João 8

Rohingya: Kitabul Mukaddos or Injil Córif (Bible) (RHG_CTW) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Montor Isá Zaitun Faár ot giiyé.
1 Jesus, porém, foi para o Monte das Oliveiras.
2 Tarfor din biínna sóore Isá baitul-mukaddos ot abar aiccé, aar manúc beggún Íbar hañse zoma óiye. Baade Íba boói ítara re taalim diyat doijje.
2 E pela manhã cedo tornou para o templo, e todo o povo vinha ter com ele, e, assentando-se, os ensinava.
3 Héñtte alem ókkole edde Féroci ókkole ek mayafua re Isár hañse ainné, zibá zená gorát dóra háiye. Baade híba re manúc ókkol or mazé tíyagaraiye.
3 E os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher apanhada em adultério;
4 Tói ítara Isá re hoór de, “Úzur, e mayafua wa zená gorát dóra háiye.
4 E, pondo-a no meio, disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada, no próprio ato, adulterando.
5 Córiyot ot Muúsa ye añára re hókum díye de, endilla mayafuain dore cíl or dola mari marifélaito, montor Tuñí kii hoó?”
5 E na lei nos mandou Moisés que as tais sejam apedrejadas. Tu, pois, que dizes?
6 Ítara Íba re hé súwal lan entán gorí bolla goijjé deh, zeéne ítara Íba re elzam dibar mouka faa. Montor Isá uñri boói ooñle meṛit lekát accíl.
6 Isto diziam eles, tentando-o, para que tivessem de que o acusar. Mas Jesus, inclinando-se, escrevia com o dedo na terra.
7 Ítara zettót Íba ttu warawori fusár gorát asé, Íba uṛí ítara re hoór de,
7 E, como insistissem, perguntando-lhe, endireitou-se, e disse-lhes: Aquele que de entre vós está sem pecado seja o primeiro que atire pedra contra ela.
8 Baade Isá abar uñri boói meṛit lekát accíl.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia na terra.
9 Hé hotá fúni, ítara burá ttu lóti cúru gorí zon-zon neeligiyói, montor Isá ezzon táigiyoi, mayafua wa yó mazé tíyai accíl.
9 Quando ouviram isto, redargüidos da consciência, saíram um a um, a começar pelos mais velhos até aos últimos; ficou só Jesus e a mulher que estava no meio.
10 Isá uṛí zeñtté mayafua wa bade ar honókiyo re nó deké, Isá ye híba re hoór de,
10 E, endireitando-se Jesus, e não vendo ninguém mais do que a mulher, disse-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Híba ye hoór de, “Malik, honókiye nó dóre.” Isá ye hoór de,
11 E ela disse: Ninguém, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu também te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Isá ye ítara re abar hoór de,
12 Falou-lhes, pois, Jesus outra vez, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Hétolla Féroci ókkole Íba re hoór de, “Tuñí toh Nizor gobá Nize éna dor; Tuáñr gobá sóiyi no.”
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu testificas de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Isá ye ítara re zuwabe hoór de,
14 Respondeu Jesus, e disse-lhes: Ainda que eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro, porque sei de onde vim, e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho, nem para onde vou.
15 — ausente —
15 Vós julgais segundo a carne; eu a ninguém julgo.
16 — ausente —
16 E, se na verdade julgo, o meu juízo é verdadeiro, porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 — ausente —
17 E na vossa lei está também escrito que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 — ausente —
18 Eu sou o que testifico de mim mesmo, e de mim testifica também o Pai que me enviou.
19 Hétunot ítara Íba ttu fusár gorér de, “Tuáñr Baf hoṛé?” Isá ye ítara re zuwab der de,
19 Disseram-lhe, pois: Onde está teu Pai? Jesus respondeu: Não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Isá ye hotá híin baitul-mukaddos or uṛán ot dan-baccúr ḍáke taalim dibarcót beh hoiyé. Toóu honókiye Íba re gereftar nó goré, kiyólla-hoilé Íbar októ aijjó nú aiyé.
20 Estas palavras disse Jesus no lugar do tesouro, ensinando no templo, e ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Isá ye ítara re abar hoór de,
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Eu retiro-me, e buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, não podeis vós vir.
22 Hétolla Yohúdi ókkole hoór de, “Íba ye hóno nizoré marifélaibo né? Kiyólla-hoilé Íba ye hoiyé de,
22 Diziam, pois, os judeus: Porventura quererá matar-se a si mesmo, pois diz: Para onde eu vou não podeis vir?
23 Isá ye aró hoór de,
23 E dizia-lhes: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 — ausente —
24 Por isso vos disse que morrereis em vossos pecados, porque se não crerdes que eu sou, morrereis em vossos pecados.
25 Tói ítara Íba ttu fusár gorér de, “Tuñí hon?” Isá ye ítara re zuwab der de,
25 Disseram-lhe, pois: Quem és tu? Jesus lhes disse: Isso mesmo que já desde o princípio vos disse.
26 — ausente —
26 Muito tenho que dizer e julgar de vós, mas aquele que me enviou é verdadeiro; e o que dele tenho ouvido, isso falo ao mundo.
