Atos 16

rhg (RHG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Bade Paulos Dorbi šohorot aišše, hentu Lystra šohorot giye. Ar so, heṛe Timoti name ekzon biššaši aššil. Hite aššilde ekzon biššaši Ihudi mayafuwar fuwa, ar baf aššilde Girik zat.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Lystra edde Ikuniyar biššaši báiboinain okkole Timotir babute bala nam gorito.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Paulose Timotire fũwati loi zaito sail buli hitare azomi goraiye, kiyollahoile heṛe ze Ihudi okkol takito hitara zanito Timotir baf ekzon Girik zatide hiyan.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Bade hitara šohore šohore giye edde Zeruzalemor asab okkol edde he murubbi okkole ze hokum okkol dil hitara hin manuš okkolore zanaiye. Ar he niyom okkol falon goitto hoiye.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Ei bafe zomator manuš okkol biššaše mojbut oiye edde hitarar dol din din bari za šuru goijje.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Pak Ruhuye hitarare Ešia dešot kalam tobolig gorito no de, hetolla hitara Forugiya edde Galatiya deš bai giye.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Hitara Mysiyar hãsa hãsi fõsi, hentu Bitúniya zaito kušiš goijje, kintu Isar Ruhuye hitarare zaito no de.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Toi hitara Mysiya bai lamat Troasot aišše.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Raitta Paulose ek deha fail, hibaye dekedde, ekzon Makeḍuniyar manuš aiyore tiyaiye edde foriyad gori ḍaki hodde: "Makeḍuniyat aiyore ãrare modot goro!"
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Paulose ei deha fai bade ãra Makeḍuniyat zaibolla hehon tiyar oilam, kiyollahoile ãra buzi faijjilam ze Allaye ãrare heṛe kušir hóbor tobolig goribolla ḍaker.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Bade ãra doriyar fõte Troasottu uzu siri Samotrak, tarforor din Neofolisot fõsilam.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Henttu Filifit maze gilam, hiyan Makeḍuniyar he elehar mein šohor edde Romiyo okkolor koloni, he šohorot ãra hoddin takilam.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Ar dórmor din ãra šohoror baire doriyar farot gilam, ar ãra mone goijjilam heṛe munazator zaga ase. Ãra heṛe boilam edde heṛe ek dol mayafuwain dola oiyede hitara loi hota hoilam.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Ar hitarar butore Tuwatira šohoror Ludiya name ek allawala maya fuwa aššil. Hibaye baiyonna rongor horor beboša gorito. Hibaye ãrar hota funnil. Malike hibar dil kuli dil zene hibaye Paulosor hotat diyan de.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Hiba edde hibar góror manuš okkol beggune torikotor gusol loiye. Bade hibaye ãrare foriyad gori hodde: "Õnora zodi ãre Malikor name biššaši boli mone goro, toile ãr górot ai takogai." Ei hota hoiyore hibaye ãrare ata ati gori dori ṭani hibar gorot loigiye.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Ek din ãra he munazator zagat zaidde šomot, ekzon bandir loi deha oilam zattu ek ruh aššil, ziyan loi hibaye goni farito. Hibaye gonafora loi hibar malik okkololla beši ṭiya hamaiye.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Hibaye Paulos edde ãrar fise fise aiššil edde guzori hoil: "Ei manuš itara Šorbo šoktiwala Allar gulam okkol, itara tũwarare nazator fõt zanai dedde."
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Hibaye bout din foijjonto endilla gorat takil. Kintu Paulose ar bordaš gori no fari muk firai he ruhure hodde: "Ãi Isa Mosir name hokum dir, hibar butottu niyoli zagoi." Henot hehon hiba hibattu niyoli giyegoi.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Kintu hibar malik okkole, lafor aša ar nai deki Paulos edde Silasore dori bazarot šorharor hãse ṭani loigiye.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Hitara itarare Romiyo bisarhar okkolor munttu loizaiyore hodde: "Ei manuš okkole ãrar šohorot beši gonḍogul sirišti gorer.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Itara Ihudi, ar ãra Romiyo. Ãrar riti niti mozin zin falon gora mana, itara hin tobolig gorer."
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Henot oinno manuš okkole o hitarar berudde giye. Ar bisarhar okkole hitarar gar hoor siri felaito edde bet maribolla hokum diye.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Toi hitarare beša beši mar dor gori bade ziyolot golai eijje. Ar hitarare bala gori fahara dibolla ziyolarore hokum diye.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Endilla hokum faiyore ziyolare hitarare beši butoror kamerat loigiye edde kundat maze ṭeng ãṭkai eijje.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Kintu ada raitta Paulos edde Silas Allar hãse munazat edde šukuriya gan goijjil edde hodi okkole hin õl gori funnil.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Hetunot atikka ḍõr busal oil, en ki ziyolhanar meṛi udda hafi uṭṭil, ar hannasun šomosto doroza okkol kuligilgoi edde har hodi okkolor band kuligilgoi.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Henot ziyolar gumottu seton oil edde ziyolor dorozagun kula deki, toluwar loi hite hitar nizor zan nize loibolla bebosta loiye. Kiyollahoile hite hodi okkol dai giyegoi boli mone goijje.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Kintu Paulose guzori ḍak mari hodde, "Oh, nizor hoti no goris, kiyollahoile ãra beggun eṛe asi."
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Hetunot he ziyolare serag ani hoi hite dũri butore giye, edde beša beši ḍore hafite hafite Paulos edde Silasor ṭengor sarme foijje.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Toi hite hitarare hentu baire niyolai ainne edde fusar goredde, "Sahab okkol, uddar faibolla ãttu ki gora foribo?"
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Hitara zuwabe hodde, "Tũi Malik Isare biššaš goro, toi tũi edde tũwar gór ṭiyaye uddar faiba."
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Bade hitara hitare edde hitar góror manuš beggunore Malikor kalam hoiye.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Ar he raitta ziyolare hitarare hitar fũwati loigiye edde hitarar haṛa sira gá okkolore duiye. Ar hite edde hitar góror manuš beggune hehon torikotor gusol loiye.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Tarfore ziyolare hitarare góror butore loigiye edde hitarar sarme hána fani ani diye. Hite edde góror manuš beggune Allare biššaš gori faijjede hiyanor uwore hitara beggune beši kuši oiye.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Bade din zehon oiye, bisarhar okkole ziyolaror hãse endilla hokum loi ofisar okkolore defeṛaiye: "Ei manuš okkolore erido."
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Toi ziyolare ei hóbor Paulosore diyegoi edde hodde: "Bisarhar okkole õnorare eri dito hokum diye. Õnora ehon niyoli aiyo, aramor sãte zogoi."
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Hetunot Paulose hodde: "Ãra Romor nagorik oi bade ãrar bisar no gori, beainna mainšor šaikkat ãrare bet mara oiye edde ziyolot diya oiye. Ar ehon ãrare gufone bair gori dito sadde neki? Hen oi no fare. Hitara nize aiyok edde ãrare bair gori loi zok."
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Toi ofisar okkole ei hóbor bisarhar okkolore zanaiyegoi. Itara Romor nagorikde zani fariyore ḍoraiye.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Toi bisarhar okkole aiyore Paulos edde Silasottu maf saiye edde hitarare ziyolottu baire niyolai loigiye, ar šohor sari zaibolla foriyad goijje.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Hitara ziyolhanattu niyoli ai bade Ludiyar górot giye. Heṛe torikotor báiboinain okkol loi deha goijje edde hitarare tuwajjo di bade henttu giyegoi.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.