Atos 14
rhg (RHG) vs VC
1 Tarfore Paulos edde Barnabas Ikuniya šohorot hitarar niyom mozin Ihudi sinagogot góille edde heṛe hitara endilla gori hota hoiye ze, ek dõr Ihudi edde Oihudi okkolor dole biššaš ainne.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Kintu ze Ihudi okkole biššaš nu ane hitara Oihudi okkolore Paulos edde Barnabasor berudde uskani diyore hitarar dilore tita gori tuille.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Tarfore o Paulos edde Barnabas bout din heṛe tai zaigoiyore šahoš edde Malikor uwore boroša raki tobolig goijje. Ar Malik nize hitarar duwara he keramot edde sinno okkol goṭabaiyore hibar rahamotor hotar goba diye.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Hiyanor zoriya šohoror manuš okkol dui bag oi giyegoi, ek dol Ihudi okkolor foikka, ar ek dol asab okkolor foikka loiye.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Oihudi edde Ihudi okkol, dui dole hitarar neta okkol loi mili Paulos edde Barnabasore ottisar goribolla edde fattor maribolla felain goijjede buzi faijje,
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 hitara Lukainiyar Lystra edde Dorbi šohorot edde heṛiyar ate hãsor zaga okkolot dai dai roiye.
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 Ar heṛe o hitara kušir hóbor tobolig goijje.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Lystra šohorot ekzon manuš boi takito, hitattu tiyaibar hono šokti nuwaššil, hite fodaši ãtur ze hono din nu ãṛe.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 Hite Paulosor hota funnil, Paulose šuza hitar mikka saiye, ar dekedde hite aram oibolla hitattu biššaš ase.
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Toi hitare zure ḍak maijje: "Tor ṭengor uwore bor di uzu oi tiya." Toi hite fal mari tiyaiye edde aṛa šuru goijje.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Paulose zin goijje hin manuš okkole Lukaniyo zubanot guzoriyore hodde, "Devota okkol manuš ruf loiyore ãrar hãse lami aišše."
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Ar mainše Barnabasore Zaius nam diye, ar Paulos asol hota hoiya aššil buli hibar nam diye Harmes.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Zaius devotar mondir aššilde he šohoror baire. Šohor geiṛot dorozar sarme Zaius devotar mondiror imame hougguwa bolod goru edde fulor mala loi aiššiye, kiyollahoile he imam edde hár mainše Paulos edde Barnabasolla kurbani dito saiye.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Kintu asab Barnabas edde Paulose he hota zehon fuinne, hitara nizor hor faṛi dũri mainšor butore giye edde guzori hodde,
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 "Bondu okkol! Tũwara in kiyolla gorodde? Ãra o tũwarar ḍoilla insan. Ãra tũwarare ei kušir hóbor tobolig gorir zene tũwara ei šob abi zabi hamottu zinda Allar hãse firi aiyo, ze asman, zobin, duniyai, doriya edde hin butore za kissu ase beggunore sirišti goijje.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Agor din okkolot har zatire hibaye hitarar issa mozin solito diye.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Tarfore o kintu hibaye hamiša hiba nizor babute goba diye, asmanottu zór edde ainda mozin haiddo diyaiyore hibaye hibar doyare tũwarare dehaiye. Hibaye beša beši haiddo zuhai diyore tũwarar dilore kušiye borai tuille."
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Ei hota okkol honor bade o, Paulos edde Barnabasolla zanuwar kurbani gorattu manuš okkolore tamaite beši hošto oiye.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Bade Anṭiyok edde Ikuniyattu hoekzon Ihudi ai Paulos edde Barnabas berudde manuš okkolore uskani diye. Henot mainše Paulosore fattor maijje edde hibare šohoror baire ṭani loigiye, kiyollahoile hitara mone goijje, hiba mori giyegoi.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Kintu biššaši okkol hibar sairo mikkattu dola oiye, bade hentu uṛi šohoror butore firi giye. Tarforor din hiba edde Barnabas Dorbi šohorot giyegoi.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Dorbi šohorot kušir hóbor tobolig goijje edde bout manuš okkolore biššaši goijje. Tarfore hitara uwafes Lystra, bade Ikuniya, bade hentu Anṭiyokot firi giyegoi.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Heṛe hitara biššaši okkolore dilot šokti edde boroša diye, biššaše mojbut takibolla, ar hodde: "Ãrattu bout duk hošṭor mazottu di Allar raijjot gola foribo."
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Paulos edde Barnabase hitara fotti muzolišolla murubbi okkol tuille. Ar ruza edde duwa goijje, ar zara Malikore biššaš goijjil hitarare Mabudor hatot gosai diye.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Tarfore hitara Pisidiyar butottu di Famfuliya aišše.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 Tarfore hitara Forgat maze Allar kalam tobolig gori bade hentu Attaliya giyegoi.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Bade Attaliyattu zahazot gori Anṭiyokot firi aišše, zeṛe hitarare ei hamolla Allar rahamotor hãse šebi diya oil, ziyan ehon gori šeš oiye.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Hitara zehon firi aišše, toi zomator beggunore ekottro goijje edde hitarare beggun hoiye, Allaye hitarar duwara ze ham okkol goijje edde kibafe Oihudi okkololla biššašor doroza kuli diye, he hota okkol hitarare kulasa gori zanaiye.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Bade hitara biššaši okkolor heṛe lamba ṭaim taikke.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.