Gênesis 24
rhg (RHG) vs NTLH
1 Hẽtte Ibrahim bura edde boyoš beši oiye, ar Mabude hibare hár kissut duwa goijjil.
1 Abraão já estava bem velho, e o Senhor Deus o havia abençoado em tudo.
2 Ibrahime hibar góror šobsaite furan gulam, zar uwore hibattu aššilde hin beggunor hár bár aššil, hitare hodde, "Tor hattan ãr ranor tole rak.
2 Um dia ele chamou o seu empregado mais antigo, que tomava conta de tudo o que ele tinha, e disse: — Ponha a mão por baixo da minha coxa e faça um juramento.
3 Ãi tore behosto edde duniyair Allah, Mabudor sarme hosom gorai, ze Kenaniyo okkolor butore ãi bošobaš gorir, itarar butottu ãr futolla bou no anibi,
3 Jure pelo Senhor , o Deus do céu e da terra, que você não deixará que o meu filho Isaque case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
4 kintu ãr dešot ãr nizor egena okkolor hãse zai ãr fut Isakolla bou anibi."
4 Vá até a minha terra e escolha no meio dos meus parentes uma esposa para Isaque.
5 He gulame hibare hodde, "Zodi he maya fuwa ãr fũwati ei dešot aite razi no o, henoile ze deš sari tũi eṛe aigiyogoi he dešot ki abar tũwar futore loizaiyum?"
5 O empregado perguntou: — E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo? Devo levar o seu filho de volta para a terra de onde o senhor veio?
6 Ibrahime hodde, "Kiyal rakis, ãr futore tui hono mote heṛe no loizais.
6 Abraão respondeu: — Não! Não faça o meu filho voltar para lá, de jeito nenhum!
7 Mabud ze Behostor Allah, ze ãre ãr bafor gór edde ãr zormostanottu niyolai ainne, ze ãr loi hota hoiye edde hosom hái hoiye, 'Ei dešgan ãi tor bongšore diyum' hibaye tor age hibar firistare defeṛaibo, zene tui ãr futolla hentu ek bou ani faros.
7 O Senhor , o Deus do céu, me tirou da casa do meu pai e da terra dos meus parentes e jurou que daria esta terra aos meus descendentes. Ele vai enviar o seu Anjo para guiá-lo, e assim você conseguirá arranjar uma mulher para o meu filho.
8 He maya fuwa zodi tor fũwati aite razi no o, toile tui ãr hosomottu hedin azad; kintu hono mote ãr futore heṛe no loizais."
8 Se a moça não quiser vir, você ficará livre deste juramento. Porém não leve o meu filho de volta para lá, de jeito nenhum.
9 Toi he gulame hitar giros Ibrahimor ranor tole hat raki ei befare hibar loi hosom háiye.
9 Então o empregado pôs a mão por baixo da coxa de Abraão e jurou que faria o que ele havia ordenado.
10 Tarfore he gulame hitar girosor ũṭ okkolottu došwa ũṭ loi, hitar girose diyede hár ḍoilla dami zinišfati okkol loi baisa diye. Hite Aram Nahuriyamor mikka ruwana diyore Nahuror šohorot giye.
10 Em seguida o empregado pegou dez camelos de Abraão e uma porção de presentes e foi até a cidade onde Naor havia morado, na Mesopotâmia.
11 Hite heṛe šohoror baire uṭgunore ek fanir kuwar ḍake luṛai ejje; ar hiyan aššilde hazinna ṭaimot, zẽtte mayafuwainde fani tulito za.
11 Quando o empregado chegou, fez os camelos se ajoelharem perto do poço, fora da cidade. Era de tardinha, a hora em que as mulheres vinham buscar água.
12 Tarfore hite duwa gorer, "Oh Mabud, ãr giros Ibrahimor Allah, aijja ãre kamiyaf goro, edde ãr giros Ibrahimore doya dehao.
