João 20
rhg (RHG) vs NVT
1 Haftar foila din binna sore, andar taite Mogdaleni Moriyame hoboror hãse giye, ar hibaye dekedde hoboror mukottu fattorgan algaifela oiye.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, enquanto ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Hibaye dũri Simon Fitoror hãse edde dusora sahabi zare Isaye ador gorito hibar hãse aišše, ar hitarare hodde, "Hitara Malikore hoborottu loigiyegoi; ar hitara hibare hoṛe raikke ãra no zani."
2 Correu e encontrou Simão Pedro e o outro discípulo, aquele a quem Jesus amava, e disse: “Tiraram do túmulo o corpo do Senhor, e não sabemos onde o colocaram!”.
3 Toi Fitor edde he dusora sahabiwa hetunot niyoli giye edde hoboror mikka zat aššil.
3 Pedro e o outro discípulo foram ao túmulo.
4 Ar hitara dunizon ekku fũwati dũrat aššil, kintu he dusora sahabiwaye Fitorottuwaro aro beši dũriyore mummika giye edde hoborot agottu fõissegai;
4 Os dois corriam, mas o outro discípulo foi mais rápido que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 edde niyuriyore hoboror butore saiye, heṛe kafonor hor fori taikkede deikke, kintu hibaye hoboror butore no za.
5 Abaixou-se, olhou para dentro e viu ali as faixas de linho, mas não entrou.
6 Simon Fitor o hibar fise fise aišše, edde hoboror butore giye edde dekedde kafonor horgun heṛe fori roiye,
6 Então Simão Pedro chegou e entrou. Também viu ali as faixas de linho
7 Ar ze rumalgan hibar matat beraiya aššil hiyan kafonor horor fũwati nai, kintu ar ekkan zagat hok gori raka oiye.
7 e notou que o pano que cobria a cabeça de Jesus estava dobrado e colocado à parte.
8 Tarfore dusora sahabi ze age hoboror hãse fõissil, hibaye o butore giye. Hibaye deikke edde biššaš goijje.
8 O discípulo que havia chegado primeiro ao túmulo também entrou, viu e creu.
9 (Hehon foijjonto hitara kitabor ei hota buzi no fare ze, mora okkolor butottu abar hiba uṛa iyan dorhari.)
9 Pois até então não haviam compreendido as Escrituras segundo as quais era necessário que Jesus ressuscitasse dos mortos.
10 Tarfore sahabi okkol górot firi giyegoi.
10 Os discípulos voltaram para casa.
11 Toi Moriyam hoboror baire tiyai handat roiye, hibaye handat maze niyuriyore hoboror butore saiye,
11 Maria estava do lado de fora do túmulo. Chorando, abaixou-se, olhou para dentro
12 ar dekedde, dola hor finda duizon firista Isar ga ze zagat neṛai diya oil, ekzon hibar matar hentu, ar ekzon ṭengor hentu, boi taikke.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados à cabeceira e aos pés do lugar onde tinha estado o corpo de Jesus.
13 Hitara hibare hodde, "He mayafuwa, handor kiyolla?"
13 Os anjos lhe perguntaram: “Mulher, por que você está chorando?”. Ela respondeu: “Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o colocaram”.
14 In okkol hoiyore hiba fissa firi sadde Isa tiyai roiye, kintu hiba Isade hiyan hibaye buzi no fare.
14 Então, ao virar-se para sair, viu alguém em pé. Era Jesus, mas ela não o reconheceu.
15 Isaye hibare hodde, "He mayafuwa, handor kiyolla? Hare tuwor?"
15 “Mulher, por que está chorando?”, perguntou ele. “A quem você procura?” Pensando que fosse o jardineiro, ela disse: “Se o senhor o levou embora, diga-me onde o colocou, e eu irei buscá-lo”.
16 Isaye hibare hodde, "Moriyam."
16 “Maria!”, disse Jesus. Ela se voltou para ele e exclamou: “Rabôni!” (que, em aramaico, quer dizer “Mestre!”).
17 Isaye Moriyamore hodde, "Ãre no suis, kiyollahoile ãi ehono uwore Bafor hãse no zai. Tui bolke ãr báiyaindor hãse zaiyore hogoi, ze ãr edde tũwarar Baf, ze ãr edde tũwarar Allah, ãi uwore hibar hãse zair."
17 Jesus lhe disse: “Não se agarre a mim, pois ainda não subi ao Pai. Mas vá procurar meus irmãos e diga-lhes: ‘Eu vou subir para meu Pai e Pai de vocês, para meu Deus e Deus de vocês’”.
