Romanos 7

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Toranoo kara emin! Besaꞌ ia, au afada soa-neuꞌ emi fo riꞌ bubuluꞌ hohoro-lalaneꞌ a atoran nara. Leo iaꞌ: maneniko emi bei masoda, hohoro-lalaneꞌ atoran na nanuu haak fo ator emi. Tehuu maneniko emi mate, sona atoran ria ta nanuu haak fo ator emi soꞌ.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Au hai natutuduꞌ neme atoran saoina-saotouꞌ a mai. Maneniko inaꞌ esa no saotou na sao, sona tuka atoran na, sira dua dadi saoina-saotouꞌ losaꞌ mate. Tehuu maneniko saotou na maten, sona ina falu ria ta nanahekeꞌ no atoran ria. Ana bole sao seluꞌ.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Ma kalu saotou na bei nasoda, tehuu ana sao lahenda fekeꞌ, tuka atoran na sona ana hohoke ria so. Tehuu, maneniko saotou na mate ni, sona atoran saotou-saoinaꞌ a ta laꞌe ni soꞌ. Ria poꞌilotaꞌ so. Boe ma kalu ana sao lahenda fekeꞌ, sona tuka atoran na ana ta hohoke ria fa.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Leoꞌ na boe neuꞌ emi kamahereꞌ ara! Kristus mate so. Ria nana sama leoꞌ emi mate sama-sama mo Ni boe, ma foa ela emi masoda paraa mara. De hohoro-lalaneꞌ a atoran na ta laꞌe emi soꞌ. Besaꞌ ia, emi poꞌi-lotaꞌ memeꞌ atoran ria mai, ma nanahekeꞌ mo Kristus, fo riꞌ nasoda seluꞌ neme mamate Na mai a. Ria sama leoꞌ ina falu fo sao seluꞌ. Salaꞌ taꞌa. De besaꞌ ia, basa-basan fo emi tao a, soa-neuꞌ Manetualain.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Fai a ulu na, ita tao tuka adaꞌ noi ita ao-paa na hihii-nanaun. Huu fo ita bubuluꞌ atoran, tehuu ita bei tahiiꞌ talena laka atoran sira, de tao hata ta matetuꞌ fa. Ita salan ria, riꞌ tao na Manetualain hiru nasadea ita.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Fai a ulun na, ita muste tao tuka atoran na. Tehuu besaꞌ ia, atoran na ta laꞌe ita, huu fo ita tuꞌu-tapa heni ita masoda paraa na so. Tuka eno paraaꞌ a hihii-nanaun, sona Musa atoran na fo manaduiꞌ nai Susura Makamoiꞌ a nanahekeꞌ neuꞌ ita. Tehuu tuka eno bebeuꞌ a hihii-nanaun, sona ita poꞌi-lotaꞌ teme atoran ria mai so. Huu fo Manetualain Dula-dale Na riꞌ ator ita! Huu ria na, de besaꞌ ia ita tao tuka noi Manetualain hihii-nanaun.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 De ita tae ubeaꞌ? Bate emi afi mae, “Atoran fo riꞌ Manetualain feen neuꞌ Musa a, nana sala!” Taꞌa! Maneniko au ta bubuluꞌ atoran ria, sona au ta bisa bubuluꞌ hata fo ta roo-tetuꞌ nai au dale ka. Natutuduꞌ leo-leoꞌ, atoran fo riꞌ nae, “Bosoꞌ tendetuu nau hai lahenda nuu-enan.” Tehuu tao leoꞌ bea fo au bisa bubuluꞌ ae tendetuu rupa leo naꞌ a, nana sala, kalu au ta bubuluꞌ ae ria nanuu atoran? Ta bisa fa!
