1 Pedro 2
rhgc (RHGC) vs ARC
1 Hétolla, hárr ducconi, hárr dúkabazi, munaféki, ricárici, edde gifot tuáñrar hañsóttu dur gorífelo,
1 Deixando, pois, toda malícia, e todo engano, e fingimentos, e invejas, e todas as murmurações,
2 aar noya-noya zormo óiya fuain dor ḍóilla tuáñra ruúhanir háṭi dud hái bolla azzu goró, zeéne híin or zoriya tuáñra nejat olla barát táko,
2 desejai afetuosamente, como meninos novamente nascidos, o leite racional, não falsificado, para que, por ele, vades crescendo,
3 kiyólla-hoilé tuáñra toh Malik or meérbanir moza faifelaiyo.
3 se é que já provastes que o Senhor é benigno.
4 Íbar hañse, yáni hé zinda fattór zibá re maincé inkar gorífelaiye montor Allar basíloiya edde kimot ola, Íbar hañse aiyóne,
4 E, chegando-vos para ele, a pedra viva, reprovada, na verdade, pelos homens, mas para com Deus eleita e preciosa,
5 tuáñra re yó zinda fattór ókkol ísafe ekkán ruúhanir gór bana zar, zeéne pak imam boni tuáñra ruúhanir endilla kurbani ókkol peec goró, ziín Isá Mosihr duara Alla ye kobul goré.
5 vós também, como pedras vivas, sois edificados casa espiritual e sacerdócio santo, para oferecerdes sacrifícios espirituais, agradáveis a Deus, por Jesus Cristo.
6 Hétolla toh pak-kalam ot endilla asé,
6 Pelo que também na Escritura se contém: Eis que ponho em Sião a pedra principal da esquina, eleita e preciosa; e quem nela crer não será confundido.
7 Hétolla, tuáñra zetará iman ainnó tuáñra lla hé fattór kimot ola, montor zetará iman nú ané ítara lla yián háiṭṭe:
7 E assim para vós, os que credes, é preciosa, mas, para os rebeldes, a pedra que os edificadores reprovaram, essa foi a principal da esquina;
8 yián óu:
8 e uma pedra de tropeço e rocha de escândalo, para aqueles que tropeçam na palavra, sendo desobedientes; para o que também foram destinados.
9 Montor tuáñra toh eggwá basíloiya nosól, baáñccar imam, pak koum, edde Allar Nizor háas bonda, zeéne zibá ye tuáñra re andár ottu Nizor taajuippa foór ot ḍahai ainné Íbar kuduruti ham or boiyan goró.
9 Mas vós sois a geração eleita, o sacerdócio real, a nação santa, o povo adquirido, para que anuncieis as virtudes daquele que vos chamou das trevas para a sua maravilhosa luz;
10 Ek hale toh tuáñra Allar manúc nu accíla, montor yala tuáñra Íbar manúc; age tuáñra rahám nó foo, montor yala tuáñra rahám faiyó.
10 vós que, em outro tempo, não éreis povo, mas, agora, sois povo de Deus; que não tínheis alcançado misericórdia, mas, agora, alcançastes misericórdia.
11 Ó adorja ókkol, añí tuáñra re fóriyat gorír, tuáñra nizoré bidecí edde forbáci buzí jisími azzu ókkol ottu basi táko, ziíne ruh lói larái goré.
11 Amados, peço-vos, como a peregrinos e forasteiros, que vos abstenhais das concupiscências carnais, que combatem contra a alma,
12 Beyohúdi ókkol or dormiyan ot tuáñrar solasol ṭík raikko, zeéne ítara tuáñra re burai-goróya hoi elzam lagailé yo, tuáñrar bála ham ókkol dekí híin or zoriya, Alla aibár din Íbar taarif goré.
12 tendo o vosso viver honesto entre os gentios, para que, naquilo em que falam mal de vós, como de malfeitores, glorifiquem a Deus no Dia da visitação, pelas boas obras que em vós observem.
