Gálatas 4
rhgc (RHGC) vs ARC
1 Añí hoitám saáir de, miras faibo de fua zetódin nabalok táke, íte baf or jiníc beggún or malik de óile yo ítar lói gulam loi honó forók no táke,
1 Digo, pois, que, todo o tempo em que o herdeiro é menino, em nada difere do servo, ainda que seja senhor de tudo.
2 bólke bafe ṭík gorí raikké de boc nó óiyo foijjonto ítar ttu sóoñloyar edde zimmadar or tole táka fore.
2 Mas está debaixo de tutores e curadores até ao tempo determinado pelo pai.
3 Héndilla añára yó, zeñtté añára ruúhanit nabalok accílam, añára duniyai hókumot goré de bút-ferot ókkol or gulamit accílam.
3 Assim também nós, quando éramos meninos, estávamos reduzidos à servidão debaixo dos primeiros rudimentos do mundo;
4 Lekin zeñtté sóiyi októ furafuri aáigiyoi, Alla ye Nizor Fua re difeṛáiye, Zibá ekgwá mayafua ttu zormo óoil aar Córiyot or tole zindigi haṛaáil,
4 mas, vindo a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 zeéne zetará Córiyot or tole asé ítara re Íba ye azad gorí fare, aar añára Allar fuain óizaygoi.
5 para remir os que estavam debaixo da lei, a fim de recebermos a adoção de filhos.
6 Tuáñra Allar fuain de hétolla, Alla ye Nizor Fuar Ruh añárar dil ot difeṛáiye, zibá ye níki Alla re, “Abba” yáni “Baf” hoi ḍahaba.
6 E, porque sois filhos, Deus enviou aos nossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai.
7 Hétolla yala tuáñra ar gulam no bólke fuain. Tuáñra zettót fuain, Alla ttu Nizor fuain dore ziín diibar asé híin beggún tuáñra re diibo.
7 Assim que já não és mais servo, mas filho; e, se és filho, és também herdeiro de Deus por Cristo.
8 Yaar age zeñtté tuáñra Alla re no siníta, tuáñra uúin or gulam accíla ziín asóle sóiyi Kúda no.
8 Mas, quando não conhecíeis a Deus, servíeis aos que por natureza não são deuses.
9 Montor yala toh tuáñra Alla re sinó, yáto Alla ye tuáñra re siné. Tói tuáñra kiyólla hé komzur edde behazor bút-ferot ókkol or uzu fíri zaito soór? Tuáñra ttu hóno abar ítarar gulamit óito monehoór né?
9 Mas agora, conhecendo a Deus ou, antes, sendo conhecidos de Deus, como tornais outra vez a esses rudimentos fracos e pobres, aos quais de novo quereis servir?
10 Tuáñra toh háas-háas din ókkol, mac ókkol, moósum ókkol, edde bosór ókkol falon goró.
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Añí ḍoorair de ki, añí tuáñra lla ze meénnot goijjí híin hóno cár no óibo ne.
11 Receio de vós que haja eu trabalhado em vão para convosco.
12 Ó báiboináin ókkol, añí tuáñra re becábicí aros gorí hoóir, tuáñra añr ḍóilla ó, kiyólla-hoilé añí yó tuáñrar ḍóilla óiyi. Tuáñra añr honó hóti nó goró.
12 Irmãos, rogo-vos que sejais como eu, porque também eu sou como vós; nenhum mal me fizestes.
13 Tuáñra toh zano, añr ttu gaat ocúk óiye de hétolla bóuli añí tuáñrar hañse foóila bar kúchóbor tobolik goríbar mouka faáilam.
13 E vós sabeis que primeiro vos anunciei o evangelho estando em fraqueza da carne.
14 Añr gaar ocúk or zoriya tuáñra bicí duk faáila, montor toóu tuáñra añré hékarot yáh inkar nó goró, bólke añré endilla gori kobul goijjíla zeén níki añí éggwa Allar fírista yáh Mosih Isá Nize.
14 E não rejeitastes, nem desprezastes isso que era uma tentação na minha carne; antes, me recebestes como um anjo de Deus, como Jesus Cristo mesmo.
15 Héñtte de tuáñra bicí kúci accíla, montor yala hé kúci hoṛé giiyói? Añí nize gobá dí faijjum de ki, héñtte tuáñra faitta bouli nizor suk kún úddwa neelai añré diifélaita.
15 Qual é, logo, a vossa bem-aventurança? Porque vos dou testemunho de que, se possível fora, arrancaríeis os olhos, e mos daríeis.