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Huu no hapu atoran nae leoꞌ na, ria sama leoꞌ hata tadaluꞌ nai au dale ka tao na au tendetuu nau hai lahenda hata-heto rupa nara. Tehuu maneniko ta hapu atoran fo horo-lane, sona salaꞌ a boe ta nanuu kuasa ator ita.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Fai a ulu na nai au masoda ka, au ta bubuluꞌ matetuꞌ Manetualain Atoran Na. Doo-doo, besaꞌ ko au bubuluꞌ no matetuꞌ. Huu ria na, de besaꞌ ko au ameda an ae, au alena laka Atoran ria, ma tao salaꞌ. Ma salaꞌ a babae na, riꞌ au muste mate.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Boe ma au dale ka nalulutuꞌ, nana huu bubuluꞌ ae, au ta bisa malole oo Manetualain, nana huu tao tuka Ria atoran na. Au araa hapu Manetualain nasa-boliin, riꞌ huhuku mamates, huu fo au alena laka Ria Atoran Na so. Sekona te hapu Atoran ela tao na lahenda bisa hapu soda matetuꞌ. Tehuu soa-neuꞌ au, sona Atoran ria riꞌ tao nalutu au, de tao na Manetualain hiru nasadea au.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Tebe Atoran ria natudu eno masoda matetuꞌ a. Tehuu no hapu tadaluꞌ a nasoda nai au dale ka, au tipu seluꞌ ao-ina ka de afi ae, au bisa malole oo Manetualain, sadi au tao tuka Ria Atoran Na. De nonooꞌ leo Atoran a riꞌ tataon losaꞌ Manetualain nahiaꞌ au, ma ta nau nabua noo au.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 De maneniko bisinaꞌ a lahenda rae, “Atoran fo Manetualain feen neuꞌ Musa a, sala,” sona au ataa ae, “Taꞌa! Manetualain Atoran na nana, lalao-lalafuꞌ!” Ma basa pareta nai Atoran ria daleꞌ, boe lalao-lalafuꞌ, laꞌe, ma malole a.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Huu fo leo mae au bubuluꞌ atoran ria, tehuu au bei amania-amanene neuꞌ tadaluꞌ fo nai au dale ka losaꞌ au tao salaꞌ. De au tatao sala ka riꞌ tao na Manetualain nasadea au. Memaꞌ atoran ria malole a huu fo ria natudu basa hata tadaluꞌ fo riꞌ tao na ita bika-bati teme Manetualain mai. Tehuu leo mae leoꞌ na boe au ta bisa tao tuka ni fa. No enoꞌ ria atoran na natudu ledo-ledo nae hata tadaluꞌ nai lahenda dala na memaꞌ tadalu nan seli.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Ita bubuluꞌ tae, Atoran fo Manetualain feen neuꞌ baꞌi Musa, nanaonda neme Manetualain Dula-dale Na mai. Tehuu au noi lahenda biasa de dale ka ta teaꞌ fa. De au amania-amanene neuꞌ hata tadaluꞌ fo nai dale makekeo-makakanu ka, losaꞌ au tao salaꞌ. Ria sama leoꞌ salaꞌ a dadi neuꞌ au malaka ka, ma au dadi uuꞌ salaꞌ a ata na.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Au laka ka dile. Au ta bubuluꞌ ae tao ubeaꞌ. Nana huu au tao ta tuka hata fo au nau tao ni. Tehuu au tao tuka hata fo au ta nau tao ni.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Maneniko au tao tuka hata fo au ta nau taon, au manaku ae, Manetualain Atoran Na nana, laꞌe.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 De ta au riꞌ ator ao-ina ka fa. Tadaluꞌ fo nasoda nai au dale ka riꞌ ator au!
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Au bubuluꞌ ae, ta hapu hata malole a nasoda nai au dale ka. Au nana, lahenda dae-bafoꞌ dale tadaluꞌ. Nau do ta nau fa, au ta bisa asusuu laka, fo tao roo-tetuꞌ. Au nau, tehuu ta dadi fa.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Au ahiiꞌ tao malole, tehuu ta tao ni fa. Ma au ta nau tao tadaluꞌ, tehuu au tao ni!
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Maneniko au tao tuka hata fo au ta nau taon, ria nana ta noi au mesaꞌ ka fa, tehuu no tadaluꞌ fo riꞌ nasoda nai au dale ka.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 De leo iaꞌ: leo mae au nau tao malole, tehuu tadaluꞌ nai au dale ka riꞌ nalena laka.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Sekona te kalu au afi laꞌe-neuꞌ Manetualain Atoran na, sona au amahoꞌo.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Tehuu nonooꞌ nae hapu kuasa nai au dale ka de tao nalutu au. Au ahiiꞌ an seli tao malole, tehuu ta dadi fa. Ria sama leoꞌ kuasa tadaluꞌ fo nai au dale ka hopu na au, de naseti au tuka noi ria mesaꞌ ana.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Adoo, kasian! Au lahenda mana doidoso! Kuasa tadaluꞌ fo riꞌ nasoda nai dale ka tao na Manetualain nahiaꞌ au de hiru nasadea au. Huu ria na, de bea riꞌ bisa poꞌi-tata naa au eme kuasa tadaluꞌ ma Manetualain huhuku Na mai?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Tehuu Manetualain riꞌ soi enoꞌ so, ela poꞌi-tata naa au! Makasi dodouꞌ neuꞌ Ana, nana huu ita Ramatuan Yesus Kristus bisa poꞌi-tataa naa au! De maneniko au asarai soda ka neuꞌ ao-ina ka, sona au doidoso. Leo mae au ahiiꞌ tao tuka Manetualain Atoran nara katemaꞌ, tehuu kuasa tadaluꞌ nai au dale ka de duduku-papauꞌ au, ela tao salaꞌ laꞌo naroo.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.