Apocalipse 12

rhgc (RHGC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Baade asman ot ekkán ḍoóñr nicán dahá gíyeh: eggwá mayafua beil findá, híbar ṭéng or tole san asé, aar matár uore baró wa tara ola eggwá tas asé.
1 E viu-se um grande sinal no céu: uma mulher vestida do sol, tendo a lua debaixo dos seus pés, e uma coroa de doze estrelas sobre a sua cabeça.
2 Híba hámil, aar fua zormo dibar októr dukké guzorat accíl.
2 E estando grávida, gritava com as dores do parto, sofrendo tormentos para dar à luz.
3 Tarfore asman ot arekkán nicán dahá gíyeh: eggwá ḍoóñr lal nagá, yíba ttu háñt twa matá edde doc cán cíng asé, aar yíbar matá gún ot háñt twa tas asé.
3 Viu-se também outro sinal no céu: eis um grande dragão vermelho que tinha sete cabeças e dez chifres, e sobre as suas cabeças sete diademas;
4 Yíbar lese asman or tin bák or ek bák tara ṭani aní yore duniyait félaidiye. Hé nagá wa ze mayafua wa fua zormo doom-doom óiye híbar muúntu tíyai táikke, zeéne híba ye zormo dilé mottor híbar Fua wa re háifelai fare.
4 a sua cauda levava após si a terça parte das estrelas do céu, e lançou-as sobre a terra; e o dragão parou diante da mulher que estava para dar à luz, para que, dando ela à luz, lhe devorasse o filho.
5 Mayafua wa ye eggwá morot Fua zormo diyé, zibá ye luwár loṛí lói tamám koum ókkol or uore hókumot goríbo. Híbar hé Fua wa re súlan mari Allar edde Íbar toktór hañse aná gíyeh.
5 E deu à luz um filho, um varão que há de reger todas as nações com vara de ferro; e o seu filho foi arrebatado para Deus e para o seu trono.
6 Tarfore mayafua wa moidan zagat dáigiyegoi, zeṛé Alla ye híba lla ekkán zaga toiyar gorí raikké, zeéne héṛe híba re baró có háiṭ din fán fala zah.
6 E a mulher fugiu para o deserto, onde já tinha lugar preparado por Deus, para que ali fosse alimentada durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Baade asman ot larái óiye: Maikele edde yóggwar fírista ókkole nagá llói larái goijjé; aar nagá edde yíbar fírista ókkole yó híin lói larái goijjé,
7 Então houve guerra no céu: Miguel e os seus anjos batalhavam contra o dragão. E o dragão e os seus anjos batalhavam,
8 montor híine nó zite, aar híin ore asman ot ar zaga diiya nó zah.
8 mas não prevaleceram, nem mais o seu lugar se achou no céu.
9 Hé ḍoóñr nagá re félaidiya gíyeh, yáni furana háf zibá re Ibilíc edde Cóitan howá zah, zibá ye fura duniyair maincóre gollot ot loiza yíba re. Yíba re duniyait félaidiya gíyeh, aar yíbar fúañti yíbar fírista gún ore yó félaidiya gíyeh.
9 E foi precipitado o grande dragão, a antiga serpente, que se chama o Diabo e Satanás, que engana todo o mundo; foi precipitado na terra, e os seus anjos foram precipitados com ele.
10 Tarfore añí asman ot eggwá ḍoóñr abas fúinni, eén hoór de,
10 Então, ouvi uma grande voz no céu, que dizia: Agora é chegada a salvação, e o poder, e o reino do nosso Deus, e a autoridade do seu Cristo; porque já foi lançado fora o acusador de nossos irmãos, o qual diante do nosso Deus os acusava dia e noite.
11 Ítara Bérasóol-or-Sóor lou wór
11 E eles o venceram pelo sangue do Cordeiro e pela palavra do seu testemunho; e não amaram as suas vidas até a morte.
12 Hétolla, ó asman ókkol
12 Pelo que alegrai-vos, ó céus, e vós que neles habitais. Mas ai da terra e do mar! porque o Diabo desceu a vós com grande ira, sabendo que pouco tempo lhe resta.
13 Zeñtté nagá wa ye nizoré duniyait félaidiya gíyeh de deikké, hétunot yíba ze mayafua wa ye morot Fua zormo diyé híbar fisá doijje.
13 Quando o dragão se viu precipitado na terra, perseguiu a mulher que dera à luz o filho varão.
14 Montor hé mayafua wa re ḍoóñr sil or duiyán fak diiya giyéh, zeéne híba ye moidan zagat nizor zaga waán ot uri zai fare, ziyán ot híba re cáro tin bosór foijjonto hé háf or muúntu no fore fángori fala zaybo.
14 E foram dadas à mulher as duas asas da grande águia, para que voasse para o deserto, ao seu lugar, onde é sustentada por um tempo, e tempos, e metade de um tempo, fora da vista da serpente.
15 Baade hé háf fwa ye nizor gal ottu faní neelai mayafua war fisé hál or ḍóilla gorídiye, zeéne hé faníbane híba re bácai loizagói.
15 E a serpente lançou da sua boca, atrás da mulher, água como um rio, para fazer que ela fosse arrebatada pela corrente.
16 Montor zobine mayafua wa re modot goijjé; zobine nizor gal kúli hál lan or faní gún háifelaiye, ziín nagá ye nizor gal ottu neeláil.
16 A terra, porém acudiu à mulher; e a terra abriu a boca, e tragou o rio que o dragão lançara da sua boca.
17 Hétolla hé nagá wa mayafua wa lloi bicí rak óiye, aar híbar badbaki nosól uitará lloi larái goittó giiyói zetará Allar hókum ókkol amól goré edde Isár diya gobá re dóri táikke.
17 E o dragão irou-se contra a mulher, e foi fazer guerra aos demais filhos dela, os que guardam os mandamentos de Deus, e mantêm o testemunho de Jesus.
18 — ausente —
18 E o dragão parou sobre a areia do mar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.