Gênesis 33
rhg (RHG) vs NAA
1 Bade Yakube suk tuli saiye, ar so, Iš aiyer edde hibar fũwati sair šot manuš ase; hetunot hibaye fuwaingunore Leah, Rahela edde dui bandir hãse bag gori diye.
1 Quando Jacó ergueu os olhos, viu que Esaú se aproximava, e com ele quatrocentos homens. Então repartiu os filhos entre Lia, Raquel e as duas servas.
2 Ar hibaye age bandi edde hitarar fuwaindore agottu diye, tarfore fisottu Leah edde hibar fuwaindore, bade šešottu Rahela edde Yusufore diye.
2 Pôs as servas e seus filhos à frente, Lia e seus filhos atrás deles e Raquel e José por último.
3 Ar hiba nize hitarar agottu giye edde meṛit hãt bar mata niyuraiyore ijjot gori gori hibar báiyor hãse hazir oiye.
3 E ele mesmo, adiantando-se, prostrou-se em terra sete vezes, até aproximar-se de seu irmão.
4 Toi Iše Yakubor loi dola oibolla dũri aišše edde Yakub loi ãzaãzi goijje, edde golat dori suma diye, ar hitara hainde.
4 Então Esaú correu ao encontro dele e o abraçou; pôs os braços em volta do pescoço dele e o beijou; e choraram.
5 Bade Iše suk tuli mayafuwain okkol edde fuwain okkolore deki fusar goredde, tor fũwati itara hontara?
5 Daí, levantando os olhos, Esaú viu as mulheres e os meninos e disse: — Quem são estes que estão com você? Jacó respondeu: — Os filhos com que Deus agraciou este seu servo.
6 Toi bandi okkol edde hitarar fuwain okkole sarme zaiyore Išore mata niyuraiyore ijjot goijje.
6 Então se aproximaram as servas, elas e seus filhos, e se prostraram.
7 Bade Leah edde hibar fuwain okkole sarme aišše edde mata niyuraiyore ijjot goijje. Ar šešottu Yusufe edde Rahela sarme giye, ar hitara o mata niyuraiyore ijjot goijje.
7 Chegaram também Lia e seus filhos e se prostraram. Por último chegaram José e Raquel e se prostraram.
8 Toi Iše hodde, "Ãi ze dol okkol dekilam in kiyolla?"
8 Esaú perguntou: — Qual é o seu propósito com todos esses grupos que encontrei? Jacó respondeu: — É para obter favor na presença de meu senhor.
9 Kintu Iše hodde, "Ãttu beši ase, oh bái. Tottu zin ase hin tottu takok."
9 Então Esaú disse: — Eu tenho muitos bens, meu irmão; guarde o que você tem.
10 Yakube hodde, "No, ãi foriyad gori hoir, zodi ãi tũwar nozorottu doya faiyide o, toile tũi ãr ei hadiya goso, kiyollahoile ãi tũwar muk sa ãlla hiyan ãi Allar siyara saiyifan, ze tũi ãre kuši mone goisso.
10 Mas Jacó insistiu: — Não recuse. Se alcancei favor na sua presença, peço que aceite o meu presente, porque ver o seu rosto é como contemplar o semblante de Deus; e você me acolheu tão bem.
11 Meherbani gori tũwar hãse ana oiyede ei hadiyagun goso, kiyollahoile Allaye ãre rahamot goijje, edde ãttu hár kissu ase." Ar Yakube beši foriyad goijje buli Iše hin goisse.
11 Portanto, aceite o meu presente, que eu lhe trouxe. Porque Deus tem sido generoso para comigo, e tenho fartura. E insistiu com ele, até que o aceitou.
12 Toi Iše hodde, "Aio, ãra baisa di edde zai, ar ãi tor agottu zaiyum."
12 Então Esaú disse: — Vamos partir e seguir viagem. Eu irei à sua frente.
13 Yakube hodde, "Ãr malike to zano, ei fuwain okkol aizo gura, ar dudor sai sool edde faṛi berasool edde goru in okkololla o ãttu bafa foribo, ekdin o zodi itarare zoltigori loigile zanuwaror zãk okkol beggun morizaiboi.
13 Porém Jacó lhe disse: — Meu senhor sabe que estes meninos são fracos, e tenho comigo ovelhas e vacas de leite. Se forçados a caminhar demais um só dia, morrerão todos os rebanhos.
14 Hetolla foriyad gorir, oh ãr malik, tũi tũwar gulam okkolore loi age zogoi, ar ãi ãr malikor hãse Seirot no fõsigoi foijjonto sarmor zanuwaror zãk edde fuwain okkolor ãṛar goti buzi aste aste aiššum."
14 Passe meu senhor adiante de seu servo; eu seguirei aos poucos, no passo do gado que me vai à frente e no passo dos meninos, até chegar a meu senhor, em Seir.
15 Hetunot Iše hodde, "Toile ãr fũwati asede hentu manuš hodunore tor hãse raki zaito de."
15 Esaú respondeu: — Então permita que eu deixe com você alguns dessa gente que está comigo. Jacó respondeu: — Para quê? Basta que eu alcance favor aos olhos de meu senhor.
16 Toi Iše he din Seiror mikka hibar baisar uzu firi giyegoi.
16 Assim, naquele dia Esaú voltou para Seir, pelo caminho por onde tinha vindo.
17 Ar Yakube baisa di Sukkotot zai nizolla gór edde zanuwar okkololla ho ekkan ura bainde, hetolla he zagare Sukkot ḍaka oiye.
17 E Jacó foi para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez cabanas para o seu gado. Por isso, o lugar se chamou Sucote.
18 Ar Yakub Paddan Aramottu niyoli aiyore hiba aramor sãte Kenanor Šekim šohorot aišše edde šohoror barkule ṭambu maijje.
18 Voltando de Padã-Arã, Jacó chegou são e salvo à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã, e armou a sua tenda junto da cidade.
19 Bade hibaye ze zagat ṭambu gãijje hiyanore ekšot rufar foiša diyore Šekimor baf, Hamoror futaindottu kini loiye.
19 A parte do campo, onde tinha armado a sua tenda, ele a comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Heṛe hibaye ekkan kurbangah tuille edde hiyanore El-Elohe Israil nam diye.
20 E levantou ali um altar e lhe deu o nome de “Deus, o Deus de Israel”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.