Romanos 7
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NVT
1 Toranoo kara emin! Besaꞌ ia, au afada soa-neuꞌ emi fo riꞌ bubuluꞌ hohoro-lalaneꞌ a atoran nara. Leo iaꞌ: maneniko emi bei masoda, hohoro-lalaneꞌ atoran na nanuu haak fo ator emi. Tehuu maneniko emi mate, sona atoran ria ta nanuu haak fo ator emi soꞌ.
1 Agora, irmãos, vocês que conhecem a lei, não sabem que ela se aplica apenas enquanto a pessoa vive?
2 Au hai natutuduꞌ neme atoran saoina-saotouꞌ a mai. Maneniko inaꞌ esa no saotou na sao, sona tuka atoran na, sira dua dadi saoina-saotouꞌ losaꞌ mate. Tehuu maneniko saotou na maten, sona ina falu ria ta nanahekeꞌ no atoran ria. Ana bole sao seluꞌ.
2 Por exemplo, quando uma mulher se casa, a lei a une a seu marido enquanto ele estiver vivo. No entanto, se ele morrer, as leis do casamento já não se aplicarão à mulher.
3 Ma kalu saotou na bei nasoda, tehuu ana sao lahenda fekeꞌ, tuka atoran na sona ana hohoke ria so. Tehuu, maneniko saotou na mate ni, sona atoran saotou-saoinaꞌ a ta laꞌe ni soꞌ. Ria poꞌilotaꞌ so. Boe ma kalu ana sao lahenda fekeꞌ, sona tuka atoran na ana ta hohoke ria fa.
3 Portanto, enquanto o marido estiver vivo, se ela se casar com outro homem, cometerá adultério. Mas, se o marido morrer, ela ficará livre dessa lei e não cometerá adultério ao se casar novamente.
4 Leoꞌ na boe neuꞌ emi kamahereꞌ ara! Kristus mate so. Ria nana sama leoꞌ emi mate sama-sama mo Ni boe, ma foa ela emi masoda paraa mara. De hohoro-lalaneꞌ a atoran na ta laꞌe emi soꞌ. Besaꞌ ia, emi poꞌi-lotaꞌ memeꞌ atoran ria mai, ma nanahekeꞌ mo Kristus, fo riꞌ nasoda seluꞌ neme mamate Na mai a. Ria sama leoꞌ ina falu fo sao seluꞌ. Salaꞌ taꞌa. De besaꞌ ia, basa-basan fo emi tao a, soa-neuꞌ Manetualain.
4 Assim, meus irmãos, vocês morreram para o poder da lei quando morreram com Cristo, e agora estão unidos com aquele que foi ressuscitado dos mortos. Como resultado, podemos produzir uma colheita de boas obras para Deus.
5 Fai a ulu na, ita tao tuka adaꞌ noi ita ao-paa na hihii-nanaun. Huu fo ita bubuluꞌ atoran, tehuu ita bei tahiiꞌ talena laka atoran sira, de tao hata ta matetuꞌ fa. Ita salan ria, riꞌ tao na Manetualain hiru nasadea ita.
5 Quando éramos controlados pela natureza humana, desejos pecaminosos atuavam dentro de nós, e a lei despertava esses desejos maus, que produziam uma colheita de obras pecaminosas cujo resultado era a morte.
6 Fai a ulun na, ita muste tao tuka atoran na. Tehuu besaꞌ ia, atoran na ta laꞌe ita, huu fo ita tuꞌu-tapa heni ita masoda paraa na so. Tuka eno paraaꞌ a hihii-nanaun, sona Musa atoran na fo manaduiꞌ nai Susura Makamoiꞌ a nanahekeꞌ neuꞌ ita. Tehuu tuka eno bebeuꞌ a hihii-nanaun, sona ita poꞌi-lotaꞌ teme atoran ria mai so. Huu fo Manetualain Dula-dale Na riꞌ ator ita! Huu ria na, de besaꞌ ia ita tao tuka noi Manetualain hihii-nanaun.
6 Agora, porém, fomos libertos da lei, pois morremos para ela e já não estamos presos a seu poder. Podemos servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à letra da lei, mas da maneira nova, vivendo no Espírito.