12 Aí ele orou assim: — Ó
13 So, ãi ei fanir kuwar hãsat tiyai roiyi, ar ei šohoror mainšor ziyain okkole fani tulibolla niyoli aiyer.
13 Eu estou aqui perto do poço aonde as moças da cidade vêm para tirar água.
14 Iyan endilla ok zẽtte ãi ek zuwan mayafuware hoi, 'Tor górawa lama, zene ãi fani fiyi fari,' ar hibaye ho, 'fiyo, ai tũwar uṭgunore o ãi fani diyum' henoile hiba tũwar gulam Isakolla tũwar basai gora ok. Ar iyanot ãi zaniyum ze tũi ãr girosore doya dehaiyo."
14 Vou dizer a uma delas: “Por favor, abaixe o seu pote para que eu beba um pouco de água.” Se ela disser assim: “Beba, e eu vou dar água também para os seus camelos”, que seja essa a moça que escolheste para o teu servo Isaque. Se isso acontecer, ficarei sabendo que foste bondoso para o meu patrão.
15 Ar so, ei duwa goijja no oite, Rebekah góra handot loi niyoli aiyer. Hiba aššilde Ibrahimor bái Nahuror bou Melkar fut Betuelor zi.
15 Ele nem havia acabado a oração, quando Rebeca veio, carregando o seu pote no ombro. Ela era filha de Betuel, que era filho de Milca e de Naor, o irmão de Abraão.
16 He zuwan maya fuwawa aššil beši šundori, ek kumari, zibare hono manuše no sue. Hiba kuwat laimme edde góra furai loi abar uwafes uṛi aišše.
16 Rebeca era uma linda moça, ainda virgem; nenhum homem havia tocado nela. Ela desceu até o poço, encheu o seu pote e subiu.
17 Hen šomot gulammuwaye dũri hibar sarme zaiyore hodde, "Meherbani gori, tor górattu ãre ekka fani fito de."
17 Então o empregado de Abraão foi correndo se encontrar com ela e disse: — Por favor, deixe que eu beba um pouco da água do seu pote.
18 Hibaye hodde, "Malik, fani fiyo," ar toratori górawa hibar handottu hibar hatot lamaiye edde hitare fani fito diye.
18 — O senhor pode beber — respondeu ela. E rapidamente abaixou o pote e o segurou enquanto ele bebia.
19 Ar hibaye hitare fani fito di bade hodde, "Ãi tũwar uṭgunolla o fani tuliyum, zetun hitara fani fiya šeš no gore."
19 Depois de lhe dar de beber, a moça disse: — Vou tirar água também para os seus camelos e lhes darei de beber o quanto quiserem.
20 Tarfore hibaye toratori hibar górar fanigun zanuwarore fani habade nor kulot ḍali diyore dũri abar kuwar ḍake fani tulibolla giye, edde hitar hár uṭ okkololla fani tuille.
20 Rapidamente ela despejou a água no bebedouro e correu várias vezes ao poço a fim de tirar água para todos os camelos.
21 Ar manušwaye nizamot hibar uzu saiye, Mabude hitar baisa kamiyaf goijje ne na ki no gore zanibolla.
21 Enquanto isso o homem, sem dizer nada, ficou observando a moça para saber se o Senhor Deus havia ou não abençoado a sua viagem.
22 Uṭgune fani fiya šeš oi bade, manušwaye adá šekel uzonor ugguwa šunar nakful, edde dui hatolla doš šekel uzonor duiyan šunar haru hibar sarme bair goijje.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou uma argola de ouro, que pesava seis gramas, e colocou no nariz dela. E também lhe deu duas pulseiras de ouro, que pesavam mais de cem gramas.
23 Toi hite hodde, "Tui haro zi, meherbani gori ãre ho, tor bafor górot ãra rait haṛaibolla hono ekkan zaga ase ne?"
23 Em seguida perguntou: — Por favor, diga quem é o seu pai. Será que na casa dele há lugar para os meus homens e eu passarmos a noite?
24 Hibaye zuwabe hodde, "Ãi Melkar fut Betuelor zi, zare Melkaye Nahurolla biyaiye."
24 Ela respondeu: — Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.
25 Hibaye aro hodde, "Ãrar górot beša beši ker edde buši ase edde takibar zaga o ase."
25 Na nossa casa há lugar para dormir e também bastante palha e capim para os camelos.
26 Hetunot he manušwaye Mabudor soida foriyore šukuriya zanaiye,
26 Então o homem se ajoelhou e adorou a Deus, o Senhor .
27 ar hodde, "Hár tarif ãr giros Ibrahimor Allah Mabudore, zibaye ãr girosor mutallek hibar doya edde imandari dehare forai no fele. Ãre o fõtot, he Mabude rasta dehaiyore ãr girosor egena báiyor górot ainne."
