Jonas 3
rhg (RHG) vs ACF
1 Bade Mabudor kalam Yunus nobir uwore dusorabar naziloil.
1 E veio a palavra do SENHOR segunda vez a Jonas, dizendo:
2 Tãi hoil; Tũi uṛo, he moha šohor, Ninivit zo, ãi tũware zin hoito hoir, hin he šohorot guzori hoidogoi.
2 Levanta-te, e vai à grande cidade de Nínive, e prega contra ela a mensagem que eu te digo.
3 Toi Yunus nobi Mabudor hokum mozin Nineveh šohorot gil. Allar nozdikot ekkan ḍõr šohor, hiyanor ek ḍakottu ar ek ḍake zaite tin din lagito.
3 E levantou-se Jonas, e foi a Nínive, segundo a palavra do Senhor. Ora, Nínive era uma cidade muito grande, de três dias de caminho.
4 Bade Yunus nobi šohorot za šuru gori ekdinor fot foijjonto fõsil, tehon tãi guzori hoil: Ar sališ din bade Nineveh dongšo oi zaiboi.
4 E começou Jonas a entrar pela cidade caminho de um dia, e pregava, dizendo: Ainda quarenta dias, e Nínive será subvertida.
5 Tehon Nineveh šohoror manuš okkole Allare biššaš goijjil. Tara ruza elan goijjil, edde tara šoṛo ḍõr beggune salaršoṭ findil.
5 E os homens de Nínive creram em Deus; e proclamaram um jejum, e vestiram-se de saco, desde o maior até ao menor.
6 Ar he hóbor zehon Ninevir badšar hãse fõsil, te o tar šingašonottu uṛi tar razfušak kulifelail edde salaršoṭ findi saior uwore boiššil.
6 Esta palavra chegou também ao rei de Nínive; e ele levantou-se do seu trono, e tirou de si as suas vestes, e cobriu-se de saco, e sentou-se sobre a cinza.
7 Ar te edde tar raz hormosari okkolor hokume ei hotagun guzori elan goridil: Manuš otóba fošu, goru sool honokiyo kissu no hok, tara hána fani mukot nodok.
7 E fez uma proclamação que se divulgou em Nínive, pelo decreto do rei e dos seus grandes, dizendo: Nem homens, nem animais, nem bois, nem ovelhas provem coisa alguma, nem se lhes dê alimentos, nem bebam água;
8 Kintu manuš edde zanuwar tara salaršoṭ findi zoto šombob Allare ḍakok. Ar fottikiye nizor nizor kufot edde kuhamottu firi aiyok.
8 Mas os homens e os animais sejam cobertos de sacos, e clamem fortemente a Deus, e convertam-se, cada um do seu mau caminho, e da violência que há nas suas mãos.
9 Oitofare, Allah hantaoibo, ar monfiraibo edde tãir zolonto gušša hom goribo, ar ãra dongšo no oiyum.
9 Quem sabe se se voltará Deus, e se arrependerá, e se apartará do furor da sua ira, de sorte que não pereçamos?
10 Hetunot Allah tarar ham, tara ze zar zar kufotottu mon firaiyede deki, Allaye tarar uwore ze dongšo ḍakianibo hoil henttu mon firail, ar hen no gore.
10 E Deus viu as obras deles, como se converteram do seu mau caminho; e Deus se arrependeu do mal que tinha anunciado lhes faria, e não o fez.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.