Gênesis 33
rhg (RHG) vs NVI
1 Bade Yakube suk tuli saiye, ar so, Iš aiyer edde hibar fũwati sair šot manuš ase; hetunot hibaye fuwaingunore Leah, Rahela edde dui bandir hãse bag gori diye.
1 Quando Jacó olhou e viu que Esaú estava se aproximando, com quatrocentos homens, dividiu as crianças entre Lia, Raquel e as duas servas.
2 Ar hibaye age bandi edde hitarar fuwaindore agottu diye, tarfore fisottu Leah edde hibar fuwaindore, bade šešottu Rahela edde Yusufore diye.
2 Colocou as servas e os seus filhos à frente, Lia e seus filhos depois, e Raquel com José por último.
3 Ar hiba nize hitarar agottu giye edde meṛit hãt bar mata niyuraiyore ijjot gori gori hibar báiyor hãse hazir oiye.
3 Ele mesmo passou à frente e, ao aproximar-se do seu irmão, curvou-se até o chão sete vezes.
4 Toi Iše Yakubor loi dola oibolla dũri aišše edde Yakub loi ãzaãzi goijje, edde golat dori suma diye, ar hitara hainde.
4 Mas Esaú correu ao encontro de Jacó e abraçou-se ao seu pescoço, e o beijou. E eles choraram.
5 Bade Iše suk tuli mayafuwain okkol edde fuwain okkolore deki fusar goredde, tor fũwati itara hontara?
5 Então Esaú ergueu o olhar e viu as mulheres e as crianças. E perguntou: "Quem são estes? " Jacó respondeu: "São os filhos que Deus concedeu ao teu servo".
6 Toi bandi okkol edde hitarar fuwain okkole sarme zaiyore Išore mata niyuraiyore ijjot goijje.
6 Então as servas e os seus filhos se aproximaram e se curvaram.
7 Bade Leah edde hibar fuwain okkole sarme aišše edde mata niyuraiyore ijjot goijje. Ar šešottu Yusufe edde Rahela sarme giye, ar hitara o mata niyuraiyore ijjot goijje.
7 Depois, Lia e os seus filhos vieram e se curvaram. Por último, chegaram José e Raquel, e também se curvaram.
8 Toi Iše hodde, "Ãi ze dol okkol dekilam in kiyolla?"
8 Esaú perguntou: "O que você pretende com todos os rebanhos que encontrei pelo caminho? " "Ser bem recebido por ti, meu senhor", respondeu Jacó.
9 Kintu Iše hodde, "Ãttu beši ase, oh bái. Tottu zin ase hin tottu takok."
9 Disse, porém, Esaú: "Eu já tenho muito, meu irmão. Guarde para você o que é seu".
10 Yakube hodde, "No, ãi foriyad gori hoir, zodi ãi tũwar nozorottu doya faiyide o, toile tũi ãr ei hadiya goso, kiyollahoile ãi tũwar muk sa ãlla hiyan ãi Allar siyara saiyifan, ze tũi ãre kuši mone goisso.
10 Mas Jacó insistiu: "Não! Se te agradaste de mim, aceita este presente de minha parte, porque ver a tua face é como contemplar a face de Deus; além disso, tu me recebeste tão bem!
11 Meherbani gori tũwar hãse ana oiyede ei hadiyagun goso, kiyollahoile Allaye ãre rahamot goijje, edde ãttu hár kissu ase." Ar Yakube beši foriyad goijje buli Iše hin goisse.
11 Aceita, pois, o presente que te foi trazido, pois Deus tem sido favorável para comigo, e eu já tenho tudo o que necessito". Jacó tanto insistiu que Esaú acabou aceitando.
12 Toi Iše hodde, "Aio, ãra baisa di edde zai, ar ãi tor agottu zaiyum."
12 Então disse Esaú: "Vamos seguir em frente. Eu o acompanharei".
13 Yakube hodde, "Ãr malike to zano, ei fuwain okkol aizo gura, ar dudor sai sool edde faṛi berasool edde goru in okkololla o ãttu bafa foribo, ekdin o zodi itarare zoltigori loigile zanuwaror zãk okkol beggun morizaiboi.
13 Jacó, porém, lhe disse: "Meu senhor sabe que as crianças são frágeis e que estão sob os meus cuidados ovelhas e vacas que amamentam suas crias. Se forçá-las demais na caminhada, um só dia que seja, todo o rebanho morrerá.
14 Hetolla foriyad gorir, oh ãr malik, tũi tũwar gulam okkolore loi age zogoi, ar ãi ãr malikor hãse Seirot no fõsigoi foijjonto sarmor zanuwaror zãk edde fuwain okkolor ãṛar goti buzi aste aste aiššum."
14 Por isso, meu senhor, vai à frente do teu servo, e eu sigo atrás, devagar, no passo dos rebanhos e das crianças, até que eu chegue ao meu senhor em Seir".
15 Hetunot Iše hodde, "Toile ãr fũwati asede hentu manuš hodunore tor hãse raki zaito de."
15 Esaú sugeriu: "Permita-me, então, deixar alguns homens com você". Jacó perguntou: "Mas para quê, meu senhor? Ter sido bem recebido já me foi suficiente! "
16 Toi Iše he din Seiror mikka hibar baisar uzu firi giyegoi.
16 Naquele dia Esaú voltou para Seir.
17 Ar Yakube baisa di Sukkotot zai nizolla gór edde zanuwar okkololla ho ekkan ura bainde, hetolla he zagare Sukkot ḍaka oiye.
17 Jacó, todavia, foi para Sucote, onde construiu uma casa para si e abrigos para o seu gado. Foi por isso que o lugar recebeu o nome de Sucote.
18 Ar Yakub Paddan Aramottu niyoli aiyore hiba aramor sãte Kenanor Šekim šohorot aišše edde šohoror barkule ṭambu maijje.
18 Tendo voltado de Padã-Arã, Jacó chegou a salvo à cidade de Siquém, em Canaã, e acampou próximo da cidade.
19 Bade hibaye ze zagat ṭambu gãijje hiyanore ekšot rufar foiša diyore Šekimor baf, Hamoror futaindottu kini loiye.
19 Por cem peças de prata comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, a parte do campo onde tinha armado acampamento.
20 Heṛe hibaye ekkan kurbangah tuille edde hiyanore El-Elohe Israil nam diye.
20 Ali edificou um altar e lhe chamou El Elohe Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.