Gênesis 47
rhg (RHG) vs BKJ
1 Toi Yusuf giye edde Feruwanore ei hóborgan diye, hodde, "Ãr baf báiyain okkole hitarar goru sool edde hitarar nizor hár kissur loi Kenan dešottu aigiyegoi, ar ehon hitara Gušenot."
1 Então, José veio e contou a Faraó, e disse: Meu pai e meus irmãos, e seus rebanhos, e seu gado, e tudo que eles possuem vieram da terra de Canaã; e eis que eles estão na terra de Gósen.
2 Ar hibaye hibar báiyain okkolor butottu fãs zonore loiyore hitarare Feruwanor sarme hazir goijje.
2 E ele tomou alguns de seus irmãos, cinco homens, e os apresentou a Faraó.
3 Feruwane báiyain okkolore fusar goijje, "Tũwarar feša ki?"
3 E Faraó disse a seus irmãos: Qual é a vossa ocupação? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores, tanto nós como também nossos pais.
4 Ãra ei dešot forbaš goribolla aiššide, kiyollahoile õnor gulam okkole hitarar zanuwar okkol sori háibolla hono zaga no fail, kiyollahoile Kenanot raṭ beši hora oiye ar etolla aroz gorir, õnor gulam okkolore Gušenot takito do."
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra, porque teus servos não têm pastagem para seus rebanhos. Porque a fome é dolorida na terra de Canaã, por isso, suplicamos-te agora, deixa que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Toi Feruwane Yusufore hodde, "Tor baf edde tor báiyain okkol tor hãse aišše,
5 E Faraó falou a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Mišoror deš tor sarme ase; ar dešor uttom zagat tor baf edde báiyaindore bošoti goraba; hitara Gušen elehat bošoti gorok; ar hitarar butore has laikka manuš asede tor zana takile, hitarar uwore ãr nizor zanuwar zãkor zimma de."
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze teu pai e teus irmãos habitar; na terra de Gósen, deixa-os habitar. E se tu conheces algum homem de atividade entre eles, então faze-os responsáveis por meu gado.
7 Bade Yusufe hibar nizor baf Yakubore ainne edde Feruwanor sarme hazir goijje; toi Yakube Feruwanore duwa goijje,
7 E José trouxe Jacó, seu pai, e o colocou diante de Faraó, e Jacó abençoou Faraó.
8 toi Feruwane Yakubore fusar goredde, "Tũwar boyoš ho bosor oiye?"
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos anos tu tens?
9 Toi Yakube Feruwanore hodde, "Ãr forbaš hal ekšo triš bosor; ãr aiur ei olfo din, hin o hoštot haiṭṭiye. Ar hin ãr baf dada okkolor forbaš halor aiuror fuwainna no o."
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias da minha peregrinação são cento e trinta anos. Poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não alcançaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias de suas peregrinações.
10 Bade Yakube Feruwanore duwa goijje edde hitar sarmottu bidai oiye.
10 E Jacó abençoou Faraó, e saiu da presença de Faraó.
11 Toi Feruwanor hokum mozin, Yusufe Mišor dešor uttom zagat, Rameses elehat, šombotti hisabe di, hibar baf edde hibar báiyain okkolore bošobaš goribolla buwai diye.
11 E José estabeleceu seu pai e seus irmãos, e lhes deu posses na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Yusufe hibar baf báiyain edde hibar bafor hár góror manuš okkolore, hitarar fuwain mozin haiddo zuhai diye.
12 E José sustentou seu pai, e seus irmãos, e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com suas famílias.
13 Dešor hono mikka haiddo no aššil, kiyollahoile heṛe raṭ beši boiyanok oiye; Mišor edde Kenan raṭor zoriya toba oi giyegoi.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito dolorida, de modo que a terra do Egito e toda a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Ar Mišorot edde Kenanot zeto ṭiya aššil hin loi mainše haiddo kinat maze, Yusufe he šomosto ṭĩya dola gori loi Feruwanor górot ainne.
14 E José ajuntou todo o dinheiro que foi encontrado na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que eles compravam, e José levou o dinheiro para a casa de Faraó.
15 Mišor edde Kenan dešor manuš okkolor ṭĩya zehon šeš oi giyegoi, Mišor beggune Yusufor hãse aiyore hodde: "Ãrare haiddo do! Ãrattu ar hono ṭĩya nai boli ki ãra õnor sukor sarme moriyum ne?"
15 E quando o dinheiro acabou na terra do Egito, e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José, e disseram: Dá-nos pão, por que morreremos na tua presença? Pois o dinheiro acabou.
16 Yusufe hodde, "Tũwarattu ṭĩya šeš oigilegoi tũwarar goru sool do, toi ãi tũwarar zanuwaror bodole tũwarare haiddo diyum."
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vos darei pelo vosso gado, se não há dinheiro.
17 Toi hitara hitarar zanuwar okkol Yusufor hãse ainne, toi Yusufe gũra, soolor zak, gorur zak, edde gada, hin okkolor bodole tarare haiddo diye. Ebafe Yusufe hitarar hár goru sool okkolor bodole hitarare haiddo diye edde he bosor lalon falon goijje.
17 E eles levaram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca pelos cavalos, e pelos rebanhos, e pelo gado dos rebanhos, e pelos jumentos. E durante aquele ano ele os alimentou em troca de todo o seu gado.
