Atos 14
rhg (RHG) vs NVI
1 Tarfore Paulos edde Barnabas Ikuniya šohorot hitarar niyom mozin Ihudi sinagogot góille edde heṛe hitara endilla gori hota hoiye ze, ek dõr Ihudi edde Oihudi okkolor dole biššaš ainne.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, como de costume, foram à sinagoga judaica. Ali falaram de tal modo que veio a crer grande multidão de judeus e gentios.
2 Kintu ze Ihudi okkole biššaš nu ane hitara Oihudi okkolore Paulos edde Barnabasor berudde uskani diyore hitarar dilore tita gori tuille.
2 Mas os judeus que se tinham recusado a crer incitaram os gentios e irritaram-lhes os ânimos contra os irmãos.
3 Tarfore o Paulos edde Barnabas bout din heṛe tai zaigoiyore šahoš edde Malikor uwore boroša raki tobolig goijje. Ar Malik nize hitarar duwara he keramot edde sinno okkol goṭabaiyore hibar rahamotor hotar goba diye.
3 Paulo e Barnabé passaram bastante tempo ali, falando corajosamente do Senhor, que confirmava a mensagem de sua graça realizando sinais e maravilhas pelas mãos deles.
4 Hiyanor zoriya šohoror manuš okkol dui bag oi giyegoi, ek dol Ihudi okkolor foikka, ar ek dol asab okkolor foikka loiye.
4 O povo da cidade ficou dividido: alguns estavam a favor dos judeus, outros a favor dos apóstolos.
5 Oihudi edde Ihudi okkol, dui dole hitarar neta okkol loi mili Paulos edde Barnabasore ottisar goribolla edde fattor maribolla felain goijjede buzi faijje,
5 Formou-se uma conspiração de gentios e judeus, juntamente com os seus líderes, para maltratá-los e apedrejá-los.
6 hitara Lukainiyar Lystra edde Dorbi šohorot edde heṛiyar ate hãsor zaga okkolot dai dai roiye.
6 Quando eles souberam disso, fugiram para as cidades licaônicas de Listra e Derbe, e seus arredores,
7 Ar heṛe o hitara kušir hóbor tobolig goijje.
7 onde continuaram a pregar as boas novas.
8 Lystra šohorot ekzon manuš boi takito, hitattu tiyaibar hono šokti nuwaššil, hite fodaši ãtur ze hono din nu ãṛe.
8 Em Listra havia um homem paralítico dos pés, aleijado desde o nascimento, que vivia ali sentado e nunca tinha andado.
9 Hite Paulosor hota funnil, Paulose šuza hitar mikka saiye, ar dekedde hite aram oibolla hitattu biššaš ase.
9 Ele ouvira Paulo falar. Quando Paulo olhou diretamente para ele e viu que o homem tinha fé para ser curado,
10 Toi hitare zure ḍak maijje: "Tor ṭengor uwore bor di uzu oi tiya." Toi hite fal mari tiyaiye edde aṛa šuru goijje.
10 disse em alta voz: "Levante-se! Fique de pé! " Com isso, o homem deu um salto e começou a andar.
11 Paulose zin goijje hin manuš okkole Lukaniyo zubanot guzoriyore hodde, "Devota okkol manuš ruf loiyore ãrar hãse lami aišše."
11 Ao ver o que Paulo fizera, a multidão começou a gritar em língua licaônica: "Os deuses desceram até nós em forma humana! "
12 Ar mainše Barnabasore Zaius nam diye, ar Paulos asol hota hoiya aššil buli hibar nam diye Harmes.
12 A Barnabé chamavam Zeus e a Paulo Hermes, porque era ele quem trazia a palavra.
13 Zaius devotar mondir aššilde he šohoror baire. Šohor geiṛot dorozar sarme Zaius devotar mondiror imame hougguwa bolod goru edde fulor mala loi aiššiye, kiyollahoile he imam edde hár mainše Paulos edde Barnabasolla kurbani dito saiye.
13 O sacerdote de Zeus, cujo templo ficava diante da cidade, trouxe bois e coroas de flores à porta da cidade, porque ele e a multidão queriam oferecer-lhes sacrifícios.
