Gênesis 24

rhg (RHG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hẽtte Ibrahim bura edde boyoš beši oiye, ar Mabude hibare hár kissut duwa goijjil.
1 Era Abraão já idoso, bem avançado em anos; e o Senhor em tudo o havia abençoado.
2 Ibrahime hibar góror šobsaite furan gulam, zar uwore hibattu aššilde hin beggunor hár bár aššil, hitare hodde, "Tor hattan ãr ranor tole rak.
2 Disse Abraão ao seu mais antigo servo da casa, que governava tudo o que possuía: Põe a mão por baixo da minha coxa,
3 Ãi tore behosto edde duniyair Allah, Mabudor sarme hosom gorai, ze Kenaniyo okkolor butore ãi bošobaš gorir, itarar butottu ãr futolla bou no anibi,
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor , Deus do céu e da terra, que não tomarás esposa para meu filho das filhas dos cananeus, entre os quais habito;
4 kintu ãr dešot ãr nizor egena okkolor hãse zai ãr fut Isakolla bou anibi."
4 mas irás à minha parentela e daí tomarás esposa para Isaque, meu filho.
5 He gulame hibare hodde, "Zodi he maya fuwa ãr fũwati ei dešot aite razi no o, henoile ze deš sari tũi eṛe aigiyogoi he dešot ki abar tũwar futore loizaiyum?"
5 Disse-lhe o servo: Talvez não queira a mulher seguir-me para esta terra; nesse caso, levarei teu filho à terra donde saíste?
6 Ibrahime hodde, "Kiyal rakis, ãr futore tui hono mote heṛe no loizais.
6 Respondeu-lhe Abraão: Cautela! Não faças voltar para lá meu filho.
7 Mabud ze Behostor Allah, ze ãre ãr bafor gór edde ãr zormostanottu niyolai ainne, ze ãr loi hota hoiye edde hosom hái hoiye, 'Ei dešgan ãi tor bongšore diyum' hibaye tor age hibar firistare defeṛaibo, zene tui ãr futolla hentu ek bou ani faros.
7 O Senhor , Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e de minha terra natal, e que me falou, e jurou, dizendo: À tua descendência darei esta terra, ele enviará o seu anjo, que te há de preceder, e tomarás de lá esposa para meu filho.
8 He maya fuwa zodi tor fũwati aite razi no o, toile tui ãr hosomottu hedin azad; kintu hono mote ãr futore heṛe no loizais."
8 Caso a mulher não queira seguir-te, ficarás desobrigado do teu juramento; entretanto, não levarás para lá meu filho.
9 Toi he gulame hitar giros Ibrahimor ranor tole hat raki ei befare hibar loi hosom háiye.
9 Com isso, pôs o servo a mão por baixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou fazer segundo o resolvido.
10 Tarfore he gulame hitar girosor ũṭ okkolottu došwa ũṭ loi, hitar girose diyede hár ḍoilla dami zinišfati okkol loi baisa diye. Hite Aram Nahuriyamor mikka ruwana diyore Nahuror šohorot giye.
10 Tomou o servo dez dos camelos do seu senhor e, levando consigo de todos os bens dele, levantou-se e partiu, rumo da Mesopotâmia, para a cidade de Naor.
11 Hite heṛe šohoror baire uṭgunore ek fanir kuwar ḍake luṛai ejje; ar hiyan aššilde hazinna ṭaimot, zẽtte mayafuwainde fani tulito za.
11 Fora da cidade, fez ajoelhar os camelos junto a um poço de água, à tarde, hora em que as moças saem a tirar água.
12 Tarfore hite duwa gorer, "Oh Mabud, ãr giros Ibrahimor Allah, aijja ãre kamiyaf goro, edde ãr giros Ibrahimore doya dehao.
12 E disse consigo: Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, rogo-te que me acudas hoje e uses de bondade para com o meu senhor Abraão!