13 Malik or wasté nizoré hárr insáni hókumot ot gosáido: íba baáñcca óuk zibá uoror tokkat,
13 Sujeitai-vos, pois, a toda ordenação humana por amor do Senhor; quer ao rei, como superior;
14 yáh hákim ókkol, zetará re baáñccar torfóttu difeṛá zah de, burai goróya ókkol ore sáñza dí bolla aar bála ham goróya ókkol ore taarif gorí bolla.
14 quer aos governadores, como por ele enviados para castigo dos malfeitores e para louvor dos que fazem o bem.
15 Kiyólla-hoilé Allar moncá óilde híyan, tuáñra zen bála ham gorí bekuf ókkol or afáṛaingga hotá ókkol nizám gorífelai faro.
15 Porque assim é a vontade de Deus, que, fazendo o bem, tapeis a boca à ignorância dos homens loucos;
16 Azad faiyar ḍóilla góri zindigi haṛo, montor nizor azadi re burair gúroni ísafe estemal no goijjó, bólke Allar gulam ísafe goijjó.
16 como livres e não tendo a liberdade por cobertura da malícia, mas como servos de Deus.
17 Beggún ore izzot goijjó; imandár báiyain dore muhábbot goijjó; Allar ḍoor raikko; baáñcca re izzot goijjó.
17 Honrai a todos. Amai a fraternidade. Temei a Deus. Honrai o rei.
18 Gulam ókkol, furafuri izzot or sáañte nizoré nizor girós or hañse gosáido, siríf gom edde cída gún or hañse no, bólke gáañr gún or hañse yó.
18 Vós, servos, sujeitai-vos com todo o temor ao senhor, não somente ao bom e humano, mas também ao mau;
19 Kiyólla-hoilé yián toh rahámot or laayek, zodi honókiye nizor kíyal ot Alla re rakí nainsáfi duk or tokolif bordac goré.
19 porque é coisa agradável que alguém, por causa da consciência para com Deus, sofra agravos, padecendo injustamente.
20 Kiyólla-hoilé zodi tuáñra hosúri goróne fiṛa hóo de híin sobór or sáañte bordac goró, híyan ot kii súwab asé? Montor zodi sóiyi gán gorí duk foo de híin sobór or sáañte bordac goró, híyan toh Allar hañse rahámot or laayek.
20 Porque que glória será essa, se, pecando, sois esbofeteados e sofreis? Mas, se fazendo o bem, sois afligidos e o sofreis, isso é agradável a Deus.
21 Tuáñra re etollá éna ḍaka giyéh, kiyólla-hoilé Mosih ye toh tuáñra lla duk fai ekkán meésal rakí gíyeh, zeéne tuáñra Íbar hañiye-hañiye solo.
21 Porque para isto sois chamados, pois também Cristo padeceu por nós, deixando-nos o exemplo, para que sigais as suas pisadas,
22 Íba ye no honó guná goijjé,
22 o qual não cometeu pecado, nem na sua boca se achou engano,
23 Zeñtté Íba ye gail háiye, Íba ye uzan gail nó deh; aar zeñtté duk faiyé, Íba ye dómki nó deh, bólke insáf bisar goré de Íbar hañse Nizoré gosáidiye.
23 o qual, quando o injuriavam, não injuriava e, quando padecia, não ameaçava, mas entregava-se àquele que julga justamente,
24 Aar Nize añárar guná re Íbar gaat gori looi kúruc ot loigiyé, zeéne añára guná ttu mori forhésgari lla basi táki. Tuáñra Íbar zohóme beh gom óiyo.
24 levando ele mesmo em seu corpo os nossos pecados sobre o madeiro, para que, mortos para os pecados, pudéssemos viver para a justiça; e pelas suas feridas fostes sarados.
25 Kiyólla-hoilé bérasóol or ḍóilla tuáñra toh gollot rastat zaat accíl; montor yala tuáñra nizor Soroya edde ruhr Saásita-goróyar hañse fíri aigiyogói.
25 Porque éreis como ovelhas desgarradas; mas, agora, tendes voltado ao Pastor e Bispo da vossa alma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.