27 Ele disse: — Bendito seja o
28 Bade he zuwan mayafuwawaye dũri zaiyore hibar mar górot ei hota okkolore hoiye.
28 A moça foi correndo para a casa da sua mãe e contou o que havia acontecido. Rebeca tinha um irmão chamado Labão, o qual viu a argola no nariz da irmã e as pulseiras nos seus braços e a ouviu contar o que o homem tinha dito para ela. Labão saiu correndo e foi buscar o empregado de Abraão, que havia ficado de pé, ao lado dos camelos, ali perto do poço.
29 Ar Rebekkattu Labon name ek bái aššil, hite oi kuwar ḍake manušwar hãse dũri giye,
29 — ausente —
30 Hite zehon nakful edde hitar boinor hatot haru deikke, ar manušwaye hoilde hin hitar boine hodde funniye, hite niyoliyore he manušwar hãse giye, edde hite kuwar hãsat ũṛor ḍake tiyat lotfaiye.
30 — ausente —
31 Toi hite hodde, "Oh Mabudor rahamotwala manuš, aiyo! Baire kiyolla tiyai taikko? Ãi õnolla gór edde uṭgunolla zaga ṭik goijji."
31 Labão disse: — Venha comigo, homem abençoado por Deus, o
32 Toi manušware górot ainne edde uṭgunottu fũza lamai loiye. Ar uṭgunore ker edde buši diye, ar manušwa edde hitar sãti mainšore ṭeng dúibolla fani diye.
32 Então o homem entrou na casa. Labão tirou a carga dos camelos e lhes deu palha e capim. Depois trouxe água para que o empregado de Abraão e os seus companheiros lavassem os pés.
33 Tarfore zehon hána ainne, hetunot manušwaye hodde, "Ãi ãr hota hoiya no o foijjonto ãi hána no háiyum."
33 Quando trouxeram a comida, o homem disse: — Eu não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. — Fale — disse Labão.
34 Toi hite hor, "Ãi Ibrahimor gulam.
34 Então ele disse o seguinte: — Eu sou empregado de Abraão.
35 Mabude ãr girosore beša beši rahamot goijje, ehon hiba ekzon beši ḍõr manuš, ar hibaye hibare beši goru sool šuna rufa gulam edde bandi ar uṭ gada diye.
35 O Senhor Deus abençoou muito o meu patrão, e ele ficou rico. O Senhor lhe deu rebanhos de ovelhas e cabras, gado, prata, ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Ãr girosor bou, Saraye hibar ei bura boyošot ãr girosolla ek futore biyaiye. Hitare hibar nizor hár kissu difelaiye.
36 Sara, a sua mulher, mesmo depois de velha, deu um filho ao meu patrão, e o filho herdará tudo o que o pai tem.
37 Ar ãr girose ãre endilla hoi hosom goraiye, 'Ãi zarar dešot bošobaš gorir, he Kenaniyo okkolor ziyain okkolottu ãr futolla bou no anibi,
37 O meu patrão me fez jurar que eu faria o que ele ordenasse e me disse: “Não deixe que o meu filho case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
38 kintu tui ãr bafor górot zaibi edde ãr nizor egenar butottu ãr futolla ugguwa bou anibi.'
38 Vá até o lugar onde mora a família do meu pai e no meio dos meus parentes escolha uma mulher para ele.”
39 "Tarfore ãi ãr girosore fusar goijjilam, 'Kintu mayafuwa zodi ãr fũwati aito no sa ka?'
39 Então eu lhe perguntei: “E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo?”
40 "Hibaye ãre hoil, 'Ãi zar sarme sola fira gori he Mabude firistare tor fũwati defeṛaibo edde tor baisare kamiyaf goraibo, toi zene ãr bafor gór edde egena okkolor butottu ãr futolla bou ani faros.
40 Ele me respondeu: “Eu tenho obedecido fielmente a Deus, o Senhor . Ele enviará o seu Anjo para estar com você, e tudo dará certo. No meio da minha gente, na família do meu pai, você escolherá uma mulher para o meu filho.