13 So, ãi ei fanir kuwar hãsat tiyai roiyi, ar ei šohoror mainšor ziyain okkole fani tulibolla niyoli aiyer.
13 Eis que estou ao pé da fonte de água, e as filhas dos homens desta cidade saem para tirar água;
14 Iyan endilla ok zẽtte ãi ek zuwan mayafuware hoi, 'Tor górawa lama, zene ãi fani fiyi fari,' ar hibaye ho, 'fiyo, ai tũwar uṭgunore o ãi fani diyum' henoile hiba tũwar gulam Isakolla tũwar basai gora ok. Ar iyanot ãi zaniyum ze tũi ãr girosore doya dehaiyo."
14 dá-me, pois, que a moça a quem eu disser: inclina o cântaro para que eu beba; e ela me responder: Bebe, e darei ainda de beber aos teus camelos, seja a que designaste para o teu servo Isaque; e nisso verei que usaste de bondade para com o meu senhor.
15 Ar so, ei duwa goijja no oite, Rebekah góra handot loi niyoli aiyer. Hiba aššilde Ibrahimor bái Nahuror bou Melkar fut Betuelor zi.
15 Considerava ele ainda, quando saiu Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, trazendo um cântaro ao ombro.
16 He zuwan maya fuwawa aššil beši šundori, ek kumari, zibare hono manuše no sue. Hiba kuwat laimme edde góra furai loi abar uwafes uṛi aišše.
16 A moça era mui formosa de aparência, virgem, a quem nenhum homem havia possuído; ela desceu à fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 Hen šomot gulammuwaye dũri hibar sarme zaiyore hodde, "Meherbani gori, tor górattu ãre ekka fani fito de."
17 Então, o servo saiu-lhe ao encontro e disse: Dá-me de beber um pouco da água do teu cântaro.
18 Hibaye hodde, "Malik, fani fiyo," ar toratori górawa hibar handottu hibar hatot lamaiye edde hitare fani fito diye.
18 Ela respondeu: Bebe, meu senhor. E, prontamente, baixando o cântaro para a mão, lhe deu de beber.
19 Ar hibaye hitare fani fito di bade hodde, "Ãi tũwar uṭgunolla o fani tuliyum, zetun hitara fani fiya šeš no gore."
19 Acabando ela de dar a beber, disse: Tirarei água também para os teus camelos, até que todos bebam.
20 Tarfore hibaye toratori hibar górar fanigun zanuwarore fani habade nor kulot ḍali diyore dũri abar kuwar ḍake fani tulibolla giye, edde hitar hár uṭ okkololla fani tuille.
20 E, apressando-se em despejar o cântaro no bebedouro, correu outra vez ao poço para tirar mais água; tirou-a e deu-a a todos os camelos.
21 Ar manušwaye nizamot hibar uzu saiye, Mabude hitar baisa kamiyaf goijje ne na ki no gore zanibolla.
21 O homem a observava, em silêncio, atentamente, para saber se teria o Senhor levado a bom termo a sua jornada ou não.
22 Uṭgune fani fiya šeš oi bade, manušwaye adá šekel uzonor ugguwa šunar nakful, edde dui hatolla doš šekel uzonor duiyan šunar haru hibar sarme bair goijje.
22 Tendo os camelos acabado de beber, tomou o homem um pendente de ouro de meio siclo de peso e duas pulseiras para as mãos dela, do peso de dez siclos de ouro;
23 Toi hite hodde, "Tui haro zi, meherbani gori ãre ho, tor bafor górot ãra rait haṛaibolla hono ekkan zaga ase ne?"
23 e lhe perguntou: De quem és filha? Peço-te que me digas. Haverá em casa de teu pai lugar em que eu fique, e a comitiva?
24 Hibaye zuwabe hodde, "Ãi Melkar fut Betuelor zi, zare Melkaye Nahurolla biyaiye."
24 Ela respondeu: Sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu à luz a Naor.
25 Hibaye aro hodde, "Ãrar górot beša beši ker edde buši ase edde takibar zaga o ase."
25 E acrescentou: Temos palha, e muito pasto, e lugar para passar a noite.
26 Hetunot he manušwaye Mabudor soida foriyore šukuriya zanaiye,
26 Então, se inclinou o homem e adorou ao Senhor .
27 ar hodde, "Hár tarif ãr giros Ibrahimor Allah Mabudore, zibaye ãr girosor mutallek hibar doya edde imandari dehare forai no fele. Ãre o fõtot, he Mabude rasta dehaiyore ãr girosor egena báiyor górot ainne."