14 Kintu asab Barnabas edde Paulose he hota zehon fuinne, hitara nizor hor faṛi dũri mainšor butore giye edde guzori hodde,
14 Ouvindo isso, os apóstolos Barnabé e Paulo rasgaram as roupas e correram para o meio da multidão, gritando:
15 "Bondu okkol! Tũwara in kiyolla gorodde? Ãra o tũwarar ḍoilla insan. Ãra tũwarare ei kušir hóbor tobolig gorir zene tũwara ei šob abi zabi hamottu zinda Allar hãse firi aiyo, ze asman, zobin, duniyai, doriya edde hin butore za kissu ase beggunore sirišti goijje.
15 "Homens, por que vocês estão fazendo isso? Nós também somos humanos como vocês. Estamos trazendo boas novas para vocês, dizendo-lhes que se afastem dessas coisas vãs e se voltem para o Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Agor din okkolot har zatire hibaye hitarar issa mozin solito diye.
16 No passado ele permitiu que todas as nações seguissem os seus próprios caminhos.
17 Tarfore o kintu hibaye hamiša hiba nizor babute goba diye, asmanottu zór edde ainda mozin haiddo diyaiyore hibaye hibar doyare tũwarare dehaiye. Hibaye beša beši haiddo zuhai diyore tũwarar dilore kušiye borai tuille."
17 Contudo, não ficou sem testemunho: mostrou sua bondade, dando-lhes chuva do céu e colheitas no tempo certo, concedendo-lhes sustento com fartura e enchendo de alegria os seus corações".
18 Ei hota okkol honor bade o, Paulos edde Barnabasolla zanuwar kurbani gorattu manuš okkolore tamaite beši hošto oiye.
18 Apesar dessas palavras, eles tiveram dificuldade para impedir que a multidão lhes oferecesse sacrifícios.
19 Bade Anṭiyok edde Ikuniyattu hoekzon Ihudi ai Paulos edde Barnabas berudde manuš okkolore uskani diye. Henot mainše Paulosore fattor maijje edde hibare šohoror baire ṭani loigiye, kiyollahoile hitara mone goijje, hiba mori giyegoi.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e de Icônio e mudaram o ânimo das multidões. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que estivesse morto.
20 Kintu biššaši okkol hibar sairo mikkattu dola oiye, bade hentu uṛi šohoror butore firi giye. Tarforor din hiba edde Barnabas Dorbi šohorot giyegoi.
20 Mas quando os discípulos se ajuntaram em volta de Paulo, ele se levantou e voltou à cidade. No dia seguinte, ele e Barnabé partiram para Derbe.
21 Dorbi šohorot kušir hóbor tobolig goijje edde bout manuš okkolore biššaši goijje. Tarfore hitara uwafes Lystra, bade Ikuniya, bade hentu Anṭiyokot firi giyegoi.
21 Eles pregaram as boas novas naquela cidade e fizeram muitos discípulos. Então voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Heṛe hitara biššaši okkolore dilot šokti edde boroša diye, biššaše mojbut takibolla, ar hodde: "Ãrattu bout duk hošṭor mazottu di Allar raijjot gola foribo."
22 fortalecendo os discípulos e encorajando-os a permanecer na fé, dizendo: "É necessário que passemos por muitas tribulações para entrarmos no Reino de Deus".
23 Paulos edde Barnabase hitara fotti muzolišolla murubbi okkol tuille. Ar ruza edde duwa goijje, ar zara Malikore biššaš goijjil hitarare Mabudor hatot gosai diye.
23 Paulo e Barnabé designaram-lhes presbíteros em cada igreja; tendo orado e jejuado, eles os encomendaram ao Senhor, em quem haviam confiado.
24 Tarfore hitara Pisidiyar butottu di Famfuliya aišše.
24 Passando pela Pisídia, chegaram à Panfília
25 Tarfore hitara Forgat maze Allar kalam tobolig gori bade hentu Attaliya giyegoi.
25 e, tendo pregado a palavra em Perge, desceram para Atália.
26 Bade Attaliyattu zahazot gori Anṭiyokot firi aišše, zeṛe hitarare ei hamolla Allar rahamotor hãse šebi diya oil, ziyan ehon gori šeš oiye.
26 De Atália navegaram de volta a Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a missão que agora haviam completado.
27 Hitara zehon firi aišše, toi zomator beggunore ekottro goijje edde hitarare beggun hoiye, Allaye hitarar duwara ze ham okkol goijje edde kibafe Oihudi okkololla biššašor doroza kuli diye, he hota okkol hitarare kulasa gori zanaiye.
27 Chegando ali, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Bade hitara biššaši okkolor heṛe lamba ṭaim taikke.
28 E ficaram ali muito tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.