Atos 20

rhgc (RHGC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Hánggama bon óizaygoi baade, Páule ummot ókkol ore mata baiyé, aar ítara re hímmot dí baade ítara ttu bidai loi Makedóniyat zai bolla bacá lóiye.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Héṛe foóñsi baade, héṛiyar elaka ókkol ot zai-zai imandár báiyain dore becábicí hímmot dí baade Giris ot aiccé.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Íba héṛe tin mac táikkil, aar zaáñs ot góri Siíriya mulluk ot zaibar age Yohúdi ókkole íbar hélaf sail gúraiye de hétolla, íba Makedóniya báy waafes zaitogói fáisela goijjé.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Pául or fúañti hoozzon sáañti accíl, ítara óilde, Beriya ttu Purus or fua Sopétar, Tisólonika ttu Aristarkus edde Sékundus, Darbiya ttu Gayus, Timóti, Ecíya ttu Tukikus edde Torofímos.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Ítara age neeli zai Toras ot añára lla entezar gorí táikkil.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Cúṭar-sára Ruṭir-id baade añára zaáñs ot góri Filíppi ttu bacá lóiyí, aar fañs din or bútore ítarar héṛe Toras ot foóñicci; héṛe añára háñt din táikkilam.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Háftar foóila din, zeñtté añára fúañti hána hái bolla zoma óiyi, Páule manúc ókkol ore waáz gorát doijje, aar tarfor din rowana óibar niyote adá rait foijjonto gorát accíl.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Añára uoror ṭalar ze kamárat fúañti zoma óiyi, héṛe bicí serak ókkol zolat accíl.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Ezzon juwan manúc zanálar ḍáke góri boiṛá accíl. Yóggwar nam óilde Etukus. Pául or waáz zetó lamba ór, manúc cwa héto gúm ot forat accíl. Ahérit mur gúm ot fori yóggwa tin ṭalar uottú meṛit forigiyói, aar yóggwa re tuillé rár mora loot faiyé.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Pául nise zai yóggwar uore fori añza mari dóri hoór de, “No ḍooraiyó, yoggwá ttu aijjó foran asé.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Baade Pául abar uoror ṭalat zai ruṭi báñgi háiye, aar fózor fáṛe foijjonto hotábattara hoói baade héntu giiyégoi.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Manúc ókkole juwan fua wa re gór ot zinda loigiyé, aar ítara añiṭṭa nó kúci óiye deh.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Añára age neeli zai zaáñs ot uṛí Asos cóor ot zai bolla rowana óiyi, zentú Pául ore tulí loiyum hoói niyot goijjí. Íba ye héndilla entezam etollá goijjé, kiyólla-hoilé íba héṛe áñṛi-áñṛi zaibar niyot goijjíl.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Zeñtté íba ye añára re Asos ot loot faiyé, añára íba re zaáñs ot tulí looi Mitulen cóor ot aiccí.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Aar héntu zaáñs ot góri zai tarfor din Kiyos ḍiyar muúntu foóñicci, yár tarfor din Sámos ḍiyat aiccí, baade yár tarfor din Miletus cóor ot foóñicci.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Kiyólla-hoilé Páule age lóti fáisela goijjíl de, zaáñs ot góri zaibarcót Ífisas ot no gólibo, zeéne íba ttu Ecíyat ṭaim haṛa no fore, kiyólla-hoilé íba ye Jerúsalem ot foóñsi bolla duadi goijjíl, farilé, Penṭikos or din.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Miletus ottu Páule Ífisas ot hóbor difeṛái zomát or murubbi-neta ókkol ore mataiyé.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Ítara zeñtté íbar héṛe aiccé, íba ye ítara re hoór de, “Tuáñra nize toh zano, añí Ecíyat aiccí de foóila din lóti tuáñrar fúañti hárr októ keéngori haṛaáilam.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Yohúdi ókkol or sail or zoriya añr uore ze mosibot ókkol aiccíl, híin añí furafuri norom or sáañte edde suk or faní bácai-bácai bordac gorí Malik or hédmot goijjí.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Tuáñra toh zano, añí tuáñra lla fáida ó de héndilla honó hotá tuáñra ttu lukai nó rakí, bólke tuáñra re kúlamela góri edde góre-góre taalim diyí.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Añí Yohúdi ókkol ore edde Girík ókkol ore horagori zanaidiyí de, ítara ttu touwá gorí Allar uzu fíra foribó, aar añárar Malik Isár uore iman aná foribó.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Aar ehón, Pak-Ruhr hotá mozin añí Jerúsalem ot zair, héṛe añr uore kii guzoribó añí hoi no fari.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Añí siríf yián zani, Pak-Ruh ye añré fottí cóor ot zanaider de ki, ziyól edde mosibot añár lla entezar gorí asé.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Háir! Añí añr zan ore nizor lla honó muillo bouli no ṭáari; añr siríf niyot óilde, tobolik or ham edde ze zimmadari Malik Isá ttu añí faiyí híyan adai gorón, yáni Allar rahámot or kúchóbor or gobá dón.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Yala añí zani, tuáñra zetarár hañse añí Allar raijjor tobolik goijjí, tuáñra añr muk ar no dekíba.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Hétolla aijja añí tuáñra re hoóir, tuáñra honókiyor lou wór zimma añí no.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Kiyólla-hoilé añí toh Allar furafuri moncá re tuáñrar hañse boiyan goitté fissá nó mari.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Hétolla nizoré nize úñciyar aar Pak-Ruh ye tuáñra re bérasóol or zák zibár saásita-goróya banaiyé yíba guñṛa re lói yó úñciyar. Allar zomát or soroya bono, ziyán Íba ye Nizor Fuar lou loi kinné.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Añí zani, añí zaigói baade tuáñrar bútore hótarnak rangkuñir ókkol aibó, aar bérasóol or zák ore hóti goríbo.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Ebbe tuáñrar bútottu úddwa kessú manúc uṛí báañra-báañra hotá ókkol hoibó, zeéne ummot ókkol ore ítarar híkka gorífelai fare.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Hétolla úñciyar táikko! Monot rakíyo de, tin bosór foijjonto añí raite dine suk or faní bácai-bácai tuáñra re nicót gorá bon nó gorí.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Yala añí tuáñra re Allar át ot edde Íbar rahámoti kalam ot gosáidir. Hé kalame tuáñrar ruúhani torki gorí faribó, aar pak gorá gíyeh de ítarar bútore cámil gorí miras dii faribó.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Añí toh honókiyor cúna-cañdir, yáh hoorsuor or lalós nó gorí.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Tuáñra nize de zano, añr e át iíne ham gorí añr edde añr sáañti ókkol or zorurot ókkol fura goijjí.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Añí goijjí de hárr kessú loi tuáñra re daháiyi de ki, héndilla dorómoro meénnot gorí-gorí añára ttu komzur ókkol ore modot gorár zorur, aar Malik Isár e hotá monot raká foribó, ziyán Íba Nize hoiyé, ki hoilé, ‘Lowar túaro diiya bicí mubarek.’ ”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Híin hoiyá ói baade, Páule añṛú félai ítara beggún or fúañti dua goijjé.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Baade ítara beggúne Pául ore sibi dóri bicí haindé, aar íba re appá díye.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Háasgori íba ye ítara re íbar muk ar no dekíbo hoiyé de híyane ítara bicí ferecan óiye. Tarfore ítara íba re zaáñs or héddur foijjonto baráidiye.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.