João 8
Rohingya: Kitabul Mukaddos or Injil Córif (Bible) (RHG_CTW) vs ARA
1 Montor Isá Zaitun Faár ot giiyé.
1 Jesus, entretanto, foi para o monte das Oliveiras.
2 Tarfor din biínna sóore Isá baitul-mukaddos ot abar aiccé, aar manúc beggún Íbar hañse zoma óiye. Baade Íba boói ítara re taalim diyat doijje.
2 De madrugada, voltou novamente para o templo, e todo o povo ia ter com ele; e, assentado, os ensinava.
3 Héñtte alem ókkole edde Féroci ókkole ek mayafua re Isár hañse ainné, zibá zená gorát dóra háiye. Baade híba re manúc ókkol or mazé tíyagaraiye.
3 Os escribas e fariseus trouxeram à sua presença uma mulher surpreendida em adultério e, fazendo-a ficar de pé no meio de todos,
4 Tói ítara Isá re hoór de, “Úzur, e mayafua wa zená gorát dóra háiye.
4 disseram a Jesus: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Córiyot ot Muúsa ye añára re hókum díye de, endilla mayafuain dore cíl or dola mari marifélaito, montor Tuñí kii hoó?”
5 E na lei nos mandou Moisés que tais mulheres sejam apedrejadas; tu, pois, que dizes?
6 Ítara Íba re hé súwal lan entán gorí bolla goijjé deh, zeéne ítara Íba re elzam dibar mouka faa. Montor Isá uñri boói ooñle meṛit lekát accíl.
6 Isto diziam eles tentando-o, para terem de que o acusar. Mas Jesus, inclinando-se, escrevia na terra com o dedo.
7 Ítara zettót Íba ttu warawori fusár gorát asé, Íba uṛí ítara re hoór de,
7 Como insistissem na pergunta, Jesus se levantou e lhes disse: Aquele que dentre vós estiver sem pecado seja o primeiro que lhe atire pedra.
8 Baade Isá abar uñri boói meṛit lekát accíl.
8 E, tornando a inclinar-se, continuou a escrever no chão.
9 Hé hotá fúni, ítara burá ttu lóti cúru gorí zon-zon neeligiyói, montor Isá ezzon táigiyoi, mayafua wa yó mazé tíyai accíl.
9 Mas, ouvindo eles esta resposta e acusados pela própria consciência, foram-se retirando um por um, a começar pelos mais velhos até aos últimos, ficando só Jesus e a mulher no meio onde estava.
10 Isá uṛí zeñtté mayafua wa bade ar honókiyo re nó deké, Isá ye híba re hoór de,
10 Erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém mais além da mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Híba ye hoór de, “Malik, honókiye nó dóre.” Isá ye hoór de,
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor! Então, lhe disse Jesus: Nem eu tampouco te condeno; vai e não peques mais.]
12 Isá ye ítara re abar hoór de,
12 De novo, lhes falava Jesus, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue não andará nas trevas; pelo contrário, terá a luz da vida.
13 Hétolla Féroci ókkole Íba re hoór de, “Tuñí toh Nizor gobá Nize éna dor; Tuáñr gobá sóiyi no.”
13 Então, lhe objetaram os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; logo, o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Isá ye ítara re zuwabe hoór de,
14 Respondeu Jesus e disse-lhes: Posto que eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro, porque sei donde vim e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 — ausente —
15 Vós julgais segundo a carne, eu a ninguém julgo.
16 — ausente —
16 Se eu julgo, o meu juízo é verdadeiro, porque não sou eu só, porém eu e aquele que me enviou.
17 — ausente —
17 Também na vossa lei está escrito que o testemunho de duas pessoas é verdadeiro.
18 — ausente —
18 Eu testifico de mim mesmo, e o Pai, que me enviou, também testifica de mim.
19 Hétunot ítara Íba ttu fusár gorér de, “Tuáñr Baf hoṛé?” Isá ye ítara re zuwab der de,
19 Então, eles lhe perguntaram: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não me conheceis a mim nem a meu Pai; se conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Isá ye hotá híin baitul-mukaddos or uṛán ot dan-baccúr ḍáke taalim dibarcót beh hoiyé. Toóu honókiye Íba re gereftar nó goré, kiyólla-hoilé Íbar októ aijjó nú aiyé.
20 Proferiu ele estas palavras no lugar do gazofilácio, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque não era ainda chegada a sua hora.
21 Isá ye ítara re abar hoór de,
21 De outra feita, lhes falou, dizendo: Vou retirar-me, e vós me procurareis, mas perecereis no vosso pecado; para onde eu vou vós não podeis ir.
22 Hétolla Yohúdi ókkole hoór de, “Íba ye hóno nizoré marifélaibo né? Kiyólla-hoilé Íba ye hoiyé de,
22 Então, diziam os judeus: Terá ele, acaso, a intenção de suicidar-se? Porque diz: Para onde eu vou vós não podeis ir.
23 Isá ye aró hoór de,
23 E prosseguiu: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima; vós sois deste mundo, eu deste mundo não sou.
24 — ausente —
24 Por isso, eu vos disse que morrereis nos vossos pecados; porque, se não crerdes que
25 Tói ítara Íba ttu fusár gorér de, “Tuñí hon?” Isá ye ítara re zuwab der de,
25 Então, lhe perguntaram: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Que é que desde o princípio vos tenho dito?