27 E disse: Bendito seja o Senhor , Deus de meu senhor Abraão, que não retirou a sua benignidade e a sua verdade de meu senhor; quanto a mim, estando no caminho, o Senhor me guiou à casa dos parentes de meu senhor.
28 Bade he zuwan mayafuwawaye dũri zaiyore hibar mar górot ei hota okkolore hoiye.
28 E a moça correu e contou aos da casa de sua mãe todas essas coisas.
29 Ar Rebekkattu Labon name ek bái aššil, hite oi kuwar ḍake manušwar hãse dũri giye,
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, chamado Labão; este correu ao encontro do homem junto à fonte.
30 Hite zehon nakful edde hitar boinor hatot haru deikke, ar manušwaye hoilde hin hitar boine hodde funniye, hite niyoliyore he manušwar hãse giye, edde hite kuwar hãsat ũṛor ḍake tiyat lotfaiye.
30 Pois, quando viu o pendente e as pulseiras nas mãos de sua irmã, tendo ouvido as palavras de Rebeca, sua irmã, que dizia: Assim me falou o homem, foi Labão ter com ele, o qual estava em pé junto aos camelos, junto à fonte.
31 Toi hite hodde, "Oh Mabudor rahamotwala manuš, aiyo! Baire kiyolla tiyai taikko? Ãi õnolla gór edde uṭgunolla zaga ṭik goijji."
31 E lhe disse: Entra, bendito do Senhor , por que estás aí fora? Pois já preparei a casa e o lugar para os camelos.
32 Toi manušware górot ainne edde uṭgunottu fũza lamai loiye. Ar uṭgunore ker edde buši diye, ar manušwa edde hitar sãti mainšore ṭeng dúibolla fani diye.
32 Então, fez entrar o homem; descarregaram-lhe os camelos e lhes deram forragem e pasto; deu-se-lhe água para lavar os pés e também aos homens que estavam com ele.
33 Tarfore zehon hána ainne, hetunot manušwaye hodde, "Ãi ãr hota hoiya no o foijjonto ãi hána no háiyum."
33 Diante dele puseram comida; porém ele disse: Não comerei enquanto não expuser o propósito a que venho. Labão respondeu-lhe: Dize.
34 Toi hite hor, "Ãi Ibrahimor gulam.
34 Então, disse: Sou servo de Abraão.
35 Mabude ãr girosore beša beši rahamot goijje, ehon hiba ekzon beši ḍõr manuš, ar hibaye hibare beši goru sool šuna rufa gulam edde bandi ar uṭ gada diye.
35 O Senhor tem abençoado muito ao meu senhor, e ele se tornou grande; deu-lhe ovelhas e bois, e prata e ouro, e servos e servas, e camelos e jumentos.
36 Ãr girosor bou, Saraye hibar ei bura boyošot ãr girosolla ek futore biyaiye. Hitare hibar nizor hár kissu difelaiye.
36 Sara, mulher do meu senhor, era já idosa quando lhe deu à luz um filho; a este deu ele tudo quanto tem.
37 Ar ãr girose ãre endilla hoi hosom goraiye, 'Ãi zarar dešot bošobaš gorir, he Kenaniyo okkolor ziyain okkolottu ãr futolla bou no anibi,
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás esposa para meu filho das mulheres dos cananeus, em cuja terra habito;
38 kintu tui ãr bafor górot zaibi edde ãr nizor egenar butottu ãr futolla ugguwa bou anibi.'
38 porém irás à casa de meu pai e à minha família e tomarás esposa para meu filho.
39 "Tarfore ãi ãr girosore fusar goijjilam, 'Kintu mayafuwa zodi ãr fũwati aito no sa ka?'
39 Respondi ao meu senhor: Talvez não queira a mulher seguir-me.
40 "Hibaye ãre hoil, 'Ãi zar sarme sola fira gori he Mabude firistare tor fũwati defeṛaibo edde tor baisare kamiyaf goraibo, toi zene ãr bafor gór edde egena okkolor butottu ãr futolla bou ani faros.
