Romanos 7
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NTLH
1 Toranoo kara emin! Besaꞌ ia, au afada soa-neuꞌ emi fo riꞌ bubuluꞌ hohoro-lalaneꞌ a atoran nara. Leo iaꞌ: maneniko emi bei masoda, hohoro-lalaneꞌ atoran na nanuu haak fo ator emi. Tehuu maneniko emi mate, sona atoran ria ta nanuu haak fo ator emi soꞌ.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Au hai natutuduꞌ neme atoran saoina-saotouꞌ a mai. Maneniko inaꞌ esa no saotou na sao, sona tuka atoran na, sira dua dadi saoina-saotouꞌ losaꞌ mate. Tehuu maneniko saotou na maten, sona ina falu ria ta nanahekeꞌ no atoran ria. Ana bole sao seluꞌ.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Ma kalu saotou na bei nasoda, tehuu ana sao lahenda fekeꞌ, tuka atoran na sona ana hohoke ria so. Tehuu, maneniko saotou na mate ni, sona atoran saotou-saoinaꞌ a ta laꞌe ni soꞌ. Ria poꞌilotaꞌ so. Boe ma kalu ana sao lahenda fekeꞌ, sona tuka atoran na ana ta hohoke ria fa.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Leoꞌ na boe neuꞌ emi kamahereꞌ ara! Kristus mate so. Ria nana sama leoꞌ emi mate sama-sama mo Ni boe, ma foa ela emi masoda paraa mara. De hohoro-lalaneꞌ a atoran na ta laꞌe emi soꞌ. Besaꞌ ia, emi poꞌi-lotaꞌ memeꞌ atoran ria mai, ma nanahekeꞌ mo Kristus, fo riꞌ nasoda seluꞌ neme mamate Na mai a. Ria sama leoꞌ ina falu fo sao seluꞌ. Salaꞌ taꞌa. De besaꞌ ia, basa-basan fo emi tao a, soa-neuꞌ Manetualain.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Fai a ulu na, ita tao tuka adaꞌ noi ita ao-paa na hihii-nanaun. Huu fo ita bubuluꞌ atoran, tehuu ita bei tahiiꞌ talena laka atoran sira, de tao hata ta matetuꞌ fa. Ita salan ria, riꞌ tao na Manetualain hiru nasadea ita.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Fai a ulun na, ita muste tao tuka atoran na. Tehuu besaꞌ ia, atoran na ta laꞌe ita, huu fo ita tuꞌu-tapa heni ita masoda paraa na so. Tuka eno paraaꞌ a hihii-nanaun, sona Musa atoran na fo manaduiꞌ nai Susura Makamoiꞌ a nanahekeꞌ neuꞌ ita. Tehuu tuka eno bebeuꞌ a hihii-nanaun, sona ita poꞌi-lotaꞌ teme atoran ria mai so. Huu fo Manetualain Dula-dale Na riꞌ ator ita! Huu ria na, de besaꞌ ia ita tao tuka noi Manetualain hihii-nanaun.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 De ita tae ubeaꞌ? Bate emi afi mae, “Atoran fo riꞌ Manetualain feen neuꞌ Musa a, nana sala!” Taꞌa! Maneniko au ta bubuluꞌ atoran ria, sona au ta bisa bubuluꞌ hata fo ta roo-tetuꞌ nai au dale ka. Natutuduꞌ leo-leoꞌ, atoran fo riꞌ nae, “Bosoꞌ tendetuu nau hai lahenda nuu-enan.” Tehuu tao leoꞌ bea fo au bisa bubuluꞌ ae tendetuu rupa leo naꞌ a, nana sala, kalu au ta bubuluꞌ ae ria nanuu atoran? Ta bisa fa!
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Huu no hapu atoran nae leoꞌ na, ria sama leoꞌ hata tadaluꞌ nai au dale ka tao na au tendetuu nau hai lahenda hata-heto rupa nara. Tehuu maneniko ta hapu atoran fo horo-lane, sona salaꞌ a boe ta nanuu kuasa ator ita.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Fai a ulu na nai au masoda ka, au ta bubuluꞌ matetuꞌ Manetualain Atoran Na. Doo-doo, besaꞌ ko au bubuluꞌ no matetuꞌ. Huu ria na, de besaꞌ ko au ameda an ae, au alena laka Atoran ria, ma tao salaꞌ. Ma salaꞌ a babae na, riꞌ au muste mate.