26 — ausente —
26 Muitas coisas tenho para dizer a vosso respeito e vos julgar; porém aquele que me enviou é verdadeiro, de modo que as coisas que dele tenho ouvido, essas digo ao mundo.
27 Isá ye ítara re Baf or baabute hoór de híyan ítara nó buzé.
27 Eles, porém, não atinaram que lhes falava do Pai.
28 Hétolla Isá ye ítara re hoór de,
28 Disse-lhes, pois, Jesus: Quando levantardes o Filho do Homem, então, sabereis que
29 — ausente —
29 E aquele que me enviou está comigo, não me deixou só, porque eu faço sempre o que lhe agrada.
30 Isár hotá híin fúni boóut zone Íbar uore iman ainné.
30 Ditas estas coisas, muitos creram nele.
31 Ze Yohúdi ókkole Isár uore iman ainné, ítara re Íba ye hoór de,
31 Disse, pois, Jesus aos judeus que haviam crido nele: Se vós permanecerdes na minha palavra, sois verdadeiramente meus discípulos;
32 — ausente —
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Ítara Íba re hoór de, “Añára óilam de Ibrahím or nosól, añára honódin honókiyor gulam óiyi de nái. Tói Tuñí keéngori hoór de,?’”
33 Responderam-lhe: Somos descendência de Abraão e jamais fomos escravos de alguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Isá ye ítara re zuwab der de,
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo o que comete pecado é escravo do pecado.
35 — ausente —
35 O escravo não fica sempre na casa; o filho, sim, para sempre.
36 — ausente —
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 — ausente —
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não está em vós.
38 — ausente —
38 Eu falo das coisas que vi junto de meu Pai; vós, porém, fazeis o que vistes em vosso pai.
39 Ítara Íba re zuwabe hoór de, “Añárar baf óilde Ibrahím.” Isá ye ítara re hoór de,
39 Então, lhe responderam: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, praticai as obras de Abraão.
40 — ausente —
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos tenho falado a verdade que ouvi de Deus; assim não procedeu Abraão.
41 Ítara Íba re hoór de, “Añára toh zoura fuain no; añára ttu Baf ekgwá asé deh, Íba óilde Alla.”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Disseram-lhe eles: Nós não somos bastardos; temos um pai, que é Deus.
42 Isá ye ítara re hoór de,
42 Replicou-lhes Jesus: Se Deus fosse, de fato, vosso pai, certamente, me havíeis de amar; porque eu vim de Deus e aqui estou; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 — ausente —
43 Qual a razão por que não compreendeis a minha linguagem? É porque sois incapazes de ouvir a minha palavra.
44 — ausente —
44 Vós sois do diabo, que é vosso pai, e quereis satisfazer-lhe os desejos. Ele foi homicida desde o princípio e jamais se firmou na verdade, porque nele não há verdade. Quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 — ausente —
45 Mas, porque eu digo a verdade, não me credes.
46 — ausente —
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se vos digo a verdade, por que razão não me credes?
47 — ausente —
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso, não me dais ouvidos, porque não sois de Deus.
48 Yohúdi ókkole Íba re zuwabe hoór de, “Añára kí sóiyi nó hoói né, Tuñí ézzon Samári, aar Tuáñre búte faiyé?”
48 Responderam, pois, os judeus e lhe disseram: Porventura, não temos razão em dizer que és samaritano e tens demônio?
49 Isá ye zuwab der de,
49 Replicou Jesus: Eu não tenho demônio; pelo contrário, honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 — ausente —
50 Eu não procuro a minha própria glória; há quem a busque e julgue.
51 — ausente —
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá a morte, eternamente.
52 Yohúdi ókkole Íba re hoór de, “Ehón añára fakkagori zani faijjí, Tuáñre búte faiyé. Ibrahím edde nobi ókkol toh morigiyói, toóu Tuñí hoór de,
52 Disseram-lhe os judeus: Agora, estamos certos de que tens demônio. Abraão morreu, e também os profetas, e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, não provará a morte, eternamente.
53 Tuñí kí añárar baf Ibrahím or túaro ḍoóñr? Íba toh morigiyói, aar nobi ókkol óu morigiyói. Tuñí Nizoré Nize kii bouli ṭáaro?”
53 És maior do que Abraão, o nosso pai, que morreu? Também os profetas morreram. Quem, pois, te fazes ser?
54 Isá ye ítara re zuwab der de,
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorifico a mim mesmo, a minha glória nada é; quem me glorifica é meu Pai, o qual vós dizeis que é vosso Deus.
55 — ausente —
55 Entretanto, vós não o tendes conhecido; eu, porém, o conheço. Se eu disser que não o conheço, serei como vós: mentiroso; mas eu o conheço e guardo a sua palavra.
56 — ausente —
56 Abraão, vosso pai, alegrou-se por ver o meu dia, viu-o e regozijou-se.
57 Tói Yohúdi ókkole Íba re hoór de, “Tuáñr boc toh aijjó fonzaic bosór úddwa nó óiyo, aar Tuñí Ibrahím ore deikkó dé?”
57 Perguntaram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinquenta anos e viste Abraão?
58 Isá ye ítara re hoór de,
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade eu vos digo: antes que Abraão existisse,
59 Hé hotá fúni ítara Íba re mari bolla cíl or dola feñṛai loiyé, montor Isá Nizoré argwal gorí baitul-mukaddos ottu neeligiyói.
59 Então, pegaram em pedras para atirarem nele; mas Jesus se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.