27 Isá ye ítara re Baf or baabute hoór de híyan ítara nó buzé.
27 Mas não entenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Hétolla Isá ye ítara re hoór de,
28 Disse-lhes, pois, Jesus: Quando levantardes o Filho do homem, então conhecereis que EU SOU, e que nada faço por mim mesmo; mas isto falo como meu Pai me ensinou.
29 — ausente —
29 E aquele que me enviou está comigo. O Pai não me tem deixado só, porque eu faço sempre o que lhe agrada.
30 Isár hotá híin fúni boóut zone Íbar uore iman ainné.
30 Dizendo ele estas coisas, muitos creram nele.
31 Ze Yohúdi ókkole Isár uore iman ainné, ítara re Íba ye hoór de,
31 Jesus dizia, pois, aos judeus que criam nele: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sereis meus discípulos;
32 — ausente —
32 E conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Ítara Íba re hoór de, “Añára óilam de Ibrahím or nosól, añára honódin honókiyor gulam óiyi de nái. Tói Tuñí keéngori hoór de,?’”
33 Responderam-lhe: Somos descendência de Abraão, e nunca servimos a ninguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Isá ye ítara re zuwab der de,
34 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que todo aquele que comete pecado é servo do pecado.
35 — ausente —
35 Ora o servo não fica para sempre em casa; o Filho fica para sempre.
36 — ausente —
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 — ausente —
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não entra em vós.
38 — ausente —
38 Eu falo do que vi junto de meu Pai, e vós fazeis o que também vistes junto de vosso pai.
39 Ítara Íba re zuwabe hoór de, “Añárar baf óilde Ibrahím.” Isá ye ítara re hoór de,
39 Responderam, e disseram-lhe: Nosso pai é Abraão. Jesus disse-lhes: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 — ausente —
40 Mas agora procurais matar-me, a mim, homem que vos tem dito a verdade que de Deus tem ouvido; Abraão não fez isto.
41 Ítara Íba re hoór de, “Añára toh zoura fuain no; añára ttu Baf ekgwá asé deh, Íba óilde Alla.”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Disseram-lhe, pois: Nós não somos nascidos de fornicação; temos um Pai, que é Deus.
42 Isá ye ítara re hoór de,
42 Disse-lhes, pois, Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, certamente me amaríeis, pois que eu saí, e vim de Deus; não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 — ausente —
43 Por que não entendeis a minha linguagem? Por não poderdes ouvir a minha palavra.
44 — ausente —
44 Vós tendes por pai ao diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai. Ele foi homicida desde o princípio, e não se firmou na verdade, porque não há verdade nele. Quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso, e pai da mentira.
45 — ausente —
45 Mas, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 — ausente —
46 Quem dentre vós me convence de pecado? E se vos digo a verdade, por que não credes?
47 — ausente —
47 Quem é de Deus escuta as palavras de Deus; por isso vós não as escutais, porque não sois de Deus.
48 Yohúdi ókkole Íba re zuwabe hoór de, “Añára kí sóiyi nó hoói né, Tuñí ézzon Samári, aar Tuáñre búte faiyé?”
48 Responderam, pois, os judeus, e disseram-lhe: Não dizemos nós bem que és samaritano, e que tens demônio?
49 Isá ye zuwab der de,
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio, antes honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 — ausente —
50 Eu não busco a minha glória; há quem a busque, e julgue.
51 — ausente —
51 Em verdade, em verdade vos digo que, se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Yohúdi ókkole Íba re hoór de, “Ehón añára fakkagori zani faijjí, Tuáñre búte faiyé. Ibrahím edde nobi ókkol toh morigiyói, toóu Tuñí hoór de,
52 Disseram-lhe, pois, os judeus: Agora conhecemos que tens demônio. Morreu Abraão e os profetas; e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte.
53 Tuñí kí añárar baf Ibrahím or túaro ḍoóñr? Íba toh morigiyói, aar nobi ókkol óu morigiyói. Tuñí Nizoré Nize kii bouli ṭáaro?”
53 És tu maior do que o nosso pai Abraão, que morreu? E também os profetas morreram. Quem te fazes tu ser?
54 Isá ye ítara re zuwab der de,
54 Jesus respondeu: Se eu me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; quem me glorifica é meu Pai, o qual dizeis que é vosso Deus.
55 — ausente —
55 E vós não o conheceis, mas eu conheço-o. E, se disser que o não conheço, serei mentiroso como vós; mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 — ausente —
56 Abraão, vosso pai, exultou por ver o meu dia, e viu-o, e alegrou-se.
57 Tói Yohúdi ókkole Íba re hoór de, “Tuáñr boc toh aijjó fonzaic bosór úddwa nó óiyo, aar Tuñí Ibrahím ore deikkó dé?”
57 Disseram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinqüenta anos, e viste Abraão?
58 Isá ye ítara re hoór de,
58 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Hé hotá fúni ítara Íba re mari bolla cíl or dola feñṛai loiyé, montor Isá Nizoré argwal gorí baitul-mukaddos ottu neeligiyói.
59 Então pegaram em pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo, passando pelo meio deles, e assim se retirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.