Gênesis 29
rhg (RHG) vs ARIB
1 Bade Yakube zat roiye edde fuk mullukka okkolor dešot aišše.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.
2 Heṛe hibaye maṛot maze uggwa kuwa deikke, ar so, hibar ḍake tinnuwa berasoolor zãk luṛiroiye, kiyollahoile he kuwattu hinore fani fiyaito. Ar kuwawar mukot ekkan beši ḍõr fattor.
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Ar heṛe zãk okkol beggun zẽtte dola oito, hitara kuwar mukor fattorguware algaiyore zãkore fani fiyaito. Tarfore hitara fattorguware abar uwafes loi kuwar mukot buwai dito.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
4 Yakube soolsoroya okkolore fusar goredde, "Ãr báiyain okkol, tũwara hoṛiyar?"
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.
5 Yakube hitarare hodde, "Tũwara Nahuror nati, Labonore sino ne?"
5 Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.
6 Tarfore Yakube hitarare hodde, "Hiba bala asede no ne?"
6 Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
7 Yakube hodde, "So, beil foitte ar bout deri ase, zanuwaror zãk okkolore ekottro goribar ṭaim aizo no o. Tũwara bolke tũwarar soolgunore fani fiyaiyore hinore abar soraito loizo."
7 Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Hitara zuwabe hodde, "Ãra hen gori no faijjum, zãk beggun ekottro no o foijjonto, toi kuwar mukottu fattorgan algaiyore ãra zãkore fani fiyai faijjumde."
8 Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
9 Yakube ehono hitara loi hota hor, hen šomot Rahela hibar bafor berasoolor zãk loi heṛe aišše, kiyollahoile hiba aššilde soolsoroni.
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
10 Toi Yakube zehon hibar mamu Labonor zi Rahelare edde Labonor soolor zãkore deikke, hibaye ḍake zai kuwar mukottu fattorgan algaiye edde hibar mamu Labonor zãkore fani fiyaiye.
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Bade Rahelare suma diye edde õraguzori handa šuru goijje.
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
12 Toi Yakube Rahelare hoil ze hiba hibar bafor egena edde Rebekar fut. Toi hibaye dũri giye edde hiyan bafore hoiye.
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
13 Ar Labone hitar boinor fut Yakubor babute funiyore, dũri hibar loi deha goitto giye, edde hibar loi ãzaãzi goijje, edde hibare suma diye, edde hibare hitar górot loi ainne, ar heṛe Yakube hitare in okkol beggun hoiye.
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
14 Bade Labone hibare hodde, "Soiyi tui ãr nizor ãḍḍi edde gusto."
14 Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
15 bade Labone Yakubore hodde, "Tui ãr egena buli ki bina muzoriye ãr ham goribi ne? Tore beton ki diya foribo ãre ho."
15 Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
16 Labonottu duizon zi ase; ḍõrguwar nam Leah, ar šoṛowar nam Rahela.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
17 Leattu aššilde šude duwa šundor suk, kintu Rahelar hara ga edde siyara, hár kissu šundor aššil.
17 Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Yakube Rahelare muhabbot goitto. Yakube hodde, "Tũwar šoṛo zi Rahelalla ãi hãt bosor tũwar gulami goijjium."
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.
19 Labone hodde, "Ãi hibare oinno honokiyore diyattuwaro tor diya iyan ãlla aro bala oibo. Tui ãr hãse tak!"
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
20 Toi Yakube Rahelalla hãt bosor gulami goijje, ar hibattu hibar uwore muhabbotor zoriya hinore hibattu šude kissu dinor ḍoil laigge.
20 Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Tarfore Yakube Labonore hodde, "Ãr din šeš oiye, ehon ãr bou ãre do, ãi zene hiba loi taki fari."
21 Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
22 Toi Labone heṛiyar manuš okkol beggunore ekkui fũwati goijje, edde ek hánar entezam goijje.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Ar hazinna zehon oiye, hite hitar zi Leare loi Yakubor hãse ani diye, toi Yakube hibar loi taikke.
23 À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
24 Labone hitar bandi Zilpare hitar zi Lealla daima hisabe hibare diye.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
25 Toi binna zehon oiye dekedde, hiba Leah! Toi Yakube Labonore hodde, "Tũi in ãr loi goijjode in ki? Ãi Rahelalla tũwar gulami goijjide, no ne? Tũi ãre dúha kene dila?"
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
26 Labone hodde, "Foila zormor age šoṛoware biya diya iyan ãrar ei zagar niyom no.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
27 Tui ei biyar hãt dinna furon gor; bade aro hãt bosor gulamir bodole ãra tore šoṛoware o diyum."
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
28 Henot Yakube hendilla goijje, hãt dinna furon goijje, ar Labone hitar zi Rahelare o Yakubor bou oibolla diye.
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
29 Labone hitar bandi Bilhare Rahelalla daima hisabe hibare diye.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Yakube Rahela loi o taikke, ar hibaye Leattuwaro Rahelare beši ador goijje. Ar Yakube Labonor hãse aro hãt bosor gulami goijje.
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
31 Bade Mabude zehon deikke ze Leare ador no gore, hibaye hibare hamil oi farefan gori diye, kintu Rahela baz oi roiye.
31 Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
32 Leah hamil oiye edde ek futore biyaiye. Hibaye hitar nam raikke Ruben, kiyollahoile hibaye hodde, "Mabude ãr dukkore deikke; ebar ãr šuwamiye ãre hameka ador goribo."
32 E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
33 Hiba abar hamil oiye, edde ek futore biyaiye, toi hibaye hodde, "Ãre ador no gorede hiyan Mabude funniye, hetolla hibaye ãre iba o diyede." Toi hibaye hitar nam raikke Simeon.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.
34 Hiba abar hamil oiye edde ek futore biyaiye, toi hibaye hodde, "Ebar ãr šuwami ãlloi bazi takibo, kiyollahoile ãi hiballa tin futore zormo diyi." Toi hibaye hitar nam raikke Levi.
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.
35 Hiba abar hamil oiye edde ek futore biyaiye, toi hibaye hodde, "Ebar ãi Mabudore tarif goriyum." Toi hibaye hitar nam raikke Ehudah. Tarfore hibar fuwa biya bon oigiyegoi.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.