bóuli yó hé manúc ítara Isá llói dola óito giíl deh, kiyólla-hoilé ítara fúinnil de, hé keramot tán Íba ye beh goijjé.
18 E o povo foi encontrar-se com Jesus, pois ficou sabendo que ele tinha feito esse milagre.
19 Féroci ókkole híyan olla afós ot hoór de, “Tuáñra toh dekór, añárar honó fáida no ór. Soó, fura duniyai Íbar fisáli óigiyoi.”
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: — Não estamos conseguindo nada! Vejam! Todos estão indo com ele!
20 Hé id ot zetará ebaadot goittó aiccé, ítarar bútore hodún Girík manúc óu accíl.
20 Entre o povo que tinha ido a Jerusalém para tomar parte na festa, estavam alguns não judeus.
21 Ítara Filíp or hañse aái hoór de, “Jonáb, añára ttu Isá re saitó monehoór.” Filíp óilde Galil or Betsáida farar manúc.
21 Eles foram falar com Filipe, que era da cidade de Betsaida, na Galileia, e pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Filípe zai híyan Enderiyas ore hoiyé, baade Enderiyase edde Filípe zai Isá re hoiyégoi.
22 Filipe foi dizer isso a André, e os dois foram falar com Jesus.
23 Montor Isá ye ítara re hoór de, “Manúc or Fuar mohíma zahér gorá zaybar októ aiccé.
23 Então ele respondeu:
24 Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, giyuñr bis zetún meṛit fori nó more, hétun gaaga táke; montor zodi more, yíbat boóut fósol ókkol dóre.
24 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: se um grão de trigo não for jogado na terra e não morrer, ele continuará a ser apenas um grão. Mas, se morrer, dará muito trigo.
25 Zee niki nizor zan ore muhábbot goré, yóggwa ye híyan háraifelaibo; aar zee niki e duniyait nizor zan ore deéi no fare, yóggwa ye híyan ofúrani zindigi lla basai rakíbo.
25 Quem ama a sua vida não terá a vida verdadeira; mas quem não se apega à sua vida, neste mundo, ganhará para sempre a vida verdadeira.
26 Honókiye Añr hédmot goittó sailé, ítar ttu Añr fisáli dora foribó; kiyólla-hoilé Añí zeṛé, Añr háadem óu héṛe beh óibo. Zee niki Añr hédmot goré, ítare Añr Bafe izzot goríbo.
26 Quem quiser me servir siga-me; e, onde eu estiver, ali também estará esse meu
27 “Yala añr ruh ferecan óigiyoi. Añí kí endilla hoitám né, ‘Ó Baf, Añré e októ ttu basai rakó’? No, Añí e októ foijjonto hétolla éna aiccí.
27 Jesus continuou:
28 Ó Baf, Tuáñr nam or mohíma zahér goró.”
28 Pai, revela a tua presença Então do céu veio uma voz, que dizia: — Eu já a revelei e a revelarei de novo.
29 Ze manúc ókkol héṛe tíyai accíl, ítara hé abas swá fúni ḍeba maitté de bóuli hoiyé. Ar hodúne hoór de, “Íba llói honó fírista ye hotá hoiyé deh.”
29 A multidão que estava ali ouviu a voz e dizia que era um trovão. Outros afirmavam que um anjo tinha falado com Jesus.
30 Isá ye zuwab der de, “Hé abas swá Añr wasté aiccé de no, bólke tuáñrar wasté.
30 Mas ele disse:
31 Yala e duniyair maincór bisar goríbar októ aáigiyoi, aar yala e duniyair sóddar ore neelaidiya zaybo.
31 Chegou a hora de este mundo ser julgado, e aquele que manda nele será expulso.
32 Añré zeñtté zobin ottu uore tulífela zaybo, héñtte tamám manúc ókkol ore Añr hañse ṭani tulífelaiyum.”
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todas as pessoas para mim.
33 Hotá híin lói Íba ye icára díye de ki, Íba hon moote moribó.
33 Ele dizia isso para indicar de que maneira ia morrer.
34 Manúc cúne Íba re hoór de, “Añára Córiyot ottu fúinni de, Mosih abadulabad tákibo, tói Tuñí keéngori hoór de, ‘Manúc or Fua re hámaha uore tulífela zaybo?’ Hé Manúc or Fua Íba hon?”
