Atos 13
rhg (RHG) vs NVT
1 Anṭiyok šohoror zomatot hoekzon nobi edde ustat aššil. Hitarar nam Barnabas, Simeon zare Niger o ḍaka oito, Kuroni šohoror Lukiyus, šašon goroya Herudor falok bái Manaen, edde Saul.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Hitara ruza rakiyore Mabudor ebadot goredde hetunot Pak Ruhuye hitarare hodde: "Barnabas edde Saulore ãi ze hamolla ḍaikki he hamolla hitarare aleda gori lo!"
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Toi hitara ruza edde munazat gori bade he duizonor uwore hat raikke edde hitarare faṭaiye.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Ei dunizonore endilla gori Pak Ruhur duwara defeṛa oil, hitara dunizon Selebkiyat giye, hentu zahazot gori Kiprus ḍiyat aišše.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Hitara Salamit hazir oiyore Ihudi okkolor sinagogot Allar kalam tobolig goijje. Yuhanna o modot goroya hisabe hitarar fũwati aššil.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Hitara ḍiya gũṛa farai zaiyore šeše Pafosot hazir oiye. Heṛe hitara ekzon Ihudi zadugor edde bonḍo nobire lot faiye, zar nam Bar-Isa.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Hite aššilde šašon goroya Sergius Paulosor ekzon bondu, ar he šašon goroya manušwa aššil ekzon bala manuš. Sergius Paulose Allar kalam funibolla Barnabas edde Saulore ḍaikke.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Kintu Elymas, ze namor mani zadugor, hite Barnabas edde Saulore mana goijje ar hite sailde šašon goroyaye biššašottu muk firai felok.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Kintu Saul zare Paulos ho, hibaye Pak Ruhuye furaiya oiyore hitar mikka šuza saiyore
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 hodde: "Tui Šoitanor fuwa, zin bala hinor dušmon edde hár ḍoilla dúha edde sokkore furaiya, tui ki Malikor uzu fõtore behã gora no tamaibi ne ki?
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Sa, tor uwore Allar gozob foijje. Tui anda oibi edde hoto din foijjonto beilor fohor no dekibi."
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 In okkol deki he šašon goroyaye biššaš ainne. Kiyollahoile Malikor babute ze šikka hibaye faiye henot hiba tajjuf oiye.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Bade Paulos edde hibar fũwajja okkol Pafos sari zahazot gori Famfuliya elehar Forga šohorot giye. Heṛe Yuhannaye hitarare eri Zeruzalem firi giyegoi.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Bade hitara Forgattu Pisidiya elehar Anṭiyok šohorot giye edde dórmo din sinagogot goli zai boiššegoi.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Torah edde nobi okkolor kitabottu telewat goijja šeš oi bade muzolišhanar neta okkole hitarar hãse hoi defeṛaiyede: "Báiyain okkol! Manuš okkolore tuwajjo dibolla zodi hono hota take toile ho."
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Hetunot Paulose uṛi tiyaiye edde hate išara gori hodde: "Israili okkol edde aro zara Allare ḍorode Oihudi manuš okkol, tũwara ãr hota funo!
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Israil zatir Allaye ãrar bafdada okkolore basiloil. Hitara zẽtte Mišor dešot aššil hẽtte hitarare ek ḍõr zati goijjil. Bade Allaye ḍõr kudurutir duwara he dešottu hitarare niyolai ainnil.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Onumanik sališ bosorfan bošoti sara elehat hitarar oinnai bebar bordaš goriyore hitarar fũwati aššil.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Bade hibaye Kenanot hãt zatire furai felaiye. Ar Israil zatire he šomosto zatir dešore diye.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Endilla owat sair šo fõnzaš bosorfan haṛi giyegoi. Tarfore nobi Samuelor ṭaim foijjonto Allaye hoekzon bisarhar okkolore dil.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Tarfore manuš okkole ekzon badša sail hetolla Allaye Benjaminor bongšor ekzon manuš, Kišor fuwa Saulore hitaralla badša hisabe diye, ze sališ bosorfan raza aššil.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Tarfore Allaye hibare lari hitarar raza oibolla Daudore tuille, zar babute Allaye hoil, hiba oilde he Daud: 'Ãi Yasiror fuwa Daudore faiyi, hite ãr monor moto manuš, hite ãr šomosto issa falon goribo.'
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 "Allaye hibar wada hisabe ei manušwar bongšo okkolor butottu basailoya Isare Israili okkolor hãse hazir goijjil.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Isa aibar age har Israili okkolor hãse Yahyaye gunattu mon fira edde torikotor gusol tobolig goijje.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Ham šeš goribar šomot Yahyaye hodde: 'Ãi hiba no, tũwara ziba ãi oi boli mone goror. Kintu ãi bade en ekzon ze aiyer, ãi hibar zutar fita kuli dibar laikka o no.'
