Gênesis 8

rhg (RHG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kintu Allaye Nuh edde hibar fũwati zahazot aššilde hár zandar okkolore monot raikke, Allaye duniyait bataš ba baiye, henot fani homa šuru goijje.
1 Então Deus lembrou de Noé e de todos os animais que estavam com ele na barca. Deus fez com que um vento soprasse sobre a terra, e a água começou a baixar.
2 Ar meṛir tolottu fani uṛa edde asmanor faṛa okkol bondo oi giyegoi, asmanottu zór diya o tamigilgoi.
2 As fontes do grande mar e as janelas do céu se fecharam. Parou de chover,
3 Ar fani meṛir uwottu lami zat taikke; ekšo fõnzaš din šeše fani bout homigiyegoi,
3 e durante cento e cinquenta dias a água foi baixando pouco a pouco.
4 edde hãt maš hõtoro dinor din zahassan Ararot faharor uwore bazigiyegoi.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a barca parou na região montanhosa de Ararate.
5 Bade doš maš foijjonto fani homat roiye; he doš mašor foila dinot faharor tuli okkol dehagiye.
5 A água continuou a baixar, até que no primeiro dia do décimo mês apareceram os picos das montanhas.
6 Ar sališ din faraizaigoi bade, Nuhuye zahazot ze zanala goijjil, hiyan hibaye kuille,
6 No fim de quarenta dias, Noé abriu a janela que havia feito na barca
7 edde uggwa hawa baire defeṛaiye, henot hiba meṛir uwottu fani fuwai no zagoi foijjonto aiya zat gorat roiye.
7 e soltou um corvo, que ficou voando de um lado para outro, esperando que a terra secasse.
8 Bade meṛir uwottu fani homigiyegoi ne, hiyan saibolla, hibaye uggwa hoitor baire defeṛaiye.
8 Depois Noé soltou uma pomba a fim de ver se a terra já estava seca;
9 Kintu hẽtte o šara duniyair uwore fani aššil boli hoitorguwaye hono mikka ṭeng rakibar zaga no fa, hetolla hibar hãse zahazot uwafes firi aišše. Ar hibaye hat niyolaidiyore hibare doijje edde zahazor butore nizor hãse raikke.
9 mas a pomba não achou lugar para pousar porque a terra ainda estava toda coberta de água. Aí Noé estendeu a mão, pegou a pomba e a pôs dentro da barca.
10 Toi hibaye aro hãt din entezar goijje, bade he hoitorguware zahazottu abar baire defeṛaiye.
10 Noé esperou mais sete dias e soltou a pomba de novo.
11 Hazinna hoitorguwa hibar hãse firi aišše; ar so, hibar ṭuṛot ugguwa tottoza zaitun fata aššil; iyanot Nuhuye buzi faijje, ze meṛir uwottu fani homi giyegoi.
11 Ela voltou à tardinha, trazendo no bico uma folha verde de oliveira. Assim Noé ficou sabendo que a água havia baixado.
12 Toi hibaye aro hãt din entezar goijje, he hoitorguware abar baire defeṛaiye, edde hiba hibar hãse ar uwafes firi nu aiye.
12 E ele esperou mais sete dias e de novo soltou a pomba, e dessa vez ela não voltou.
13 Nuhor boyoš sošo ek bosoror foila mašor foila dinor din meṛir uwottu fani fuwaigiyegoi; Toi Nuhuye zahazor sáni kulifelaiye edde baire saiye, ar so, meṛir tola fuwaigiyegoi.
13 Quando Noé tinha seiscentos e um anos, as águas que estavam sobre a terra secaram. No dia primeiro do primeiro mês, Noé tirou a cobertura da barca e viu que a terra estava secando.
14 Bade dusora mašor ek kuri hãt dinor din meṛi fuwaigiyegoi.
14 No dia vinte e sete do segundo mês, a terra estava bem seca.
15 Toi Allaye Nuhure hodde,
15 Aí Deus disse a Noé:
16 "Tui tor bou ar tor futain edde hitarar bouwain okkolore loi zahazottu niyoli zagoi.
16 — Saia da barca junto com a sua mulher, os seus filhos e as suas noras.
17 Ar tor fũwati asede hár faik, zanuwar edde buke aṛede zandar, zeto zandar zanuwar ase, hin beggunore tor fũwati niyolai loiai, hitara duniyaire bori tulok, edde fólwala ok edde beši ok."
17 Faça sair também todos os animais que estão com você, isto é, as aves, os animais domésticos, os animais selvagens e os que se arrastam pelo chão. Que eles se espalhem por toda parte e tenham muitas crias para encherem a terra.
18 Toi Nuhuye hibar bou ar futain edde hitarar bouwain okkol beggunore loi zahazottu niyoli aišše.
18 Assim Noé e a sua mulher saíram da barca, junto com os seus filhos e as suas noras.
19 Ar zar zar zat mozin hár fahari zanuwar edde hár gorwali zanuwar, hár faik, ar meṛir uwore buke solafira gorede hár kissu, zahazottu niyoli aišše.
19 Também saíram todos os animais e as aves, em grupos, de acordo com as suas espécies.
20 Tarfore Nuhuye Mabudolla ekkan kurbangah tiyar goijje edde fotti zator paki zanuwar edde faik okkolottu hougguwa loi hiyanor uwore fura-kurbani okkol kurbani goijje.
20 Noé construiu um altar para oferecer sacrifícios a Deus, o Senhor . Ele pegou aves e animais puros , um de cada espécie, e os queimou como sacrifício no altar.
21 Mabud he kurbanir kušbot kuši oiye edde mone mone hodde: "Manušolla ãi ar hono din meṛire bodduwa no diyum, zodi o manušor dil zuwan hale loti horaf. Ar zendilla ãi ehon goijji, hendilla ãi ar hár zandarore dongšo no goriyum.
21 O cheiro dos sacrifícios agradou ao Senhor , e ele pensou assim: “Nunca mais vou amaldiçoar a terra por causa da raça humana, pois eu sei que desde a sua juventude as pessoas só pensam em coisas más.
22 "Zetodin duniyai takibo,
22 Também nunca mais destruirei todos os seres vivos, como fiz desta vez. Enquanto o mundo existir, sempre haverá semeadura e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.