João 8
Rohingya: Kitabul Mukaddos or Injil Córif (Bible) (RHG_CTW) vs ARIB
1 Montor Isá Zaitun Faár ot giiyé.
1 Mas Jesus foi para o Monte das Oliveiras.
2 Tarfor din biínna sóore Isá baitul-mukaddos ot abar aiccé, aar manúc beggún Íbar hañse zoma óiye. Baade Íba boói ítara re taalim diyat doijje.
2 Pela manhã cedo voltou ao templo, e todo o povo vinha ter com ele; e Jesus, sentando-se o ensinava.
3 Héñtte alem ókkole edde Féroci ókkole ek mayafua re Isár hañse ainné, zibá zená gorát dóra háiye. Baade híba re manúc ókkol or mazé tíyagaraiye.
3 Então os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher apanhada em adultério; e pondo-a no meio,
4 Tói ítara Isá re hoór de, “Úzur, e mayafua wa zená gorát dóra háiye.
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Córiyot ot Muúsa ye añára re hókum díye de, endilla mayafuain dore cíl or dola mari marifélaito, montor Tuñí kii hoó?”
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que as tais sejam apedrejadas. Tu, pois, que dizes?
6 Ítara Íba re hé súwal lan entán gorí bolla goijjé deh, zeéne ítara Íba re elzam dibar mouka faa. Montor Isá uñri boói ooñle meṛit lekát accíl.
6 Isto diziam eles, tentando-o, para terem de que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, começou a escrever no chão com o dedo.
7 Ítara zettót Íba ttu warawori fusár gorát asé, Íba uṛí ítara re hoór de,
7 Mas, como insistissem em perguntar-lhe, ergueu-se e disse-lhes: Aquele dentre vós que está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 Baade Isá abar uñri boói meṛit lekát accíl.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia na terra.
9 Hé hotá fúni, ítara burá ttu lóti cúru gorí zon-zon neeligiyói, montor Isá ezzon táigiyoi, mayafua wa yó mazé tíyai accíl.
9 Quando ouviram isto foram saindo um a um, a começar pelos mais velhos, até os últimos; ficou só Jesus, e a mulher ali em pé.
10 Isá uṛí zeñtté mayafua wa bade ar honókiyo re nó deké, Isá ye híba re hoór de,
10 Então, erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém senão a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Híba ye hoór de, “Malik, honókiye nó dóre.” Isá ye hoór de,
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Isá ye ítara re abar hoór de,
12 Então Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue de modo algum andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Hétolla Féroci ókkole Íba re hoór de, “Tuñí toh Nizor gobá Nize éna dor; Tuáñr gobá sóiyi no.”
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Isá ye ítara re zuwabe hoór de,
14 Respondeu-lhes Jesus: Ainda que eu dou testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque sei donde vim, e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 — ausente —
15 Vós julgais segundo a carne; eu a ninguém julgo.
16 — ausente —
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 — ausente —
17 Ora, na vossa lei está escrito que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 — ausente —
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 Hétunot ítara Íba ttu fusár gorér de, “Tuáñr Baf hoṛé?” Isá ye ítara re zuwab der de,
19 Perguntavam-lhe, pois: Onde está teu pai? Jesus respondeu: Não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Isá ye hotá híin baitul-mukaddos or uṛán ot dan-baccúr ḍáke taalim dibarcót beh hoiyé. Toóu honókiye Íba re gereftar nó goré, kiyólla-hoilé Íbar októ aijjó nú aiyé.
20 Essas palavras proferiu Jesus no lugar do tesouro, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Isá ye ítara re abar hoór de,
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Eu me retiro; buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Hétolla Yohúdi ókkole hoór de, “Íba ye hóno nizoré marifélaibo né? Kiyólla-hoilé Íba ye hoiyé de,
22 Então diziam os judeus: Será que ele vai suicidar-se, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Isá ye aró hoór de,
23 Disse-lhes ele: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 — ausente —
24 Por isso vos disse que morrereis em vossos pecados; porque, se não crerdes que eu sou, morrereis em vossos pecados.
25 Tói ítara Íba ttu fusár gorér de, “Tuñí hon?” Isá ye ítara re zuwab der de,
25 Perguntavam-lhe então: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Exatamente o que venho dizendo que sou.
26 — ausente —
26 Muitas coisas tenho que dizer e julgar acerca de vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro; e o que dele ouvi, isso falo ao mundo.