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 "Báiyain okkol, Ibrahimor bongšor manuš okkol edde allawala Oihudi manuš okkol, uddaror ei hóbor hiyan ãrar hãse faṭa oiye.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Zeruzalemor manuš okkole otóba hitarar neta okkole hiba honnuwa sini no fare, hitara hibare hosurbon goriyore, ze kalam okkol hitara fotti dórmo din telewat gorito he šob kalam furon goijje.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Ar moron šaza dibolla hono hosuri no fa, tarfore o kintu hitara Filator hãse dabi goijje, zene hibare mari fela o.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Ar hibar babute zin leka aššil hitara hin beggun furon goijje. Bade hitara hibare gasottu lamaiye edde ek hoborot rakkilgoi.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Kintu Allaye he mora okkolor butottu hibare zinda tuille.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Galilottu zara hibar fũwati Zeruzalemot aiššil hitarare hibaye bout din foijjonto deha diye. Ehon hitara manušor hãse hibar goba.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 "Hetolla ãra tũwarar hãse he kušir hóbor tobolig gorir. Ãrar bafdada okkolore Allaye ze wada goijjil,
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 hiyan Allaye Isare uwafes zinda gori tuli, ãra zara hitarar bongšo okkol, hitarar hãse wada furon goijje, zendilla dui lombor zoburot o leka ase:
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Allaye ze hibare morattu zinda goijje edde hibar ga ze ar hono din nošto no oibo, ei babute Allaye hor,
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Ar ek zagat hibaye hodde:
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 "Daude hibar amolot, hiba ek zon Allar gulam aššil. Tarfore hiba mori giyoi edde hibar bafdada okkolor fũwati hibare hobor diya oil, ar hibar ga fõsi giyegoi.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Kintu Allaye zare morattu zinda tuille hibar ga no fõse.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 "Hetolla oh ãr báiyain okkol! Tũwarattu iyan zana zoruri, ze Isar duwara gunattu maf faibar babute tũwarar hãse tobolig gora or.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Tũwara Musar ainor duwara gunar šazattu rehai fai no faro, kintu ze hono kiye Isar uwore biššaš ane hite gunar šazattu rehai fa.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Etolla tũwara hũšiyar o! Zene nobi okkole hoi giyede hen tũwarar uwore no goṭe:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 "'Tũwara zara omainno goroya okkol,
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Paulos edde Barnabas sinagog sari zargoide šomot, manuš okkole hitarare foriyad goijje, zene hitara sarmor baror dórmor din ei babute aro kissu ho.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Muzolišhanar šoba šeš oi bade bout Ihudi okkol edde Allar ḍorola Ihudi zat diyede manuš okkole hitarar fisa loiye. Paulos edde Barnabase hitarar loi hota hoiye edde hitarare tuwajjo diye zene hitara Allar rahamotor butore mojbut take.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Tarforor haftat dórmor din šohoror hár manuš okkol Allar kalam funibolla dola oiye.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Eto manušor zam oiyede dekiyore Ihudi okkole hingšaye zoli uiṭṭe. Ar Paulose zin tobolig goijjil hitara hinor berudde nanan ḍoilla hota okkol hoi hibare ninda gora šuru goijje.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Hetunot Paulos edde Barnabase šahoš loi hodde: "Allar kalam age ãrattu tũwarar hãse tobolig goron dorhar aššil. Kintu tũwara zehon hiyanore hela goror edde nizore akeri zibon faibar belaikka gori tulor, toile ãra Oihudi okkolor hãse zaiyum.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Kiyollahoile Mabude ãrare endilla hokum diye:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Oihudi okkole ei hota okkol zẽtte fuinne hẽtte hitara kuši oiye edde Mabudor kalamor tarif goijje. Ar zarare akeri zibonolla basi lowa oil, hitara beggune biššaš goijje.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Mabudor kalam he elehar hár mikka sorai foijje.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Kintu Ihudi okkole Allar ḍorwala tuwangor mayafuwain okkol edde šohoror ḍai ḍõr manuš okkolore uskani diye. Endilla gori hitara Paulos edde Barnabasor uwore zulum goriyore he elehattu hitarare niyolai diye.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Hẽtte Paulos edde Barnabase he manuš okkolor berudde hitarar ṭengor dul zari felai Ikuniya šohorot giyegoi.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Kintu heṛiyar biššaši okkole kuši edde Pak Ruhuye furon oiye.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.