Apocalipse 12
rhgc (RHGC) vs ARA
1 Baade asman ot ekkán ḍoóñr nicán dahá gíyeh: eggwá mayafua beil findá, híbar ṭéng or tole san asé, aar matár uore baró wa tara ola eggwá tas asé.
1 Viu-se grande sinal no céu, a saber, uma mulher vestida do sol com a lua debaixo dos pés e uma coroa de doze estrelas na cabeça,
2 Híba hámil, aar fua zormo dibar októr dukké guzorat accíl.
2 que, achando-se grávida, grita com as dores de parto, sofrendo tormentos para dar à luz.
3 Tarfore asman ot arekkán nicán dahá gíyeh: eggwá ḍoóñr lal nagá, yíba ttu háñt twa matá edde doc cán cíng asé, aar yíbar matá gún ot háñt twa tas asé.
3 Viu-se, também, outro sinal no céu, e eis um dragão, grande, vermelho, com sete cabeças, dez chifres e, nas cabeças, sete diademas.
4 Yíbar lese asman or tin bák or ek bák tara ṭani aní yore duniyait félaidiye. Hé nagá wa ze mayafua wa fua zormo doom-doom óiye híbar muúntu tíyai táikke, zeéne híba ye zormo dilé mottor híbar Fua wa re háifelai fare.
4 A sua cauda arrastava a terça parte das estrelas do céu, as quais lançou para a terra; e o dragão se deteve em frente da mulher que estava para dar à luz, a fim de lhe devorar o filho quando nascesse.
5 Mayafua wa ye eggwá morot Fua zormo diyé, zibá ye luwár loṛí lói tamám koum ókkol or uore hókumot goríbo. Híbar hé Fua wa re súlan mari Allar edde Íbar toktór hañse aná gíyeh.
5 Nasceu-lhe, pois, um filho varão, que há de reger todas as nações com cetro de ferro. E o seu filho foi arrebatado para Deus até ao seu trono.
6 Tarfore mayafua wa moidan zagat dáigiyegoi, zeṛé Alla ye híba lla ekkán zaga toiyar gorí raikké, zeéne héṛe híba re baró có háiṭ din fán fala zah.
6 A mulher, porém, fugiu para o deserto, onde lhe havia Deus preparado lugar para que nele a sustentem durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Baade asman ot larái óiye: Maikele edde yóggwar fírista ókkole nagá llói larái goijjé; aar nagá edde yíbar fírista ókkole yó híin lói larái goijjé,
7 Houve peleja no céu. Miguel e os seus anjos pelejaram contra o dragão. Também pelejaram o dragão e seus anjos;
8 montor híine nó zite, aar híin ore asman ot ar zaga diiya nó zah.
8 todavia, não prevaleceram; nem mais se achou no céu o lugar deles.
9 Hé ḍoóñr nagá re félaidiya gíyeh, yáni furana háf zibá re Ibilíc edde Cóitan howá zah, zibá ye fura duniyair maincóre gollot ot loiza yíba re. Yíba re duniyait félaidiya gíyeh, aar yíbar fúañti yíbar fírista gún ore yó félaidiya gíyeh.
9 E foi expulso o grande dragão, a antiga serpente, que se chama diabo e Satanás, o sedutor de todo o mundo, sim, foi atirado para a terra, e, com ele, os seus anjos.
10 Tarfore añí asman ot eggwá ḍoóñr abas fúinni, eén hoór de,
10 Então, ouvi grande voz do céu, proclamando: Agora, veio a salvação, o poder, o reino do nosso Deus e a autoridade do seu Cristo, pois foi expulso o acusador de nossos irmãos, o mesmo que os acusa de dia e de noite, diante do nosso Deus.
11 Ítara Bérasóol-or-Sóor lou wór
11 Eles, pois, o venceram por causa do sangue do Cordeiro e por causa da palavra do testemunho que deram e, mesmo em face da morte, não amaram a própria vida.
12 Hétolla, ó asman ókkol
12 Por isso, festejai, ó céus, e vós, os que neles habitais. Ai da terra e do mar, pois o diabo desceu até vós, cheio de grande cólera, sabendo que pouco tempo lhe resta.
13 Zeñtté nagá wa ye nizoré duniyait félaidiya gíyeh de deikké, hétunot yíba ze mayafua wa ye morot Fua zormo diyé híbar fisá doijje.
13 Quando, pois, o dragão se viu atirado para a terra, perseguiu a mulher que dera à luz o filho varão;
14 Montor hé mayafua wa re ḍoóñr sil or duiyán fak diiya giyéh, zeéne híba ye moidan zagat nizor zaga waán ot uri zai fare, ziyán ot híba re cáro tin bosór foijjonto hé háf or muúntu no fore fángori fala zaybo.
14 e foram dadas à mulher as duas asas da grande águia, para que voasse até ao deserto, ao seu lugar, aí onde é sustentada durante um tempo, tempos e metade de um tempo, fora da vista da serpente.
15 Baade hé háf fwa ye nizor gal ottu faní neelai mayafua war fisé hál or ḍóilla gorídiye, zeéne hé faníbane híba re bácai loizagói.
15 Então, a serpente arrojou da sua boca, atrás da mulher, água como um rio, a fim de fazer com que ela fosse arrebatada pelo rio.
16 Montor zobine mayafua wa re modot goijjé; zobine nizor gal kúli hál lan or faní gún háifelaiye, ziín nagá ye nizor gal ottu neeláil.
16 A terra, porém, socorreu a mulher; e a terra abriu a boca e engoliu o rio que o dragão tinha arrojado de sua boca.
17 Hétolla hé nagá wa mayafua wa lloi bicí rak óiye, aar híbar badbaki nosól uitará lloi larái goittó giiyói zetará Allar hókum ókkol amól goré edde Isár diya gobá re dóri táikke.
17 Irou-se o dragão contra a mulher e foi pelejar com os restantes da sua descendência, os que guardam os mandamentos de Deus e têm o testemunho de Jesus; e se pôs em pé sobre a areia do mar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.