2 Coríntios 12
rhgc (RHGC) vs ARIB
1 Añr ttu borái gorár zorur, fáida no tákile yo. Montor yala añí Malik or diiya dorcón edde zahéri ókkol or baabute hoiyúm.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 Añí Mosihr bútore ezzon manúc ore siní de asé, zibá re yaar soiddó bosór age tisára asman ot tulá gíyl. Híyan jisím or sáañte óiye ne yáh jisím sára óiye añí no zani, Alla ye beh zane.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 Añí zani de, hé manúc íba re—híyan jisím or sáañte óiye né yáh jisím sára óiye añí no zani, montor Alla ye zane—
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 jonnotul-férodus ot tulá gíyl, aar íba ye boiyan gorí fara no zah de héndilla hotá ókkol fúinnil, ziín honó maincór ttu boiyan goittó ezazot nái.
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Héndilla manúc ore lói añí borái goijjúm, montor nizoré lói no. Añí borái goijjúm de óilde añr komzuri ókkol or baabute.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Zodi añr ttu borái goittó monehoó yo añí bekuf no óiyum, kiyólla-hoilé añí sóiyi gán beh hoiyúm. Montor toóu añí híyan no goijjúm, zeéne honókiye añré añr ttu ziín deikké yáh fúinne yár túaro bicí bóuli no ṭáare.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Hé zahéri híin or oti ḍoóñrgiri lói añí barík no kúwalai fán añr gaat eggwá keñṛa gólai díya gíyeh; yíba óilde añré duk di bolla Cóitan or eggwá usíla, zeéne añré añí barík no kúwalai.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 Híyan or baabute añí Malik or hañse tin bar fóriyat goijjílam, zeéne hé keñṛa wa añr ttu dur óizagoi.
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 Montor Íba ye añré hoiyé de, “Añr rahámot tor lla kafí, kiyólla-hoilé Añr kudurut or moksót komzurit mazé furafuri fura óizagoi.” Híyan olla añí bicí kúcir sáañte añr komzuri ókkol or baabute beh borái goijjúm, zeéne Mosihr kudurut añr bútore zari táke.
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 Hétolla toh añí Mosihr wasté komzurit, beizzotit, ferecanit, zulúm ot, edde mockil ókkol ot máze kúci. Kiyólla-hoilé zeñtté añí komzur ói, héñtte añí mozbut óizaygoi.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 Añí bekuf óigiyigoi de ói, montor tuáñra éna añré mojbur goijjó. Asóle tuáñrar torfóttu añr ttu nam foon accíl, kiyólla-hoilé añí kessú no de óile yo toh “barík sáhabi” howá zah de ítarar túaro honó mikká ttu hom no.
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Becók, tuáñrar hañse toh furafuri sobór or sáañte illayi-nicán, taajuippa harhána, edde keramot ókkol or duara sóiyi sáhabir foriso diya giyéh.
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 Añí tuáñra lla fuñzá nó ói de híyan bade tuáñra ar hon mikká ttu oinno zomát ókkol or túaro hom óiyo dé? Añr hé gollot tán maf goró!
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Añí e tisárabar óu tuáñrar héṛe ai bolla toiyar así, aar añí tuáñra lla fuñzá no óiyum; kiyólla-hoilé añí tuáñrar honó kessú saáir de no bólke tuáñra re saáir deh. Kiyólla-hoilé bafmaa lla zoma goríbar zimma fuain dor ttu nái, montor bafmaa ttu fuain dor lla asé.
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Añí bicí kúcir sáañte tuáñra lla añr hárr kessú hóros gorífelaiyum, bólke nizoré úddwa. Añí toh tuáñra re bicí muhábbot gorí, tuáñra kiyá añré hom muhábbot goró?
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 Zeén óibo óuk, añí toh tuáñra lla fuñza nó ói. Montor toóu hodúne hoó de, añí bóle saláki góri tuáñra re fán ot félaiyi.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Añí kí tuáñrar héṛe difeṛáiyi de ítara honókiyor duara tuáñra ttu fáida tuillí de né?
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 Añí Titus ore tuáñrar héṛe zai bolla aros goijjílam, aar yóggwar fúañti bái wa re yó difeṛáilam. Tituse kí tuáñra ttu fáida tuillé de né? Añára duní zon kí ekí ruhye edde ekí rastat no soli né?
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 Tuáñra aijjó foijjonto añára tuáñrar hañse gom kúwalair bóuli ṭáaror níki? Añára ziín hoóir híin Mosihr ummot ísafe Alla re muúntu gorí hoóir deh. Ó adorja ókkol, híin beggún óilde tuáñra re banaitulí bolla.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 Kiyólla-hoilé añí ḍoorair de, añí ailé tuáñra re zendilla saitó saáir héndilla loot no faiyum bóuli, aar tuáñra yó añré zendilla saitó soór héndilla loot no faiba. Añí héṛe iín loot faiyum bouli ḍoorair: hoijja-fózzat, alingañi, rakaraki, siríf nizor fáida tuwa, bodnami, gifot, tukabbori, edde gulmal ókkol.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Añí aró ḍoorair de ki, añí abar ailé añr Alla ye añré tuáñrar muúntu córminda ówa baibó, aar añr ttu boóut zon uitará lla afsús gorá foribó zetará yaar age guná goijjíl aar nize goittó de nafaki, zenákari, edde bodmaci ttu touwá gorí nó fela.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.