40 Ele me disse: O Senhor , em cuja presença eu ando, enviará contigo o seu Anjo e levará a bom termo a tua jornada, para que, da minha família e da casa de meu pai, tomes esposa para meu filho.
41 Tui ãr egenar górot zai bade zodi hitara hibare no de toile tui ãr ei hosomottu azad.'
41 Então, serás desobrigado do meu juramento, quando fores à minha família; se não ta derem, desobrigado estarás do meu juramento.
42 "Aijja ãi zẽtte kuwar ḍake aišši, ãi hoiyide, 'Oh Mabud, ãr giros Ibrahimor Allah, meherbani gori tũi ãr ei baisare kamiyaf goro.
42 Hoje, pois, cheguei à fonte e disse comigo: ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, se me levas a bom termo a jornada em que sigo,
43 Ar so, ãi ei kuwar ḍake tiyai roiyi. Hono zuwan maya fuwa zodi fani tulito aiye, ãi hibare hoiyum, "Meherbani gori, tũwar górattu ãre ekka fani fiyabo,"
43 eis-me agora junto à fonte de água; a moça que sair para tirar água, a quem eu disser: dá-me um pouco de água do teu cântaro,
44 ar hibaye zodi ãre ho, "Fani fiyo, Ãi tũwar uṭgunolla o fani tuliyum," henoile hiba he maya fuwa ok, zibare Mabude ãr girosor futolla basona goijje.'
44 e ela me responder: Bebe, e também tirarei água para os teus camelos, seja essa a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.
45 "Ãr dilot ei hota howa šeš no oite, Rebekah góra handot loi, niyoli aišše. Hiba kuwat laimme edde fani tuille, ar ãi hibare hoidde, 'Meherbani gori ãre ekka fani do.'
45 Considerava ainda eu assim, no meu íntimo, quando saiu Rebeca trazendo o seu cântaro ao ombro, desceu à fonte e tirou água. E eu lhe disse: peço-te que me dês de beber.
46 "Hibaye toratori hibar górawa handottu lamaiye edde hodde, 'Fani fiyo, ar ãi tũwar uṭgunore o fani diyum.' Toi ãi fani filam, edde hibaye uṭgunore o fani diye.
46 Ela se apressou e, baixando o cântaro do ombro, disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos. Bebi, e ela deu de beber aos camelos.
47 "Bade ãi hibare fusar goijji, 'Tui haro zi?'
47 Daí lhe perguntei: de quem és filha? Ela respondeu: Filha de Betuel, filho de Naor e Milca. Então, lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras nas mãos.
48 Tarfore ãi Mabudore sojida goriyore šukuriya zanaiyi. Ãi ãr giros Ibrahimor Allah Mabudore šukurana adai goijji, kiyollahoile hibaye ãre soiyi rastat loi ainne zene ãi ãr girosor báifutor ziyore hibar futolla loi zai fari.
48 E, prostrando-me, adorei ao Senhor e bendisse ao Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido por um caminho direito, a fim de tomar para o filho do meu senhor uma filha do seu parente.
49 Ehon õnora zodi ãr giros loi doya edde soiyi bebar goribolla razi aso, toile ho. Ar zodi no tako, hiyan o ho, henot ãi zene ar oinno hono mikka zai fari."
49 Agora, pois, se haveis de usar de benevolência e de verdade para com o meu senhor, fazei-mo saber; se não, declarai-mo, para que eu vá, ou para a direita ou para a esquerda.
50 Toi Labon edde Betuele zuwab diye, "Iyan zehon Mabudor torfottu oiye; ãra tũware bala edde bura kissu hoi no farir.
50 Então, responderam Labão e Betuel: Isto procede do Senhor , nada temos a dizer fora da sua verdade.
51 So, otiya Rebekah, hibare loi zo, Mabude hoilde mozin hiba tũwar girosor futor bou ok."
51 Eis Rebeca na tua presença; toma-a e vai-te; seja ela a mulher do filho do teu senhor, segundo a palavra do Senhor .
52 Ibrahimor gulame zehon hitarar ei hota fuinne, hite meṛit fori Mabudor sarme soida foijje.
52 Tendo ouvido o servo de Abraão tais palavras, prostrou-se em terra diante do Senhor ;
53 Tarfore he gulame šuna rufa guwana fati hor sour bair gori hinore Rebekare diye; ar bout dami ziniš okkol o hite hibar bái edde mare diye.