7 De ita tae ubeaꞌ? Bate emi afi mae, “Atoran fo riꞌ Manetualain feen neuꞌ Musa a, nana sala!” Taꞌa! Maneniko au ta bubuluꞌ atoran ria, sona au ta bisa bubuluꞌ hata fo ta roo-tetuꞌ nai au dale ka. Natutuduꞌ leo-leoꞌ, atoran fo riꞌ nae, “Bosoꞌ tendetuu nau hai lahenda nuu-enan.” Tehuu tao leoꞌ bea fo au bisa bubuluꞌ ae tendetuu rupa leo naꞌ a, nana sala, kalu au ta bubuluꞌ ae ria nanuu atoran? Ta bisa fa!
7 Por acaso estou dizendo que a lei de Deus é pecaminosa? Claro que não! Na verdade, foi a lei que me mostrou meu pecado. Eu jamais saberia que cobiçar é errado se a lei não dissesse: “Não cobice”.
8 Huu no hapu atoran nae leoꞌ na, ria sama leoꞌ hata tadaluꞌ nai au dale ka tao na au tendetuu nau hai lahenda hata-heto rupa nara. Tehuu maneniko ta hapu atoran fo horo-lane, sona salaꞌ a boe ta nanuu kuasa ator ita.
8 Mas o pecado usou esse mandamento para despertar dentro de mim todo tipo de desejo cobiçoso. Se não houvesse lei, o pecado não teria esse poder.
9 Fai a ulu na nai au masoda ka, au ta bubuluꞌ matetuꞌ Manetualain Atoran Na. Doo-doo, besaꞌ ko au bubuluꞌ no matetuꞌ. Huu ria na, de besaꞌ ko au ameda an ae, au alena laka Atoran ria, ma tao salaꞌ. Ma salaꞌ a babae na, riꞌ au muste mate.
9 Houve um tempo em que eu vivia sem a lei. No entanto, quando tomei conhecimento do mandamento, o pecado ganhou vida,
10 Boe ma au dale ka nalulutuꞌ, nana huu bubuluꞌ ae, au ta bisa malole oo Manetualain, nana huu tao tuka Ria atoran na. Au araa hapu Manetualain nasa-boliin, riꞌ huhuku mamates, huu fo au alena laka Ria Atoran Na so. Sekona te hapu Atoran ela tao na lahenda bisa hapu soda matetuꞌ. Tehuu soa-neuꞌ au, sona Atoran ria riꞌ tao nalutu au, de tao na Manetualain hiru nasadea au.
10 e eu morri. Assim, descobri que os mandamentos da lei, que deveriam trazer vida, trouxeram, em vez disso, morte.
11 Tebe Atoran ria natudu eno masoda matetuꞌ a. Tehuu no hapu tadaluꞌ a nasoda nai au dale ka, au tipu seluꞌ ao-ina ka de afi ae, au bisa malole oo Manetualain, sadi au tao tuka Ria Atoran Na. De nonooꞌ leo Atoran a riꞌ tataon losaꞌ Manetualain nahiaꞌ au, ma ta nau nabua noo au.
11 O pecado se aproveitou desses mandamentos e me enganou, e fez uso deles para me matar.
12 De maneniko bisinaꞌ a lahenda rae, “Atoran fo Manetualain feen neuꞌ Musa a, sala,” sona au ataa ae, “Taꞌa! Manetualain Atoran na nana, lalao-lalafuꞌ!” Ma basa pareta nai Atoran ria daleꞌ, boe lalao-lalafuꞌ, laꞌe, ma malole a.
12 Isso, porém, só demonstra que a lei em si é santa, e santos, justos e bons são seus mandamentos.
13 Huu fo leo mae au bubuluꞌ atoran ria, tehuu au bei amania-amanene neuꞌ tadaluꞌ fo nai au dale ka losaꞌ au tao salaꞌ. De au tatao sala ka riꞌ tao na Manetualain nasadea au. Memaꞌ atoran ria malole a huu fo ria natudu basa hata tadaluꞌ fo riꞌ tao na ita bika-bati teme Manetualain mai. Tehuu leo mae leoꞌ na boe au ta bisa tao tuka ni fa. No enoꞌ ria atoran na natudu ledo-ledo nae hata tadaluꞌ nai lahenda dala na memaꞌ tadalu nan seli.
13 Mas, então, a lei, que é boa, foi responsável por minha morte? Claro que não! O pecado usou o que era bom para me condenar à morte. Vemos, com isso, como o pecado é terrível, usando os bons mandamentos de Deus para seus próprios fins perversos.
