2 Coríntios 12
rhgc (RHGC) vs VC
1 Añr ttu borái gorár zorur, fáida no tákile yo. Montor yala añí Malik or diiya dorcón edde zahéri ókkol or baabute hoiyúm.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Añí Mosihr bútore ezzon manúc ore siní de asé, zibá re yaar soiddó bosór age tisára asman ot tulá gíyl. Híyan jisím or sáañte óiye ne yáh jisím sára óiye añí no zani, Alla ye beh zane.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Añí zani de, hé manúc íba re—híyan jisím or sáañte óiye né yáh jisím sára óiye añí no zani, montor Alla ye zane—
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 jonnotul-férodus ot tulá gíyl, aar íba ye boiyan gorí fara no zah de héndilla hotá ókkol fúinnil, ziín honó maincór ttu boiyan goittó ezazot nái.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Héndilla manúc ore lói añí borái goijjúm, montor nizoré lói no. Añí borái goijjúm de óilde añr komzuri ókkol or baabute.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Zodi añr ttu borái goittó monehoó yo añí bekuf no óiyum, kiyólla-hoilé añí sóiyi gán beh hoiyúm. Montor toóu añí híyan no goijjúm, zeéne honókiye añré añr ttu ziín deikké yáh fúinne yár túaro bicí bóuli no ṭáare.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Hé zahéri híin or oti ḍoóñrgiri lói añí barík no kúwalai fán añr gaat eggwá keñṛa gólai díya gíyeh; yíba óilde añré duk di bolla Cóitan or eggwá usíla, zeéne añré añí barík no kúwalai.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Híyan or baabute añí Malik or hañse tin bar fóriyat goijjílam, zeéne hé keñṛa wa añr ttu dur óizagoi.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Montor Íba ye añré hoiyé de, “Añr rahámot tor lla kafí, kiyólla-hoilé Añr kudurut or moksót komzurit mazé furafuri fura óizagoi.” Híyan olla añí bicí kúcir sáañte añr komzuri ókkol or baabute beh borái goijjúm, zeéne Mosihr kudurut añr bútore zari táke.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Hétolla toh añí Mosihr wasté komzurit, beizzotit, ferecanit, zulúm ot, edde mockil ókkol ot máze kúci. Kiyólla-hoilé zeñtté añí komzur ói, héñtte añí mozbut óizaygoi.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Añí bekuf óigiyigoi de ói, montor tuáñra éna añré mojbur goijjó. Asóle tuáñrar torfóttu añr ttu nam foon accíl, kiyólla-hoilé añí kessú no de óile yo toh “barík sáhabi” howá zah de ítarar túaro honó mikká ttu hom no.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Becók, tuáñrar hañse toh furafuri sobór or sáañte illayi-nicán, taajuippa harhána, edde keramot ókkol or duara sóiyi sáhabir foriso diya giyéh.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Añí tuáñra lla fuñzá nó ói de híyan bade tuáñra ar hon mikká ttu oinno zomát ókkol or túaro hom óiyo dé? Añr hé gollot tán maf goró!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Añí e tisárabar óu tuáñrar héṛe ai bolla toiyar así, aar añí tuáñra lla fuñzá no óiyum; kiyólla-hoilé añí tuáñrar honó kessú saáir de no bólke tuáñra re saáir deh. Kiyólla-hoilé bafmaa lla zoma goríbar zimma fuain dor ttu nái, montor bafmaa ttu fuain dor lla asé.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Añí bicí kúcir sáañte tuáñra lla añr hárr kessú hóros gorífelaiyum, bólke nizoré úddwa. Añí toh tuáñra re bicí muhábbot gorí, tuáñra kiyá añré hom muhábbot goró?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Zeén óibo óuk, añí toh tuáñra lla fuñza nó ói. Montor toóu hodúne hoó de, añí bóle saláki góri tuáñra re fán ot félaiyi.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Añí kí tuáñrar héṛe difeṛáiyi de ítara honókiyor duara tuáñra ttu fáida tuillí de né?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Añí Titus ore tuáñrar héṛe zai bolla aros goijjílam, aar yóggwar fúañti bái wa re yó difeṛáilam. Tituse kí tuáñra ttu fáida tuillé de né? Añára duní zon kí ekí ruhye edde ekí rastat no soli né?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Tuáñra aijjó foijjonto añára tuáñrar hañse gom kúwalair bóuli ṭáaror níki? Añára ziín hoóir híin Mosihr ummot ísafe Alla re muúntu gorí hoóir deh. Ó adorja ókkol, híin beggún óilde tuáñra re banaitulí bolla.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Kiyólla-hoilé añí ḍoorair de, añí ailé tuáñra re zendilla saitó saáir héndilla loot no faiyum bóuli, aar tuáñra yó añré zendilla saitó soór héndilla loot no faiba. Añí héṛe iín loot faiyum bouli ḍoorair: hoijja-fózzat, alingañi, rakaraki, siríf nizor fáida tuwa, bodnami, gifot, tukabbori, edde gulmal ókkol.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Añí aró ḍoorair de ki, añí abar ailé añr Alla ye añré tuáñrar muúntu córminda ówa baibó, aar añr ttu boóut zon uitará lla afsús gorá foribó zetará yaar age guná goijjíl aar nize goittó de nafaki, zenákari, edde bodmaci ttu touwá gorí nó fela.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.