Gênesis 47
rhg (RHG) vs ACF
1 Toi Yusuf giye edde Feruwanore ei hóborgan diye, hodde, "Ãr baf báiyain okkole hitarar goru sool edde hitarar nizor hár kissur loi Kenan dešottu aigiyegoi, ar ehon hitara Gušenot."
1 Então veio José e anunciou a Faraó, e disse: Meu pai e os meus irmãos e as suas ovelhas, e as suas vacas, com tudo o que têm, são vindos da terra de Canaã, e eis que estão na terra de Gósen.
2 Ar hibaye hibar báiyain okkolor butottu fãs zonore loiyore hitarare Feruwanor sarme hazir goijje.
2 E tomou uma parte de seus irmãos, a saber, cinco homens, e os pôs diante de Faraó.
3 Feruwane báiyain okkolore fusar goijje, "Tũwarar feša ki?"
3 Então disse Faraó a seus irmãos: Qual é o vosso negócio? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Ãra ei dešot forbaš goribolla aiššide, kiyollahoile õnor gulam okkole hitarar zanuwar okkol sori háibolla hono zaga no fail, kiyollahoile Kenanot raṭ beši hora oiye ar etolla aroz gorir, õnor gulam okkolore Gušenot takito do."
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para as ovelhas de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Toi Feruwane Yusufore hodde, "Tor baf edde tor báiyain okkol tor hãse aišše,
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 Mišoror deš tor sarme ase; ar dešor uttom zagat tor baf edde báiyaindore bošoti goraba; hitara Gušen elehat bošoti gorok; ar hitarar butore has laikka manuš asede tor zana takile, hitarar uwore ãr nizor zanuwar zãkor zimma de."
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen, e se sabes que entre eles há homens valentes, os porás por maiorais do gado, sobre o que eu tenho.
7 Bade Yusufe hibar nizor baf Yakubore ainne edde Feruwanor sarme hazir goijje; toi Yakube Feruwanore duwa goijje,
7 E trouxe José a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 toi Feruwane Yakubore fusar goredde, "Tũwar boyoš ho bosor oiye?"
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Toi Yakube Feruwanore hodde, "Ãr forbaš hal ekšo triš bosor; ãr aiur ei olfo din, hin o hoštot haiṭṭiye. Ar hin ãr baf dada okkolor forbaš halor aiuror fuwainna no o."
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos, poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 Bade Yakube Feruwanore duwa goijje edde hitar sarmottu bidai oiye.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 Toi Feruwanor hokum mozin, Yusufe Mišor dešor uttom zagat, Rameses elehat, šombotti hisabe di, hibar baf edde hibar báiyain okkolore bošobaš goribolla buwai diye.
11 E José fez habitar a seu pai e seus irmãos e deu-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Yusufe hibar baf báiyain edde hibar bafor hár góror manuš okkolore, hitarar fuwain mozin haiddo zuhai diye.
12 E José sustentou de pão a seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo as suas famílias.
13 Dešor hono mikka haiddo no aššil, kiyollahoile heṛe raṭ beši boiyanok oiye; Mišor edde Kenan raṭor zoriya toba oi giyegoi.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Ar Mišorot edde Kenanot zeto ṭiya aššil hin loi mainše haiddo kinat maze, Yusufe he šomosto ṭĩya dola gori loi Feruwanor górot ainne.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Mišor edde Kenan dešor manuš okkolor ṭĩya zehon šeš oi giyegoi, Mišor beggune Yusufor hãse aiyore hodde: "Ãrare haiddo do! Ãrattu ar hono ṭĩya nai boli ki ãra õnor sukor sarme moriyum ne?"
15 Acabando-se, pois, o dinheiro da terra do Egito, e da terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos em tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 Yusufe hodde, "Tũwarattu ṭĩya šeš oigilegoi tũwarar goru sool do, toi ãi tũwarar zanuwaror bodole tũwarare haiddo diyum."
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Toi hitara hitarar zanuwar okkol Yusufor hãse ainne, toi Yusufe gũra, soolor zak, gorur zak, edde gada, hin okkolor bodole tarare haiddo diye. Ebafe Yusufe hitarar hár goru sool okkolor bodole hitarare haiddo diye edde he bosor lalon falon goijje.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca de cavalos, e das ovelhas, e das vacas e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano por todo o seu gado.
