Atos 20
rhgc (RHGC) vs ARIB
1 Hánggama bon óizaygoi baade, Páule ummot ókkol ore mata baiyé, aar ítara re hímmot dí baade ítara ttu bidai loi Makedóniyat zai bolla bacá lóiye.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Héṛe foóñsi baade, héṛiyar elaka ókkol ot zai-zai imandár báiyain dore becábicí hímmot dí baade Giris ot aiccé.
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Íba héṛe tin mac táikkil, aar zaáñs ot góri Siíriya mulluk ot zaibar age Yohúdi ókkole íbar hélaf sail gúraiye de hétolla, íba Makedóniya báy waafes zaitogói fáisela goijjé.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Pául or fúañti hoozzon sáañti accíl, ítara óilde, Beriya ttu Purus or fua Sopétar, Tisólonika ttu Aristarkus edde Sékundus, Darbiya ttu Gayus, Timóti, Ecíya ttu Tukikus edde Torofímos.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Ítara age neeli zai Toras ot añára lla entezar gorí táikkil.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Cúṭar-sára Ruṭir-id baade añára zaáñs ot góri Filíppi ttu bacá lóiyí, aar fañs din or bútore ítarar héṛe Toras ot foóñicci; héṛe añára háñt din táikkilam.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Háftar foóila din, zeñtté añára fúañti hána hái bolla zoma óiyi, Páule manúc ókkol ore waáz gorát doijje, aar tarfor din rowana óibar niyote adá rait foijjonto gorát accíl.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Añára uoror ṭalar ze kamárat fúañti zoma óiyi, héṛe bicí serak ókkol zolat accíl.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Ezzon juwan manúc zanálar ḍáke góri boiṛá accíl. Yóggwar nam óilde Etukus. Pául or waáz zetó lamba ór, manúc cwa héto gúm ot forat accíl. Ahérit mur gúm ot fori yóggwa tin ṭalar uottú meṛit forigiyói, aar yóggwa re tuillé rár mora loot faiyé.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Pául nise zai yóggwar uore fori añza mari dóri hoór de, “No ḍooraiyó, yoggwá ttu aijjó foran asé.”
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Baade Pául abar uoror ṭalat zai ruṭi báñgi háiye, aar fózor fáṛe foijjonto hotábattara hoói baade héntu giiyégoi.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Manúc ókkole juwan fua wa re gór ot zinda loigiyé, aar ítara añiṭṭa nó kúci óiye deh.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Añára age neeli zai zaáñs ot uṛí Asos cóor ot zai bolla rowana óiyi, zentú Pául ore tulí loiyum hoói niyot goijjí. Íba ye héndilla entezam etollá goijjé, kiyólla-hoilé íba héṛe áñṛi-áñṛi zaibar niyot goijjíl.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Zeñtté íba ye añára re Asos ot loot faiyé, añára íba re zaáñs ot tulí looi Mitulen cóor ot aiccí.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Aar héntu zaáñs ot góri zai tarfor din Kiyos ḍiyar muúntu foóñicci, yár tarfor din Sámos ḍiyat aiccí, baade yár tarfor din Miletus cóor ot foóñicci.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Kiyólla-hoilé Páule age lóti fáisela goijjíl de, zaáñs ot góri zaibarcót Ífisas ot no gólibo, zeéne íba ttu Ecíyat ṭaim haṛa no fore, kiyólla-hoilé íba ye Jerúsalem ot foóñsi bolla duadi goijjíl, farilé, Penṭikos or din.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Miletus ottu Páule Ífisas ot hóbor difeṛái zomát or murubbi-neta ókkol ore mataiyé.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Ítara zeñtté íbar héṛe aiccé, íba ye ítara re hoór de, “Tuáñra nize toh zano, añí Ecíyat aiccí de foóila din lóti tuáñrar fúañti hárr októ keéngori haṛaáilam.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Yohúdi ókkol or sail or zoriya añr uore ze mosibot ókkol aiccíl, híin añí furafuri norom or sáañte edde suk or faní bácai-bácai bordac gorí Malik or hédmot goijjí.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Tuáñra toh zano, añí tuáñra lla fáida ó de héndilla honó hotá tuáñra ttu lukai nó rakí, bólke tuáñra re kúlamela góri edde góre-góre taalim diyí.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Añí Yohúdi ókkol ore edde Girík ókkol ore horagori zanaidiyí de, ítara ttu touwá gorí Allar uzu fíra foribó, aar añárar Malik Isár uore iman aná foribó.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Aar ehón, Pak-Ruhr hotá mozin añí Jerúsalem ot zair, héṛe añr uore kii guzoribó añí hoi no fari.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Añí siríf yián zani, Pak-Ruh ye añré fottí cóor ot zanaider de ki, ziyól edde mosibot añár lla entezar gorí asé.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Háir! Añí añr zan ore nizor lla honó muillo bouli no ṭáari; añr siríf niyot óilde, tobolik or ham edde ze zimmadari Malik Isá ttu añí faiyí híyan adai gorón, yáni Allar rahámot or kúchóbor or gobá dón.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Yala añí zani, tuáñra zetarár hañse añí Allar raijjor tobolik goijjí, tuáñra añr muk ar no dekíba.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Hétolla aijja añí tuáñra re hoóir, tuáñra honókiyor lou wór zimma añí no.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Kiyólla-hoilé añí toh Allar furafuri moncá re tuáñrar hañse boiyan goitté fissá nó mari.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Hétolla nizoré nize úñciyar aar Pak-Ruh ye tuáñra re bérasóol or zák zibár saásita-goróya banaiyé yíba guñṛa re lói yó úñciyar. Allar zomát or soroya bono, ziyán Íba ye Nizor Fuar lou loi kinné.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Añí zani, añí zaigói baade tuáñrar bútore hótarnak rangkuñir ókkol aibó, aar bérasóol or zák ore hóti goríbo.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Ebbe tuáñrar bútottu úddwa kessú manúc uṛí báañra-báañra hotá ókkol hoibó, zeéne ummot ókkol ore ítarar híkka gorífelai fare.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Hétolla úñciyar táikko! Monot rakíyo de, tin bosór foijjonto añí raite dine suk or faní bácai-bácai tuáñra re nicót gorá bon nó gorí.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 “Yala añí tuáñra re Allar át ot edde Íbar rahámoti kalam ot gosáidir. Hé kalame tuáñrar ruúhani torki gorí faribó, aar pak gorá gíyeh de ítarar bútore cámil gorí miras dii faribó.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Añí toh honókiyor cúna-cañdir, yáh hoorsuor or lalós nó gorí.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Tuáñra nize de zano, añr e át iíne ham gorí añr edde añr sáañti ókkol or zorurot ókkol fura goijjí.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Añí goijjí de hárr kessú loi tuáñra re daháiyi de ki, héndilla dorómoro meénnot gorí-gorí añára ttu komzur ókkol ore modot gorár zorur, aar Malik Isár e hotá monot raká foribó, ziyán Íba Nize hoiyé, ki hoilé, ‘Lowar túaro diiya bicí mubarek.’ ”
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Híin hoiyá ói baade, Páule añṛú félai ítara beggún or fúañti dua goijjé.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Baade ítara beggúne Pául ore sibi dóri bicí haindé, aar íba re appá díye.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Háasgori íba ye ítara re íbar muk ar no dekíbo hoiyé de híyane ítara bicí ferecan óiye. Tarfore ítara íba re zaáñs or héddur foijjonto baráidiye.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.