Gênesis 35
rhg (RHG) vs ARIB
1 Bade Allaye Yakubore hodde, "Uṭ, Betelot zaiyore heṛe bošoti gor, ar tui tor bái Išor sarmottu dáigiligoide ṭaimot ze tore deha dil, heṛe he Allalla ekkan kurbangah tiyar gor."
1 Depois disse Deus a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel e habita ali; e faze ali um altar ao Deus que te apareceu quando fugias da face de Esaú, teu irmão.
2 Toi Yakube hibar foribar okkol edde hibar fũwati zara aššil beggunore hodde, "Tũwarar hãse ze hár bezatir mutti okkol ase hinore dur goro, tũwara paksaf o edde hoor bodolo.
2 Então disse Jacó à sua família, e a todos os que com ele estavam: Lançai fora os deuses estranhos que há no meio de vós, e purificai-vos e mudai as vossas vestes.
3 Ar ãra uṛi, Betelot zai, ar ze ãr mosibotor dinot ãre zuwab diye edde ze ãi zeṛe giyi ãr fũwati taikke ãi he Allalla heṛe ekkan kurbangah tiyar goriyum."
3 Levantemo-nos, e subamos a Betel; ali farei um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia, e que foi comigo no caminho por onde andei.
4 Toi hitarar hatot aššilde hár bezatir mutti okkol edde hanor guwana okkol beggun hitara Yakubore diye, edde Yakube hinore Šekimot elun gasor tolat gãraifelaiye.
4 Entregaram, pois, a Jacó todos os deuses estranhos, que tinham nas mãos, e as arrecadas que pendiam das suas orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Tarfore hitara hentu baisa diye, ar heṛiyar sairo mikkar šohoror okkolot Allar torfottu ḍor lami aišše, hetolla Yakubor futaindore honokiye fisottu lorai no za.
5 Então partiram; e o terror de Deus sobreveio às cidades que lhes estavam ao redor, de modo que não perseguiram os filhos de Jacó.
6 Yakub edde hibar fũwati aššilde beggune Kenan dešot Lušot (ziyan Betel) aišše.
6 Assim chegou Jacó à Luz, que está na terra de Canaã {esta é Betel}, ele e todo o povo que estava com ele.
7 Heṛe hibaye ekkan kurbangah tiyar goijje, edde he zagar nam diye El-Betel, kiyollahoile báiyor hãsottu dáizaibar šomot Allaye Yakubore he zagat deha dil.
7 Edificou ali um altar, e chamou ao lugar El-Betel; porque ali Deus se lhe tinha manifestado quando fugia da face de seu irmão.
8 Ar Rebekar daima, Deborah entehal oiye edde Betelor baire elun gasor tole dohon gora oiye, hetolla he zagar nam diya oiye Allon Bakuth (handibar-elun gas).
8 Morreu Débora, a ama de Rebeca, e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho, ao qual se chamou Alom-Bacute.
9 Yakube Paddan Aramottu aizaigoi bade Allaye hibare abar deha diye edde rahamot goijje.
9 Apareceu Deus outra vez a Jacó, quando ele voltou de Padã-Arã, e o abençoou.
10 Allaye hibare hodde, "Tor nam Yakub, kintu tore ar Yakub no ḍaka no oibo. Tor nam oibo Israil;" ar hibaye hibar nam raikke Israil.
10 E disse-lhe Deus: O teu nome é Jacó; não te chamarás mais Jacó, mas Israel será o teu nome. Chamou-lhe Israel.
11 Toi Allaye hibare hodde, "Ãi Allah, he Šorbo-Šoktiwala; fólwala o edde bari uṭ. Tor butottu ek zati, oi, bout zati okkol aibo, ar tor bongšottu badša okkol oibo.
11 Disse-lhe mais: Eu sou Deus Todo-Poderoso; frutifica e multiplica-te; uma nação, sim, uma multidão de nações sairá de ti, e reis procederão dos teus lombos;
12 Ze deš ãi Ibrahim edde Isakore dilam hiyan ãi tore o diyum, ar tui bade tor bongšore diyum."
12 a terra que dei a Abraão e a Isaque, a ti a darei; também à tua descendência depois de ti a darei.