34 A multidão perguntou: — A nossa
35 Isá ye ítara re hoór de, “Nur tuáñrar dormiyan ot ar kessú októ foijjonto beh asé. Tuáñrar fúañti Nur tákite áñṛat táko, arnóile andáre tuáñra re báraizayboi. Zee niki andár ot áñṛe, íte toh hoikká zaar hoi no fare.
35 Jesus respondeu:
36 Tuáñrar fúañti Nur tákite Nur or uore iman anó, zeéne tuáñra Nur or fuain bonizogói.”
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz para que possam viver na luz. Depois que Jesus disse isso, foi embora e se escondeu do povo.
37 Íba ye edún bicí keramot ítarar muúntu goríle yo, toóu ítara Íbar uore iman nú ané.
37 Eles tinham visto Jesus fazer todos esses milagres, mas não criam nele,
38 Héndilla etollá óiye, zeéne Yesáyah nobi ye hoóil de hotá yián fura ó,
38 para que se cumprisse o que disse o profeta Isaías: “Senhor, quem creu na nossa mensagem? E quem viu que era o Senhor que estava agindo?”
39 Ítara etollá beh iman aní nó fare, zendilla hé Yesáyah ye aró hoiyé, ki hoilé,
39 Não podiam crer porque, como disse Isaías:
40 “Alla ye ítarar suk añdá gorídiye,
40 “Deus cegou os olhos deles e fechou a mente deles, para que não vejam, e não entendam, e não se voltem para ele, e sejam curados por ele.”
41 Yesáyah ye hotá híin Isár mohíma dekí Íbar baabute hoibárcot hoiyé deh.
41 Isaías disse isso porque viu a revelação da natureza divina de Jesus e falou a respeito dele.
42 Toóu neta ókkol ottu cóo boóut zone Íbar uore iman ainné, montor Féroci ókkole ítara re mujilíc-hána ttu neelaidibo de híyan or ḍoore ítara híyan cíkar no goittó;
42 No entanto, muitos líderes judeus creram em Jesus, mas não falavam publicamente a favor dele para que os fariseus não os expulsassem da sinagoga .
43 kiyólla-hoilé ítara Alla ttu izzot faar túaro manúc ottu izzot faa bicí fosón goittó.
43 Eles gostavam mais de ser elogiados pelas pessoas do que de ser elogiados por Deus.
44 Baade Isá ye guzori-guzori hoór de, “Zee niki Añr uore iman ané, yóggwa siríf Añr uore iman ané de no, bólke Ubár uore yó ané zibá ye Añré difeṛáiye.
44 Jesus disse bem alto:
45 Zee niki Añré deké, yóggwa ye Añré difeṛáiye de Íba re beh deké.
45 Quem me vê vê também aquele que me enviou.
46 Añí e duniyait Nur ísafe aiccí, zeéne zee kiyé Añr uore iman ané, yóggwa andár ot no táke.
46 Eu vim ao mundo como luz para que quem crê em mim não fique na escuridão.
47 “Zodi honókiye Añr hotá fúne montor híin amól no goré, yóggwar bisar Añí no gorí, kiyólla-hoilé Añí toh duniyair maincór bisar goittó aiccí de no, bólke duniyair maincóre basaitó aiccí deh.
47 Se alguém ouvir a minha mensagem e não a praticar, eu não o julgo. Pois eu vim para salvar o mundo e não para julgá-lo.
48 Zee niki Añré inkar goré aar Añr hotá kobul no goré, yóggwar bisarhar asé. Ze hotá Añí hoiyí, kiyamot or din híine beh yóggwar bisar goríbo.
48 Quem me rejeita e não aceita a minha mensagem já tem quem vai julgá-lo. As palavras que eu tenho dito serão o juiz dessa pessoa no último dia.
49 Kiyólla-hoilé Añí toh Nizor torfóttu kessú hoiyí de nái, montor Añré difeṛáiye de hé Baf Nize Añré hókum goijjé de, Añr ttu kii-kii howá foribó aar kii-kii boiyan gorá foribó.
49 — Eu não tenho falado em meu próprio nome, mas o Pai, que me enviou, é quem me ordena o que devo dizer e anunciar.
50 Añí zani Íbar hókume ofúrani zindigit loiza; hétolla Añí ziín hoói híin beggún Bafe Añré zendilla hoiyé héndilla beh hoói.”
50 E eu sei que o seu mandamento dá a vida eterna. O que eu digo é justamente aquilo que o Pai me mandou dizer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.