18 He bosor haṛi zaigoi bade hitara dusora bosor aiyore hodde, "Ãra ãrar malikor hãse kissu gufon no goriyum, ãrar ṭĩya beggun furaigiyegoi, ar goru sool o õnor oiye; ar ãrar ga edde zobin sara malikore sarme rakibolla ãrattu ar kissu nai.
18 Quando aquele ano terminou, vieram a ele no segundo ano, e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que o nosso dinheiro acabou. Meu senhor também tem nossos rebanhos de gado. Nada nos sobrou diante da vista do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
19 Õnor sukor sarme ãra edde zobin šoho kiyolla moritam? Ãrare edde ãrar zobingunore haiddor bodole kini lo, ar ãra ãrar zobin šoho Feruwanor gulam oiyum. Ãrare bizor dana do, toi zene ãra zane basi fari edde no mori, ar zobingun o beabadi oi no zagoi."
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós, como a nossa terra? Compra a nós e a nossa terra por pão, e nós e nossa terra seremos servos de Faraó, e dá-nos semente, para que possamos viver, e não morrer, para que a terra não seja desolada.
20 Toi Yusufe Mišoror hár zobin Feruwanolla kini loiye, kiyollahoile Mišoriyo okkol fotti ekzone hitarar zaga besi felaiye, kiyollahoile hitarar uwore raṭ beši hora oil. Ei bafe Mišoror hár zaga Feruwanor oiye.
20 E José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam, cada homem, o seu campo, porque a fome prevalecia sobre eles. Assim, a terra passou a ser de Faraó.
21 ar Yusufe Mišoror ek šimattu loti oinno šima foijjontor manuš okkol beggunore šohorot lari loi ainne.
21 E quanto ao povo, ele os removeu para as cidades, desde uma extremidade das fronteiras do Egito até a outra extremidade.
22 hibaye šude šadu okkolor zobingun kini no lo, kiyollahoile hitara Feruwanottu bata faito, ar ze bata hitarare Feruwane dito hin loi hitara solito. Hetolla hitara hitarar zobin no bese.
22 Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes possuíam uma porção atribuída por Faraó, e comiam a sua porção que Faraó lhes dava; por isso, eles não venderam suas terras.
23 Toi Yusufe mainšore hodde, "So, aziya ãi tũwara edde tũwarar zobin Feruwanolla kiniloilam. Ei bizor dana in lo, zobinot šiṛogoi.
23 Então José disse a seu povo: Eis que neste dia comprei a vós e a vossa terra para Faraó. Vede, aqui há semente para vós, e semeareis a terra.
24 Hinot folibode hinor fãs bagor ek bag Feruwanore diba, ar baki sair bagottu bizor dana edde tũwara edde tũwarar góror manuš okkol edde tũwarar fuwaindolla haiddo oibo."
24 E acontecerá que, das colheitas, dareis uma quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semear o campo, e para vosso alimento, e para os da vossa família, e para alimento para os vossos pequenos.
25 Toi hitara hodde, "Õne ãrar foran rokka goilla, ãrar uwore õnor rahamotor nozor ok; ãra Feruwanor gulam oiyum."
25 E eles disseram: Tu salvaste as nossas vidas. Que encontremos graça à vista de meu senhor, e nós seremos servos de Faraó.
26 Yusufe Mišoror zobinor babute ei ain ze goijjil hiyan aizo foijjonto zari ase. Zendilla neki, hár fošolor fãs bagor ek bag Feruwanor. Šude šadu okkolor zobin Feruwanor no o.
26 E José fez esta lei sobre a terra do Egito até este dia, que Faraó deveria ter a quinta parte, exceto a terra dos sacerdotes, que não se tornou de Faraó.
27 Toi Israili okkol Mišoror Gušen elehat bošoti goijje. Hitara heṛe šombotti fail edde hitara fólwala oiye edde manušor zono šoinka beši oi uiṭṭe.
27 E Israel habitou na terra do Egito, na região de Gósen; e eles tinham posses ali, e cresceram, e se multiplicaram grandemente.
28 Yakub Mišor dešot hõtoro bosor basi aššil, ar Yakubor boyoš ek šo sališ hãt bosor oiye.
28 E Jacó viveu na terra do Egito por dezessete anos. Assim, toda a idade de Jacó foi cento e quarenta e sete anos.
29 Bade zehon Israil moribar ṭaim hãse aišše, hibaye hibar fut Yusufore ḍakaiyore hodde: "Ãi zodi tor doya fai taki, toile aroz gorir, tui ãr kulot hat de edde ãre hota de ze tui ãre doya dehaibi edde he mozin wada ṭik rakibi. Tũi ãre Mišorot no gãraibi,
29 E chegando-se o tempo que Israel devia morrer. Ele chamou seu filho José, e lhe disse: Se agora eu encontrei graça à tua vista, rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa, e age com bondade e verdade para comigo: Não me enterres, rogo-te, no Egito,
30 Ãi zehon ãr baf dada okkolor hãse ziraiyum, tui ãre Mišorottu niyolai loi zaiyore hitarar hoborstanot ãre gãraibi."
30 mas quando eu descansar com meus pais, tu me levarás para fora do Egito, e me enterrarás no lugar de sepultamento deles. E ele disse: Eu farei como tu disseste.
31 Toi hibaye hodde, "Tui ãr loi hosom gor." Toi hibaye hosom goijje, toi Israile bisanar šitanor mikka sojida foijje.
31 E ele disse: Jura-me. E ele lhe jurou. E Israel se curvou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.