13 Toi Allah hibar hentu uwor mikka uṛi giyegoi, zeṛe hibaye hiba loi hota hoil hentu.
13 E Deus subiu dele, do lugar onde lhe falara.
14 Toi Yakube ze zagat hibaye hibar loi hota hoiye hiyanot ugguwa fattoror faiya buwaiye, toi hibar uwore šoraf edde tel ḍaille.
14 Então Jacó erigiu uma coluna no lugar onde Deus lhe falara, uma coluna de pedra; e sobre ela derramou uma libação e deitou-lhe também azeite;
15 Allaye ze zagat hiba loi hota hoil Yakube he zagar nam raikke Betel.
15 e Jacó chamou Betel ao lugar onde Deus lhe falara.
16 Tarfore hitara Betelottu baisa diye edde Efratot gólite ehono hoddur dure ase, hen šomot Rahelaye ek fuwa biyaiye, ar hibattu fuwa halasi oite beši hošṭo oil.
16 Depois partiram de Betel; e, faltando ainda um trecho pequeno para chegar a Efrata, Raquel começou a sentir dores de parto, e custou-lhe o dar à luz.
17 Hibaye fuwa biyar biš zehon aro beši oiye, hibar daimaye hibare hodde, "No ḍorais, ebar o tottu ek fut oibo."
17 Quando ela estava nas dores do parto, disse-lhe a parteira: Não temas, pois ainda terás este filho.
18 Kintu hiba šeš niyaš felai mori zargoide šomot, hibaye hibar futor nam raikke Ben-Oni, kintu hitar bafe nam raikke Benyamin.
18 Então Raquel, ao sair-lhe a alma {porque morreu}, chamou ao filho Benôni; mas seu pai chamou-lhe Benjamim.
19 Toi Rahela mori giyegoi, edde Efrator (ziyan Betlehemor) fõtor hãsat hibare dohon gora oiye.
19 Assim morreu Raquel, e foi sepultada no caminho de Efrata {esta é Bete-Leém}.
20 Yakube hibar hoboror uwore ugguwa fattor faiya buwaiye, ar hiyan ehono foijjonto Rahelar hoboror faiyar sinno ase.
20 E Jacó erigiu uma coluna sobre a sua sepultura; esta é a coluna da sepultura de Raquel até o dia de hoje.
21 Tarfore Israile baisa diye edde Migdol Edaror oḍakottu ṭambu gãijje.
21 Então partiu Israel, e armou a sua tenda além de Migdal-Eder.
22 Israil he dešot bošobaš goredde ṭaimot, Rubene zai hitar bafor bandi bou Bilhah loi gum giye, ar Israile hiyan fuinne.
22 Quando Israel habitava naquela terra, foi Rúben e deitou-se com Bila, concubina de seu pai; e Israel o soube. Eram doze os filhos de Jacó:
23 Lear futain okkol oilde:
23 Os filhos de Léia: Rúben o primogênito de Jacó, depois Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom;
24 Rahelar futain okkol oilde:
24 os filhos de Raquel: José e Benjamim;
25 Rahelar bandi Bilhar futain okkol oilde:
25 os filhos de Bila, serva de Raquel: Dã e Naftali;
26 Lear bandi Zilpar futain okkol oilde:
26 os filhos de Zilpa, serva de Léia: Gade e Aser. Estes são os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Bade Yakube Mamre Kiryat-Arbat (hiyan oilde Hebronot) ze zagat Ibrahim edde Isak takito heṛe hibar baf Isakor hãse aišše.
27 Jacó veio a seu pai Isaque, a Manre, a Quiriate-Arba {esta é Hebrom}, onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 Isak ekšo aši bosor basi aššil.
28 Foram os dias de Isaque cento e oitenta anos;
29 Tarfore hiba šeš niyaš felaiye edde morigiyegoi. Hiba furafuri zibon haṛaiyore edde bura boyošot entehal goriyore hibar fordada okkolor loi dola oiyegoi. Ar hibar futain Iš edde Yakube hibare dohon goraiye.
29 e, exalando o espírito, morreu e foi congregado ao seu povo, velho e cheio de dias; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.