14 Ita bubuluꞌ tae, Atoran fo Manetualain feen neuꞌ baꞌi Musa, nanaonda neme Manetualain Dula-dale Na mai. Tehuu au noi lahenda biasa de dale ka ta teaꞌ fa. De au amania-amanene neuꞌ hata tadaluꞌ fo nai dale makekeo-makakanu ka, losaꞌ au tao salaꞌ. Ria sama leoꞌ salaꞌ a dadi neuꞌ au malaka ka, ma au dadi uuꞌ salaꞌ a ata na.
14 O problema não está na lei, pois ela é espiritual e boa. O problema está em mim, pois sou humano, escravo do pecado.
15 Au laka ka dile. Au ta bubuluꞌ ae tao ubeaꞌ. Nana huu au tao ta tuka hata fo au nau tao ni. Tehuu au tao tuka hata fo au ta nau tao ni.
15 Não entendo a mim mesmo, pois quero fazer o que é certo, mas não o faço. Em vez disso, faço aquilo que odeio.
16 Maneniko au tao tuka hata fo au ta nau taon, au manaku ae, Manetualain Atoran Na nana, laꞌe.
16 Mas, se eu sei que o que faço é errado, isso mostra que concordo que a lei é boa.
17 De ta au riꞌ ator ao-ina ka fa. Tadaluꞌ fo nasoda nai au dale ka riꞌ ator au!
17 Portanto, não sou eu quem faz o que é errado, mas o pecado que habita em mim.
18 Au bubuluꞌ ae, ta hapu hata malole a nasoda nai au dale ka. Au nana, lahenda dae-bafoꞌ dale tadaluꞌ. Nau do ta nau fa, au ta bisa asusuu laka, fo tao roo-tetuꞌ. Au nau, tehuu ta dadi fa.
18 E eu sei que em mim, isto é, em minha natureza humana, não há nada de bom, pois quero fazer o que é certo, mas não consigo.
19 Au ahiiꞌ tao malole, tehuu ta tao ni fa. Ma au ta nau tao tadaluꞌ, tehuu au tao ni!
19 Quero fazer o bem, mas não o faço. Não quero fazer o que é errado, mas, ainda assim, o faço.
20 Maneniko au tao tuka hata fo au ta nau taon, ria nana ta noi au mesaꞌ ka fa, tehuu no tadaluꞌ fo riꞌ nasoda nai au dale ka.
20 Então, se faço o que não quero, na verdade não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 De leo iaꞌ: leo mae au nau tao malole, tehuu tadaluꞌ nai au dale ka riꞌ nalena laka.
21 Assim, descobri esta lei em minha vida: quando quero fazer o que é certo, percebo que o mal está presente em mim.
22 Sekona te kalu au afi laꞌe-neuꞌ Manetualain Atoran na, sona au amahoꞌo.
22 Amo a lei de Deus de todo o coração.
23 Tehuu nonooꞌ nae hapu kuasa nai au dale ka de tao nalutu au. Au ahiiꞌ an seli tao malole, tehuu ta dadi fa. Ria sama leoꞌ kuasa tadaluꞌ fo nai au dale ka hopu na au, de naseti au tuka noi ria mesaꞌ ana.
23 Contudo, há outra lei dentro de mim que está em guerra com minha mente e me torna escravo do pecado que permanece dentro de mim.
24 Adoo, kasian! Au lahenda mana doidoso! Kuasa tadaluꞌ fo riꞌ nasoda nai dale ka tao na Manetualain nahiaꞌ au de hiru nasadea au. Huu ria na, de bea riꞌ bisa poꞌi-tata naa au eme kuasa tadaluꞌ ma Manetualain huhuku Na mai?
24 Como sou miserável! Quem me libertará deste corpo mortal dominado pelo pecado?
25 Tehuu Manetualain riꞌ soi enoꞌ so, ela poꞌi-tata naa au! Makasi dodouꞌ neuꞌ Ana, nana huu ita Ramatuan Yesus Kristus bisa poꞌi-tataa naa au! De maneniko au asarai soda ka neuꞌ ao-ina ka, sona au doidoso. Leo mae au ahiiꞌ tao tuka Manetualain Atoran nara katemaꞌ, tehuu kuasa tadaluꞌ nai au dale ka de duduku-papauꞌ au, ela tao salaꞌ laꞌo naroo.
25 Graças a Deus, a resposta está em Jesus Cristo, nosso Senhor. Na mente, quero, de fato, obedecer à lei de Deus, mas, por causa de minha natureza humana, sou escravo do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.