18 He bosor haṛi zaigoi bade hitara dusora bosor aiyore hodde, "Ãra ãrar malikor hãse kissu gufon no goriyum, ãrar ṭĩya beggun furaigiyegoi, ar goru sool o õnor oiye; ar ãrar ga edde zobin sara malikore sarme rakibolla ãrattu ar kissu nai.
18 E acabado aquele ano, vieram a ele no segundo ano e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o dinheiro acabou; e meu senhor possui os animais, e nenhuma outra coisa nos ficou diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 Õnor sukor sarme ãra edde zobin šoho kiyolla moritam? Ãrare edde ãrar zobingunore haiddor bodole kini lo, ar ãra ãrar zobin šoho Feruwanor gulam oiyum. Ãrare bizor dana do, toi zene ãra zane basi fari edde no mori, ar zobingun o beabadi oi no zagoi."
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra por pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; e dá-nos semente, para que vivamos, e não morramos, e a terra não se desole.
20 Toi Yusufe Mišoror hár zobin Feruwanolla kini loiye, kiyollahoile Mišoriyo okkol fotti ekzone hitarar zaga besi felaiye, kiyollahoile hitarar uwore raṭ beši hora oil. Ei bafe Mišoror hár zaga Feruwanor oiye.
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome prevaleceu sobre eles; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 ar Yusufe Mišoror ek šimattu loti oinno šima foijjontor manuš okkol beggunore šohorot lari loi ainne.
21 E, quanto ao povo, fê-lo passar às cidades, desde uma extremidade da terra do Egito até a outra extremidade.
22 hibaye šude šadu okkolor zobingun kini no lo, kiyollahoile hitara Feruwanottu bata faito, ar ze bata hitarare Feruwane dito hin loi hitara solito. Hetolla hitara hitarar zobin no bese.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham porção de Faraó, e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso não venderam a sua terra.
23 Toi Yusufe mainšore hodde, "So, aziya ãi tũwara edde tũwarar zobin Feruwanolla kiniloilam. Ei bizor dana in lo, zobinot šiṛogoi.
23 Então disse José ao povo: Eis que hoje tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Hinot folibode hinor fãs bagor ek bag Feruwanore diba, ar baki sair bagottu bizor dana edde tũwara edde tũwarar góror manuš okkol edde tũwarar fuwaindolla haiddo oibo."
24 Há de ser, porém, que das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento, e dos que estão nas vossas casas, e para que comam vossos filhos.
25 Toi hitara hodde, "Õne ãrar foran rokka goilla, ãrar uwore õnor rahamotor nozor ok; ãra Feruwanor gulam oiyum."
25 E disseram: A vida nos tens dado; achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 Yusufe Mišoror zobinor babute ei ain ze goijjil hiyan aizo foijjonto zari ase. Zendilla neki, hár fošolor fãs bagor ek bag Feruwanor. Šude šadu okkolor zobin Feruwanor no o.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto, até ao dia de hoje, sobre a terra do Egito, que Faraó tirasse o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Toi Israili okkol Mišoror Gušen elehat bošoti goijje. Hitara heṛe šombotti fail edde hitara fólwala oiye edde manušor zono šoinka beši oi uiṭṭe.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen, e nela tomaram possessão, e frutificaram, e multiplicaram-se muito.
28 Yakub Mišor dešot hõtoro bosor basi aššil, ar Yakubor boyoš ek šo sališ hãt bosor oiye.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos, de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Bade zehon Israil moribar ṭaim hãse aišše, hibaye hibar fut Yusufore ḍakaiyore hodde: "Ãi zodi tor doya fai taki, toile aroz gorir, tui ãr kulot hat de edde ãre hota de ze tui ãre doya dehaibi edde he mozin wada ṭik rakibi. Tũi ãre Mišorot no gãraibi,
29 Chegando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e disse-lhe: Se agora tenho achado graça em teus olhos, rogo-te que ponhas a tua mão debaixo da minha coxa, e usa comigo de beneficência e verdade; rogo-te que não me enterres no Egito,
30 Ãi zehon ãr baf dada okkolor hãse ziraiyum, tui ãre Mišorottu niyolai loi zaiyore hitarar hoborstanot ãre gãraibi."
30 Mas que eu jaza com os meus pais; por isso me levarás do Egito e me enterrarás na sepultura deles. E ele disse: Farei conforme a tua palavra.
31 Toi hibaye hodde, "Tui ãr loi hosom gor." Toi hibaye hosom goijje, toi Israile bisanar šitanor mikka sojida foijje.
31 E disse ele: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.