53 e tirou joias de ouro e de prata e vestidos e os deu a Rebeca; também deu ricos presentes a seu irmão e a sua mãe.
54 Toi hite edde hitar fũwati aššilde manuš okkol, hitara beggune há fiya goijje edde heṛe rait haṛaiye.
54 Depois, comeram, e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram a noite. De madrugada, quando se levantaram, disse o servo: Permiti que eu volte ao meu senhor.
55 Kintu hibar bái edde maye hodde, "Zuwan mayafuware aro ašṭo, doš din antaz ãrar fũwati takok; tarfore hiba zaibo."
55 Mas o irmão e a mãe da moça disseram: Fique ela ainda conosco alguns dias, pelo menos dez; e depois irá.
56 Ar hite hitarare hodde, "Ãre ar eṛe raki no diyo, Mabude zehon ãr sofor kamiyaf goijjede dekir; ãre bidai do, ãi ãr girosor heṛe zaigoi."
56 Ele, porém, lhes disse: Não me detenhais, pois o Senhor me tem levado a bom termo na jornada; permiti que eu volte ao meu senhor.
57 Tarfore hitara hodde, "Toi zuwan mayafuwaware ḍaki, hibar mukottu ekka funi sai."
57 Disseram: Chamemos a moça e ouçamo-la pessoalmente.
58 Toi hitara Rebekare ḍaikke edde fusar goijje, "Tui ei manušwar fũwati zaibi ne?"
58 Chamaram, pois, a Rebeca e lhe perguntaram: Queres ir com este homem? Ela respondeu: Irei.
59 Toi hitara hitar boin Rebekah edde hibar dáimare Ibrahimor gulam edde hitar manuš okkolor fũwati defeṛaiye.
59 Então, despediram a Rebeca, sua irmã, e a sua ama, e ao servo de Abraão, e a seus homens.
60 Hitara Rebekare duwa gorer edde hibare hor,
60 Abençoaram a Rebeca e lhe disseram: És nossa irmã; sê tu a mãe de milhares de milhares, e que a tua descendência possua a porta dos seus inimigos.
61 Bade Rebekah edde hibar bandi okkol tiyar oiye edde uṭ okkolor uwore sori manušwar fise fise giye; ar he gulame Rebekare loi giyegoi.
61 Então, se levantou Rebeca com suas moças e, montando os camelos, seguiram o homem. O servo tomou a Rebeca e partiu.
62 Ehon Isak Beer Lahai Roi kuwar hentu bai gil, kiyollahoile hiba Negevot takito.
62 Ora, Isaque vinha de caminho de Beer-Laai-Roi, porque habitava na terra do Neguebe.
63 Hazinna odde ṭaimot Isake ãṛat maze maṛot giye, ar hibaye uwor mikka sadde šomot dekedde hodun uṭ aiyer.
63 Saíra Isaque a meditar no campo, ao cair da tarde; erguendo os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 Ar Rebekaye o uwor mikka saiye edde Isakore deikke. Toi hiba uṛottu nise laimme
64 Também Rebeca levantou os olhos, e, vendo a Isaque, apeou do camelo,
65 edde gulamware hodde, "Maṛottu ãṛi ãrar uzu aiyedde hiba honnuwa?"
65 e perguntou ao servo: Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? É o meu senhor, respondeu. Então, tomou ela o véu e se cobriu.
66 Tarfore he gulame hite goijjilde hár kissu beggun Isakore zanaiye.
66 O servo contou a Isaque todas as coisas que havia feito.
67 Isake hibare hibar ma Sarar ṭambut ainne, edde Isake hibare loiye, toi hiba bou oiye edde hibare Isake ador goijje; hibar ma mori bade, Rebekar adore Isakore šantona dil.
67 Isaque conduziu-a até à tenda de Sara, mãe dele, e tomou a Rebeca, e esta lhe foi por mulher. Ele a amou; assim, foi Isaque consolado depois da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.