41 Tui ãr egenar górot zai bade zodi hitara hibare no de toile tui ãr ei hosomottu azad.'
41 Se você falar com os meus parentes, e eles não quiserem dar a moça, então você ficará livre do juramento que me fez.”
42 "Aijja ãi zẽtte kuwar ḍake aišši, ãi hoiyide, 'Oh Mabud, ãr giros Ibrahimor Allah, meherbani gori tũi ãr ei baisare kamiyaf goro.
42 — E foi assim que hoje cheguei ao poço e disse a Deus o seguinte: “Ó Senhor , ó Deus de Abraão, o meu patrão, eu peço que aquilo que vou fazer dê certo.
43 Ar so, ãi ei kuwar ḍake tiyai roiyi. Hono zuwan maya fuwa zodi fani tulito aiye, ãi hibare hoiyum, "Meherbani gori, tũwar górattu ãre ekka fani fiyabo,"
43 Eu estou aqui ao lado do poço. Quando uma moça vier tirar água, eu vou pedir que me dê de beber da água do seu pote.
44 ar hibaye zodi ãre ho, "Fani fiyo, Ãi tũwar uṭgunolla o fani tuliyum," henoile hiba he maya fuwa ok, zibare Mabude ãr girosor futolla basona goijje.'
44 Se ela concordar e também se oferecer para tirar água para os meus camelos, que seja essa a que escolheste para ser mulher do filho do meu patrão.”
45 "Ãr dilot ei hota howa šeš no oite, Rebekah góra handot loi, niyoli aišše. Hiba kuwat laimme edde fani tuille, ar ãi hibare hoidde, 'Meherbani gori ãre ekka fani do.'
45 Eu nem havia acabado de fazer essa oração em silêncio, quando Rebeca veio com um pote no ombro, desceu até o poço e tirou água. Aí eu disse: “Dê-me um pouco de água, por favor.”
46 "Hibaye toratori hibar górawa handottu lamaiye edde hodde, 'Fani fiyo, ar ãi tũwar uṭgunore o fani diyum.' Toi ãi fani filam, edde hibaye uṭgunore o fani diye.
46 Ela abaixou depressa o seu pote e disse: “Pode beber, e vou dar de beber também aos seus camelos.” Então eu bebi, e ela deu água também aos camelos.
47 "Bade ãi hibare fusar goijji, 'Tui haro zi?'
47 Em seguida perguntei: “Quem é o seu pai?” Ela respondeu: “Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.” Então coloquei uma argola no nariz dela e duas pulseiras nos seus braços.
48 Tarfore ãi Mabudore sojida goriyore šukuriya zanaiyi. Ãi ãr giros Ibrahimor Allah Mabudore šukurana adai goijji, kiyollahoile hibaye ãre soiyi rastat loi ainne zene ãi ãr girosor báifutor ziyore hibar futolla loi zai fari.
48 Eu me ajoelhei e adorei a Deus. E louvei o Senhor , o Deus de Abraão, o meu patrão, que me guiou diretamente aos seus parentes a fim de que eu levasse a filha do irmão do meu patrão para o seu filho.
49 Ehon õnora zodi ãr giros loi doya edde soiyi bebar goribolla razi aso, toile ho. Ar zodi no tako, hiyan o ho, henot ãi zene ar oinno hono mikka zai fari."
49 Agora, digam se vocês vão ser bondosos e sinceros com o meu patrão; se não, digam também, para que eu resolva o que fazer.
50 Toi Labon edde Betuele zuwab diye, "Iyan zehon Mabudor torfottu oiye; ãra tũware bala edde bura kissu hoi no farir.
50 Labão e Betuel responderam: — Tudo isso vem de Deus, o
51 So, otiya Rebekah, hibare loi zo, Mabude hoilde mozin hiba tũwar girosor futor bou ok."
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você. Que ela seja a mulher do filho do seu patrão, como o Senhor Deus já disse.
52 Ibrahimor gulame zehon hitarar ei hota fuinne, hite meṛit fori Mabudor sarme soida foijje.
52 Quando o empregado de Abraão ouviu essas palavras, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e adorou a Deus, o Senhor .