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 Boe ma au dale ka nalulutuꞌ, nana huu bubuluꞌ ae, au ta bisa malole oo Manetualain, nana huu tao tuka Ria atoran na. Au araa hapu Manetualain nasa-boliin, riꞌ huhuku mamates, huu fo au alena laka Ria Atoran Na so. Sekona te hapu Atoran ela tao na lahenda bisa hapu soda matetuꞌ. Tehuu soa-neuꞌ au, sona Atoran ria riꞌ tao nalutu au, de tao na Manetualain hiru nasadea au.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Tebe Atoran ria natudu eno masoda matetuꞌ a. Tehuu no hapu tadaluꞌ a nasoda nai au dale ka, au tipu seluꞌ ao-ina ka de afi ae, au bisa malole oo Manetualain, sadi au tao tuka Ria Atoran Na. De nonooꞌ leo Atoran a riꞌ tataon losaꞌ Manetualain nahiaꞌ au, ma ta nau nabua noo au.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 De maneniko bisinaꞌ a lahenda rae, “Atoran fo Manetualain feen neuꞌ Musa a, sala,” sona au ataa ae, “Taꞌa! Manetualain Atoran na nana, lalao-lalafuꞌ!” Ma basa pareta nai Atoran ria daleꞌ, boe lalao-lalafuꞌ, laꞌe, ma malole a.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Huu fo leo mae au bubuluꞌ atoran ria, tehuu au bei amania-amanene neuꞌ tadaluꞌ fo nai au dale ka losaꞌ au tao salaꞌ. De au tatao sala ka riꞌ tao na Manetualain nasadea au. Memaꞌ atoran ria malole a huu fo ria natudu basa hata tadaluꞌ fo riꞌ tao na ita bika-bati teme Manetualain mai. Tehuu leo mae leoꞌ na boe au ta bisa tao tuka ni fa. No enoꞌ ria atoran na natudu ledo-ledo nae hata tadaluꞌ nai lahenda dala na memaꞌ tadalu nan seli.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Ita bubuluꞌ tae, Atoran fo Manetualain feen neuꞌ baꞌi Musa, nanaonda neme Manetualain Dula-dale Na mai. Tehuu au noi lahenda biasa de dale ka ta teaꞌ fa. De au amania-amanene neuꞌ hata tadaluꞌ fo nai dale makekeo-makakanu ka, losaꞌ au tao salaꞌ. Ria sama leoꞌ salaꞌ a dadi neuꞌ au malaka ka, ma au dadi uuꞌ salaꞌ a ata na.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 Au laka ka dile. Au ta bubuluꞌ ae tao ubeaꞌ. Nana huu au tao ta tuka hata fo au nau tao ni. Tehuu au tao tuka hata fo au ta nau tao ni.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Maneniko au tao tuka hata fo au ta nau taon, au manaku ae, Manetualain Atoran Na nana, laꞌe.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 De ta au riꞌ ator ao-ina ka fa. Tadaluꞌ fo nasoda nai au dale ka riꞌ ator au!
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 Au bubuluꞌ ae, ta hapu hata malole a nasoda nai au dale ka. Au nana, lahenda dae-bafoꞌ dale tadaluꞌ. Nau do ta nau fa, au ta bisa asusuu laka, fo tao roo-tetuꞌ. Au nau, tehuu ta dadi fa.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Au ahiiꞌ tao malole, tehuu ta tao ni fa. Ma au ta nau tao tadaluꞌ, tehuu au tao ni!
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Maneniko au tao tuka hata fo au ta nau taon, ria nana ta noi au mesaꞌ ka fa, tehuu no tadaluꞌ fo riꞌ nasoda nai au dale ka.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 De leo iaꞌ: leo mae au nau tao malole, tehuu tadaluꞌ nai au dale ka riꞌ nalena laka.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Sekona te kalu au afi laꞌe-neuꞌ Manetualain Atoran na, sona au amahoꞌo.
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 Tehuu nonooꞌ nae hapu kuasa nai au dale ka de tao nalutu au. Au ahiiꞌ an seli tao malole, tehuu ta dadi fa. Ria sama leoꞌ kuasa tadaluꞌ fo nai au dale ka hopu na au, de naseti au tuka noi ria mesaꞌ ana.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 Adoo, kasian! Au lahenda mana doidoso! Kuasa tadaluꞌ fo riꞌ nasoda nai dale ka tao na Manetualain nahiaꞌ au de hiru nasadea au. Huu ria na, de bea riꞌ bisa poꞌi-tata naa au eme kuasa tadaluꞌ ma Manetualain huhuku Na mai?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 Tehuu Manetualain riꞌ soi enoꞌ so, ela poꞌi-tata naa au! Makasi dodouꞌ neuꞌ Ana, nana huu ita Ramatuan Yesus Kristus bisa poꞌi-tataa naa au! De maneniko au asarai soda ka neuꞌ ao-ina ka, sona au doidoso. Leo mae au ahiiꞌ tao tuka Manetualain Atoran nara katemaꞌ, tehuu kuasa tadaluꞌ nai au dale ka de duduku-papauꞌ au, ela tao salaꞌ laꞌo naroo.
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.