27 Isá ye ítara re Baf or baabute hoór de híyan ítara nó buzé.
27 Eles não perceberam que lhes falava do Pai.
28 Hétolla Isá ye ítara re hoór de,
28 Prosseguiu, pois, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então conhecereis que eu sou, e que nada faço de mim mesmo; mas como o Pai me ensinou, assim falo.
29 — ausente —
29 E aquele que me enviou está comigo; não me tem deixado só; porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Isár hotá híin fúni boóut zone Íbar uore iman ainné.
30 Falando ele estas coisas, muitos creram nele.
31 Ze Yohúdi ókkole Isár uore iman ainné, ítara re Íba ye hoór de,
31 Dizia, pois, Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos;
32 — ausente —
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Ítara Íba re hoór de, “Añára óilam de Ibrahím or nosól, añára honódin honókiyor gulam óiyi de nái. Tói Tuñí keéngori hoór de,?’”
33 Responderam-lhe: Somos descendentes de Abraão, e nunca fomos escravos de ninguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Isá ye ítara re zuwab der de,
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que todo aquele que comete pecado é escravo do pecado.
35 — ausente —
35 Ora, o escravo não fica para sempre na casa; o filho fica para sempre.
36 — ausente —
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 — ausente —
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 — ausente —
38 Eu falo do que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que também ouvistes de vosso pai.
39 Ítara Íba re zuwabe hoór de, “Añárar baf óilde Ibrahím.” Isá ye ítara re hoór de,
39 Responderam-lhe: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, fazei as obras de Abraão.
40 — ausente —
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos falei a verdade que de Deus ouvi; isso Abraão não fez.
41 Ítara Íba re hoór de, “Añára toh zoura fuain no; añára ttu Baf ekgwá asé deh, Íba óilde Alla.”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Replicaram-lhe eles: Nós não somos nascidos de prostituição; temos um Pai, que é Deus.
42 Isá ye ítara re hoór de,
42 Respondeu-lhes Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis, porque eu saí e vim de Deus; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 — ausente —
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? é porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 — ausente —
44 Vós tendes por pai o Diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai; ele é homicida desde o princípio, e nunca se firmou na verdade, porque nele não há verdade; quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio; porque é mentiroso, e pai da mentira.
45 — ausente —
45 Mas porque eu digo a verdade, não me credes.
46 — ausente —
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não me credes?
47 — ausente —
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso vós não as ouvis, porque não sois de Deus.
48 Yohúdi ókkole Íba re zuwabe hoór de, “Añára kí sóiyi nó hoói né, Tuñí ézzon Samári, aar Tuáñre búte faiyé?”
48 Responderam-lhe os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que tens demônio?
49 Isá ye zuwab der de,
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio; antes honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 — ausente —
50 Eu não busco a minha glória; há quem a busque, e julgue.
51 — ausente —
51 Em verdade, em verdade vos digo que, se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Yohúdi ókkole Íba re hoór de, “Ehón añára fakkagori zani faijjí, Tuáñre búte faiyé. Ibrahím edde nobi ókkol toh morigiyói, toóu Tuñí hoór de,
52 Disseram-lhe os judeus: Agora sabemos que tens demônios. Abraão morreu, e também os profetas; e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte!
53 Tuñí kí añárar baf Ibrahím or túaro ḍoóñr? Íba toh morigiyói, aar nobi ókkol óu morigiyói. Tuñí Nizoré Nize kii bouli ṭáaro?”
53 Porventura és tu maior do que nosso pai Abraão, que morreu? Também os profetas morreram; quem pretendes tu ser?
54 Isá ye ítara re zuwab der de,
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorificar a mim mesmo, a minha glória não é nada; quem me glorifica é meu Pai, do qual vós dizeis que é o vosso Deus;
55 — ausente —
55 e vós não o conheceis; mas eu o conheço; e se disser que não o conheço, serei mentiroso como vós; mas eu o conheço, e guardo a sua palavra.
56 — ausente —
56 Abraão, vosso pai, exultou por ver o meu dia; viu-o, e alegrou-se.
57 Tói Yohúdi ókkole Íba re hoór de, “Tuáñr boc toh aijjó fonzaic bosór úddwa nó óiyo, aar Tuñí Ibrahím ore deikkó dé?”
57 Disseram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinqüenta anos, e viste Abraão?
58 Isá ye ítara re hoór de,
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Hé hotá fúni ítara Íba re mari bolla cíl or dola feñṛai loiyé, montor Isá Nizoré argwal gorí baitul-mukaddos ottu neeligiyói.
59 Então pegaram em pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.