53 Tarfore he gulame šuna rufa guwana fati hor sour bair gori hinore Rebekare diye; ar bout dami ziniš okkol o hite hibar bái edde mare diye.
53 Em seguida pegou vários objetos de prata e de ouro e vestidos e os deu a Rebeca. E também deu presentes caros ao irmão e à mãe dela.
54 Toi hite edde hitar fũwati aššilde manuš okkol, hitara beggune há fiya goijje edde heṛe rait haṛaiye.
54 Então ele e os seus companheiros comeram e beberam, e passaram a noite ali. No outro dia de manhã, quando se levantaram, o empregado disse: — Deixem que eu volte para a casa do meu patrão.
55 Kintu hibar bái edde maye hodde, "Zuwan mayafuware aro ašṭo, doš din antaz ãrar fũwati takok; tarfore hiba zaibo."
55 Mas o irmão e a mãe de Rebeca disseram: — É melhor que ela fique com a gente alguns dias, talvez uns dez, e depois poderá ir.
56 Ar hite hitarare hodde, "Ãre ar eṛe raki no diyo, Mabude zehon ãr sofor kamiyaf goijjede dekir; ãre bidai do, ãi ãr girosor heṛe zaigoi."
56 Mas o empregado respondeu: — Não me façam ficar aqui. O
57 Tarfore hitara hodde, "Toi zuwan mayafuwaware ḍaki, hibar mukottu ekka funi sai."
57 Então eles disseram: — Vamos chamar Rebeca para ver o que ela diz.
58 Toi hitara Rebekare ḍaikke edde fusar goijje, "Tui ei manušwar fũwati zaibi ne?"
58 Eles chamaram a moça e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? — Quero — respondeu ela.
59 Toi hitara hitar boin Rebekah edde hibar dáimare Ibrahimor gulam edde hitar manuš okkolor fũwati defeṛaiye.
59 Aí deixaram que Rebeca e a mulher que havia sido sua babá fossem com o empregado de Abraão e os seus companheiros.
60 Hitara Rebekare duwa gorer edde hibare hor,
60 E abençoaram Rebeca, dizendo: “Que você, nossa irmã, seja mãe de milhões! Que os seus descendentes conquistem as cidades dos seus inimigos!”
61 Bade Rebekah edde hibar bandi okkol tiyar oiye edde uṭ okkolor uwore sori manušwar fise fise giye; ar he gulame Rebekare loi giyegoi.
61 Então Rebeca e as suas empregadas se prepararam, montaram os camelos e seguiram o empregado de Abraão. E assim eles foram embora.
62 Ehon Isak Beer Lahai Roi kuwar hentu bai gil, kiyollahoile hiba Negevot takito.
62 Isaque tinha vindo ao deserto onde ficava o “Poço Daquele que Vive e Me Vê”, pois morava no sul de Canaã.
63 Hazinna odde ṭaimot Isake ãṛat maze maṛot giye, ar hibaye uwor mikka sadde šomot dekedde hodun uṭ aiyer.
63 Ele havia saído à tardinha para dar um passeio pelo campo, quando viu que vinham vindo camelos.
64 Ar Rebekaye o uwor mikka saiye edde Isakore deikke. Toi hiba uṛottu nise laimme
64 Rebeca também olhou e, quando viu Isaque, desceu do camelo
65 edde gulamware hodde, "Maṛottu ãṛi ãrar uzu aiyedde hiba honnuwa?"
65 e perguntou ao empregado: — Quem é aquele homem que vem andando pelo campo na nossa direção? — É o meu patrão — respondeu ele. Aí ela pegou o véu e cobriu o rosto.
66 Tarfore he gulame hite goijjilde hár kissu beggun Isakore zanaiye.
66 O empregado contou a Isaque tudo o que havia feito.
67 Isake hibare hibar ma Sarar ṭambut ainne, edde Isake hibare loiye, toi hiba bou oiye edde hibare Isake ador goijje; hibar ma mori bade, Rebekar adore Isakore šantona dil.
67 Então Isaque levou Rebeca para a barraca onde Sara, a sua mãe, havia morado, e ela se tornou a sua mulher. Isaque amou Rebeca e assim foi consolado depois da morte da sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.