16 Montor añí tuáñrar duccon óigiyigoi de tuáñra re sóiyi gán hoiyí de hétolla né?
16 Fiz-me, acaso, vosso inimigo, dizendo a verdade?
17 Hé manúc ókkole tuáñra llói dustí gorí bolla bicí saár, montor bála niyote no. Ítara ttu monehoór de, tuáñra re añr ttu alok goittó, zeéne tuáñra ítarar híkka óizogoi.
17 Eles têm zelo por vós, não como convém; mas querem excluir-vos, para que vós tenhais zelo por eles.
18 Dustí gorí bolla soón bála zodi bála niyot táke, montor siríf añí tuáñrar fúañti táki de októt no bólke hé niyot hámica tákon sáa.
18 É bom ser zeloso, mas sempre do bem e não somente quando estou presente convosco.
19 Añr adorja fuain ókkol, fua hálas óibarcot maa ye zendilla duk faa, héndilla duk añí abar tuáñra lla bouli fair, híin añí otódin foijjonto faat tákiyum zetódin tuáñrar bútore Mosihr fítorot boni nó zagoi.
19 Meus filhinhos, por quem de novo sinto as dores de parto, até que Cristo seja formado em vós;
20 Añr ttu monehoór de, tuáñra llói cáikkacíkkit ṭánḍa mezase hotá hoi bolla, kiyólla-hoilé tuáñrar baabute añí kessú buzí no farir.
20 eu bem quisera, agora, estar presente convosco e mudar a minha voz; porque estou perplexo a vosso respeito.
21 Tuáñra zetará ttu Córiyot or tole tákito monehoór, Córiyote kii hoó de híyan tuáñra zano né? Añré hoósai.
21 Dizei-me vós, os que quereis estar debaixo da lei: não ouvis vós a lei?
22 Héṛe toh endilla leikká asé, Ibrahím ottu duwá fua accíl; ekgwá óiye de bañdi ttu, ar ekgwá óiye de bañdi no de híba ttu.
22 Porque está escrito que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Fua zibá bañdi ttu zormo óiye íba jisím or niyom mozin óiye deh; montor zibá bañdi no de mayafua ttu zormo óiye, íba Allar waada mozin beh óiye.
23 Todavia, o que era da escrava nasceu segundo a carne, mas o que era da livre, por promessa,
24 Hé hotá híin ot bútorgwa maáni asé: hé duní mayafua óilde Allar duiyán razinama. Kuútor Faár or uore gorá gíyl de hé razinama óilde Házara, híba ttu zetará zormo ó, ítara beggún gulamit zormo ó.
24 o que se entende por alegoria; porque estes são os dois concertos: um, do monte Sinai, gerando filhos para a servidão, que é Agar.
25 E Házara óilde Arob dec ot asé de Kuútor Faár; híba yalar Jerúsalem cóor lói ek ḍoilla, kiyólla-hoilé hé cóor edde hé cóor or manúc ókkol beggún gulamit asé.
25 Ora, esta Agar é Sinai, um monte da Arábia, que corresponde à Jerusalém que agora existe, pois é escrava com seus filhos.
26 Montor bañdi no de mayafua loi asmani Jerúsalem cóor gán lói ek ḍoilla, aar hé cóor toh añárar maa.
26 Mas a Jerusalém que é de cima é livre, a qual é mãe de todos nós;
27 Pak-kalam ot endilla asé,
27 porque está escrito: Alegra-te, estéril, que não dás à luz, esforça-te e clama, tu que não estás de parto; porque os filhos da solitária são mais do que os da que tem marido.
28 Ó báiboináin ókkol, Isahák or ḍóilla tuáñra yó Allar waada mozin zormo óiyo de fuain.
28 Mas nós, irmãos, somos filhos da promessa, como Isaque.
29 Montor hé októt fua zibá jisím or niyom mozin zormo óiye, íba ye fua zibá Allar Ruhr waada mozin zormo óiye íba re zalaitó. Héndilla yala yó ór.
29 Mas, como, então, aquele que era gerado segundo a carne perseguia o que o era segundo o Espírito, assim é também, agora.
30 Montor Pak-kalam ot hondilla asé? Héṛe asé de, “Bañdi wa re edde híbar fua wa re neelaido, kiyólla-hoilé bañdir fua honódin bañdi no de híbar fuar fúañti miras or bági ói no faribó.”
30 Mas que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque, de modo algum, o filho da escrava herdará com o filho da livre.
31 Hétolla, ó báiboináin ókkol, añára bañdir fuain no bólke bañdi no de híbar fuain.
31 De maneira que, irmãos, somos filhos não da escrava, mas da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.