2 Coríntios 12
rhgc (RHGC) vs ACF
1 Añr ttu borái gorár zorur, fáida no tákile yo. Montor yala añí Malik or diiya dorcón edde zahéri ókkol or baabute hoiyúm.
1 Em verdade que não convém gloriar-me; mas passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Añí Mosihr bútore ezzon manúc ore siní de asé, zibá re yaar soiddó bosór age tisára asman ot tulá gíyl. Híyan jisím or sáañte óiye ne yáh jisím sára óiye añí no zani, Alla ye beh zane.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, não sei, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe) foi arrebatado ao terceiro céu.
3 Añí zani de, hé manúc íba re—híyan jisím or sáañte óiye né yáh jisím sára óiye añí no zani, montor Alla ye zane—
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe)
4 jonnotul-férodus ot tulá gíyl, aar íba ye boiyan gorí fara no zah de héndilla hotá ókkol fúinnil, ziín honó maincór ttu boiyan goittó ezazot nái.
4 Foi arrebatado ao paraíso; e ouviu palavras inefáveis, que ao homem não é lícito falar.
5 Héndilla manúc ore lói añí borái goijjúm, montor nizoré lói no. Añí borái goijjúm de óilde añr komzuri ókkol or baabute.
5 De alguém assim me gloriarei eu, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Zodi añr ttu borái goittó monehoó yo añí bekuf no óiyum, kiyólla-hoilé añí sóiyi gán beh hoiyúm. Montor toóu añí híyan no goijjúm, zeéne honókiye añré añr ttu ziín deikké yáh fúinne yár túaro bicí bóuli no ṭáare.
6 Porque, se quiser gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas deixo isto, para que ninguém cuide de mim mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Hé zahéri híin or oti ḍoóñrgiri lói añí barík no kúwalai fán añr gaat eggwá keñṛa gólai díya gíyeh; yíba óilde añré duk di bolla Cóitan or eggwá usíla, zeéne añré añí barík no kúwalai.
7 E, para que não me exaltasse pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de não me exaltar.
8 Híyan or baabute añí Malik or hañse tin bar fóriyat goijjílam, zeéne hé keñṛa wa añr ttu dur óizagoi.
8 Acerca do qual três vezes orei ao Senhor para que se desviasse de mim.
9 Montor Íba ye añré hoiyé de, “Añr rahámot tor lla kafí, kiyólla-hoilé Añr kudurut or moksót komzurit mazé furafuri fura óizagoi.” Híyan olla añí bicí kúcir sáañte añr komzuri ókkol or baabute beh borái goijjúm, zeéne Mosihr kudurut añr bútore zari táke.
9 E disse-me: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que em mim habite o poder de Cristo.
10 Hétolla toh añí Mosihr wasté komzurit, beizzotit, ferecanit, zulúm ot, edde mockil ókkol ot máze kúci. Kiyólla-hoilé zeñtté añí komzur ói, héñtte añí mozbut óizaygoi.
10 Por isso sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco então sou forte.
11 Añí bekuf óigiyigoi de ói, montor tuáñra éna añré mojbur goijjó. Asóle tuáñrar torfóttu añr ttu nam foon accíl, kiyólla-hoilé añí kessú no de óile yo toh “barík sáhabi” howá zah de ítarar túaro honó mikká ttu hom no.
11 Fui néscio em gloriar-me; vós me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Becók, tuáñrar hañse toh furafuri sobór or sáañte illayi-nicán, taajuippa harhána, edde keramot ókkol or duara sóiyi sáhabir foriso diya giyéh.
12 Os sinais do meu apostolado foram manifestados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Añí tuáñra lla fuñzá nó ói de híyan bade tuáñra ar hon mikká ttu oinno zomát ókkol or túaro hom óiyo dé? Añr hé gollot tán maf goró!
13 Pois, em que tendes vós sido inferiores às outras igrejas, a não ser que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me este agravo.
14 Añí e tisárabar óu tuáñrar héṛe ai bolla toiyar así, aar añí tuáñra lla fuñzá no óiyum; kiyólla-hoilé añí tuáñrar honó kessú saáir de no bólke tuáñra re saáir deh. Kiyólla-hoilé bafmaa lla zoma goríbar zimma fuain dor ttu nái, montor bafmaa ttu fuain dor lla asé.
14 Eis aqui estou pronto para pela terceira vez ir ter convosco, e não vos serei pesado, pois que não busco o que é vosso, mas sim a vós: porque não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Añí bicí kúcir sáañte tuáñra lla añr hárr kessú hóros gorífelaiyum, bólke nizoré úddwa. Añí toh tuáñra re bicí muhábbot gorí, tuáñra kiyá añré hom muhábbot goró?
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas, ainda que, amando-vos cada vez mais, seja menos amado.
16 Zeén óibo óuk, añí toh tuáñra lla fuñza nó ói. Montor toóu hodúne hoó de, añí bóle saláki góri tuáñra re fán ot félaiyi.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Añí kí tuáñrar héṛe difeṛáiyi de ítara honókiyor duara tuáñra ttu fáida tuillí de né?
17 Porventura aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Añí Titus ore tuáñrar héṛe zai bolla aros goijjílam, aar yóggwar fúañti bái wa re yó difeṛáilam. Tituse kí tuáñra ttu fáida tuillé de né? Añára duní zon kí ekí ruhye edde ekí rastat no soli né?
18 Roguei a Tito, e enviei com ele um irmão. Porventura Tito se aproveitou de vós? Não andamos porventura no mesmo espírito, sobre as mesmas pisadas?
19 Tuáñra aijjó foijjonto añára tuáñrar hañse gom kúwalair bóuli ṭáaror níki? Añára ziín hoóir híin Mosihr ummot ísafe Alla re muúntu gorí hoóir deh. Ó adorja ókkol, híin beggún óilde tuáñra re banaitulí bolla.
19 Cuidais que ainda nos desculpamos convosco? Falamos em Cristo perante Deus, e tudo isto, ó amados, para vossa edificação.
20 Kiyólla-hoilé añí ḍoorair de, añí ailé tuáñra re zendilla saitó saáir héndilla loot no faiyum bóuli, aar tuáñra yó añré zendilla saitó soór héndilla loot no faiba. Añí héṛe iín loot faiyum bouli ḍoorair: hoijja-fózzat, alingañi, rakaraki, siríf nizor fáida tuwa, bodnami, gifot, tukabbori, edde gulmal ókkol.
20 Porque receio que, quando chegar, não vos ache como eu quereria, e eu seja achado de vós como não quereríeis; que de alguma maneira haja pendências, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Añí aró ḍoorair de ki, añí abar ailé añr Alla ye añré tuáñrar muúntu córminda ówa baibó, aar añr ttu boóut zon uitará lla afsús gorá foribó zetará yaar age guná goijjíl aar nize goittó de nafaki, zenákari, edde bodmaci ttu touwá gorí nó fela.
21 Que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe para convosco, e chore por muitos daqueles que dantes pecaram, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e desonestidade que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.