18 Toi Mogdaleni Moriyam hentu giyegoi edde sahabi okkolore hodde, "Ãi Malikore dekki!" Ar Isaye hibare ki hoil hin okkol o hibaye hitarare hoiye.
18 Maria Madalena encontrou os discípulos e lhes disse: “Vi o Senhor!”. Então contou o que Jesus havia falado.
19 He ekkui dinor hazinna, haftar foila din, Ihudi okkolor ḍore, sahabi okkol ziyot dola oiya aššil he góror doroza okkol bon gori dil. Isa nize ai hitarar maze tiyaiyore hodde, "Tũwarar šanti ok."
19 Ao entardecer daquele primeiro dia da semana, os discípulos estavam reunidos com as portas trancadas, por medo dos líderes judeus. De repente, Jesus surgiu no meio deles e disse: “Paz seja com vocês!”.
20 Ei hota hoi bade hibaye hitarare hat edde ḍak dehaiye. Sahabi okkole Malikore dekiyore beši kuši oiye.
20 Enquanto falava, mostrou-lhes as feridas nas mãos e no lado. Eles se encheram de alegria quando viram o Senhor.
21 Toi Isaye abar hodde, "Tũwarar šanti ok; zendilla ãre he Bafe defeṛaiye, ãi o tũwarare defeṛair."
21 Mais uma vez, ele disse: “Paz seja com vocês! Assim como o Pai me enviou, eu os envio”.
22 Ei hota hoiyore hibaye hitarar uwore fu diye edde hodde, "Pak Ruhure goso.
22 Então soprou sobre eles e disse: “Recebam o Espírito Santo.
23 Tũwara zodi honokiyor guna maf gori do, toile hitarar guna maf oibo, ar zodi honokiyor guna maf gori no do, toile hitarar guna maf gora no oibo."
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, eles estarão perdoados. Se não perdoarem, eles não estarão perdoados”.
24 Isa zẽtte aššil, hẽtte Ṭomas, he barozonor ekzon, (zare Didymus ḍaka oito,) hiba oinno sahabi okkolor fũwati nu aiššil.
24 Um dos Doze, Tomé, apelidado de Gêmeo, não estava com os outros quando Jesus surgiu no meio deles.
25 Toi oinno sahabi okkole hibare hodde, "Ãra Malikore dekki."
25 Eles lhe disseram: “Vimos o Senhor!”. Ele, porém, respondeu: “Não acreditarei se não vir as marcas dos pregos em suas mãos e não puser meus dedos nelas e minha mão na marca em seu lado”.
26 Ar ašṭo din bade, hibar sahabi okkole abar he górot dola oiye, edde Ṭomas o hitarar fũwati aššil, ar hẽtte dorozagun banda taki bade o Isa aišše, edde hiba hitarar maze tiyaiye, ar hodde, "Tũwarar šanti ok."
26 Oito dias depois, os discípulos estavam juntos novamente e, dessa vez, Tomé estava com eles. As portas estavam trancadas, mas, de repente, como antes, Jesus surgiu no meio deles. “Paz seja com vocês!”, disse ele.
27 Tarfore hibaye Ṭomasore hodde, "Tor õl eṛe an, ar ãr dui hat sa. Ar tor hat barai de, edde ãr ḍakot rak. Obiššaši no ois, kintu biššaši o."
27 Então, disse a Tomé: “Ponha seu dedo aqui, e veja minhas mãos. Ponha sua mão na marca em meu lado. Não seja incrédulo. Creia!”.
28 Hetunot Ṭomase zuwab diye edde hibare hodde, "Ãr Malik, ãr Allah."
28 “Meu Senhor e meu Deus!”, disse Tomé.
29 Isaye hibare hodde, "Ṭomas, tui ki ãre deikkos boli biššaš ainnos? Mubarok hitara, zara no dekiyore biššaš gore."
29 Então Jesus lhe disse: “Você crê porque me viu. Felizes são aqueles que creem sem ver”.
30 Isaye sahabi okkolor sukor sarme aro bout keramoti ham goijje, zin ei kitabot leka no o.
30 Os discípulos viram Jesus fazer muitos outros sinais além dos que se encontram registrados neste livro.
31 Kintu in okkol leka oiye, zene tũwara biššaš gori faro ze, Isa oilde Messiyah, Allar Fut, ar zene biššašor duwara tũwara hibar namot zibon fo.
31 Estes, porém, estão registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo nele, tenham vida pelo poder do seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.